Molukkers stateloos ondanks Nederlands paspoort 

Molukkers die hier geboren zijn en een Nederlands paspoort hebben, blijken niet allemaal Nederlands te zijn. Vaak tot verbazing van henzelf.   De vreemdelingenstatus die Molukkers in de jaren vijftig hadden, vlak na hun aankomst in Nederland, is in sommige families per ongeluk van generatie op generatie doorgegeven. gelderlander.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

23 reacties op Molukkers stateloos ondanks Nederlands paspoort 

  1. HES zegt:

    De Šebek familie was ook “statenloos” omdat Opa Šebek het Nederlands staatburgerschap nooit heeft aangevraagt, zijn geboorte plaats, eigenlijk streek, was Bohemia nu Czech Republic, met de VOC is Opa in Indië terecht gekomen. Mijn Vader had zich vrijwillg aangemelt toen de oorlog met Japan uitbrak en heeft zijn “vacantie” aan de Burma railroad verkwanselt. Zijn broers hebben de bezetting als “buitenkampers” uitgezeten. Ik heb het Nederlands staatburgerschap in Holland aangevraagd, heel gemakkelijk een paar papieren met vragen invullen teken en dat was dat, als beloning ben ik voor de dienstplicht opgeroepen. Thank you very much.

    • Jan A. Somers zegt:

      In Nederland is dienstplicht niet alleen een plicht, maar ook een recht. (dat u met een rechtelijk vonnis kunt verliezen).

      • Pierre de la Croix zegt:

        Op de (lagere) School met den Bijbel in Semarang zongen wij uit “Kun je nog zingen, zing dan mee” dit lied:

        ’t Is plicht dat iedere jongen (Marschlied)
        (Dr. J.J.F. Wap/C.A. Brandts Buys)

        ’t Is de plicht dat ied’re jongen
        Aan d’ onafhankelijkheid
        Van zijn geliefde Vaderland
        Zijn beste krachten wijdt.
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Voor Koningin en Vaderland
        Waakt ied’re jongen mee-ee
        Voor Koningin en Vaderland
        Waakt ied’re jongen meê.
        Voor Koningin en Vaderland
        Waakt ied’re jongen meê.

        Als Vaderlandse jongens
        Beminnen wij de grond,
        Waarop het graf der Va-d’ren staat
        En onze wieg eens stond.
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Hoezee, hoezee!
        Voor ’t Vaderland hoezee!
        Voor Koningin en Vaderland
        Waakt ied’re jongen meê.
        Voor Koningin en Vaderland
        Waakt ied’re jongen meê.

        Komt ooit de vijand naken,
        Is ’t Vaderland in nood,
        Dan staan wij pal en blijven het
        Getrouw tot in de dood.
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Hoezee, hoezee!
        Voor ’t Vaderland hoezee!
        Ja Nederland, wij allen zijn
        U trouw tot in de dood.
        Ja Nederland, wij allen zijn
        U trouw tot in de dood.

        ‘Slechts eendracht maakt ons machtig’
        Zij immer het parool;
        Een driekleur met oranjestrik
        Van Vrijheid het symbool.
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Hoezee, hoezee!
        Voor Nederland hoezee!
        Voor ’t Vorstenhuis en Nederland
        Waakt ied’re jongen meê.
        Voor ’t Vorstenhuis en Nederland
        Waakt ied’re jongen meê.

        Daar krijg je nu brave law abiding burgers van die het ook goed vinden dat hun achterstallig loon niet wordt uitbetaald.

        Hoezee! Kom d’r nu maar eens om.

        Pak Pierre

        • Bert zegt:

          God oh God !! Hebben die arme kindertjes dat echt moeten zingen ? Wat een verschrikking dat lied ! “” Waarop het graf der Va-d”ren staat.En onze wieg eens stond ” Klopt al geen mallemoer van met al die Indische en Indonesische kinderen.Trouwens Hoezee! lijkt wel erg veel op Houzee ! De NSB leuze.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Een van die arme kindertjes was ik, Pak Bert.

