Mail 1
Kunnen jullie me helpen aan de DVD De Gordel van Smaragd van Orlow Seinke – of een kopie ervan? Een goede kennis van mij is er naar op zoek voor haar neef in de VS maar ze kan t nergens vinden. Jullie misschien?
Mail 2
Rondom het dorpje Kaworan ten zuiden van Solo.. De afgebeelde bergen zijn niet de Merapi en Merapi en Merbabu maar die ten oosten van het dorp. De bergen in het westen zijn net te ver weg om ze mooi op de foto te krijgen. De vorm van de afgebeelde berg lijkt op dat van een vrouwengezicht en profile – zij slaapt zo gaat het verhaal.
.
.
.
Mail 3
Onlangs werd een foto op FB geplaatst van een knap stel Indische dames die gezamenlijk de Amerindische Soos AVIO in LA helpen draaiende te houden en er de stuwende kracht zijn. Ze verzorgen nl. de Indische hap voor een ieder lid die geen zin heeft om zelf te koken en de gezelligheid opzoeken. De tweede van rechts is mijn oudere zus Sonja, getr. met Don Siccama. Jammer genoeg kom ik er te weinig tegenwoordig. Groeten, Huib
Mail 4
Toch ook geen haartje beter dan de kolonialen toen ?
Trouw: Indonesische politie schiet op burgers West-Papoea
Mail 5
Overwinteren op Sumatra “Het verborgen Paradijs”
Wie heeft zin, of maakt zin om met ondergetekende te overwinteren op Sumatra, lees het eiland Samosir.
Op het programma staat onder meer een olifant safari, jungletrek in het Leuser Nationaal Park, een ontmoeting met orang oetans, wildwater rafting, beklimming van de Sibayak vulkaan, verpozing op het eilandSamosir in het Tobameer, bezoek aan diverse plantages (palmolie, rubber, koffie e.a.), trektocht naar karbouwengat nabij Bukittinggi, fietstocht van Kota Baru naar voet van de berg Merapi, kennismaking met de Minangkabau cultuur, Maninjaumeer en plaatselijke markten. Er zijn fietstochten en er is gelegenheid tot zwemmen.
Op Sumatra, eiland van contrasten, zijn minder toeristen dan op Java en Bali; hetgeen als voordeel heeft dat we dichter bij de bevolking staan.
Periode: januari / februari 2014
Neem voor nadere informatie contact op met
Huug van ’t Hooft tel.nr.: 070 3559695
Bellen svp na 18.00 uur!
Mail 6
Een paar jaar geleden, in 2008, vond ik ergens op uw site gegevens van nakomelingen van Maurits Schaalje, tolk voor de Chineesche taal in Riouw and later Medan (1840-1899). Ik schrijf nu een proefschrift over de Nederlandse tolken Chinees in Indië.
Indien mogelijk zou ik graag een foto van Maurits Schaalje willen toevoegen aan het proefschrift, omdat hij vaak genoemd wordt. Heeft een van zijn nakomelingen misschien nog een foto van hem?
Ook van een aantal andere tolken zoek ik nog foto’s, maar ik wil nu nog geen andere verzoeken doen.
Met vriendelijke groet, Koos Kuiper (P.N. Kuiper) sinoloog
...................
Indisch4ever 
Wel een eerbaar beroep Pak Pierre, maar het sodokt zo bitter weinig.
Overigens kon je in de 80-er jaren idd de oprukkende islamitische klederdracht bij de Javaanse vrouwen al opvallend waarnemen en niet alleen bij de oudere en belegen dames, maar het begon al bij de jonge schonen. What a waiste.
Pak Surya,
Adoeh seh saja ingit sekali kembali ke Bandung als ik al dat fraais zie.
Hoe kan een mens de verleiding niet weerstaan? Eind 1980 voor het laatst in Bandung geweest en toen in Pangheggar gelogeerd. Met een sereen gamelan orkest in de lounge toen. Mooi, zou dan ook weer bij Tjipanas en Tjiater bv. een gezond warmwaterbron- of zwavelbad kunnen nemen. En tierlik op zoek gaan naar die mooie theeplantages met die tjantieke pluksters om Pak Pierre te laten ngiler….lol
Ach ja … Pak Pierre ngilert op zijn oude dag al gauw als hij denkt aan tjantieke theepluksters en wentelteefjes met draaikonten.
