Maandelijkse demonstratie stichting Japanse Ereschulden

Verslag door dhr. Ted Hartman — 10 December 2013, de tweede dinsdag van de maand,  aanbieding van de Petitie 229. Allemaal staan we fris in de volle zon, voor de jaarwisseling elkaar bemoedigend, terugziend op een best welverdiend jaar dat we als luis in de Japanse pels het weer vol hebben kunnen houden.

Er is een nieuwe Japanse ambassadeur. Deze heeft de voorgaande wel erg vlug opgevolgd. Het bestuur moet toch altijd opnieuw de confrontatie aangaan met een vertegenwoordiging van een halsstarrig Nippon. Begrijpelijk, twee culturen, east is east en west is west and never the twain shall meet, tenzij . . . .   Zo kwekken we onderling een beetje door, je begrijpt toch nooit waarom Japan westers wil doen en doet, maar zich steeds verschuilt achter Zen of Samurai oftewel het blijft OostIndisch doof als het in hun kraam te pas komt. Hier gaat deze laatste van het jaar petitie 229 ook over, wanneer zullen ze ooit hun morele verantwoording betalen, hun geweten volgen en principes respecteren?

Wij blijven echter realistisch doorgaan maar wel op zo’n wijze dat het niet ten koste gaat van ons eigen welzijn, dat leedvermaak zullen we hun niet gunnen. Pukul terus, maar niet tot je erbij neervalt! Daarom is zo’n kumpulan tevens demonstratie op z’n Indisch altijd gezellig in de eerste plaats en hopelijk blijft het zo, óók in het komend nieuwe jaar!

Na de kennismaking met de nieuwe ambassadeur en de plechtigheid van een minuut stilte en “The Captive’s Hymn”, gaat het richting BelAir, waar in plaats van de loempia, een broodje kroket komt, ook niet mis. En daar kan de voorzitter uitweiden over het onderhoud met onze tegenpartij. Het is afwachten of de nieuwe ambassadeur het voor elkaar krijgt een persoonlijke ontvangstbevestiging van de petitie uit Tokyo te bemachtigen. Dat is tot op heden maar één keer gelukt.

Ons wordt gewezen op het kleiner geworden donateursbestand. Het NieuwsMagazine van december zal een hoognodige vrijwillige bijdrage vragen naast het niet verhoogde jaarabonnement. De voorzitter, gesteund door de penningmeester, doet een vurig pleidooi en beroep op de donateurs om hulp. De achterban zal begrip hebben hiervoor.

De dialoog met de regering gaat gewoon door. Het Indisch Platform blijft wat dat betreft actief maar zal geen mededelingen over de voortgang doen. Een broedende kip moet je even de tijd geven. De Indische kwestie komt de laatste tijd meer in het nieuws, echter is terzake voorzichtigheid geboden bij contacten met de media. Spreken is zilver, zwijgen is goud.

Na nog meer aanmoedigende woorden van de voorzitter Jan van Wagtendonk, komt er een eind aan de vergadering met de vurige hoop in het Nieuwe Jaar van de broedende hen serieus het gouden ei te zien. Dankbaar wenst iedereen het Bestuur en elkaar het Allerbeste voor het Nieuwe Jaar, vooral Gezondheid om de strijd om ERKENNING voort te zetten.

Thans volgt de vrije vertaling van de petitie 229 en daarna de originele, door de voorzitter in het Engels opgestelde petitie.

Stichting Japanse Ereschulden

clip_image002

Foundation of Japanese Honorary Debts
NGO, Status Roster

_________________________________________________

Zijne Excellentie Shinzo ABE

Eerste Minister van Japan

Den Haag, 10 december 2013

Petitie: 229

Onderwerp: Hernieuwde dialoog bij de aankomst van de nieuwe Japanse Ambassadeur

in Den Haag .

Excellentie,

De Stichting Japanse Ereschulden heeft vele petities aan de Eerste Ministers van Japan aangeboden met een gelijkluidende boodschap:

Het verzoek aan Japan om zijn morele verantwoordelijkheid te tonen voor de meedogenloze onmenselijkheden begaan door het Japanse leger tijdens hun bezetting van het voormalige Nederlands Oost Indië van 1942 tot 1945.