          Het liederenboekje “Kun je nog zingen, zingen dan mee” stond vol van die liedjes waarin Hollands glorie werd verheerlijkt, zij het niet zo vol bombast als “Het is plicht ….”. Ik zat op die Semarangse lagere school “met den Bijbel” met Nederlands als voertaal in de klas met jongetjes en meisjes uit alle hoeken van de archipel, zij het merendeels Indisch en Chinees. Iedereen zong uit volle borst mee. We dachten er verder niet bij na. In de pauze en na schooltijd waren die liedjes geen thema. Dan was het spelen of vechten of zwerven of vliegeren of kattenkwaad uithalen. Ik vind dat ik er geen trauma van heb overgehouden. Of dat inderdaad zo is moeten anderen die mij kennen maar bepalen.

          Tja … dat “hoezee” heeft door de NSB een naar luchtje gekregen. Ik meen dat op Prinsjesdag in de Kamer na de troonreden nu dan ook wordt geroepen “Leve de Koning, hoera, hoera, hoera” i.p.v. “Hoezee”. “Houzee” was als kreet voor een zeevarende natie overigens zo slecht nog niet (echte zeelui zeggen nog wel “recht zo die gaat”), maar ja ….. zeevarend zijn we ook niet meer. De jongelui van tegenwoordig “leggen liever achter Kaap Kont” zoals zeelui in mijn tijd het leven aan veilige wal pleegden uit te drukken.

          Tenslotte, terug naar het liedje: Een beetje vaderlandsliefde mag er bij de jeugd wel worden ingepompt, vind ik. “Vaderlandsliefde” nu dan in symbolische zin, waarbij “vaderland” het land is waar je verkiest te wonen, je geluk probeert te vinden en waar je je in gunstig geval “happy” voelt. Dat land met zijn geschiedenis en tradities en waarden moet je in ere houden, niet verguizen.

          Actueel onderwerp nu als je de Nederturken in Rotterdam en Deventer en elders in dit land ziet zwaaien met de Turkse vlag en hun vader des vaderlands Erdogan verheerlijken. Als meneer Erdogan dadelijk in Turkije met schier onbeperkte macht de scepter gaat zwaaien, dan hebben zij er geen last van. Zij zitten prinsheerlijk in Nederland, waar zij vrijelijk hun mening mogen uiten en demonsteren. Big deal.

          Pak Pierre

        • Bert zegt:

          @Pak Pierre .In Suriname jaren 50 en 60 ,stonden de geschiedenis boekjes vol over de strijd van de goede Hollanders tegen de slechte Marrons ( weggelopen slaven ) De Hollander was de good guy en de Marron de bad one,deze strijd woedde in het bosland,niet te winnen voor de Hollander ,dus hebben ze ( De Hollander) van de nood een deugt gemaakt en de Marrons erkent als vrije mensen,1863 afschaffing slavernij vieren deze “Wilde Negers” dan ook niet .of misschien wel maar alleen omdat het een feest is ,Nomor satu Pesta van Suriname,waarom ik dit allemaal schrijf ? Om de misleiding aan te geven ,die wij arme kindertjes ( waaronder ik ) hebben moeten ondergaan .De Marrons waren de echte vrijheid strijders van Suriname ! Toch werd deze propaganda rotzooi lukraak doorgegeven aan die arme kindertjes.Hoe kwam dat ? Waarschijnlijk doordat het onderwijs in Suriname gedomineerd werd door Hollanders en jawel hoor … de Indo,s !( jaren 50 en 60)

  2. Huib Otto zegt:

    Hoe zit het dan met het recht op dienstpicht toen begin 60-er jaren plotseling een wetswijziging werd aangenomen dat de OUDSTE zoon van een gesneuvelde militair waarvan de weduwe NIET is hertrouwd, vrijstelling kon krijgen?
    Voor mij mosterd na de maaltijd want doorstuderen zat er niet in wegens verplichte opkomst en weigeren van uitstel. Nadat aanvankelijk medio vijftiger jaren trouwens een poging was ondernomen om zijn kinderen het Nederlanderschap te ontnemen. Zijn weduwe moest e zelfs een dure advocaat inhuren om dat onrecht ongedaan te maken.

