Het Jakartaans Orkes Keroncong Cente Manis geeft de hele TTF door goede shows
Klik hier voor een korte impressie met het bekende stel in het wit die zoals elk jaar voor het podium danst.
Suara Kita had ook weer vandaag een volle zaal . Laatste optreden is 5 juni
Wouter Muller kwam ineens binnenlopen met de gitaar. Ging begeleiden.
De heer Anis, zong mee en tokkelde ook de jukulele. (foto is van Arjanti Sosrohadikoesoemo)
… 
Nog een mooie… foto van Eric Neyndorff, vaste I4E-lezer
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
Als cultuur wordt afgebakend is het geen cultuur.
Huib
masrob zegt:
4 juni 2015 om 08:25
maar balanceert de TTF niet vaker op de rand van Indische cultuur, Indonesische cliché’s en en Aziatische kitsch?
================================================================
En dan komt je op de belangrijkste vraag, bestaat er een Indische cultuur ?
De zelfde vraag, bestaat de Kebudayaan Indonesia wel ?
Is de Indonesische cultuur erfgoed goed beschreven en afgebakend , of praat men over de plaatselijke/streek cultuur ( budaya daerah) ?
Over de Indonesische bruidskleding , kan men globaal in 3 soorten onderscheiden.
De nationale ( batik , sarung kebaya- klassiek of modern ), de” daerah”( streek ) dat hangt weer af van de affiniteit v.d bruid/bruidegom , een “eigen creaties”, zo lang het mooi er uit ziet .
Soms is het te veel van het goede , kitscherig, nora(vreemd en smakkeloos) en OKB achtig.
De “pakaian adat” uit verschillende streken zijn gereglementeerd, en zeker voor de Sunda en Midden/ Oost Java.
De probleem is dat men vaak een eigen creatie gebruikte .
Waarschijnlijk komt het uit de buurt van (Oost)Sumatra , het kan ook import uit Kalimantan zijn gezien de Chinees achtige invloeden.
Interessant is om de oude klederdracht ten tijde van de oude N.O.I ( encyclopedie) te vergelijken met de R.I versie . Van vlak na 1945 en wat nu als pakaian daerah moet voorstellen.
Dan kan je zien of er iets toegevoegd is of een compleet “nieuwe” creatie.
Foto is van Elmi…. djokjabruidjes ?
So gelis seh die nonna’s
Huib
Ook van 2 juni
Het zal toch niet zijn dat de ttf-organisatie die hoofddeksels voorschreef ?
Was dat vroeger zo in Indië met de bedjakbestuurders?
Zo’n kegelvormige hoed heet caping. Het beschermt boeren op het veld tegen de zon. Becak rijders dragen de caping ook wel.
Maar een echte caping is stukken groter, dat malle hoedje van de foto is juist dat: een mal hoedje.
Zie deze foto: http://www.peterloud.co.uk/photos/Indonesia/Yogya/Becak_2062-w768.jpg
Maar als ik de foto’s zie van Indonesië dan is de caping geen standaardhoofddeksel van becakrijders.
Het komt mij over dat men teruggrijpt op een stereotype van oosterling.
En als je het doet, gebruik dan the real thing en niet een mal hoedje.
Niet iets wat de ttf-top zou doen, zover ik hen ken. Dus… dan zijn het die jongeren zelf?
“Het komt mij over dat men teruggrijpt op een stereotype van oosterling.”
Eens, maar balanceert de TTF niet vaker op de rand van Indische cultuur, Indonesische cliché’s en en Aziatische kitsch?
Maar niet op stereotypes van ‘de oosterling’ vanuit de organisatietop.
Ik zie een stevig agendapuntje aankomen in de evaluatiebesprekingen van de TTF… 😉
De modernisatie is ook in Indonesia toegeslagen Boeroeng
Huib
Ja met Rob ben ik het eens al kende ik de naam van die hoed niet. Sudah lupa.
Maar de strooien hoed die de tani’s en betjakrijders dragen is inderdaad veel groter en gewoon naturel kleurig.
Huib
En met ‘witte stel’ bedoel ik dat ze altijd in het wit gekleed gaan.
Iemand zou eens een documentaire moeten maken over hen.
Meegaan naar de evenementen met de camera.
Een soort showroom–aanpak. kan ook.
Ok… kreet van de maand:
“Mensen, kunt u nog zingen? Zing dan mee !!! ”
Als je een adreswikkel van een moesson kon afstaan dan krijg je een goodybag, met o.a dit
Dat laat ik me geen 3x zeggen.
Zolang de voorraad stekt, dat wel.
Kom ik daar hoopvol bij de stand…….. zeggen ze natuurlijk dat de voorraad niet meer strekt
agja…kepalttij peg… dah ik
Laat nou net de voorraadman arriveren met de nieuwe voorraad….
Even later werd ik teruggeroepen…… voor de goodybag
Deze show van Suara Kita mocht ik dus Maandag bijna in zijn geheel bijwonen. Aardig toch.
Huib