Ondanks de geuitte wens van de Japanse Ambassadeurs in Den Haag om de dialoog met de Nederlanders uit het voomalige Nederlands Oost Indië vertegenwoordigd in de Stichting Japanse Ereschulden in stand te houden, zijn deze petities nooit beantwoord en werd de boodschap genegeerd. Morele verantwoordelijkheid is geen zaak van rechtsgeldigheid, doch een gewetenszaak en van waardigheid. Het is de wijze waarop wij elkaar waarderen, onze fouten en misdaden bekennen, verontschuldigen en compenseren voor de vijandschap en aangebrachte schade. Een oprechte dialoog tussen Japan en de Stichting is vereist om wederzijds begrip en aanvaarding tot stand te brengen.

Eerste Minister,

Vergelijk Japan met Duitsland. Na de Tweede Wereldoorlog realiseerde Duitsland zich hoe de overlevenden hebben geleden en wat zij hadden verloren als gevolg van de oorlog die door Duitsland was begonnen. Zonder druk van de geallieerden, aanvaardde Duitsland morele verantwoording, bood verontschuldigingen aan en betaalde de schade toegebracht door het Duitse leger en hun politieke systemen. Duitsland deed dit edelmoedig zonder aarzeling.

Ondanks blijvende niet loslatende herinneringen en onherstelbare schade aan gezondheid en eigendom, werden de pogingen van Duitsland geaccepteerd door de slachtoffers. Zij ervaren een toestand van eerbied en betrouwbaarheid.

Eerste Minister,

Een nieuwe Ambassadeur van Japan is in het Nederlanndse Koninkrijk benoemd. Zijne Excellentie  Masaru Tsuji moet tijd worden gegeven om onze voorgaande petities te lezen.

In het bijzonder de laatste 50 petities welke in hoodlijnen onze voorstellen aangeven, zijn van wezenlijk belang voor een betekenisvolle dialoog. Als een kwestie van goeden wille en geweten vragen wij u dringend de nieuwe Ambassadeur te voorzien van nieuwe instructies zodat wij gezamenlijk kunnen zoeken naar  een geschikte en creatieve oplossing.

Eerste Minister,

Mogen wij, zoals reeds gevraagd in onze voorgaande petitie 228, u verzoeken op te houden met het bezoeken van de Yasukuni Tempel. U zou geen veroordeelde oorlogsmisdadigers eren. Hou er mee op de millioenen mensen te krenken die nog altijd lijden onder de nawerkingen van de door Japan begonnen Tweede Wereldoorlog.

We zouden een ontvangstbevestiging van deze petitie van u persoonlijk op prijs stellen.

Namens de Stichting Japanse Ereschulden,

J.F.van Wagtendonk, voorzitter

_______________________________

De originele, door de voorzitter in het Engels opgestelde petitie:

clip_image002[1]

 Stichting Japanse Ereschulden

Foundation of Japanese Honorary Debts
NGO, Status Roster

clip_image003 

His Excellency Shinzo ABE

Prime Minister of Japan

The Hague, 10 December 2013.

Petition: 229

Subject: Renewal of the dialogue upon the arrival of the new Japanese Ambassador to The Hague.

Excellency,

The Foundation of Japanese Honorary Debts has presented many petitions to the Prime Ministers of Japan conveying the same message:

Requesting Japan to show its moral responsibility for the remorseless brutalities by the Japanese military conducted during their occupation of the former Dutch East Indies from 1942 till 1945.

Despite the desire expressed by Japan’s Ambassadors in The Hague to maintain a dialogue with the Dutch from the former Dutch East Indies represented by the Foundation of Japanese Honorary Debts, these petitions were never acknowledged and the message ignored. Moral responsibility is not a legal matter, but a matter of conscience and principal. It is the way in which we respect each other, admit our mistakes and crimes, apologize and compensate for the ill feelings and damage done. A genuine dialogue between Japan and the Foundation is required in establishing mutual understanding and acceptance.