Aan Hotel Homan bewaar ik ook prettige herinneringen. Mijn Pa bridgete er iedere week, ik meen dat ook Sultan Hamid al Kadri van Pontianak regelmatig van de partij was.
De enige en laatste keer dat ik in Indonesia terug was, ook begin tachtiger jaren v.d.v.e. voor een zakenreis, heb ik mij een paar dagen vrij gemaakt en ben met de poolauto en Mas Supir van de zaak over de Poentjak van Djakarta naar Bandoeng gereden. Ik wilde per se als grote kerel terug naar Hotel Homan om het sfeertje van toen te proeven en lekker te eten natuurlijk en stil te zeggen: “Hallo Pa, hier ben ik. Toch geen toekang sodok terèm geworden, zoals je voorspelde omdat ik niet wilde leren”.
Pak Pierre
Pierre de la Croix, op 9 oktober 2013 om 21:30 zei:
Toch geen toekang sodok terèm geworden, zoals je voorspelde omdat ik niet wilde leren”.
————————————————————————
Tukang sodok terèm ,
ondertiteling sievoeplee (voor de jongkies) .
Volgens mijn Pa was dat een meneer die de tramrails moest schoonhouden, o.m. door het verwijderen van paarden- en koeienpoep (telètong voor de oude hap).
Dat ook dit een eerbaar beroep was kwam bij hem niet op.
Pak Pierre
Pak Huib
Tierlek daar.
http://www.savoyhomann-hotel.com/
Ik kon nog steeds diskon krijgen(maart 2013 van 50% .
http://www.grandroyalpanghegar.com/
Pak Surya,
Hotel Homan was het niet aan de Grote Postweg? ken ik uiteraard als Bandoenger. Maar je had ook nog het Preanger hotel, nu Pangheggar genoemd. Ook een prima plek om te logeren en net zo dicht bij de Braga.
Vind het leuk dat u mijn verklaring voor liggende vrouw wel plausibel lijkt.
Pak Bo,
Mooi versje. Gunung Puncak zo ongeveer midden op de route tussen Bandoeng en Batavia met die prachtige theetuinen en het meer. Wij hadden er een pondok waar we in de vakantie heerlijk konden genieten van het koele klimaat, pantjing en de schone nona theepluksters in sarongs bewonderen. Uiteraard topless. Voor de fiets was het te ver, maar op de motorfiets was het een fluitje van een cent. Zal ook de Tjiliwoeng niet gauw vergeten. Was in die tijd nog niet aan toe om ook de Gunung Nona te bestijgen. Later wel ingehaald…denk ik.
Bestijg tegenwoordig dichter bij huis de Goenoeng Posbank bij Rosendaal op het natuurreservaat Zuid Veluwezoom om te trainen voor mijn djalan-djalan aktiviteiten. Op de top kijk je zelfs tot in Duitsland. Zal uw wijsje uit het hoofd leren zodat deze Goenoeng voortaan ook erg gampang wordt.
Bedankt voor het advies Pak.
Pak Huib.
De gunung Posbank ken ik op de m² ben daar Militair Boswachter (enigste)
van geweest voor enkele jaren.
Toen zonder prikkeldraad en de uitkijktoren was nog een gammel geval .
Het zwiepte het wel een”beetje” en wel heel erg stil daarboven,
zoiets als ajoen-ajoen in die hoge….
Een trainingstip,via de zevenheuvelen pad.naar de Loenermarkt en over
Velp terug
Succes
siBo
Pak Bo,
Leuk dat het voor u bekend terrein is. Ik denk dat het met die kawat tegenwoordig wel meevalt, behalve waar de koeien en paarden lopen. Ook hebben ze strakke betonnen fietspaden van wel 3 meter breed aangelegd. Ook het theehuis is een strak modern stenen gebouw want in beheer van Natuurmonumenten.