    • Ron zegt:

      Heel simpel. Den Haag zag de Indo toen voor iets minderwaardigst. Alleen als ze je nodig hadden, riepen ze je op. Verder mondje toe.

    • Jan A. Somers zegt:

      Volgens mij zijn er nog meer vrijstellingen zoals broederdienst, onmisbaar, dienstweigeraar, vervangende dienstplicht enz. Maar daar weet ik niets van af. Als mannelijk Nederlands staatsburger (dus ook de Indo in Nederland) werd je automatisch opgeroepen, gekeurd en rekruut enz. Den Haag kon een Indo niet als iets minderwaardigs zien, Den Haag wist niet eens wat een Indo was, dat stond nergens opgeschreven. In mijn rekrutenklas was ik de enige Indo! Ook in mijn aspirant officiersklas. Waren al die andere Indo’s soms S5? Slimme jongens dus! Of toch een beetje echt S5?
      Weet onze heer E.M. niet meer van die staatloze situatie? Volgens mij kwamen ze als staatloos binnen (ze waren Indonesiër, maar dat wilden ze niet????).

      • PLemon zegt:

        @Hr JS ” ze waren Indonesiër, maar wilden dat niet..?”

        ***In de reglementen van het KNIL stond dat militairen mochten kiezen waar ze, bij demobilisatie uit het leger, ontslagen wilden worden. Wel moest dit zijn binnen de grenzen van Nederlands-Indië (dit was om te voorkomen dat een militair bv. op Java gedemobiliseerd werd en geen geld had om de reis naar de Molukken te betalen). Ontslag zou pas plaats vinden als men aangekomen was op de plaats van bestemming.
        De Molukse militairen verkozen het om op Ambon gedemobiliseerd te worden. De regering van de VSI wilde dit echter niet, omdat ze dan de RMS zouden gaan steunen en Nederland had de toestemming van de Indonesische regering nodig voor demobilisatie, omdat de Molukse militairen Indonesisch staatsburger waren (volgens de RTC-akkoorden).
        http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal-cultureel/319-molukkers-in-nederland.html

      • e.m. zegt:

        @Volgens mij kwamen ze als staatloos binnen (ze waren Indonesiër, maar dat wilden ze niet????).@

        — Klopt meneer Somers. Ik ben van ná 27 december 1949 en dus op Indonesisch grondgebied geboren; heb overigens meer met de Zeeuwse banier dan met merah putih.

        Maar inderdaad, je suis/était une personne sans nationalité légale!* Was ‘buitengewoon dienstplichtig’ en mocht aan Nederlandse verkiezingen deelnemen, noch mij voor Nederlandse democratische gremia verkiesbaar stellen.

        Na de ‘treinkapingen’ is mijn lot sterk verbeterd 😉 Nederlandse ambtenaren zijn geïnstrueerd mij als Nederlander te behandelen en in het buitenland dient men mij als Nederlander te beschouwen.

        Mocht ik al dan niet per ongeluk illegaal in België verblijven, dan word ik dus niet naar Indonesië uitgezet.

        Mag sindsdien o.a. ook aan Waterschapsverkiezingen deelnemen, maar had -en nog steeds- niet het recht om als PvdA’er op Grace Tanamal te mogen stemmen. Maar heb verder als na-oorlogs zondagskind qua geluksfactor heel veel aan Nederland te danken.

        Dochterlief [Indo-Moluks] bezit wel de Nederlandse nationaliteit. Mocht onlangs voor het eerst haar stem uitbrengen bij de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal; is daarbij niet langs het tuinpad van haar vader gegaan, maar heeft haar eigen weg en kleur gekozen.

