Drie oorlogsvliegers van het Koninklijk Nederlands Indisch Leger KNIL krijgen geen rehabilitatie. Het drietal is in de Tweede Wereldoorlog veroordeeld tot gevangenisstraffen uiteenlopend van 20 jaar tot levenslang, wegens sabotage, desertie en hulp aan de Japanners. Minister Hennis-Plasschaert van Defensie ziet geen reden om hen alsnog in ere te herstellen, schrijft zij donderdag in antwoord op Kamervragen. via IAF.
Zie deze site : de Colombo Tragedie
.
.
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden -

- en


Indische Soos -

Recente reacties
- B. Heijden op Indisch in Beeld
- Boeroeng op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Els marissing op Radio Marihati
- Toby de Brouwer op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Boeroeng op Graven oud-KNIL-Militairen , een petitie
- Ben Dankmeyer op Indisch in Beeld
- Pierre H. de la Croix op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Ray Zijlstra op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Inpassen - van den Broek op Blake en Mortimer getekend door Peter van Dongen
- Gina van Benthem Klingers op Indisch in Beeld
- Evelyn op Indisch in Beeld
- ronmertens op 4 jan NPO Laurentien Brinkhorst zoekt voorouders
- Denise op Indisch in Beeld
Archief
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Deze slideshow vereist JavaScript.




































