Go-Tan — 80.000 zakken emping/emping blado bevatten vanaf volgende week een sticker met de vraag: ‘Is dit jouw oma?’. Samen met het Tropenmuseum zijn we op zoek naar de eigenaren van 333 familiealbums uit voormalig Nederlands-Indië.
-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden21 jaar !!
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Anyway like an ever emping story!
e.m.
Lekker handig. 😉
Hopelijk help dat. En als het goed pedis is heeft het misschien zijn doel bereikt.
R. Geenen
Emping smaakt niet pedis en ook niet pedas.
Lance, je maakt mij nu wel aan het lachen. Je kan emping belado maken en daar zijn verschillende manieren voor. Ik weet niet wat voor keuken ervaring je heb, maar deze jongen kookt al zeker 50 jaar, heb zelf 4 jaar koken gestudeerd als hobby en ben op het ogenblik een kookboek aan het schrijven.
Als je iets nieuws, hoor ik het graag.
Ik ben benieuwd naar de recepten van de heer Geenen. Ook kue-kue? Wanneer is het plan dat het wordt uitgegeven? En waarom geeft u uw recepten prijs? Vele laten express dingen weg. Zijn dat recepten van uw (voor)ouders?
Van Beek schrijft: Ik ben benieuwd naar de recepten van de heer Geenen. Ook kue-kue? Wanneer is het plan dat het wordt uitgegeven? En waarom geeft u uw recepten prijs? Vele laten express dingen weg. Zijn dat recepten van uw (voor)ouders?
Hier is de situatie.
Voordat ik naar Amerika vertrok in 1981 heb ik 2 jaar in de avond uren frans leren koken en kookte ook veel Indische gerechten die ik van mijn moeder heb geleerd, die het weer van haar moeder heeft, die in Padang een restaurant had.
In de jaren 80 heb ik een 10 tal jaren met mijn nicht en haar man samen gekookt, vooral op de weekenden, voor Indische verenigingen zoals de Avio, organisaties zoals de Asian American Museum om geld bij elkaar te halen en privé party’s als 50 en 60 jarige huwelijksfeesten en ook voor zaken mensen en andere rijke figuren. In Pasadena gaf de man van mijn nicht ook kook klassen en daar heeft hij met de handgeschreven boekjes aan studenten gegeven. Wanneer hij les gaf, was ik vaak de persoon die het koken deed.
Vandaag aan de dag bezit ik ongeveer een 300 recepten en zou het jammer vinden ze kwijt te raken. Want na ons is er niemand die er wat aan heeft. Het idee is deze recepten te bewaren voor generaties na mij. Ruim 30 staan reeds op mijn computer. Ik schrijf echter in het engels voor de indo’s in Amerika en met de gedachte dat mensen in Nederland het engels wel begrijpen.
Ik probeer het zo in te delen dat ik rijst gerechten apart houd, en het zelfde doet met vlees, vis, kip, groenten en ja, ook kue-kue.
U begrijpt natuurlijk wel dat het voor mij geen zin heeft om al diverse gerechten op het internet te plaatsen.
Het schrijven gaat niet zo vlot omdat ik ook vaak nog fotografie doet voor makelaars en dus op pad bent.
Het kookboek wil ik ook voorzien van foto’s en mijn nicht is in het bezit van een album alleen met foto gerechten. Deze foto’s moet ik allemaal in scannen in mijn computer en ook dat vraagt tijd.
Ik ben dus nog een tijdje bezig. Echter als iemand een speciaal recept nodig heeft of erg naar iets snakt en ik heb het, wil ik het best op deze site zetten.
Ik heb een zakje emping gekocht met de sticker en alle zakjes hadden dezelfde sticker die al eerder bekend was . Zie boven.
Dat valt me tegen. Ik dacht dat men vele verschillende foto’s op de stickers zou zetten. Misschien komt dat nog?
De sticker bestaat uit 2 lagen. Die eerste laag met de foto is gemakkelijk weg te halen en dan zie je een tekstje op de tweede laag ( die wel goed plakt aan het zakje)
De tekst legt de actie van het Tropenmuseum uit en wie meer informatie wilt, moet surfen naar Go-Tan.nl
Het adres http://www.fotozoektfamilie.nl/ wordt niet genoemd.
Hoe smaakte de emping?
Pak Pierre
e.m.
Zoals emping moet smaken . Een beetje bitter van smaak.
Emping blado pedas/manis of emping manis smaakt anders omdat men cabai merah en gula jawa erbij doen.