        *zie @PLemon zegt: 25 maart 2017 om 17:12@

        • Pierre de la Croix zegt:

          Nu ja heer E.M. ….. het moet u toch veel voldoening schenken dat u als Walcherse Alfoer zeggenschap hebt gekregen over de wateren in en om uw lievelingseiland. Wateren die daar hebben beschikt over leven en dood. Zeeuwse meisjes kunnen er over meepraten.

          U hebt vaker geschreven dat uw aanspoelen in Nederland als baby in de slendang van uw moeder – bij wijze van spreken dan – het beste is dat u onder gegeven omstandigheden kon overkomen. Ik heb u daarom in stilte altijd geloofd en geprezen.

          Zo sprak ook wijlen mijn vader in een wijs ogenblik tot zijn kinderen: “Wij zijn nu in Nederland en hebben niet gekozen voor Indonesië; we gaan nu dus verder als Nederlander, zonder overigens onze afkomst te verloochenen”. Hij zei er net niet bij dat we Nederland lief moesten hebben (misschien vanwege de “backpay” die nooit kwam).

          Persoonlijk vind ik dat een zekere liefde voor het land of streek waarin je woont het leven er wel kan veraangenamen.

          Pak Pierre

        • Jan A. Somers zegt:

          Liefde vind ik een groot woord. Ik heb het over waardering over al het goede wat ik van mijn omgeving heb gekregen, en waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Maar ik heb me daarbij ook verplicht gevoeld te werken aan naar mijn mening minder goede zaken. Het is niet t’een of t’ander, maar t’een en t’ander. Dan heb je plezier in je leven, en daar gaat het om.
          Ik dacht dat je staatloos met een verblijfsvergunning alleen niet mocht deelnemen aan ‘lands’verkiezingen, maar behalve aan waterschapsverkiezingen (waar heel geringe belangstelling voor is) ook aan gemeentelijke en provinciale verkiezingen. Althans actief kiesrecht. Maar mijn geheugen zit vol gaten.

        • Jan A. Somers zegt:

          Misschien heeft onze Walcherse Alfoer zich de leus goed ingeprent: ‘Luctor et Emergo’

        • Pierre de la Croix zegt:

          Pak Somers: “Liefde vind ik een groot woord”.

          Ik schreef dan ook “…. een ZEKERE liefde ….”. Niet de dweperige liefde van “right or wrong my country”. In dit verband mag ik misschien voor u en de overige belangstellende lezertjes een citaatje brengen uit een stuk in de NRC van jl. donderdag, van de hand van Senay Tosun, jonge dame met Turkse achtergrond, hier geboren. Zij schreef het n.a.v. de relletjes die uitbraken nadat onze overheid 2 Turkse ministers had belet het beleid, c.q. de plannetjes van meneer Erdogan in ons land aan te prijzen:

          Quote – Waarom schreeuwen ze (de demonstranten, PP) tegen voorbijgangers “Nazi’s”? De tranen rolden over mijn wangen. Nederland werd afgedankt. Nederland, het land waar mijn toekomst ligt, het land dat in mij heeft geïnvesteerd, het land dat me alle kansen heeft geboden om mijzelf te ontwikkelen, het land waar mijn hart ligt, mijn land werd afgedankt door een paar honderd mensen met wie ik dezelfde roots deel – Unquote.

          Tot zover de hartenkreten van een 2de of 3de generatie burgeres van Turkse komaf, studente Midden Oosten Studies uit Rotterdam.

          Indisch gerelateerd? Ik dacht in Senay’s verhaal de echo’s te horen van uw verhaal, dat van E.M. en zeker ook van het mijne.

          Drie mensen “In Nederland door omstandigheden”. Kansen gekregen, gegrepen en dankbaar voor die kansen. En dankbaarheid is een soort lief hebben.

