De andijvielucht in Friesland

opg2Naar aanleiding van het verschijnen van het boek ‘Opgevangen in andijvielucht’ had de Leeuwarder Courant een artikel geplaatst.
Bron is de fbsite ‘opgevangen in andijvielucht’, maar niet te openen voor wie geen facebookaccount heeft.  Klik op het plaatje.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

43 Responses to De andijvielucht in Friesland

  1. bokeller schreef:

    Pak,goed lezen er is 1(één) ”M” minder geplaatst,
    dus lange tenen intrekken.
    Dit heb ik gepikt van een Engelse Kook kunstenaar
    de Hr. Jamie Oliver, Kookboek prijs € 12,90
    Mhvhg
    Bo

    • Jos Crawfurd schreef:

      Ik zag het,maar wilde U niet corrigeren.Doe ik nooit bij mijn landgenoten,tenzij ze op m’n ziel trappen. Maar die rare Engelse zogenaamde kok kijk ik nooit naar,wat een gek.
      Mvg Jos Crawfurd.

      • Pierre de la Croix schreef:

        Mijn goede vrouw kijkt met rode oortjes naar al die kookprogramma’s op de Nederlandse, Duitse en Britse TV. Ik noem dat verslaving aan “keukenporno”.

        Ik interesseer mij alleen voor het eetbare product en niet voor de fabricage. Maar van de flitsen tekst en beeld die mij onvermijdelijk bereiken herinner ik mij dat die “rare Engelse zogenaamde kok” serieus heeft geprobeerd de Britse jeugd van vet “fast food” af te helpen in ruil voor smakelijk doch gezond eten.

        Daar verdient hij dan toch een prijsje voor. Indovaantje?

        Jammie-Jamie.

        Pak Pierre

  2. bokeller schreef:

    Andijvie á la créme
    Catagorie : Groenten
    Aantal personen : 4
    Bereidingstijd : 00:30:00

    Ingrediënten :
    1 ½ kg andijvie
    20g boter
    15g bloem
    2dl melk
    zout nootmuskaat scheutje koffieroom
    Jamie- Jamie
    siBo

    • Jos Crawfurd schreef:

      Ik ga het proberen heer BoKeller,maar doe het niet zelf hoor,anders capik en dan niet jammie jammie meer.
      Mvg Jos Crawfurd.

  3. Huib schreef:

    Bovendien tot ver in de 70-er jaren kon je in Frankrijk maar ook in de Belgische supermakten Grenouilles of wel kikkerbillen kopen en ook in de restaurants eten. In Bandoeng noemden we dat gerecht Swiekee als ik het wel heb. De Chinese benaming. Maar je kon ze op de pasar kakelvers nl. levend kopen en zelf op eigen wijze klaar maken.

    In Schotland is de specialiteit het gerecht Haggis. Schapenpens gevuld met ingewanden verwerkt tot een soort gehakt.

    Ook die gerechten waren Jammie-jammie (weer met dank aan Pak Jos) .

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>In Schotland is de specialiteit het gerecht Haggis. Schapenpens gevuld met ingewanden verwerkt tot een soort gehakt.

      Ook die gerechten waren Jammie-jammie (weer met dank aan Pak Jos) .
      <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

      Ik kan nog wel een stap verder gaan, want Louis Paselius heeft vorige week verteld dat in China gekweekte vissen, zoals Tilapia, gevoed worden met mensen stront. In China bestaat nog steeds de regel van 1 kind per familie en er zijn nog meer meisjes dan jongens. Ook moet de familie van het meisje, als ze volwassen is, voor het huwelijk voor de kosten opdragen. Dus worden pas geboren vaak meteen gedood bij de geboorte en in het voedsel verwerkt. Louis vertelde ook dat navelstrengen gebruikt worden om worsten te vullen.
      Niet bepaald "jammie-jammie. Ik stop er mee.

      • Jos Crawfurd schreef:

        Heren ik wil niet van plagiaat beticht worden of zoals de media het heeft over:Meer of Minder waar ik een naar gevoel van krijg. Deze uitspraak werd bij ons altijd al gebezigd,anderen zeggen:sedap of lekker zeg.
        Mvg Jos Crawfurd

    • Jan A. Somers schreef:

      Studiecongressen in Edinburgh werden altijd afgesloten met een buffet. In optocht na de doedelzakspeler werd de Haggis binnen gebracht. Oneetbaar. Maar de Schotten spoelden dat weg met Drambuie. Ook niet te drinken. Ook mijn Zeeuws meisje kreeg zin in Andijvie.