Meestal loop ik via de Vrijenberg-en Reeenbergbossen naar de Ramenberg tot aan het ereveld en steek dan over de Loenermark in en dan richting landgoed Rozendaal, Emma pyramide, Zijpenberg, Posbank, Velp, Terlet enz.enz..en weer terug naar het ereveld. De zevenheuvelen route bewaar ik voor de derde dag van de Nijmeegse vierdaagse. Kan het iedereen aanbevelen, is best een mooi stukje natuur.
@ Pak Huib.
Adoeh, met nog steeds die beroepsdeformatie in d’aderen die mij deed wakker worden bij het versje “naik-naik gunung nona” lees ik je verslag over je reis per stoomfiets over de Puncak, waar je familie (mijn interpretatie van “wij”) een pondok had temidden van de theetuinen, met goed zicht op de theepluksters in sarong, “uiteraard topless”.
Met respect Pak Huib, over welk jaar heb je het dan? Niet ergens in de jaren vijftig v.d.v.e. toen je naar mijn berekening die reis maakte, want toen hadden die theepluksters toch al lang zedig een baadje aan en daaronder wellicht zelfs een koetang.
Op vaderbezoek in het Bandoengse ben ik rond die tijd ook op thee ondernemingen geweest, maar mijn jongensogen en hart werden nergens getracteerd op “topless”. Ook op vooroorlogse foto’s van theepluksters herinner ik mij er geen zonder badjoe.
Waar lag jouw paradijs?
Pak Pierre
@Pak Pierre
Bij de Puncak pas op de top, Pak Pierre, daar was ook een groot meer. Noemen ze dat niet een Telaga? En daar was ook een resort met vakantie bungalows.
Voor dat topless wil ik nu geen eed meer doen. Kan ook wishfull thinking geweest zijn op mijn ouwe dag. Dat heb je ervan als je net een gedicht met “naik naik Gunug Nona” hebt gelezen. Maar nog in de jaren kira-kira na 1955 was dat topless in de Preanger, zelfs in de Bandoengse kampongs en kali’s nog een normale zaak. Meen zelfs ook nog in Molenvliet. Overigens speelt het slechts een bescheiden rol in de sfeer beschrijving van die tijd..
Ach ja … over dat topless …. no big thing. Met het klimmen mijner jaren moet ik ook oppassen dat wilde fantasieën, andermans ervaringen en eigen waarnemingen niet kriskras door mijn kepala heenflitsen en ergens op een geheugenkwab neerslaan als “feit”.
In mijn jeugd was – voor zover ik mij dat kan herinneren, zo schrijf ik dan maar voorzichtigheidshalve – naaktheid de gewoonste zaak van de wereld. Men ging er althans niet al te krampachtig mee om en wij kinderen al helemaal niet.
Op de pasar gaven de koopvrouwen hun kinderen ongegeneerd de borst en lopend langs de kali zag ik de bewoners van de aangrenzende kampongs op vlondertjes hun behoefte doen. Vrouwen die in dezelfde kali hun kleren wasten en er baadden, niet topless, maar met de kain stevig tot onder de oksels opgehouden, ook dat was gewoon. Beelden op het netvlies, niet alleen uit Semarang en omgeving, maar ook uit het Bandoengse en Batavia/Djakarta, als ik er in de vacantie te gast was bij mijn vader of andere familie.
Als ik nu via het buisje naar beelden van het huidige Indonesia kijk, dan zie ik steeds meer vrouwen van top tot teen bedekt. Ik denk vanwege de oprukkende islam in het leven van alledag. Iedereen mag van mij geloven wat zij of hij wil, maar als ik naar die gekoedoengde mooie jonge vrouwen kijk, kan ik een “wah kasian” en “moet dat nou in dat klimaat?” niet onderdrukken. Zou Allah himself dat echt allemaal hebben gewild?
Pak Pierre
.Pak Pierre en Pak Huib,
Na 60 jaar nu 2jaar geleden m’n geboorte streek weer
opgezocht en de familie aldaar, was voor mij een complete cultuurshock ,voornamelijk de klederdracht.
Vroeger kon ik aan de hand van de snit nog enigszins
opmaken waar vandaan de persoon van afkomstig is
nu niet meer.
Maar het ergste vond ik toen ik het zwembad bezocht
om met m’n cucu’s te gaan zwemmen .
Mede zwemsters van top tot enkel ingepakt in een
wijdvallend zwart ”gewaad”.
Het zwem plezier was toen wel heel snel verlopen
Tsa,Indonesië is wel heel modern geworden in vele
opzichten.
Voortaan ga ik me maar in Arnhem-zuid me amuseren.
siBo
Its a long way, to Pulau Telanjang
Its a long way, to go ….
Je mag al blij zijn dat je “gemengd” mocht zwemmen, Pak Bo.
Bij het volgende bezoek moet je bij de mannetjes in het bad. Zo hep Toean Allah het gewild.
Pak Pierre
Pak Jan,
nieuwsgierig geworden over ”wentelteefjes” het onderstaande gepikt
uit de -Wentelteefjes-.
Wentelteefjes, een vrij bijzondere naam die je aan het denken zet. Waar komt die naam toch vandaan? De meningen lopen uiteen: de één denkt dat het komt van wentel ’t even(tjes) en anderen gaan uit van wentelen (dus omdraaien) en teef (een oude naam voor een gebaksoort).
Nou dat van het gebakje lijkt me dan best aannemelijk want het smaakt ook als een soort gebakje.
En zo denkt ik er ook over.
siBo
De ene keer lees ik @Soms voel je je wel een beetje te oud om alles te weten, daar zijn de jonge lui voor@ en op een ander moment @nieuwsgierig geworden over ”wentelteefjes” /…/@
— Variatie op ‘Mens sana in corpore sano’!
Haha … @andjing perempoean terbalik@, die houden we er in mannekerels.
A b*tch in een helicopter. Zo kun je er ook over denken. 🙂
e.m.
P.S.
Wentelteefje volgens mijn Zeeuws meisje (die weet veel van koken, zolang het in een kookboek staat): oud brood, in een papje van melk, kaneel, ei e.d, wentelen, dan in olie bakken. Zuunig: oud brood nooit weggooien!
Geef mij maar onde-onde.
Tip voor @Pak Bo en andere vulkaanbestijgers. Als je toch zo graag een vulkaan op wil fietsen, laat dat idee varen. Misschien is het beter de Bromo te kiezen die kan je op een koeda katjang bestijgen toen froeher. Minder vermoeiend toch.
Naik-naik Ke Gunung Nona
Naik naik ke puncak gunung
Tinggi tinggi sekali
Naik naik ke puncak gunung
Tinggi tinggi sekali
Pak Huib, met dit wijsje is het heel gampang elke gunung
op te fietsen of te beklimmen.
Mijn ervaring Uw garantie, nah doen!
siBo
Nou …. dat naik-naik met die nona wekt bij mij toch andere associaties op.
Maar goed …. mijn beroepsdeformatie. Once a sailor, always a sailor.
Pak Pierre
Once a prouw, always a prouw!
Naik Naik Omgekeerde Slapende Prouw
Laat die Soendanezen maar schuiven … 😉
e.m.
Adoeh ……. en al schuivende ook nog bijna kenak incest die arme Sangkoeriang.
Pak Pierre
Ik moest baboe je weet wel vertellen wat een wentelteefje was: andjing perempoean terbalik.
Nu wreekt zich duidelijk mijn beperkte behoefte om alles na meer dan 60 jaar nog eens te check en dubbelcheck. Vandaar mijn oproep om zonodig korrektie. Vanuit de stad Bandoeng die vrouw nooit zien liggen.
Maar later toe ik een jaar of 16 was op de motor vaak met vriendjes en vriendinnetjes de Lembangweg opgereden tot aan de krater en ook de andere kant bekeken. Maar die bekoorlijke vormen als op het schilderij nooit mogen ontwaren. So tolol seh deze.
Wat die Italiaanse eigenaar van Villa Isola betreft, ook dat is maar een greep uit het blote hoofd, maar inderdaad hij was een groot magnaat en nog bovendien Indo bevestigt nu I-boekoe pienter.
Trouwens er was op Lembang toen al het Hotel Lembang, eigendom van familie van een van beste sobats, waar we dus vaak kwamen als er een party werd gegeven.(na de oorlog na 1952).
Misschien is dit hotel nu omgedoopt tot hotel Venetys. Klinkt ook al Italiaans.
.
Pak Huib
Grand Hotel Lembang bestaat nog .
En Gunung Tangkuban Perahu ( Indonesiers/Sundanezen zeggen prau , mss klinkt het als prau van meprau= mevrouw) is vroeger nog bij mooi weer te zien van uit Bandung .
Het betekent de “Omgekeerde Perahu”, door Sangkuriang (legende Sangkuriang)weg werd geschopt , komt omgekeerd(nangkub) terecht.
Veranderde in een berg .
Vroeger was Parahyangan=Preanger Land van de Goden, zie ook de Sunda Legende .
Pak Surya.
Goed te horen dat Grand Hotel Lembang nog bestaat onder de oorspronkelijke naam. Ik meen dat de vroegere eigenaar Toorop of Leidelmeijer geheten moet hebben. Maar zeker weten doe ik het niet, gek genoeg. Er zal nu wel een Indonesische eigenaar zijn of de oude moet er nog zitten als WN.
De rest van uw verhaal over de Tangkuban Perahu en de Preanger is me uiteraard bekend en ook dat Bandoeng vroeger het Parijs van Java of zelfs van Indie werd genoemd.
Vanuit Bandoeng kon je de berg altijd uit alle hoeken majestueus zien
liggen en kom je via Lembang in de buurt kan je de zwaveldampen ook goed ruiken.
http://www.grandhotellembang.com/
Een oude tempo doeloe hotel in Bandung is Hotel Sapoy ( Savoy Homann).
Niet meer zoals pan froeher, maar lumayan lah ( voor al als je diskon hebt )
@Dhr Bo Keller, op 7 oktober 2013 om 20:20 zei: Mail 5 /…/ plus een waterfiets om Java te bereiken.Veel succes@
— Dag meneer Keller, waarmee u maar gezegd wilt hebben, er wordt natuurlijk bedoeld: ‘naar de voet van de Marapi’…;)
e.m.
En hoe dan de Kreta Api?
en Bagansiapiapi ….?
Pak Pierre
Bagiansiapiapi?
Mail 5
“” fietstocht van Kota Baru naar voet van de berg Merapi, “”
Nah dan moet je wel over een stalen conditie beschikken om deze
tocht te volbrengen plus een waterfiets om Java te bereiken.
Veel succes
siBo
MAIL 5.
Er zijn verschillende bergen die Merapi ( Gunung Berapi=vuurspuwende bergen) in Indonesia.
Onder andere op Java en Sumatra .
Loh .. apa itoe, meneer Keller is een anak dari sana. Ik meen zelfs lahir di Sumatera Barat. Die hoef je dus echt niet de les te lezen over de Gunung2 Berapi, laat staan de Gunuang Marapi, tenzij je ’s mans onderkoelde humor niet hebt begrepen. Dat kan ook nog altijd.
“Naik toeroen goenoeng …”
e.m.
Lho , hoe toh.
Pak Bo is anak Sawah Lunto .
Dus hij moet alles wetenwat daar gebeurde.
Mijn aanvulling is voor anderen die mss vragen hebben over Gunung Merapi(Gunung Ber-api) in Indonesia.
Of over de legende van Tangkuban Perahu ( Perahu yang Me-nangkup) .
Westerlingen kunnen denken aan de mogelijkheid van Oedipus complex .Sundanezen denken mss aan iets anders .
Lah Marosossee, klewang pandjang- Senapan pendek..
Stja allemaal gelukkig wel verleden tijd, maar-maar di Bergie
he so tee, en de Gunung Marapi is de Gunung Berapi
siBo
En dan hebben we het nog niet over de Gunung Api, zonder mer of ber. Pieter van Dam, 1931, II, I, 201: “beginnen te branden en ontallycke malen een seer swaren damp na den hemel opgeschoten, roockende en smoockende off daer pick wierde verbrant, vermengt met klare voncken viers, en dan weder gehele vlammen uytspouwende, tot boven in de lugt toe, en dat somtijts seer sware stucken van rotsen en gloeyende steenen, doende deselve met een hol geluyt tot in de wolcken vliegen en soo weder nederdalen (…)”.
Grappig in mijn jeugd heette die villa “Villa Isola” eigendom van een Italiaanse meneer, maar toen stond hij leeg en verlaten. En de berg werd de omgekeerde prauw genoemd. Nou kunnen Indonesiërs doorgaans de letter “v” alleen uitspreken als “pr”, dus ligt het voor de hand dat het uitgesproken woord prauw aangezien wordt voor het begrip vrouw. Correct me if I am wrong.
Dominique Berretty, eigenaar van Villa Isola, was een Indische jongen.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Dominique_Willem_Berretty
zie de plaatjes
Zijn opa Frederico Berretty was Italiaans, geboren in 1797 te Pisa
Op deze litho is de ‘slapende vrouw’ herkenbaarder gevisualiseerd:
Maar wat de naam ‘Tangkuban Perahu’ betreft, dacht ik dat-ie was gebaseerd op een Sundanese legende met een sterk Oedipus-gehalte(?).
Just my two pennies!;)
e.m.
@Pak EM ” gebaseerd op een Sundanese legende met een sterk Oedipus-gehalte(?)…
Op een verloren? I4E pagina…
Tankoebanprahoe, een legende
http://indonesischearchipel.wordpress.com/2011/09/24/tankoebanprahoe-een-legende/
Ah, heweldig meneer Lemon. Terima kasih!
e.m.
antwoord op Mail2
Iedereen in de omgeving van Lembang noemt deze berg ‘de slapende vrouw’. Wij zaten in Hotel Villa Venetys (advertentie staat maandelijks in de Moesson) en de foto is vanaf het balkon genomen. Misschien zijn er meer ‘slapende vrouwen’ op Java? Deze is bij de Tangkuban Perahu (Bandung), dus ver weg van Solo…
“Everything reminds me of a woman’s curves” said the sailor.
Zat de fotograaf niet bij de marine?
Pak Pierre
Ja, dat vroeg ik me ook af, Noor. De berg op de foto is trouwens Gunung Lawu, die op de grens van Midden- en Oost-Java ligt. De berg is omgeven met verhalen en legendes. De berg is beklimbaar. http://discoveryourindonesia.com/gunung-lawu/
@ Noor
Ik ben je toch een antwoord verschuldigd op je vraag of er meer bergen/slapende vrouwen op Java voorkomen. Het verbaast me eigenlijk dat ik er niet eerder mee gekomen ben. Er is mij nog een berg bekend die de naam vrouw draagt en dat is de Gunung Putri.
Maar ik weet niet meer of het ook een vulkaan is en of die ook in de Preanger ligt. Zal I-boekoe pienter wel uitkomst over kunnen geven.
@ Noor
Inmiddels toch even gegoogled en inderdaad er bestaat een gunung Putri nabij Bandung en de Tangkunban Prahu, maar er is ook een gunung Putri bij Bogor.
Op mail 2, over die berg met het vrouwenprofiel, ten oosten van Kaworan, een dorpje ten zuiden van Solo: Goenoeng Lawoe?
‘Op Java, ergens op midden-Java, tussen de bergen Lawoe en Wilis in, maar dichter naar de kant van de Lawoe toe, lag diep in een ommuurde tuin onder donker groene bomen een huis.’
( “Nog pas gisteren” – Maria Dermout)
Pak Pierre
Reactie op Mail 1 ‘Gordel van Smaragd”
Ik heb even voor u gezocht en de dvd (en boek) op Marktplaats gevonden:
Tik in op google: marktplaats
Op de site van marktplaats tik in: gordel van smaragd
Er verschijnt een advertentie van Ron uit Venlo, die de dvd aanbiedt voor 13€
Succes!
Mady
p.s. Ron, de verkoper, heb ik via Marktplaats n berichtje gestuurd de dvd even voor u vast te houden
U doet uw mooie naam eer aan, Mady.
Pak Pierre