NU WAT ANDERS: bij de KNIL, had de TOTOK Kaptein H.Spoor ooit onder Mayoor Oerip Soemohardjo gediend..En de LAATSE KNIL OPPERBEVELDER is toch maar een Indo in Solo geboren generaal BUURMAN VAN VREDEN.
http://indonesie.actieforum.com/t10713-dick-berlijn-oorlogsvlieger-uit-rijssen-verdient-nieuw-onderzoek-naar-rehabilitatie
Heer P.Lemon, hartelijk dank voor Uw begrip voor mijn reactie.
Inderdaad ben ik gemangeld in m’n leven en heb een boel doorstaan.
Drie keer je eigen ego waar te maken, maar door alle episodes heen, nog niet in kunnen berusten.
De reden hiervan is inderdaad wat U aanhaalt in datgene van mijn reactie.
De eerste 15 jaren van je jeugd moest je laveren door het kampleven; het starten van je lagere schooljaren en daarna je aanpassen in de wildernis; het land van de Papua’s.
Als je dan eindelijk denkt je draai gevonden te hebben, moest je je biezen pakken om door de sneeuw te moeten baggeren.
We kwamen nl.half oktober in negeri koud;waar we bij de gratie eens in de week mochten badderen; wat zijn die blanda’s toch kepet Heer P.Lemon.
Als ik eraan denk, krijg ik nog de kriebels.
Vandaag de dag douche ik wel twee keer per dag: Voor en na het sporten en dat doe ik zeker drie keer in de week.
De laatste halve eeuw hier flink moeten buffelen om nooit je hand op te houden en toch je alles kunnen permitteren wat je hart begeert.
Heer P.Lemon ik denk dat de lezers genoeg van mij afweten of gehoord hebben; daarom tutup ik mijn betoog.
Hartelijk dank en ben even snel gaan lezen op de site onder aan Uw reactie.
Mvg Jos H Crawfurd.
Ik wil in m’n reactie niet hebben over rehabilitatie in welke vorm dan maar ook wat betreft het verleden in Indië.
Vandaag op m’n autoradio en op tv mogen luisteren en zien hoe er twee treinwagons werd gekocht om de Joodse gemeenschap te vervoeren naar Sobibor en andere steden waar ze vergast werden door Hitler en zijn kompanen.
Wie betaalt dat alles of hoe wordt dit gesubsidieerd? Voor mij een vraag;denkelijk voor andere lezers een weet.
Als ik dit alles de revue laat passeren en de jaarlijkse Anne Frank herdenkingen moet zien; krijg ik zo’n leegte in m’n hersenpan.
Waarom wordt er zo luchtjes gedacht wat de Indo toen had moeten doorstaan.
Hitler en zijn aanhang heeft erkend dat hij de Joden in Europa heeft geëlimineerd; Japan blijft tot op heden ontkennen over de gruweldaden die ze onze Voorouders en families hebben aangedaan.
Expliciet wordt er niet gesproken over de Indo; wel over de Nederlandse bevolking en militairen die daar in Indië te grazen werd genomen door de Indonesiërs en Japan.
We kunnen de nieuwe president van Indonesia toch vragen om een afgedankte fregat of treinstel of een paar bakstenen en gedek en deze attributen te plaatsen hier in het Oosten des lands of bij het Indisch monument of elders in Breda of zo op een Open braak land.
Voor degenen die het niet weten hoe we toen geleden hebben, kunnen het dan eindelijk begrijpen of is dit alles te veel gevraagd door deze Indische kerel.
Eerlijk gezegd worden we altijd al achtergesteld en behoren we niet echt tot een bevolkingsgroep: Geen Indonesiër, geen Nederlander, geen Europeaan, maar een Half cast of bestaat dit woord niet meer en de Indo helemaal niet meer?
Wie het weet, mag reageren.
Mvg.Jos H Crawfurd.
@Jos H Crawfurd Eerlijk gezegd worden we altijd al achtergesteld en behoren we niet echt tot een bevolkingsgroep.
Pak C. Teruglezend in de historie berust uw kijk op onze positie in de samenleving op nogal wat feiten. Maar die somberheid mag ik u best achter u laten… 🙂
cit. “Na de eerste moeilijke periode van werk en een huis zoeken, de taal en gewoonten aanleren en wennen aan nog zoveel andere dingen zijn de meeste Indische Nederlanders geheel meegegaan in het Wirtschaftswunder van de jaren zestig en daaropvolgend. Lonen stegen, prijzen daalden en de consumptiemaatschappij kwam tot bloei. Zowel in Indische als “Hollandse” huizen stonden koelkasten, ovens, wasmachines en ene stofzuiger. Tegen het eind van de jaren zestig reed ook de kleine bung vaker in een eigen auto. De grotere toegang tot vervolgonderwijs voor lagere inkomensgroepen zorgde ervoor dat de kinderen van de eerste generatie repatrianten in de jaren zeventig en tachtig het nog beter kregen dan hun ouders. In sociaal-economische zin is een groot deel van de Indischen inmiddels tot de middenklassen gaan behoren. De Indische Nederlanders waren feitelijk bijzondere “allochtonen” omdat ze door hun Nederlandse educatie, gewoonten en gerichtheid meestal korte aanpassing nodig hadden. In godsdienst en wereldbeschouwing waren ze net als de autochtone Nederlanders. Bijzondere “allochtonen” dan ook omdat ze nooit als probleemgroep hoefden te worden aangemerkt, waarvoor een afzonderlijk overheidsbeleid nodig is geweest voor inburgering, arbeidstoeleiding, verslavingszorg of in het kader van extra criminaliteit. De Indische Nederlanders die het in Nederland niet meer zagen zitten, gingen vooral naar Spanje en Californië en in mindere mate, naar Australië. Het warmere klimaat en een minder bekrompen samenleving waren de motivatie voor rond 100.000 Indo’s om daarheen “door te emigreren”. In het algemeen kan worden gesteld dat deze groep het daar heel goed heeft gedaan en eveneens is meegegaan in de welvaartsontwikkeling van die betreffende landen.
http://www.indischhistorisch.nl/derde-pagina/week-van-de-geschiedenis/week-van-de-geschiedenis-thema-2012-arm-en-rijk-in-de-geschiedenis-van-indo-europeanen/
http://www.bol.com/nl/p/de-colombo-tragedie/666752782/?Referrer=ADVNLGOO0020080002kw7
“Recensie(s)
De Japanse aanval op Ned.-Indië leidde tot een spoedige Nederlandse capitulatie (maart 1942). Restanten van de luchtmacht vluchtten naar Australië, waar zij, slecht geleid en werkeloos, een dalend moreel en stijgende verbittering toonden. Drie vliegers werden door de intelligence-chef, de latere Indische opperbevelhebber Spoor, in nov. 1942 via een agent-provocateur gestimuleerd tot irreële desertieplannen, als kennelijke voorbeelden gearresteerd en in 1943 in een dubieus proces in Colombo (Ceylon) tot levenslang en 20 jaar cel veroordeeld. Zij kwamen vrij in 1950, voor het leven getekend. Bijkerk heeft deze vergeten episode, op basis van archivalia en interviews bewonderenswaardig uitgeplozen en helder opgeschreven. De drie vliegers krijgen eerherstel en het blazoen van de in militaire kring hooggeëerde Spoor blijft bepaald niet schoon. Bevat zwart-witte foto’s. Op de omslag een zwart-wit fotomontage van de hoofdfiguren.
(Biblion recensie, Dr. H.A. Poeze.) “
“slecht geleid en werkeloos, een dalend moreel en stijgende verbittering toonden.” Een nicht van mij is met haar man, vlieger KM, met een van de laatste vliegboten naar Australië uitgeweken. Vandaar zijn ze doorgetrokken, haar man naar Engeland waar hij als vlieger verder ging. Zij is in Washington terecht gekomen op de Nederlandse ambassade. Op de marine-afdeling moest zij werken met vertrouwelijk materiaal. Voor het gemak is zij toen benoemd als marinier waarmee zij onder de krijgstucht kwam. Volgens de mythen en legenden zijn zij en haar twee collega’s de drie enige vrouwelijke mariniers. Alle drie ook al dood, het gaat hard.
“slecht geleid en werkeloos, een dalend moreel en stijgende verbittering toonden.” Een nicht van mij is met haar man als vlieger met een van de laatste vliegboten naar Australië uitgeweken. Zij zijn toen op eigen initiatief doorgetrokken naar de VS. Haar man is toen doorfgegaan naar