2de publieksmiddag KITLV – Chinese Indonesian Heritage Center (CIHC)
‘Chinezen uit Indonesië en hun erfgoed in Nederland’
Vrijdag 11 april, 13.00 – 18.00 uur Universiteit Leiden, Faculteit der Geesteswetenschappen
Zie dit pdf-bestand
jakartapost: “I had gone to seminars discussing migrant groups in the Netherlands, like the Indos, Moluccans, Surinamese and even Chinese people from China. But nothing on the Chinese-Indonesians,” said Tjiook-Liem, who was born in Cirebon, West Java, in 1939 and has lived in the Netherlands since she was 17.
...................
Indisch4ever 
“In 1940 waren er omstreeks 68 miljoen ‘Inlanders’, waarvan circa 47 miljoen op Java en Madoera, zo’n 1.250.000 Chinezen, 50.000 Arabieren en een kleine 20.000 Maleiers….Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog woonden in Nederlands-Indië naar schatting 80.000 uit Nederland afkomstige en ruim 200.000 in Indië geboren Nederlanders. ( http://www.indischekamparchieven.nl/nl/bezetting-en-bersiap ).
In haar proefschrift
‘De rechtspositie der
Chinezen in Nederlands-Indië 1848-1942’ ,
subtitel wetgevingsbeleid tussen beginsel en belang, beschrijft en analyseert Patricia Tjiook-Liem de ontwikkelingen in die rechtspositie en het wetgevingsbeleid van de koloniale en
rijkswetgever ten aanzien van deze bevolkingsgroep.
Het juridisch dualisme in Nederlands-Indië, zoals dat verankerd was in het Regeringsreglement (de grondwet) van Nederlands-Indië en waarvoor ras en geloof als criteria dienden, betekende een afzonderlijkrecht en een daarbijbehorende afzonderlijke
rechtspraak voor de twee hoofdgroepen van de bevolking: Europeanen en Inlanders. Chinezen en andere oosterse, niet-inheemse bevolkingsgroepen waren als gelijkgestelden met Inlanders aan het begin van de onderzoeksperiode onderworpen aan het voor de inheemse bevolkinggeldende rechtssysteem. Aan het eind van de onderzoeksperiode was de rechtspositie der
Chinezen vrijwel gelijk met die der Europeanen.
Niet beginselen of de in de wet genoemde criteria van ras en geloof, maar pragmatisme en belangen van het gouvernement bleken doorslaggevende factoren te zijn geweest voor het
wetgevingsbeleid. Voor het onderzoek is extensief archiefonderzoek verricht, waarbij niet eerder gebruikt archiefmateriaal werd geraadpleegd.
Klik om toegang te krijgen tot tjiook_korte_samenvatting.pdf
*Evenals de indische nederlander geraakte de indische chinees in een diaspora….en zijn de nodige parallellen.opvallend…..*
“The migration of Chinese-Indonesians to The Netherlands reflected social and political conditions here, Tjiook-Liem said, dividing migration into three periods.
First are those who came to further their studies prior to World War II. “The earliest Chinese-Indonesian student recorded here was studying law in 1886.”
Next are those who left their birth country due political unrest during the independence struggle between 1945 and 1949 followed by those who came after 1959, when political conflicts began to heat up, and after the attempted coup in 1965, blamed on the Indonesian Communist Party (PKI), which had friendly ties with China.
“The Netherlands was not the only destination for those leaving Indonesia during this time,” Tjiook-Liem said. “Some also went to countries like the US and Australia, and even China. However, the Netherlands remained a plausible alternative as many of the migrants spoke Dutch, or had relatives who already lived here.”
Nordholt said that the Chinese-Indonesians carried a wealth of historical information that needed to be explored. “
Er studeren nu veel Chinezen uit China, Taiwan en Singapore in Nederland. In Delft heel druk bij Jumbo e.d. Hebben goede cursus Nederlands gekregen. Je ziet ze meestal in eigen groepjes. Maar de vriend van mijn jongste kleindochter (TU-Delft + EUR Rotterdam!) is ook Chinees (Singapore). Later misschien nieuwe Indo-Chineesjes!
Dan hebben jullie over Chinese peranakans.
Het is bekend dat rijke Babah soms Indische njai’s hebben .
Hoe dat bij singke(totok) dus de “Orang Baru” zal de % anders zijn.
Ik vraag me af een doorsnee Chinees een ideale huwelijkskandidaat is voor een Indische vrouw.
Goed opgeleide Chinezen met goede banen in Nederlands Indie heb je ook niet voor het oprapen , meestal gaan ze via de H.C.S verder studeren . Er zijn niet zo veel die de ELS ,HBS route volgen.
Mocht het zo zijn dan werd het sporadisch getrouwd met (Indische) Nederlandse.
We hebben nu over de oudere generatie ( de generatie van mevr Tjiook-Liem).
Losse gok, met de vinger in de wind.
Het zou best kunnen dat 20% van de Indische Nederlanders ook een Chinese afkomst hebben.
Te hoog geschat?
Te laag , dan ?
@Boeroeng: Te hoog geschat! Chinezen trouwen liever onder elkaar in Nederlands-Indië; ook de Chinezen die naar Nederlandse middelbare scholen gingen. Ofschoon die Nederlands-opgeleide Chinezen goed socialiseerden met hun Nederlandse studiegenoten, leek het wel alsof de partnerkeuze door hun familie werd bepaald.
Onzin. Europeanen/Nederlanders trouwde vroeger ook met Chinese vrouwen of hadden Chinese bijvrouwen net als de Indo-Europeanen dat deden met Chinese vrouwen. Indo’s met Chinese stammoeders gingen weer met Chinese of Indo’s met Chinees bloed. Dat kwam ook voor, dus dat het te hoog is geschat is niet waar net als of Indo’s alleen uit Indonesiërs zijn onstaan. Er zijn er genoeg die Chinees zelfs Japans bloed hebben maar dat niet willen weten, geen interesse of zelfs dat niet weten, het is hun nooit verteld.
Noordin,
Ik rommel wat met Indische genealogie en ik weet echt niet of die 20%
te hoog of te laag is.
Jij kan ook niet met zekerheid zeggen of het goed of te laag is geschat. Er bestaan geen goede onderzoeken hierover.
Het zou ook 10 % kunnen zijn.
Hoe dan ook . We moeten deze afkomst van Indische Nederlanders niet vergeten.
Boeroeng,
Ja, dat is waar.
“Hoe dan ook . We moeten deze afkomst van Indische Nederlanders niet vergeten”
Ja, maar het gebeurt wel.
Als ik me niet vergist zijn er veel Chinese Indonesiers die al tientallen jaren goed georganiseerd zijn bij de katholieke en protestantse verenigingen in de randstad.
Begin 1970) was er een nieuwe lichting Chinees Indonesische studenten , en velen waren in Nederland gebleven.
Kennelijk waren er geen contacten in verenigingsvorm geweest tussen de 1stegroep (tussen1945-1949) ,de 2de groep na 1955 (velen waren gedwongen te emigreren naar China of Taiwan of Singapura) , de 3de groep als gevolg van de omwenteling van 1965 en de 4de groep jongere studenten (vaak met andere achtergrond) .
Ze komen naar Nederland als Indonesiers .
Ik kende hun als leden van de PPI(Perhimpunan Pelajar Indonesia)