Trouwens de jonge melinjo en jonge blad werd vaak gebruikt bij sayur asem.
>>>>>>>Trouwens de jonge melinjo en jonge blad werd vaak gebruikt bij sayur asem.<<<<<<<<
Daar ben ik het mee eens, want dat geeft een extra dimensie aan de smaak. Sinds ik ook een jambu boom in mijn tuin heb, gebruik ik vaak ook de jonge top blaadjes in mijn groenten.
In de sayur asem ging ook peteh cina bij de jonge melinjo + blad.
Emping melinjo/belinjo naturel vind ik lekkerst. Een beetje zout erbij, heerlijk!
Emping pedis (emping blado), dus de hete en emping pedas (gekruide) is ook lekker.
Er is net een nieuwe album online gekomen.
Kent iemand deze familie Wijnhamer ?
http://www.fotozoektfamilie.nl/albums/album-1036/
wadoehhhh… ik was net in de supermarkt.. Je weet wel .. die hofleverancier…. en ze hadden alleen Go-Tan emping blado.
Enfin… ik heb alle 3274 zakken omgedraaid …. maar geen sticker, niks over de foto-actie.
Boeroeng ,Het is gerampas of je kan ’t maar nooit weten met al deze
oma’s ,hun stille kracht.
siBo
http://www.storytellingmatters.nl/best-practice/item/hoe-meneer-go-zijn-merkverhaal-verder-uit-kan-diepen-en-laten-verspreiden-door-zijn-fans.html
Het rampassen begon al met ’t binnentrekken van de Japanse troepen
vooral de Totoks die uit hun huizen wegtrokken,bijeen of in kampen kwamen.
En wat dacht U van de Europese scholen -restaurants- hotels en kantoren.
Het was een chaos,op vele plaatsen trad de politie en stadswacht hard op
maar tegen een menigte is niets te beginnen.
In Atjeh werd het Knil weer bewapend door de Jap om de uitzinnige
meute in toom te houden.
En in de Bersiap periode werd het wel heel erg overgedaan en dan
heb ik ’t niet over diefstallen maar het vernietigen van wat als vijandelijk
werd aangezien.
Weten we ’t nog de leuzen; Amerika kita strika etc. .
siBo
Ik heb begrepen dat de foto-albums door Nederlandse militairen van de KL zijn gevonden. Maar die kwamen pas half maart 1946 in Indië, en dan nog alleen in de grote steden en directe omgeving. De echte ‘totok-albums’ zijn volgens mij door de eigenaren het kamp mee ingenomen en moeten in die omgevingen worden gevonden. De grote rampokpartijen waren oktober-december 1945. In de tussentijd kan veel gewoon weggegooid of vernietigd zijn bij de ‘gewone’ diefstallen in de nog verlaten huizen. Van Indo’s die niet in de kampen zaten?
Dhr Somers..U zou eens bij Calvepindakaas op het etiket moeten letten. Opmerkelijk is dat er steeds minder pinda’s in het potje gaat maar de caloriewaarde hetzelfde blijft. Kijk ook eens hoeveel meer dextrose…ja dextrose….waarom moet dat erin, steeds meer in het potje gaan.
Wat de aardappelen betreft: die worden in een paar maanden geoogst maar zijn het hele jaar beschikbaar. Als je aardappelen een tijdje laat staan dan gaan ze spruiten maar heeft U ooit die wortels gezien in de winkel…. Vaak worden aardappels om te conserveren behandeld met een witachtig spul. Dat krijgen de mensen dus binnen. En amandelspijs is vaak geen amandelspijs meer, een groot gedeelte is gemaakt van witte noten met heel veeel suiker…..In Nederland is er weinig overeenkomst tussen wat op eht etiket staat en wat er in het produkt zit.
U mag alleen blij zijn dat U gezond bent maar dat is niet steekhoudend voor anderen, het betekent niet dat wat de mensen eten ook gezond is. Of U bent de standaard-Nederlander. Door mijn werk weet ik het eea van wat de mensen binnenkrijgen en daar word ik niet goed van. Ik kan U wat gevallen laten zien van mensne in d elandbouw die met bestrijdingsmiddelen in aanraking komen. Veelal hebben ze toch wel erg veel last van kanker en andersoortige ongein
citaat” Klopt, blauwzuur zit in de meeste noten, en aardappelen. Biologisch!! In katjang zit aflatoxine, krijg je kanker van. Lekker in pindakaas, biologisch. Sinds kort ook in de melk. Weer eens wat anders dan digoxine”.