  4. Huib schreef:

    Pak Bo en Pak Jos.

    En wat dacht je dan van de maden die ze uit de etterende wonden visten en opaten al dan niet eerst gegorengd?. En die Larons die je thuis onder de lampoe templek ving in een bakje water en daarna lekker krokant gegorengd en dan smakelijk knapperig oppeuzelen? Lekker veel eiwitten kreeg je zo naar binnen. Zullen jullie ook wel kennen.

    Alle soorten oesters en schelpdieren kan je bv. in Parijs voor de verkoop zien uitgestald op de stoep en ze worden ook lekker rauw opgepeuzeld met een sausje of vinaigrette. >Fruits de Mer< noemen die Fransen dat en ze zijn er gek op.

    Persoonlijk heb ik ze liever gegorengd (zonder schelp) met een beetje knoflook. Met recht Jammie-jammie! (ook gepikt van Jos!)

    Die dunne sagopap kan ik me ook nog voor de geest halen of dunne boeboer of nassie tim of letjet soep. Ook erg lekker en jammie-jammie als je niets anders hebt en je maag knor-knor zegt..

  5. bokeller schreef:

    Over smaak valt nou eenmaal niet te twisten.
    Itu dia Pak Huib.
    Daar kunnen vele overlevenden van meepraten.
    Ongelooflijk,hoe de smaakpapillen geactiveerd worden bij
    Dikke sagoepap of Dunne sagoepap of super waterige boeboer
    ook als er niets op je bordje ligt ,gaat bij het staren naar
    wat er eigenlijk had moeten zijn , deze klieren naar volle
    tevredenheid werken,oa door het laten KNORREN van je
    maag of door kauwbewegingen een noem maar op
    smaak,op te halen..
    Hm,jammie-jammie (gepikt van Pak Jos)
    siBo

  6. Huib schreef:

    Pak Ron Geenen
    Er is niets verkeerd met de keukens in de diverse landen.
    Over smaak valt nou eenmaal niet te twisten en ieder moet maar eten
    wat hij het lekkerste vindt als dat kan. Maar daarom is een andere keuken zoals de Hollandse of Duise of Scandinavische en ga zo maar door nog niet minderwaardig.
    Heb in mijn leven gelukkig mogen kennis maken met diverse landen en hun keukens en zelfs een goede hamburger gaat er bij mij nog wel in als een preek bij een ouderling.

    • Jos Crawfurd schreef:

      Heer Huib of patat met piccalilly of haring of oesters.
      Hm jammie,jammie.
      Mvg Jos Crawfurd.

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>>>>>Heb in mijn leven gelukkig mogen kennis maken met diverse landen en hun keukens en zelfs een goede hamburger gaat er bij mij nog wel in als een preek bij een ouderling.<<<<<<<<<<<

      Daar is natuurlijk niets verkeerd met welke keuken dan ook. Het moet echter wel met smaak bereid zijn.
      Als scheep wtk heb ik in het buitenland ook in vele restaurants het eten gegeten. Maar als je met een prak iedere week wordt geconfronteerd waar totaal geen smaak aan was, dan hoeft dat ook niet meer. De pension houder kreeg een bepaald bedrag van de regering om ons van eten te voorzien en wat ik gehoord heb was dat voldoende voor een redelijke maal. En dat werd niet altijd gedaan. Hotel Beatrix in Berg en Dal had zo'n slechte naam gekregen, dat ze na 6 maanden werd gesloten, is mij verteld geworden.

  7. Huib schreef:

    Als we het toch over de verfijnde keuken willen hebben en de Hollandse en Amerikaanse volledig de grond in boort maar daarentegen de Indische/Indonesische en de Italiaanse de hemel in prijst dan zou ik me toch maar eens gaan orienteren in de Franse keuken..

    Bovendien er zijn in Ned. hele volksstammen militairen gevoed met Ratsch, Kuch en Bonen en in Indie een bordje rijst en met wat geluk een zout visje of terie er bij. Sajoer bajem of kangkoeng en gendjèr. bij hoge uitzondering tijdens de oorlog.

    Later in dienst kwam de”Blauwe Hap” op tafel. Ook bij de marine.
    Niet verkeerd als je niets gewend bent.

