11 Responses to Polis verloren, maar wel op microfilm bij Aegon

1. wal suparmo schreef:

   31 mei 2016 om 16:21

   ZWARTE PIET MOET BLIJVEN.
   Mijn TOEKANG KEBON Jasman was ooit gevraagt door mijn school om als Zwarte Piet te spelen omdat hij een beetje Hollands babbelt.( later door hij door de Jappaners als ROMUSHA naar Birma gezonden en kwam half blind terug maar met een mondje vol Engels).Op school naast Sinterklaas geschreeuwde hij met en zwaar Javaans accent: ” EN WIE WIL IN DE KAROOONG.”..! De Huilende en weg lopende kinderen waren haast niet meer tegen te houden.!

   Beantwoorden
   • bokeller schreef:

     31 mei 2016 om 18:52

     ” EN WIE WIL IN DE KAROOONG.”..!
     In mijn jongenstijd ,werd er niet om gevraagd maar
     zonder pardon in gemieterd.
     Alleen daarvoor mag voor mij ”zwarte piet” verdwijnen.
     siBo

     Beantwoorden
     • e.m. schreef:

       31 mei 2016 om 19:13

       @In mijn jongenstijd ,werd er niet om gevraagd maar
       zonder pardon in gemieterd.@
       .
       😀
     • Arthur Olive schreef:

       31 mei 2016 om 19:42

       Mijn zusje is er nooit ingemieterd want ze viel flauw onder het zingen.
2. ellen schreef:

   7 april 2016 om 13:43

   https://werkenbijaegon.nl/Aegon-als-werkgever/historie.html

   Een stukje historie. Mijn echtgenoot heeft rond 1976 nog een paar jaar gewerkt bij de ENNIA in Den Haag. Het was volgens hem een solide bedrijf. En alles werd keurig bewaard in de archieven (misschien wel op microfilm). Van wilde verhalen in en rond het bedrijf heeft hij nooit gehoord.

   Beantwoorden
   • Jan A. Somers schreef:

     8 april 2016 om 16:38

     Van Nederlandse banken en verzekeringsmaatschappijen in Indië heb ik ook nooit wilde verhalen gehoord. Hooguit verbaasd dat kort na oorlog en bersiap de administraties redelijk in orde waren. Met hooguit een controlevraag naar het hoofdkantoor in Nederland. Als ik polis e.d. ben kwijtgeraakt (zoals meestal in de bersiap/kamp) heb ik een probleem met de bank. Maar in de kleine lettertjes staat dat bij verschil van mening de administratie/archief van de bank/maatschappij prevaleert. Probleem is daarmee opgelost. Bij een overleden polis/rekeninghouder heb je als erfgenaam nog een verklaring van erfrecht nodig. En bij een geregistreerde vermissing kun je na enige tijd (vijf jaar?) een verklaring van vermoedelijk overlijden aanvragen.
     Een geluk bij een ongeluk was dat de premies en gelden op de rekening meestal waren belegd in Nederlandse ondernemingen in Indië, of bij het hoofdkantoor in Nederland waren terecht gekomen. Net als de pensioenpremies van Indisch ambtenaren, die nadien via SAIP hun pensioen konden ontvangen. Het probleem met de buitenlandse banken en verzekeringsmaatschappijen in Indië was waarschijnlijk ook dat het geld uit het Nederlandse oog was verdwenen. Maar het waren dan ook goedkope bedrijven, en veel mensen in Indië waren wellicht zuinig. Dachten ze in Nederland ook over de IJslandse banken. Maar daar had je in ieder geval nog het depositogarantiestelsel.
     Ik weet niets af van de overgang van de Javasche Bank naar Indonesië. Volgens mij zijn de goudvoorraad en deviezen gewoon mee overgegaan. Over de deposito’s van private banken en verzekeringsmaatschappijen bij de Javasche bank weet ik ook niets. Maar dat was volgens mij gebeurd voor risico van die bedrijven, die daarmee de verantwoordelijkheid behielden. Daarvoor hoef je dan ook niet in Jakarta terecht, maar gewoon bij het bedrijf in Nederland.

     Beantwoorden
3. Griselda Molemans schreef:

   7 april 2016 om 12:50

   De microfilms vormen het schaduwarchief van de Nillmij dat begin 1942 naar de kluizen van de Federal Reserve Bank is overgebracht. Na de oorlog is een Nillmijmedewerker naar New York gestuurd om te checken of de microfilms als bewijs voor het in bewaring gegeven kapitaal intact waren. De rechtsopvolger van de Nillmij is Aegon.

   Beantwoorden
4. Jan A. Somers schreef:

   1 april 2016 om 12:15

   Die microfilm, zou dat een back up van Aegon kunnen zijn? Behalve je eigen gegevens horen die gegevens vertrouwelijk te zijn. Hooguit inzage door de FIOD. Ik begrijp nu helemaal niet meer waarom mijn vader geen problemen heeft gehad met zijn verloren bank/verzekeringspapieren. In mei 1946 is hij uit krijgsgevangenschap eerst naar Batavia gegaan om mijn moeder en zus te zoeken. Niet gevonden. Daarna naar Soerabaja waar ik zat. Hij ging op bezoek bij het weer in bedrijf zijnde kantoor van de NHM. Oude bekenden: Goede morgen mijnheer Somers, wat kan ik voor u doen? Bij een kopje koffie alles doorgenomen, alle administratie bleek aanwezig te zijn, ze zouden de volledigheid nog wel nagaan in Nederland. En dat na de ellende van de bersiap! Najaar 1946 verzekering mannetje in Vlissingen thuis ontvangen. Bij Nillmij en Schiedamse stond alles geregistreerd op hoofdkantoren. Vlot afgehandeld.

   Beantwoorden
5. rob beckman lapre schreef:

   1 april 2016 om 09:03

   Als nabrander dit; Als u wat wil weten “welke gigantische bedragen”? Lees http://www.z24.nl ” Nu het nog mag……” dd 23/03/015. Er werd geproken van ” 913.000 euro bonus, plus jaarsalaris van 1.15 miljoen euro….” Als men, in ieder geval, had willen nadenken over een “coulance-regeling” dan zou dat een tikje van mijn wantrouwen wegnemen.Maar,ik zie het echt niet zitten.

   Beantwoorden
6. rob beckman lapre schreef:

   1 april 2016 om 08:38

   Sorry folks, maar (uiterst)wantrouwend (in de loop van de decennia geworden), zeg/schrijf ik ” vergeet het maar” , deze “geld-verzamelaars” (las u recent niet welke GIGANTISCHE bedragen aan de top-bestuurders van dit specifieke bedrijf werden uitbetaald?) zullen alle claims afwijzen.”Coulance-regelingen” nooot van gehoord.Gisteren schreef ik aan een bekende journaliste nog hoe ik (in engelse bewoordingen dan wel,kwam er makkelijker uit)over deze bedrijven denk.

   Beantwoorden
7. Cap van Balgooy schreef:

   1 april 2016 om 05:30

   Wel langzaam, maar er komt beweging in. Misschien ??????? wel meer dan beweging.
   Cao

   Beantwoorden