Mijn held was ook een slachtoffer

Geplaatst op 15 augustus 2013 door Boeroeng

Het is alweer de Indische herdenkingsmaand augustus van 2013. In de eerste plaats een eerbetoon aan de (Indisch-) Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in het Verre Oosten. Het herdenkeningsmoment is steeds weer aanleiding na te denken over oorlog en vrede in het algemeen. Door de collectieve herdenkingen halen we onze waarden en normen over goed en kwaad weer eens aan en voegen daaraan nieuwe interpretaties toe, die voortkomen uit wat we actueel vinden en voelen. De rol van herdenken in de Indische gemeenschap van nú is een belangrijke schakel met haar verleden: het niet meer bestaande land waarin ze is ontstaan en die een samenstellend deel is van de huidige Indische identiteit(en).
In deze publicatie heb ik me geconcentreerd op het idee dat de oorlog alleen verliezers (slachtoffers) heeft gekend Lees verder|.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

12 Responses to Mijn held was ook een slachtoffer

bo keller schreef:

27 december 2013 om 17:09

Pak Huib.
Mss. heeft Neef Willy hier wat aan.

Dit is een heel mooie website mbt de NL deelname aan dat conflict in 1950/ 1954. http://www.voxvoks.nl/.
siBo

Beantwoorden
- Huib schreef:
  
  27 december 2013 om 17:43
  
  Pak Bo
  
  Dank je. Zodra ik zijn adres/mail te pakken krijg zal ik hem er naar verwijzen. Het schijnt dat hij en zijn zusters alleen af en toe op de Indische soos komen waar ook mijn zus Sonja en zwager komen.
  Maar ja ik heb hun al zoveel huiswerk opgegeven, want ook een paar nichten en een neef, kinderen van mijn moeders broer Jan Winsser
  moeten ze ook voor me achterhalen. Kwamen eerder ook af toe naar de Indische soos. Je moet geluk hebben dat als je er bent, toevallig ook een familielid komt. Was die Korea-oorlog niet tot ergens in 1955?
  
  Beantwoorden
Huib schreef:

27 december 2013 om 16:36

Pak Bo,

Neef Willy Kalff is terecht. Hij woont al weer vele jaren in L.A. dicht bij zijn drie zusters en bij de mijne. Nog geen mailadres of zo van hem doorgekregen, Dus moet nog even rustig de verdere ontwikkelingen afwachten.

Beantwoorden
bo keller schreef:

16 augustus 2013 om 14:46

Hr.Huib
Hier heeft U het telefoonno vd. Voorzitter de Hr. Kees MOTSHAGEN
Tlf. 055 – 5212252 .
Kan eventueel ook een oproep geplaatst worden in het verenigings –
blad,
succes
siBo

Beantwoorden
- Pierre de la Croix schreef:
  
  16 augustus 2013 om 22:34
  
  Effe Apeldoorn bellen dus …
  
  Pak Pierre
  
  Beantwoorden
bo keller schreef:

15 augustus 2013 om 10:38

* Opa’ Chris Holman is in ieder geval dáárom nog steeds een held*

Eindelijk komt zijn naam boven water. Ik heb me weleens
afgevraagd hoe en waar m’n oude bekenden gebleven zijn.

En Baas (sergeant) Holman is er één van .nog sterker hij is m’n militaire meerdere geweest bij het Knil.te Batoe Sankar,W-Sumatra.
Wat er ook van hem gezegd gaat worden, Baas Holman was
niet bang uitgevallen en door zijn grenzeloze moed en snelle
reactie op een voor mij toen zeer ongunstige situatie ,had hij me
letterlijk het leven gered.

In 1950 zag ik Baas Holman in Korea gewond terug bij een teruggeslagen Nederlandse eenheid. Hierbij had ik de nmi.
een oude rekening vereffend. Nl. om m’n oude Baas mijn veldfles
aan te geven, dat tot de laatste druppeltje werd uitgeperst.
En dan te weten dat drinkwater aan het front een zeer kostbaar
bezit was.
Bedankt voor het plaatsen ” Mijn held was ook een slachtoffer”
siBo

Beantwoorden
- Boeroeng schreef:
  
  15 augustus 2013 om 11:40
  
  zo zie je maar weer…. kampong ketjil
  
  Beantwoorden
- Pierre de la Croix schreef:
  
  15 augustus 2013 om 23:49
  
  Man, man, man, wat heb jij veel meegemaakt en wat heb jij daardoor veel te vertellen, Bo.
  
  Ik moet iedere keer weer denken aan dat boek dat je niet wilt schrijven.
  
  Pak Pierre
  
  Beantwoorden
  - bo keller schreef:
    
    16 augustus 2013 om 07:39
    
    Pak Pierre,
    Bij het lezen over ”Opa Holman” neergezet door een
    de la Croix, dacht ik ,die man ken ik en plus de sprekende
    foto kwam het Knil weer bij me binnen waaien,
    Nog verwonderlijker dat ik jarenlang Middelburg als standplaats
    had en in de omliggende plaatsen, waaronder Goes regelmatig
    kennissen/familie opzocht. Maar m’n oude baas nooit gezien .
    En daarbij ,dankzij m’n cucu die me jaren terug zijn oude laptop
    aan me gaf om spelletjes te spelen. Plus Indisch4Ever niet
    te vergeten met alle nieuwtjes over ons indo’s.
    siBo
  - Boeroeng schreef:
    
    16 augustus 2013 om 10:35
    
    De moraal van dit verhaal van Bo?
    
    Leer van je anaks en cucu’s .
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    16 augustus 2013 om 14:09
    
    Tja Pak Bo, waar De la Croix’ al niet goed voor zijn!
    
    Ik heb in militaire dienst ook een weldoener gehad. Niet iemand die mij het leven redde, wel iemand die ongevraagd iets voor mij deed wat hij niet hoefde te doen en zo de aanzet gaf voor een belangrijke gunstige wending in mijn leven.
    
    Vervolgens gingen wij ons weegs, elkaar zo’n 40 jaar niet gezien of gesproken en ook niet gemist en dan ineens ….. erreg kepingin naar deze man, speurtocht op touw gezet en via via toch nog bij “toeval” (wat is toeval?) gevonden!
    
    We zijn nu zo’n 7 jaar sobat kental, wonen niet al te dicht bij elkaar maar bezoeken elkaar periodiek voor een lekkere hap en een goed verhaal. Gelukkig tjotjokt het ook tussen de dames.
    
    Moraal van het verhaal voor alle lezertjes: Blijf je weldoeners dankbaar en verlies ze niet uit het oog.
    
    Pak Pierre
- Huib schreef:
  
  16 augustus 2013 om 12:05
  
  Heer Bo Keller,
  zie dat u o.m. een Korea veteraan bent. Omdat het Nederlands detachement vermoedelijk niet zo heel groot was, kende u misschien
  mijn neef Willy Kalff, waar ik als 17 jarige jongen tijdens zijn verlofperiodes in Amsterdam veel mee ben wezen stappen. Ben hem echter totaal uit het oog verloren.
  Maar het zal wel al te toevallig zijn.
  
  Beantwoorden