    En die spruitjes en andijvie werden vaak genoeg in de gado gado verwerkt bij gebrek aan Ind. groenten. in de 50-er jaren en zonder morren lekker opgegeten..

    Mijn moeder gebruikte de gevleugelde opvoedkundige woorden: ” Eet wat er is en wat er niet is laat je staan.” Zowel in als na de oorlog. We waren niet zo verwend maar na de oorlog mochten je op je verjaardag wel kiezen of je Indisch of Europees wilde.eten. Menig kind koos voor Europees. Indisch kookte kokkie toch al iedere dag.
    Europees kookte ze zelf.

    • bokeller schreef:

      Pak Huib zei
      Indie een bordje rijst en met wat geluk een zout visje of terie er bij.

      Dat was voor de echte geluksvogels,zover ik me ’t nog
      kan herinneren.
      Maar het beroerdste toen wat de pot schafte was ”Sajoer lopas”
      en wee je gebeente als je je ongenoegen kenbaar maakte.
      Corvee-Corvee en nogmaals Corvee.
      siBo

      • Huib schreef:

        Pak Bo
        Die “Sajoer lopas” en dat Corvee-Corvee kan ik me zelfs nog uit mijn diensttijd eind 50-er jaren in Maastricht en Roermond herinneren. En als je je mond open trok de Cauberg of Pietersberg op en af.

        En voor straf djaga kazerne en djaga arrestanten. Maar eten was er wel voldoende al zal dat voor culinair verwenden natuurlijk maar niets wordt gevonden.

    • Jan A. Somers schreef:

      Mijn Zeeuws meisje zei tegen de kinderen (en tegen mij): Wat Mama kookt is lekker; en als het niet lekker is, is het gezond.

      • Ron Geenen schreef:

        >>>>>>Mijn Zeeuws meisje zei tegen de kinderen (en tegen mij): Wat Mama kookt is lekker; en als het niet lekker is, is het gezond.<<<<<<

        M.a.w. mond houden en vreten wat de pot verschaft!
        Leuk, maar werkt alleen zolang je niet zelf verdient. In het verleden heb ik hier al eens eerder geschreven, dat de armoede in mijn jonge jaren mijn verdere leven zodanig hebben bepaald, dat ik zoveel mogelijk alleen datgene accepteer wat ik zelf wil.

      • Jan A. Somers schreef:

        “M.a.w. mond houden en vreten wat de pot verschaft!” Gelukkig hebben mijn kinderen het essentiële van de uitspraak van hun moeder begrepen. Heel veel mensen kennen geen humor.

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>>>>>>Als we het toch over de verfijnde keuken willen hebben en de Hollandse en Amerikaanse volledig de grond in boort maar daarentegen de Indische/Indonesische en de Italiaanse de hemel in prijst dan zou ik me toch maar eens gaan orienteren in de Franse keuken.<<<<<<<<<<<<<<<

      Als amateur kok heb ik altijd, vooral op de vaart, mijn voedsel met kruiden aangepast en smakelijker gemaakt. In mijn koffer was er altijd wel plaats voor potjes zoals djahe, ketjap, trassi, sambal, enz.
      Mijn spagetti a la marinara met verse lombok smaakt mij uitsteken..

  8. Peter van den Broek schreef:

    In een naar ik aanneem SBS-interview zegt merv. Molemans dat de pensionhouder van de overheid per indieganger 4 gulden per dag kreeg- Om zoveel mogelijk winst te maken koos de pensionhouder andijve als groente omdat die in die tijd het goedkoopste was. Dus het hele jaar door was het pension vergeven van de lucht van andijvie zoals ook het nog niet geziene boek luidt.

    Wij aten thuis die wondelijke combinatie van Indisch en Hollands eten. De wereld ging open toen ik in een studentenhuis kwam, alwaar ik de meest culinaire hollandse hapjes kreeg voorgeschoteld, culinaire hoogstandjes waren ver te zoeken, wel at ik alles op.

    In militaire dienst (KM) kreeg ik in de opleiding “Zeeuwse Rijsttafel” , dhr Somers weet wel wat dat is; rijst, spek,uien, bonen, met piccalilly en nog wat ondefinieerbaar spul. Ik heb alleen maar de rijst gegeten en na afloop kocht ik in de kantine gevulde koeken.

