Foto is uit het boek in Indië geworteld van Hans Meijer, pagina 205
deweekkrant.nl:
Enige maanden na de Japanse inval in Nederlands-Indië (1942) begon de registratie van alle Nederlanders. Er werd daarbij voor het eerst het raciale onderscheid gemaakt tussen volbloed Nederlanders (totoks) en gemengdbloedige Nederlanders (Indo’s). De totoks en zij met weinig inheemse voorouders werden geïnterneerd, in de zogenoemde Jappenkampen terwijl de meeste Indo’s, zij met deels Indisch bloed, meestal ‘vogelvrij’ en zonder inkomen buiten het kamp bleven (hun vaders en echtgenoten waren vrijwel allemaal geïnterneerd).
volkskrant.nl:
Kort na de bezetting van Nederlands-Indië registreerde Japan alle Nederlanders. De volbloed Nederlanders, ongeveer 100 duizend, werden opgesloten in concentratiekampen, de beruchte Jappenkampen. De overigen, dubbel zoveel, werden beschouwd als niet-Nederlands, ze moesten loyaal zijn aan Japan, geloven en strijden voor een groot Oost-Azië en Oranje, blanje, bleu snel vergeten. Ze waren tweederangsburgers, die een asal oesoel nodig hadden, een bewijs om aan te tonen dat ze van gemengd bloed waren.
javapost:
Publicatie van deel 11a van “Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog” (1984) van dr. L. de Jong was voor PTT-er en ex-Bandoenger Erne van den Worm aanleiding in de pen te klimmen. Hij vroeg De Jong in het volgende deel van zijn serie vooral aandacht te besteden aan het lot van de buitenkampers. Als De Jong interesse had, wilde hij zijn herinneringen wel op schrift stellen…
Het verslag van Van den Worm, opgesteld onder bovenstaande titel, is een van de weinige bewaard gebleven ego-documenten waarin uitgebreid wordt ingegaan op het lot van de buitenkampers.
javapost:
De interviewfragmenten worden op een prachtige manier met elkaar verbonden door natuurbeelden en oosterse muziek. Ze geven de kijker gelegenheid afstand te nemen van het voorafgaande en zich voor te bereiden op het volgende. De componist, Xavier Boot, is ook verantwoordelijk voor het mooie slotakkoord.
Een ‘must see’
Nog iets negatiefs? Ja, de titel. Het woord buitenkampers is lelijk, en als titel monstrueus. Je wilt liever niet voor de kassa van de bioscoop worden gespot, net als je aan de kassière vraagt of er nog plaatsen vrij zijn voor ‘Buitenkampers’. De ondertitel ‘Boekan Main – Boekan Main!’ vraagt om een uitleg die niet wordt gegeven. Dat tóch voor de titel Buitenkampers is gekozen zal alles te maken hebben met het feit dat de Indische gemeenschap het begrip ‘buitenkampers’ op de kaart wilde zetten
8weekly.nl/
Veel leed, weinig nuance
Nadeel van Buitenkampers is dat het leed er dik bovenop ligt. ‘Buiten de kampen was het zwaarder’, zegt een man. ‘Ontken de geschiedenis en je ontkent mij’, claimt een andere vrouw. De aandacht gaat uit naar de slachtoffers, die zich miskend voelen en daardoor gefrustreerd zijn of zo overkomen. Ze hebben daar alle recht toe, maar omdat Buitenkampers weinig nuances kent en met name vanuit het oogpunt van de Indische Nederlanders filmt, is het verhaal eenzijdig.
...................
Indisch4ever 
zie ook http://www.biltschecourant.nl pg.2 okt.pg.4,interview met één van de geinterviewden Winny de vries Lemette.
Haar kleinzoon 3e generatie Indo XAVIER BOOT componeerde en speelde de prachtige filmmuziek en speelt voor haar Liebestraum van Liszt,ter ere van haar moeder (mijn grootmoeder) Alvira lemette die zelf ook liszt’s Liebestraum speelde voor de oorlog.
Zij sleepte haar 6 kinderen alleen door de oorlog en de Bersiap.
Haar man Henri Lemette werd uiteindelijk tot ca.1978 vermist, waardoor zij niets kreeg van de Nederlandse regering, geen uitkering geen weduwenpensioen….. Hoogstwaarschijnlijk werd hij als krijgsgevangene aan boord van één van de japanse Hellships getorpedeerd door de geallieerden. Zijn lichaam spoelde aan in Hollandia Nieuw Guinea en ligt nu begraven op Java op de erebegraafplaats te Ciandi Java.
