Onwankelbare Liefde: Anneke van Loggem

Geplaatst op 6 november 2014 door Boeroeng

Charles den Tex en Anneloes Timmerije schreven een boek, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van een piloot die in 1945 zijn vrouw terugvond door met zijn vliegtuig over de jappenkampen te vliegen en haar naam om te roepen. Tijdens de presentatie van dit boek, ‘Het vergeten verhaal van een onwankelbare liefde in oorlogstijd,’ was de 92-jarige Anneke van Loggem aanwezig. Ook zij bleek deel uit te maken van deze liefdesgeschiedenis. Realiteit en fictie kwamen samen.
De Wereld Draait Door: zie het interview.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

12 Responses to Onwankelbare Liefde: Anneke van Loggem

Jacques. van Gorp schreef:

9 november 2014 om 01:04

In het gesprek van de 92 jarige Els van Loggem kwam ook de naam van Else Michielsen ter sprake. Haar meisjes naam is Baljon en woonde in onze laan op nr. 59.
Zij schreef over haar belevenissen – als keukenhoofd – een informatief boek over de Jappen: “Alles is in orde”. Wij bezitten een – door haar gesigneerd – exemplaar.
Jacques en Gonnie van Gorp
Welgelegenlaan 65
3971HM Driebergen

Beantwoorden
Gerrit Buth schreef:

8 november 2014 om 14:00

Een goede vriendin (eveneens 92 jaar) heeft destijds met Anneke van Loggem in hetzelfde kamp gezeten.
Zij zou graag de meisjesnaam van haar willen weten.

Beantwoorden
- Boeroeng schreef:
  
  8 november 2014 om 16:00
  
  meisjesnaam = Kouwenhoven
  
  Beantwoorden
Huib schreef:

8 november 2014 om 00:06

Pak Jos H Crawford
Bij ons als buitenkamper kon mijn moeder ook niets meer bij de toko kopen/ Koerang oewang. Dus de kinderen werden voor een tijdje bij haar vriendinnen of nichten uitbesteed die zelf nog geen kinderen hadden. Ik weet niet hoeveel ketella ik toen met de blote handen heb uitgegraven, gejat van die arme tani..Maar voor de famiie was het een kans om te overleven.
Je kan nu die ketella of zoete aardappel ook gewoon bij de supermarkt kopen Maar ik kan er mijzelf er tot nog toe niet toe brengenen om het te kopen.
Huib.

Beantwoorden
- Pierre de la Croix schreef:
  
  8 november 2014 om 00:48
  
  Ketella rambat … come to think of it ….. dat was het dieet, ik weet niet voor hoe lang. Toch lekker met zout en – dat zal wel na de oorlog zijn – zuinig besmeerd met margarine (uit zo’n groot blik).
  
  Sweet (potato) memories.
  
  De Japanners hebben zich in Semarang over het algemeen wel goed van hun beschermende taken gekweten, ten koste van veel doden in hun gelederen. In de Boeloegevangenis zijn vele tientallen Japanners, zo niet meer, door de tralies van hun cellen gemitrailleerd door de dappere heren vrijheidsstrijders.
  
  Pak Pierre
  
  Beantwoorden
Huib schreef:

7 november 2014 om 13:59

Dat zal het wel zijn . Later schoten ze wel behoorlijk te kort met name bij de bescherming tegen de peloppors. In het algemeen gesproken.
Huib

Beantwoorden
Huib schreef:

7 november 2014 om 13:10

Mooi love story maar was wel verbaasd dat ze het over een kamptoko had en blijkbaar kreeg men wel voldoende te eten van de Jap in dat kamp. Gelukkig maar.
Huib

Beantwoorden
- Pierre de la Croix schreef:
  
  7 november 2014 om 13:29
  
  Mogelijk pas na de capitulatie, toen de Japanner “zorgplicht” kreeg opgelegd van Max Achter of Mountbatten.
  
  Pak Pierre
  
  Beantwoorden
- Jos H Crawfurd schreef:
  
  7 november 2014 om 14:04
  
  Huib bij ons in Somobito ngak ada Kamp-toko;Wel kampung toko,maar diluar pagar.
  Vrijdag krijgen we elke vrijdag ketella rambat van een van die Kamp tantes.
  Hier heten ze Zoete aardappel;een beetje paars van kleur.
  Kan je bij onze vriend de Turkse winkel kopen;best lekker:na even te godok;di goreng en dan zout er over strooien.
  Lekker lho bij een kop koffie;geen tubruk ya:awas cholesterol.
  Mvg Jos H Crawfurd.
  
  Beantwoorden
Pierre de la Croix schreef:

7 november 2014 om 10:47

Ik heb die (Mitchell – B 25) bommenwerpers met het rood-wit-blauw op de vleugels ook laag zien overkomen boven Semarang. Grote vreugde alom, zwaaien, dansen, maar helaas, geen stemmen uit de hemel. Die zouden voor mij het wonder nog groter hebben gemaakt.

Pak Pierre

Beantwoorden
- Jos H Crawfurd schreef:
  
  7 november 2014 om 12:24
  
  Ja pak Pierre,zo zie je het maar dat niet iedereen zoveel geluk hebben.
  Ik althans niet:U heeft mijn reacties elders gelezen op deze site:twee keer dus moeten vluchten en uiteindelijk in het Beloofde land flink moeten bikkelen en tot op heden blijven procederen voor mijn recht waar ik geen uitsluitsel heb en U geen jenever en tembakau shag.
  Mvg Jos H Crawfurd.
  
  Beantwoorden
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    7 november 2014 om 13:07
    
    Ach Pak Crawfurd,. momenten van geluk zoals ik die heb beschreven zult u hoop ik ook hebben gehad.
    
    Die vliegtuigen met rood-wit-blauw kwamen over. Vogels van hoop en opluchting. Grote vreugde bij kampers en buitenkampers. Ik weet het niet zeker, ik was toen pas 7, maar dat was voor de bersiap. Het grote ongebreidelde moorden en martelen moest nog komen. Momenten van ongeluk ….
    
    Rug recht, niet zielig doen, weet u wel?
    
    Pak Pierre