    De hollandse keuken heeft evenvee lbestaansrecht als de Amerikaanse keuken. Ik heb er weinig last van want ik zit toch in Italie, waar elk dorp haar typisch gerechten heeft. Vanavond maak ik voor vrienden bamisoep klaar, het is wel even uitleggen dat bami geen pasta is.

  9. buitenzorg schreef:

    Zo langzamerhand begint het me te kriebelen: Wat is er mis aan andijvie? Ik ben zelf opgegroeid in een Noord-Hollands dorp in de jaren 50, en we aten naar mijn herinnering bijna iedere week groenten die hier de laatste maanden zo worden aangevallen: spruitjes, witlof en andijvie. “Wordt je sterk van”, zei mijn moeder. Op zaterdag bruine bonen of grauwe erwten, en boekweit toe. Met stroop en boter. Kon je er weer een volle week tegenaan…

    • Surya Atmadja schreef:

      buitenzorg, on 23 maart 2014 at 10:00 said:
      Zo langzamerhand begint het me te kriebelen: Wat is er mis aan andijvie?
      ——————————————————————————–
      Voor Indischen(?) , en waarschijnlijk ook Indonesiers(?) was andijvie in het begin niet zo erg uitnodigend geweest.
      Doet me denken aan iets groens en slijmerig .
      IEEEH (wink)
      Kost me ook jaren om spruitjes te leren eten en waarderen.
      De eerste keer omstreeks 1972 woonde ik in een trappenhuis waar Hollanders wonen in de buurt van de unie (K.U.Nijmegen).
      Elke keer werd ik misselijk als ik de stank van spruitjes rook bij de Hollandse buren.
      Voordien heb ik bij Indische mensen (Javaanse vrouw) gewoond, in de kost.
      Dus elke dag Javaans eten.
      Niks Hollands eten.

      Dus het is begrijpelijk dat spruitjes en andijvie bepaalde negatieve associaties brengen bij de oudere generatie uit den Oost .
      (Terasi zal ook niet populair zijn bij de Totoks , ).
      Andijvie in het verhaal van het boekje was zelfs nog goedkoper dan spruitjes.
      Inmiddels vind ik spruitjes lekker (ehwaar), gelukkig heb je nu IGLO en magnetron , en afzuigkap .
      Anders stink je huis als of er iets bedorven werd voorbereid, zo’n soort trasi stank of als je ikan jambal gaat bakken.
      Wah pajah als je open keuken hebt .

      Andijvie lukt ook nog wel , alsmaar niet a’la creme .
      Zo te zien ben ik behoorlijk ingeburgerd.
      Geen verse haring !!

    • Boeroeng schreef:

      De titel van dit topic is van mij en het is afgeleid van de titel van het boek.
      Voor mij ging het woord ‘andijvielucht’ door het boek symbool staan voor ‘Hollandse luchten in contractpensions’
      Andijvielucht is een eigen geur en het is niet Indisch.
      Voor mij is de geur niet hinderlijk en ik smul zelf ook wel eens van andijviestamppot. ( met verboden jus en verboden rookworst , veel cholesto-LOL)
      Griselda Molemans heeft het ook niet als slechtriekend bedoeld.
      Of als symbool voor Hollandse bekrompenheid, zoals het woord spruitjesgeur wordt gebruikt.
      Wel als symbool van niet-Indisch eten die Indische mensen voorgeschoteld kregen.

      • Jan A. Somers schreef:

        Mijn Zeeuws meisje maakt de andijvie lekker klaar, ook als stamppot (met spekjes) of salade. Mijn vader noemde het tabak. Ik kan me voorstellen dat sommige Indische mensen het niet lekker vinden, spruiten ook niet. Sommige Nederlandse mensen vinden de lucht van trassie of petis in het trappenhuis ook niet lekker. En doerian. Smaken verschillen nu eenmaal.
        Ik kon jammer genoeg niet naar de boekpresentatie. Sommige dingen doen lukt ons niet meer. Dat laat ik dan maar aan anderen over. Die jeugd is veel belangrijker dan wij.