Vera-Alvira de Vries kleindochter van Alvira Lemette
Meijer: ” Buitenkampers is te specifiek vanuit Indisch oogpunt gefilmd om door een groot publiek gewaardeerd te worden.”
Zo’n opmerking en conclusie geven precies weer dat men zich hier nog steeds niet kan en wil inleven over wat een nederlandse bevolkingsgroep op nota bene ‘eigen’ bodem maar dan overzee is overkomen.
In ‘Soldaat van Oranje’ gemaakt vanuit een hollands standpunt speelt de indische Hazelhoff Roelfzema trouwens de hoofdrol.
Ipv een documentaire zou het misschien helpen om meer publiek te trekken om een verhaal te verfilmen waarin een totok en indo held
zich tegen de jap en de bersiapstrijders verzetten.
Ik kon het niet laten om op 8weekly.nl te reageren want het aantal onbenulligheden overschrijdt weer alle snelheidsgrenzen.
Maar hoe noemt dhr Meijer die meer dan 170.000 Buitenkampers, die na capitulatie 1942 hun baan verloren, om aan eten te komen al hun bezitten moesten verkopen en later veelal honger moesten lijden.
En hoe noemt dhr Meijer de mensen die jarenlang met doodsangst leefden opgepakt te worden door de Kempetai en op sadistische wijze verhoord werden of onder moesten duiken om de Arbeitseinsatz te vermijden. En de criticus is wellicht vergeten dat deze mensen in een Indonesische dus vijandelijke omgeving leefden.
En hoe noemt dhr Meijer de mensen die na de capitulatie van Japan, voor velen vrede maar voor hen de doodsdreiging, met de Bersiaptijd geconfronteerd werden. In deze periode werden meer dan 14.000 Buitenkampers gedood of vermist.
Welke nuances mag ik dan aangeven om het beeld soms te nuanceren terwijl er geen nuances zijn. Dan dient de aandacht en het respect toch wel naar hen, de slachtoffers uit te gaan.
De film is uit Nederlands-Indisch oogpunt gefilmt. Dat lijkt me logisch of moet de film uit Japans oogpunt gefilmd worden. U stelt toch niet deze vraag als een film over de Shoah door Joden gefilmd wordt.
Het verhaal lijkt eenzijdig omdat het verhaal nooit eerder door Nederlanders verteld wilde worden. Dhr Meijer moet maar aangeven waar de eenzijdigheid is na meer dan 65 jaar.
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dhr Meijer een andere film bekeken heeft anders begrijpt hij nul (citaat van Lilian Ducelle).
In de film wordt de Oranjegezindheid van de Buitenkampers welhaast geroemd. De consequentie ervan wordt vergeten. Buitenkampers waren op een paar personen na (van den Eekhout en Dahler & Co) collaborateurs noch andverraders en dit ondanks de druk van Japanse zijde om de kant van de Nationalisten te kiezen..
Er staat bij: deweekkrant.nl:
De totoks en zij met weinig inheemse voorouders werden geïnterneerd, in de zogenoemde Jappenkampen.
Klopt grotendeels.
Maar niet allemaal. opa (vaderskant) en mijn vader(beiden rasechte totoks) wisten zich lange tijd buiten het jappenkamp te houden.
Mijn opa zat in het verzet en werd pas eind 1944 gevonden in Oost Java (met zijn kompanen) en ter plekke vermoord.
Mijn vader werd pas begin 1944 opgepakt en in een jappenkamp gestopt. Zijn hele totok familie zat al in de kampen.
Mijn vader heeft nooit willen vertellen hoe hij zo lang buiten de grijparmen van de jap kon blijven, zelfs niet vertellen aan zijn 8 jaar jongere broer die al op 17 jarige leeftijd in het begin van de bezetting een kamp ingestuurd werd (hij weigerde al puber te buigen voor een jap!) en ook aan zijn eigen moeder (zat ook in een jappenkamp) wilde mijn vader niet vertellen hoe hij het elkaar kreeg om lange tijd buiten een jappenkamp bleef. Eind 1943 zag hij kans om mij te verwekken terwijl hij nog als “vrij” man rondliep.
Ik heb mijn moeder, die dankzij haar Indonesische voorouderlijke bloed in een buitenkamp (Tjideng) verbleef, gevraagd Pa het voor elkaar kreeg, maar Ma wilde er ook niet over praten!