Even voor de kenners: biologisch houdt oa in dat bij de verbouw geen chemische synthetische bestrijdingsmiddelen, groeihormonen en andere rotzooi worden gebruikt, er is sprake van grondwisseling en technieken worden gebruik om de duurzaamheid te vergroten.
Aflatoxine komt voor in noten, granen, bier etc. De hoeveelheid kan verminderd worden door de opslag, bewaren etc te verbeteren. De aflatoxine komt via de voeding (granen etc) van de koeien in de melk. Biologische melk smaakt beter.
Er wordt beweerd dat in biologische produkten minder aflatoxine zit dan in conventionele produkten. Daarom zijn ze ook wat duurder
Of Indo’s veel biologisch eten, kan ik niet bevestigen. Of er werkelijk troep in de produkten van Go-Tan en Conimex zit moet ik bij mijn volgende bezoek aan Nederland eens onderzoeken. Ik eet geen conventionele druiven meer sinds ik weet hoe er gespoten wordt. . Laat een kind van 4 jaar conventionele aardbeien eten en je kan er vergif op innemen dat het kind na 4 aardbeien zich enigszins misselijk gaat voelen. Een collega at eens een bord vol Artischoken en moest de volgende dag in het ziekenhuis opgenomen worden.
Dat blauwzuur zit er van nature al in, dat is vooral de smaak van bijvoorbeeld amandelen. In goedkope spijs zitten witte bonen, geen blauwzuur, niet lekker. Bij aardappelen vooral als ze beginnen uit te lopen. De aflatoxine komt van schimmels (of gisten, weet niet meer).
Kan je vandaag aan de dag nog wel iets eten zonder vergiftigd te worden? Zelf de lucht die je inadem is niet meer gezond en soms is het maar beter dat je niet weet wat er met je eigen fabriekje gebeurt.
En dood gaan we toch allemaal, een eerder dan een ander.
Daarom, geniet van de dag.
Ja hoor. Amandelspijs, aardappelen, pindakaas. Ik leef nog echt!
Misschien is dit dan nummer 100: de grootste klojos’s zitten bij het Tropeninstituut, omdat daar de koloniale gedachte is afgestoft om kroepoek te linken aan Indo’s als DE manier om Indo’s attent te maken, in dit geval op foto’s.
Die albums die nu online zijn, hebben foto’s meest van totoks. Meer dan 90% van de portretten, wat ik tot nu toe gezien heb.
Ik denk niet dat het tropenmuseum voor de Go-Tan-stickers alleen de indo’s hebben gekozen.
Als dat wel zo is dan hebben hun nazaten meer kans dat die albums bij hun terechtkomen.
Boleh toch? Djempol !
Maar zo ligt het niet. Overigens is een van de organisators Pim Westerkamp, zelf ook van Indische afkomst.
http://www.tropenmuseum.nl/MUS/11988/…and…/Pim-Westerkamp
Het lijkt me te vroeg om nu al te weten of er meer totoks dan indo´s op de foto´s staan. Geen idee. Ik heb meer albums gezien dan Boeroeng, en ik weet het nog niet. En, zelfs als het al zo zou zijn, dan kom ik daar graag nog een keer op terug, want dan kunnen we nadenken over de doorgeefcultuur van de Indo´s. Vooruitlopend op dat moment, een kleine anekdote: op zoek naar de herkomst van een van de albums, belde ik belde onlangs een mevrouw in Amsterdam. Ze had duidelijk geen zin om te helpen. Ongevraagd voegde ze er aan toe: “als er al mensen zijn die geen foto´s meer hebben van Indië, dan moeten dat zeker Indo´s zijn”. Haar logica – er daar zit misschien wel wat in – was dat de totoks altijd reservefoto´s hadden omdat ze deze uitwisselden met familie in Nederland. Toen de Indo´s hun foto´s kwijtraakten in oorlog en bersiapperiode, hadden ze geen back up.
De onderliggende logica van de logica van die dame is misschien wel: “Die Indo’s waren toch maar flierefluitende losbollen”.
Maar goed, of de totoks nu hadden gezorgd voor back-ups bij familie in Holland of niet, feit blijft toch dat hun “Indische” albums nu op een grote hoop liggen te wachten op identificatie en terugkeer in hun schoot of, wat nu meer voor de hand ligt, OP schoot van hun nabestaanden. Bedacht dient daarbij te worden dat om practische redenen NIET ALLE gemaakte foto’s naar familie in patria werden gezonden en de foto’s van na mei 1940 helemaal niet. Die gevonden albums hebben heel wat meer te vertellen aan betrokkenen dan de back-ups.