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Zo langzamerhand begint het me te kriebelen: Wat is er mis aan andijvie? Ik ben zelf opgegroeid in een Noord-Hollands dorp in de jaren 50, en we aten naar mijn herinnering bijna iedere week groenten die hier de laatste maanden zo worden aangevallen: spruitjes, witlof en andijvie. “Wordt je sterk van”, zei mijn moeder. Op zaterdag bruine bonen of grauwe erwten, en boekweit toe. Met stroop en boter. Kon je er weer een volle week tegenaan…<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

      Daar is niets mis mee, als je het lekker vindt.Als Indische jongen ben je opgegroeid met anders gekookt eten en meer spijzen. Je vind die Hollandse kost niet lekker, en dan zie je niets anders dan dat prakje. Op een gegeven moment komt het je strot uit. Koken vind ik nog steeds een kunst waarmee je een ander een plezier kan doen.

      • Anoniem schreef:

        Ron Geenen wat heeft u in de periode jappenkamp, bezetting, bersiap gegeten aan Indische rijsttafel dat u zo afgeeft op andijvie en de Hollandse pot?

      • Lance schreef:

        Anoniem in de vorige bijdrage was ik.

  10. Pierre de la Croix schreef:

    Tja … ik was niet bij de presentatie en heb het boek niet gelezen, dus zal ik volgens sommige lezertjes beter kunnen zwijgen.

    Voor andere lezertjes zou ik willen opmerken dat ik nog niets concreets heb gehoord of gelezen over de aangekondigde sensationele ontdekkingen die als een bom in het gezicht van de Nederlandse regering zouden ontploffen. De media zijn niet massaal op boek en schrijfster gedoken; het kabinet nog niet naar huis gestuurd.

    Zou Wilders met zijn capriolen alle aandacht voor de andijvielucht hebben weggezogen of staat er niets in het boek wat niet al geweten is?

    Pak Pierre

    • P.Lemon schreef:

      @ Pak de la X “niets concreets heb gehoord of gelezen over de aangekondigde sensationele ontdekkingen die als een bom in het gezicht van de Nederlandse regering zouden ontploffen.”

      Tjoba tôh, als je dit onder ogen kan krijgen dan bereik je toch de klokkenluiderstatus…

      Molemans : “Ik vond daar (Washington) onthullende documenten over de werkelijk gang van zaken bij banken en verzekeringsmaatschappijen aan de vooravond vd japanse inval in Ned Indië en ook over de werkelijke reserves van de Staat der Nederlanden na de oorlog.”

    • Boeroeng schreef:

      Wie heeft beweerd dat dit boek zal ontploffen en de regering valt ?
      Ik weet niet wie…..

      Pierre, is het niet beter om eerst het boek te lezen?
      Zeker… er zijn meer mensen die het idee kregen dat de schrijfster de verwachtingen wat oppompte.
      Maar dat is toch niet van belang in vergelijking met de vele maanden werk om een stukje Indische geschiedenis in kaart te brengen?

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>>>Zou Wilders met zijn capriolen alle aandacht voor de andijvielucht hebben weggezogen of staat er niets in het boek wat niet al geweten is?

      Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<

      Be patient and just wait and see!

    • SiL. schreef:

      Na de rimpelingen die het VK-artikel heeft veroorzaakt verplaatst de ophef en de verontwaardiging zich naar de slechte opvangst en het eten. Een stukje Indische geschiedenis.

      ‘Indiëgangers hebben nog miljoenen tegoed’

    • Pierre de la Croix schreef:

      Oeps …. oude tijden uit Indonesia herleven. Nu word ik op mijn oude dag van alle kanten virtueel gekrojok voor een boude uitspraak over een boek dat ik niet heb gelezen en misschien ook niet zal lezen. Voorlopig niet tenminste, tenzij het toch nog heel spannend dreigt te worden en inderdaad nog niet eerder gekend nieuws bevat. Hollandse voorzichtigheid misschien ….. ik koop meestal een nieuw boek aan de hand van recensies, als die mijn interesse hebben aangewakkerd.

      Ik ben te lui om alles uit te vlooien wat de schrijfster zelf afgelopen (3?) jaren onder de diverse “Andijvie” topics op I4E heeft aangekondigd over haar – toen nog – boek in staat van geboorte. Maar ik kan mij heel goed herinneren dat herhaalde uitspraken mij de sterke indruk gaven dat zij gegevens zou openbaren die de Nederlandse overheid in grote verlegenheid zouden brengen en die, pak ‘m beet, zouden inslaan als een bom.