          Pak Pierre

  3. HES zegt:

    In weze heeft de dienstplicht mijn toekomst geholpen, na de dienstplicht heb ik bij van der Heem gesoliciteerd, eerste maatschappij na de dienst, aangenomen als technician werken aan sonar apperatuur. van der Heem heeft ons aan een twee slaapkamer appartement geholpen, drie hoog aan de Soestdijkse Kade, jaar was 1954. Naar America in 1956, Rochester, N.Y., nacht school voor double E (electronic engineering), werk als technician by then Stromberg-Carlson (stereo), opgekocht by General Dynamics, overgeplaatst naar telephone systems (communication) voor duikboten. Volgende baan by Bausch & Lomb electro-optical test systems. Next, electro-optical systems by Northrop, Hawthorne, CA, niet lang gebleven, beter baan en betaling, by Litton eerst supervisor test equipment bouwen voor inertial navjgation (straal jagers F4) systems. Na een jaar overplaatsing aangevraagd en gekregen naar hoofd gebouw Litton, Woodland Hills, CA, system test inertial navigation voor F-111, gekozen om met JPL satellites bouwen (Mariner series was een). Nixon nieuw president, grote budget cuts, daar gingen de goede banen, afgelegd (buiten baan), no baan te vinden. Leren een eighteen wheeler rijden (Truck met 45ft, 13.72meter, aanhang), met ex-medewerker antiek meubilair vervoeren door heel America, weg van huis voor op z’n minst een maand, mis vrouw en familie heel erg, na een jaar opgehouden Trug naar school (UCLA), vrouw werken en ik part time school eerste jaar, heb my rot gestudeerd want alleen 15 zittingen voor het tweede jaar, alleen de “beste” hebben een kans voor het tweede jaar, hoe ik in de top 5 was mag joost weten, dat jaar full time UCLA. Met hulp van mijn vrouw en kinderen heb ik het tweede jaar gemaakt en een baan aangeboden bij UCLA Medical Center. De verandering van een engniering job naar medies was gemakkelijk omdat ik in Bandoeng gedurende de Bersiap en voor de scholen open waren, bij St Borromeus Hospitaal in de operatie kamer heb gewerkt. I have come full circle. De UCLA jaren waren geloof ik de beste jaren, ofschoon het erg moeilijk is om een patient te verliezen terwijl je alles maar dan ook alles heb gedaan om de patient in leven te houden, je check en double check, heb ik een fout gemaakt, wat is het dat ik heb moeten doen, enz., maar ook triomph wanneer een patient die de dood nabij was het maakt en naar huis kan gaan.

    Het is ongelooflijk hoe alles als een puzzle in elkaar past. Wees altijd gereed om nieuwe/andere dingen te leren, weet nooit hoe het later van pas komt en doe wat gedaan moet worden. Het bovenste is een voorbeeld hoe een gobang kan rollen.

    • Ron zegt:

      “”””””””””””Het is ongelooflijk hoe alles als een puzzle in elkaar past. Wees altijd gereed om nieuwe/andere dingen te leren, weet nooit hoe het later van pas komt en doe wat gedaan moet worden””””””””””

      En jij ben beslist niet de enige. Heb al veel Indo’s zulke verhalen horen vertellen. Een ding is zeker; Indo’s zijn doorzetters in iets bereiken en weigeren hun hand op te houden. Daarom kunnen we op oudere leeftijd er om lachen. Good job Hes!

    • Pierre de la Croix zegt:

      Mijn complimenten heer HES. Mijn loopbaan was niet zo daverend als de uwe, maar ook ik heb veel aan de militaire dienst te danken, alhoewel ik er na 5 jaar varen met tegenzin in moest.

      Tja …. ook diep in een schuttersputje kan je de zon zien schijnen en dan ….. follow the sun, look for the silver lining.

      Pak Pierre

  4. HES zegt:

    Do you know who you are ? Don’t ask. Act ! Action will delineate who you are.

    Thomas Jefferson

  5. HES zegt:

    Bedankt Pierre, Heb gedaan wat gedaam moest worden als hoofd van een gezin, basta.
    In dienst werdt gezegt, “Niet lullen, poetsen.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s