De hele Indo familie van moederskant is buiten de jappenkampen gebleven, maar wel in de buitenkampen. Het enige wat mijn moeder ooit wilde vertellen was dat het een verschrikkelijke tijd was geweest waar ze met mij als baby en mijn 5 jaar oudere zus doorbracht en er verder niet over wilde praten.
Ik ben dus van medio 1944.
Op West-Sumatra werd een zeer kundige ”totok” arts vrijgelaten,
na een geslaagde buikoperatie van een Japanse vrouw.
siBo
Heer Keller in Palembang zeker,een zekere Dr.van den Berg
Ik heb niets met die stad,ben arek suroboyo,maar toen ik daar in 1995 was.vertelden mijn vrienden dat er een blanda arts daar gewoond heeft,daarna doe ik Palembang vaker aan,laats nog in 2011.Met vriendelijke groeten,Jos Crawfurd.
Laats m.z. LAATST.
Na bovenstaande te hebben gelezen is het laatste woord van 8week.nl voor mij het juiste: eenzijdig.
R Geenen
oppervlakkige recensie van weekly8…. men denkt zoiets van : alweer leed van oorlogsslachtoffers… dat is geklaag waar ik geen zin in heb.
De cliché’s van ‘eenzijdig’ en ‘ongenuanceerd’ zijn ook snel uit de clichékast getrokken. En natuurlijk zonder onderbouwing.
Javapost stelt ten onrechte dat de Indische gemeenschap het begrip buitenkampers op de kaart wilde zetten. Zo werkt dat niet.
Het waren een paar mensen die de titel voor deze documentaire gemaakt hebben. Het woord zelf is ook niet mijn passie, maar goed…. het is al 20 jaar ingeburgerd voor hen die dit stukje geschiedenis hebben omgeploegd.
Zeker waren er wel meer mensen binnen de Indische gemeenschap die meer publiciteit voor deze geschiedenis wilden. Maar lang niet iedereen…. een meerderheid heeft zijn eigen weg gevonden in Nederland en kijkt niet teveel om.
oppervlakkige recensie van weekly8…. men denkt zoiets van : alweer leed van oorlogsslachtoffers… dat is geklaag waar ik geen zin in heb.
De cliché’s van ‘eenzijdig’ en ‘ongenuanceerd’ zijn ook snel uit de clichékast getrokken. En natuurlijk zonder onderbouwing
Wat ik bedoel met eenzijdig is dat het verhaal over Buitenkampers hoofdzakelijk plaats vond op Java. En blijkbaar, mijn gedachte, gebeurde dat omdat er zeer waarschijnlijk niet genoeg plaats was voor alle gevangenen. Teon hebben ze maar een racistische lijn getrokken. Op west Sumatra werden we bijna allemaal achter de tralies gegooid.
o.. zo Ronny.
Ik kan me niet herinneren dat in de film iets gezegd werd dat in de buitengewesten wel Indo-Europeanen geïnterneerd werden.
Misschien wel even in een zinnetje.?
Ja.. ook familie van mij te West-Sumatra en een aantal vaste I4E-lezers.
Pankalpinang (Banka) hoort toch ook bij Sumatra?
Mijn oom (getrouwd het een zusje van mijn moeder) was als (blanke totok) huisarts naar gevangen genomen door de jap en naar Thailand gestuurd (brug rivier kwai) overleefde het kamp. Zijn Indo vrouw bleef uit de handen van de jap.
Waarom weet ik niet. Misschien geen West Sumatra?
o.. zo Ronny.
Ik kan me niet herinneren dat in de film iets gezegd werd dat in de buitengewesten wel Indo-Europeanen geïnterneerd werden.
Misschien wel even in een zinnetje.?
Ja.. ook familie van mij te West-Sumatra en een aantal vaste I4E-lezers.
Ik heb die film niet gezien.
Ik verwees mijn opmerking naar de bovenstaande artikelen.
Ik vond ze vrij eenzijdig.
“Javapost stelt ten onrechte dat de Indische gemeenschap het begrip buitenkampers op de kaart wilde zetten. Zo werkt dat niet.”
—————————————————————————————-
Ingeburgerd bij een selecte groep.
Voor dat de term ingeburgerd werd , vraag ik me af of de Indische mensen die het bewust hadden ondervonden ( procentueel gezien de meeste Indische Nederlanders) de term kenden.
Wat publiciteit betreft, het is gelukt om onder de aandacht van de Nederlanders te brengen.
Ik zie het als een begin tot verdere studies , want op dit moment komen andere vragen naar voren .