Prime Minister,

Compare Japan with Germany. After World War Two Germany realized how the individual survivors suffered and what they lost as result of the war which Germany started. Without pressure from the Allies, Germany accepted moral responsibility, offered their apologies and compensated the damages inflicted by the German military and their political systems. Germany did this generously and without hesitation. Despite haunting memories and unrepairable damages to health and property the efforts made by Germany were accepted by the victims. Germany is respected as a nation of conscience and principals. They enjoy a status of respect and reliability.

Japan could be in a similar position by accepting moral responsibility. It would be appropriate for you to understand the meaning of the more than 200 petitions presented to Japan’s Prime Ministers since 1993.

Prime Minister,

A new Ambassador of Japan to the Kingdom of The Netherlands has been appointed. His Excellency Masaru Tsuji must be given time to read our previous petitions. In particular the last 50 petitions, which outline our suggestions, are essential for a meaningful dialogue. As a matter of goodwill and conscience we ask you strenuously to provide the new Ambassador with new instructions so that we can seek jointly for an appropriate and creative solution.

Prime Minister

In the meantime, as already requested in our previous petition 228, may we ask you to stop visiting the Yasukuni Shrine. You should not honor convicted war criminals! Stop hurting the millions of people who still suffer from the after effects of the Second World War Two started by Japan.

We would welcome an acknowledgement of the receipt of this petition by you personally.

On behalf of the Foundation of Japanese Honorary Debts,

J.F. van Wagtendonk

President

Dit bericht werd geplaatst in Stichting Japanse Ereschulden-Indisch Platform. Bookmark de permalink .

6 reacties op Maandelijkse demonstratie stichting Japanse Ereschulden

  1. It was nice to see some of my friends on this film, specially Elizabeth van Kampen, an amazing lady.I always feel that I am there on every second Tuesday of the month. Hope to join you all again next year in May as we will be in Holland again.I think about you all, and admire you all. Merry X-Mas to all of you and a very Happy Year.

  2. Ted Hartman zegt:

    Dankzij Nelly de Vos brengt Indisch4ever elke maand mijn verslag van dit gebeuren en deze keer met een door haar opgenomen prachtige video. Iedereen bewondert ook de voorzitter Jan van Wagtendonk en mede-bestuursleden die toch ook elke maand present zijn en ons steeds een hart onder de riem steken. Het oude jaar is voorbij en een Nieuw Jaar is aanstaande. Geweldig dat er direct al een reactie uit het buitenland kwam. Een teken dat de Indische Gemeenschap internationaal onze acties voor Erkenning volgen. Moge dit zijn vruchten in het komend jaar afwerpen . . . . . Ted Hartman

    • Pierre de la Croix zegt:

      @ Ted Hartman: “Geweldig dat er direct al een reactie uit het buitenland kwam. Een teken dat de Indische Gemeenschap internationaal onze acties voor Erkenning volgen”.

      Ik gun u en de uwen het allerbeste, maar één zwaluw maakt toch nog geen zomer, meneer Hartman. Ik heb u via uw maandelijkse rapportages leren kennen als een onverbeterlijk optimist, maar overdrijft u nu niet een beetje?

      Pak Pierre

      • Ted Hartman zegt:

        Inderdaad, Pierre, overdrijf ik . . . . m a a r dan doen dat vele anderen met mij. Nu nog: bijna 70 jaar na de capitulatie. Ik ben blij dat China thans in een positie is dat het zowel Japan als diens beschermheer Amerika, een veeg uit de pan geeft. Dit n.a.v. hun wapengekletter over zeggenschap over kleine eilandjes . . . . Het zegt dat het zijn verleden moet inzien, wil het onder de NORMALE volkeren zijn plaats verdienen!
        No hard feelings, Ted Hartman

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach … ik draag zelden “hard feelings” met mij mee, meneer Hartman. Dat is mijn manier om mijn leven zo plezierig mogelijk te leven, vrij van haat en wrok en p.t.s.s.

          Als ik vind dat iemand mij een loer heeft gedraaid, dan probeer ik haar of hem met tenminste gelijke munt terug te betalen. Lukt dat niet of niet onmiddellijk, dan heb ik het vermogen om los te laten.

          “Hard feelings” heb ik dus ook niet jegens u en de uwen omdat u mij niets hebt aangedaan en ook niet omdat u trouw iedere 2de dinsdag van de maand uw petitie aan de Japanse ambassadeur komt aanbieden. Eerder bekruipen mij gevoelens van compassie als ik u en de uwen daar zo zie op de foto’s, met uw pajongs. Terwijl u ongetwijfeld trots zult zijn op uw volharding, vind ik dat u zich iedere maand vernedert voor de Japanners.

          Maar de makanan en minoeman na afloop vergoeden veel, begrijp ik. Dat mag dan ook wel.

          Ik heb u in een vorig stukje onder dit topic een onverbeterlijk optimist genoemd, maar nu ontwaar ik in u ook trekjes die mij schrik aanjagen.

          Gaat u in uw vurige verlangen naar vereffening van ereschulden door Japan zo ver dat u het niet erg zou vinden als de veeg uit de Chinese wok voor de VS en Japan waarop u zich verheugd, een nieuwe oorlog in de Pacific zou inluiden?

          Overigens denk ik niet dat China met wapens klettert over die eilandjes om ereschulden uit het verleden te vereffenen. Dat zal misschien meespelen, maar in eerste aanleg gaat het toch om de hegemonie in het gebied en de economische belangen. De Volksrepubliek China denkt niet in termen van petities.

          Tenslotte rest mij nog een prangende vraag die ik al eerder heb gesteld: Hoevelen delen uw optimisme dat het ooit via petities goed zal komen met die erkenning?

          Als ik op de reacties op I4E moet afgaan, dan krijgt u de handjes niet of nauwelijks op elkaar voor uw maandelijkse demonstraties. Maar I4E is de hele Indische wereld nog niet. Vandaar mijn vraag wat uw Stichting op basis van onderzoek zeker weet over haar aanhang en de steun aan het maandelijkse gebeuren voor de Japanse ambassade.

          Pak Pierre

  3. Ted Hartman zegt:

    . . . . . , maar nu ontwaar ik in u ook trekjes die mij schrik aanjagen.
    Beste Pierre, ook dit is waar. Mijn, onze, menselijke natuur is zo oud als Kaïn. Geweldadig. Ik zou ook niet zo willen zijn als Jona, die moest waarschuwen voor de ondergang van de stad Ninivé en daarna rustig ging zitten om te kijken hoe Ninivé netals Sodom & Gomarra ‘omgekeerd’ zou worden. Hij werd boos toen het niet gebeurde.
    Oorlogen, ook plaatselijke zoals tegenwoordig overal, blijven verschrikkelijk vooral met kernwapens. De boze tijd tegenwoordig is podo wai als in bijbelse dagen, erger. Amerika zal zijn handen nog vol krijgen in de Pacific! Maar genoeg gepredik.
    Wat betreft de eenheid van de JES-aanhang/achterban, ondanks kleiner worden van dat bestand, wij hebben niet het eeuwige leven, het is een zaak van het bestuur, hoe lang zij de mensen kunnen blijven inspireren op het tweesporen beleid op weg naar . . . . ERKENNING. Een zaak van het bestuur en de andere Indische clubs bij het Indisch Platform aangesloten. Eerst dus nog steeds de Nederlandse staat.
    Erkenning waarvan? Met de Stille Tocht afgelopen zomer is hier ook al om gevraagd. Die stille tocht bestond voornamelijk uit 3e en 4e generatie Indo’s. Toch hoopgevend. De Nederlandse regering is huiverig om de twee NIODrapporten, Indische rekening en Sporen van vernieling, te behandelen. De oppositie is “verbaasd dat de Tweede Kamer nog nooit het fatsoen heeft gehad een debat te houden over de miljoenen kostende NIOD rapporten.”
    Dan de Japanners. Mijn idee is dat als we al erkenning van Nederland hebben gekregen, het meer een internationale aangelegenheid zal worden om Japan zo ver te krijgen, over de streep te trekken, dat ze toegeven dat ze veel hebben goed te maken . . . .
    Dit zijn mijn persoonlijke gedachten, gedachten niet van een (hoog-)opgeleide, zeg maar bijna ongeletterde Indo, die het toch interessant vindt bij te blijven in de Indische aangelegenheden. En ik denk dat de meesten van ons, mede lotgenoten, er zo over denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.