Nu maar afwachten wat de officiële tellingen zullen uitwijzen. Ik blijf vooralsnog de theorie aanhangen dat meer verweesde albums van totoks dan van Indo’s zullen blijken te zijn, om 3 redenen:
1. (Bijna) alle totoks moesten de Jappenkampen in onder achterlating of later verlies van persoonlijke bezittingen.
2. Relatief meer totoks dan Indo’s hadden geld voor een nieuwerwetse hobby als de fotografie; de meeste totoks (behalve de arme kolonialen) hoorden tot het bovendeel van de samenleving.
3. Indo’s hadden minder reden om hun leven op kiekjes vast te leggen, want in de meeste gevallen was er geen familie in Holland die er om vroeg. Ik kan mij ook voorstellen dat het leven in Indië met alles er op en er aan zo vanzelfsprekend was voor de Indo, dat hij het minder de moeite waard vond er iets van vast te leggen dan de exogene totok.
Maar goed, wat maakt het uit. Belangrijk is dat die albums daar terecht komen waar ze horen. Maakt niet uit of dat gaat via een zakkie chips of de persoonlijke inspanning van ons allemaal.
Ik volg de serie reportages op Javapost daarom met veel interesse. Bovendien zijn die oude foto’s verrukkelijk om naar te kijken. Nu weer op Javapost die zwembadscenes van gespierde heren en jonge mannen in zwemkleding met bovenstukje en kokette schouderbandjes ….. kom er nu maar eens om!
Pak Pierre
Dank voor je analyse, Pak Pierre. Ik ben een beetje voorzichtig met het doen van conclusies voor ik het hele beeld duidelijk voor me heb.
Neemt niet weg dat je argumenten voor de veronderstelling dat het veelal totokalbums zijn, m.i. moeilijk weerlegbaar zijn.
Nu alleen de vraag hoeveel totok nazaten vinden het de moeite waard om op echte indische sites in te schrijven en mee te communiceren met de indos. Zij die het doen hebben de meeste kans iets van het verleden terug te vinden.
Mee eens Pierre, reden 1,2,3,….
nr 4 die ik toevoeg is meer een vraag….
In hoeverre hebben die Hollandse jongens die ter velde foto-albums vonden , albums met veel indogezichten laten liggen, omdat in hun concept van Nederlanderzijn bruine gezichten niet pasten ?
Paks Buitenzorg en Boeroeng (B & B, jullie moeten meer als duo optreden),
Jullie verdienen op de late avond toch nog een korte reactie:
Buitenzorg: Tja … ik heb altijd de neiging gehad voor mijn beurt te praten, niet gehinderd door enige kennis of de zware last van de autoriteit. Vergeef mij.
Boeroeng: Ik geef mij weer over aan mijn fantasie, zie boven.
Die KL-lers (zoals wij Indo’s de totok jongens van de Barisan Soesoe, het melkmuilen leger, in de jaren 1946 – 1950 noemden) waren, als zij een paar maanden onder de tropenzon hadden meegemarcheerd, niet helemaal onnozel t.a.v. het fenomeen Indo in de Indische samenleving.
De meesten vochten zij-aan-zij met Indo’s, Molukkers, etc.van het KNIL. Bovendien hadden zij al vóór hun inscheping en tijdens de bootreis naar Indië van – meestal bruin – KNILpersoneel instructie gehad over Indië en wat voor soort mensen daar rondsprong. Last but not least: Velen waren graag geziene gasten in Indohuizen.
Als zij, die KL-lers dus, foto albums zouden hebben gevonden met kiekjes van grote mensen en kinderen die “Europees” waren gekleed en niet “inlands”, dan zouden zij die albums niet zo maar als “inlands” in de kali hebben gegooid.
Goed, voordat ik echt wartaal schrijf ga ik lekker tidoeren.
“Achter Kaap Kont leggen”, zeiden ze in mijn tijd bij de Christelijke Nederlandse Koopvaardij.
Pak Pierre
Christelijke Nederlandse Koopvaardij?
Waar was die ook weer gelokaliseerd?
Natuurlijk valt m’n inbreng in ouwe koek,maar ik haal ’t even
naar voren als een terug blik nyang oud.
TOEN ,werden de compleet achter gelaten Europese huizen
gerampast, eerst door enkelen dan een vloedgolf van
uitzinnige rovende figuren. Alles werd mede genomen of kapot
gesmeten.
En wat ik ervan weet is,dat daarna met grobaks vol het treurige
restant in havenloodsen (veem) werden opgeslagen(?).
Deze wanordelijke opslag had ik bijna overal gedurende m’n
Knil-tijd aangetroffen in diverse havensteden en ook bij Indonesiërs
die ’t me aanboden als zijnde voor later, door hun veiliggesteld.
Het was één puinhoop van noem ’t maar op,en reken maar dat
we het wel wisten wat Blanda Totok spul was !
Nmi . zijn er toch nog wel ouderen die deze zaken nog kunnen
herinneren.
siBo
@ Heer Geenen: Bij Van Ommeren nooit van de Christelijke (uitgesproken Gristelijke) Koopvaardij gehoord?
@ Pak Bo: Misschien oude koek, maar het kan m.i. niet vaak genoeg worden herhaald, zeker als er weer ach-en-wee wordt geroepen over het (vermeende) Nederlandse optreden in de jaren 1945 – 1950.
Pak Pierre
Heer de la Croix, Nee, inderdaad, ik heb nooit van enige christelijke koopvaardij gehoord. Het is heel simpel, ik had geen interesse in het christelijke! Voor mij was het gewoon de koopvaardij en meer niet.
Ach meneer Geenen,
Als Radio Officier (RO), vroeger “marconist” geheten, was ik – zoals u wellicht ook nog zult weten – niet in dienst van een bepaalde rederij maar van Radio Holland N.V., waarvan in mijn tijd alle grote Nederlandse rederijen aandeelhouder waren.
Radio Holland detacheerde op haar beurt RO’s (marconisten, algemene roepnaam “sparks”, op zeesleepboten ook wel “draad” en op Chinezenboten van Shell “Mr. Marconiman”) bij de rederijen. Zij hadden de taak de door RH geplaatste radiocommunicatie (scheepszenders, ontvangers) en electronische navigatieapparatuur (richtingzoeker, echolood, radar, decca, loran, etc.) te bedienen en onderhouden.
Zo heb ik dan als RO gevaren op vracht- en passagiersschepen van de KNSM, de Holland West Afrika Lijn, tankers van Shell, Esso Nederland en Erhardt & Dekkers en zeesleepboten van Wijsmuller en wat toen nog heette Leen Smit & Co. uit Maassluis. Een mooie doorsnee dus van Hollands Glorie in de jaren ’50 en ‘ 60 van de vorige eeuw met een mooie doorsnee van de Hollandse zeeman aan boord, het vreemdelingenlegioen op de handelsvloot moest nog komen.
Voor zover ik weet had geen van de vele Nederlandse rederijen die er toen waren de kruisvlag hoog in top en was geen van de doorsnee Hollandse zeelieden met wie ik voer belijdend Christen, althans niet zichtbaar.
Wat de meeste zeelieden wel hadden was een gezonde dosis “down-to-earth” humor, doorgaans overgoten met een cynisch sausje. Velen hadden nog in de oorlog gevaren, o.m. op de Moermanskroute.
Zo was op diverse schepen van verschillende rederijen waar ik op voer de uitdrukking “Christelijke koopvaardij” in zwang. Die werd o.m. gebruikt om ontevredenheid of teleurstelling kracht bij te zetten. Als ik – reeds op koers naar Europa – een bericht voor de kapitein had ontvangen dat hij de olie niet zoals eerder aangekondigd naar Rotterdam moest brengen maar naar Japan, dan kon men de verzuchting horen: “Zo gaat dat nu eenmaal bij de Christelijke Koopvaardij, weer niet naar huis zoals beloofd.
Zeemanshumor dus, meneer Geenen, geen ernst, die Christelijke Koopvaardij. Wellicht toch niet zo wijd verbreid als ik had gedacht.
Pak Pierre
P.S.: Excuses aan alle meelezertjes voor deze off topic uiteenzetting over een stukje van mijn zeemansleven, in reactie op een opmerking van de heer Geenen. Maar goed, misschien een ideetje voor wat pikirans onder een rubriekje “Indo’s at sea”. Dan leggen we weer op koers bij I4E.
PP
Bedankt PP. Blijkbaar was dat bij de wilde tankvaart van van Ommeren niet zo bekend. De reizen bij VO waren ook zeer lang want twee van mijn reizen duurden 18 en 23 maanden respektievelijk. