De verhalen
In de winter denk ik aan warm weer, aan de zomer of de lente of in ieder geval aan een periode waarin een temperatuur van minimum 15 graden heerst en een maximum van 25 graden want bloedheet hoeft het van mij ook niet te zijn. Maar het meest denk ik aan de tijd toen ik als kind in een flanellen pyjama voor de kolenkachel zat terwijl de televisie zwart/wit beelden uitzond van de intocht van Sinterklaas.
Toen ons gezin in 1958 uit Indonesië vertrok wisten mijn ouders niet wat hun te wachten stond. Wellicht waren zij de reis vol goede moed en hoopvol gestemd begonnen. Nu ik ouder ben besef ik dat het een beangstigende onderneming moet zijn geweest. Lees verder.





















































Je zou toch maar een gesigneerd exemplaar van het nieuwe boek van Marion Bloem winnen en het nog moeten lezen ook. Dan liever gewoon dood in het bejaardenhuis..Indisch of niet.
lieve groetjes van Rob Malasch
Ik heb het idee dat de schrijfster in het verkeerde land woont, immers haar wens is minimum 15 en maximum 25 graden. En waarom dan altijd op vakantie naar het zuiden?
En dan het eerste commentaar van de jonge dame:” tweede generatie Indonesiers”.