Indische oorlogsslachtoffers krijgen fors hogere uitkering
Door Lidy Nicolaesen
Amsterdam – De Nederlandse overheid gaat de uitkering van ongeveer 520 Indische oorlogsslachtoffers fors optrekken. De rechter heeft het kabinet gedwongen een einde te maken aan het onderscheid tussen slachtoffers in Nederland en in Indonesië.De inhaalslag gaat Nederland in het eerste jaar ten minste 7,7 miljoen euro extra kosten, zo heeft staatssecretaris Van Rijn van Volksgezondheid de Tweede Kamer laten weten.
De Indische slachtoffers hebben een gemiddelde leeftijd van 80 jaar. Ze hebben in Japanse kampen gezeten, werden vervolgd of opgesloten in gevangenissen ten tijde van de Japanse bezetting. Veel van hen zijn kinderen van KNIL-militairen, die werden gedwongen voor de Japanners te werken. Gemiddeld krijgen zij nu 14 duizend euro per jaar extra uitgekeerd.Wie ziek is of gebreken heeft als gevolg van de oorlog heeft sinds 1977 recht op een uitkering. De hoogte van de uitkering werd vastgesteld naar het inkomen dat het slachtoffer zou hebben genoten als hij had gewerkt. Slachtoffers die in Indonesië woonden, krijgen hun uitkering niet in guldens of euro’s, maar in roepia’s. Omdat, beargumenteerde Nederland in 1971, de uitkering anders tot een niet aanvaardbaar bedrag uitgaat boven het welvaartspeil in Indonesië. Dat zou strijdig zijn met de uitgangspunten, namelijk zorgen dat de slachtoffers het eerdere levenspeil kunnen behouden en herstellen.
De Commissie Gelijke Behandeling oordeelde in 2007 dat er sprake was van een verboden onderscheid op grond van ras. Extra discriminerend bovendien, omdat Indonesië het enige land was waar de Nederlandse overheid niet de euro als grondslag hanteerde. Daar kwam bij dat zij die een uitkering in Nederland hadden aangevraagd en vervolgens naar Indonesië terugkeerden, hun hogere uitkering behielden.
De Centrale Raad van Beroep gelastte de overheid in 2010 de gewraakte passage uit de wet te schrappen. De staatssecretaris heeft de Kamer nu laten weten dat te doen. Het vorige kabinet zette die stap niet. De uitvoering zou te complex zijn, de kosten te hoog.
Aanjager van de wijziging in de wet is Ronald Thumann, in 1954 in Soerabaja geboren. Op zijn aandringen diende Helena Cordromp in 2004 een klacht in bij de Commissie Gelijke Behandeling namens zichzelf en in het belang van de ongeveer 970 uitkeringsgerechtigden die toen in Indonesië leefden.Er kwam een doorbraak toen in 2010 een uitkering werd toegekend aan Yohanna Latupeirissa, die getraumatiseerd raakte toen de Japanners haar misbruikten als ‘troostmeisje’. De Centrale Raad van Beroep oordeelde dat de klacht legitiem was en dat de argumentatie van de minister onvoldoende was onderbouwd.
Uit de Volkskrant, 20-07-2013, een tip van IAF en een lezer archieftopic uit 2007
...................
Indisch4ever 
Ik heb uw artikel gelezen.
Ik heb een uitkering van de SIAP
Zij zeggen als ik in Indonesie woon of ga wonen wordt die uitkering gekoppeld aan de pensioenen aldaar de rupiah en dus wordt mijn uitkering lager. Is dit dan geen discriminatie?
Graag uw antwoord
Met vriendelijke groet E.Epke
@ E. Epke,
Wat betreft uitkeringen WUBO/WUV is men doende om in elk geval het NIET meer te koppelen aan de levensstandaard van Indonesia bijvoorbeeld. Hier is recentelijk over geprocedeerd.
Wat betreft de SAIP zult u met hen in correspondentie moeten treden. De SAIP is namelijk een AANVULLENDE uitkering op eventuele tekorten, die niet bijv. door het ziekenfonds worden vergoed en dergelijke. Het is dus GEEN uitkering die het zelfde gestoeld is als de WUV/WUBO. Ik weet niet precies welke normen de SAIP hanteert.
Dus Hansie ben ik dadelijk de eerste miljonair die terug kom in de canalaanbuurt of wordt ik gerampokt door pak Kromo.
De SAIP is niet alleen voor een aanvullende uitkering hoor. De SAIP is een uitvoerend orgaan van het ABP. Mijn vader (al lang dood) kreeg zijn volle Indische pensioen van de SAIP: Stichting Administratie Indische Pensioenen. Wel stond er iedere keer dat het een voorschot was in afwachting van de definitieve regeling met Indonesië. Kan je lang op wachten, het werd dus soepel geregeld. Gelukkig waren indertijd de Indische pensioenpremies netjes via Nederland belegd.
Ook ik had voor inlichtingen contact gehad met SAIP en wat een verademing in vergelijking met de andere bestaande en u bekende instanties.
Je kan heel normaal een gesprek voeren en de afwikkeling is gewoon
duidelijk voor me.
Dit mag nmm.wel even naar voren gebracht worden.
siBo
Toen mijn vader was overleden kwam iemand van de SAIP bij mijn moeder thuis voor de administratieve rompslomp. Toen ook mijn moeder was overleden hebben ze ook alles goed in orde gebracht.
Meneer Somers, u heeft gelijk. Ik was fout door te schrijven SAIP. Ik bedoelde (C)AOR, als onderdeel van de SAIP.
De AOR is bedoeld als aanvullend.
Mea Culpa.
U kunt hier proberen:
http://www.svb.nl/int/nl/wuv/
en/of hier:
http://www.saip.nl/nl/content/pages/welkom.aspx
hartelijk bedankt!
zou graag willen weten hoe en wie te schrijven, want mijn Vader was in in een Jappen kamp in Balikpapan en mijn Moeder kreeg geen geld al de oorlog jaren.
schrijf naar SVB afdeling oorlogsgetroffenen Nederlands Indie en vraag een nmeldingformulier of bel naar je plaatselijke SVB katoor
Wat jammer dat het voor velen te laat komt. Mijn vader is er helaas niet meer, oud KNIL militar, en met hem vele anderen.