      Als de rest van de lezertjes op I4E die aankondigingen inhoudelijk niet zo heeft geïnterpreteerd, dan ben ik graag bereid te erkennen dat ik de enige soldaat in het regiment ben die uit de pas loopt en dan zal ik subiet uit het gelid stappen om de mars verder niet te verstoren.

      Welnu …. ik had in ieder geval op basis van eigen waarneming en interpretatie – right or wrong – verwacht dat eergisteren, D-Day 21 maart, in Hilversum iets bijzonders zou worden onthuld dat niet alleen de Leeuwarder Courant in beroering zou brengen, maar heel mediamiek Nederland. Niets van dat al, voor zover ik heb kunnen nagaan.

      Het kan natuurlijk zijn dat de schrijfster de grote pech heeft gehad dat op haar grote dag meneer Wilders roet in de andijvie gooide en alle publicitaire aandacht voor zich opeiste. Dan wacht ik maar geduldig tot die storm is geluwd en tot ook de komende nucleaire top in Den Haag is afgesloten zonder al te veel schandaaltjes en terroristische aanslagen. Hopelijk is er dan meer landelijke aandacht voor het boek en voor mevrouw Molemans.

      Overigens …. heeft het Indisch Platform zich al geroerd? De grote njonja’s en toeans van ons vertegenwoordigend orgaan moeten het boek toch zo langzamerhand uit hebben en een standpunt hebben ingenomen.

      Tenslotte, om alle misverstanden te vermijden: Ik heb niets tegen de schrijfster mevrouw Griselda Molemans en ben er ook niet op uit om haar of haar boek de grond in te boren. Waarom zou ik. Ik vertolk slechts mijn eigen mening op basis van mijn eigen indrukken van een slimme marketing- en verkopeting campagne op I4E.

      Pak Pierre

      • Ron Geenen schreef:

        >>>>>>>>>>Tenslotte, om alle misverstanden te vermijden: Ik heb niets tegen de schrijfster mevrouw Griselda Molemans en ben er ook niet op uit om haar of haar boek de grond in te boren.<<<<<<<<<<<

        Het feit dat een persoon vele jaren in diverse landen vergeelde documenten blijft bestuderen en daar een boek over schrijft, verdient mijn bewondering.

      • Pierre de la Croix schreef:

        De betreffende persoon zal u er zeker dankbaar voor zijn meneer Geenen.

        Ik bewonder de volhoudertjes die u bedoelt ook hoor. Maar het gaat mij nu om het feitelijke resultaat van de moeizame studies, in het licht van wat het publiek daarover in het vooruitzicht is gesteld.

        Ik wacht nu rustig het oordeel af van de vele deskundigen die het nieuwe boek van mevrouw Griselda Molemans vermoedelijk nog aan het uitspellen zijn.

        Pak Pierre

      • Ron Geenen schreef:

        >>>>>>>>>>Ik wacht nu rustig het oordeel af van de vele deskundigen die het nieuwe boek van mevrouw Griselda Molemans vermoedelijk nog aan het uitspellen zijn.

        Pak Pierre<<<<<<<<<<<<<<<<<<

        Wij in Amerika zijn nog steeds in (blijde) verwachting en wachtende.
        Daarna zal de discussie wel weer losbarsten tussen pro en contra.

      • Pierre de la Croix schreef:

        Nou …. dankzij het voor ons gunstige tijdsverschil zijn wij lekker eerst …..

        Pak Pierre

  11. Ron Geenen schreef:

    Goed dat de pers ook openbaar aan gaat geven.

  12. Jos Crawfurd schreef:

    Bij de presentatie van het boek was ik er met m’n oudste zoon Gilbert die op een clip staat van Ricky Rissoles met z’n twee kinderen. Na een inleiding van Dhr.Manuhutu begon de happening;ik mag wel zeggen grandioos hoe deze foxterriër zich vastbijt ondanks de vele tegenwerkingen in datgene wat haar drijfveer is. Ik was enorm dankbaar om op die dag aanwezig te mogen zijn. Voor mij als opvoeder en vader is er een last weggehaald,als mijn kinderen bewijsmateriaal willen hebben,kunnen ze dit boek lezen. Ik heb het geluk drie exemplaren in bezit te hebben en het te delen met m’n beide zonen die het verder door kunnen vertellen aan hun kinderen.
    Ik kan degenen geen verdere uitleg geven hoe succesvol de dag voor mij is geweest.
    Mvg Jos Crawfurd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *