© Jan Banning janbanning.com
Les 1: Oorlogs-herinneringen hoeven je leven niet te bepalen“Iedereen denkt dat ik indo ben omdat ik er zo uitzie, maar ik ben het vermoedelijk niet. Als een van je ouders of voorouders inlands was, dus Indonesisch bloed had, dan ben je indo. Mijn ouders zijn wel allebei in Nederlands-Indië geboren, maar mijn grootouders komen gewoon uit Nederland. Na de Eerste Wereldoorlog vertrokken zij naar Indië. Ik lijk op mijn opa, en mijn oma heeft daar in Indië waarschijnlijk geen scheve schaats gereden. TROUW
...................
Indisch4ever 
“Iedereen denkt dat ik indo ben omdat ik er zo uitzie, maar ik ben het vermoedelijk niet.”:
Gezien uw informatie m.b.t. uw ouders bent u wel “in Nederland door omstandigheden” (afgekort: indo). Dus toch een Indo.
By-the-way: welkom in de club van Indo’s. U bent waarschijnlijk meer Indo dan Jesse Klaver, wiens vader Marokkaan is (of: was, want ik weet niet of die nog leeft), daarbij: Jesse is geboren in good old NL en u in Ned-Indië .
@Wat een stupid mening.@
— What’s in a name. Er staat ‘hoeven’ en niet ‘moeten’. Het is dus geen verplichting.
Pijn is een feit!!! Maar dat men wil ‘lijden’, dat bepaalt men zelf.
Ik heb klachten, maar mag niet klagen.
@Oorlogs-herinneringen hoeven je leven niet te bepalen@
Wat een stupid mening. Net of de mens die door de oorlog onder een trauma lijdt, er om heeft gevraagd.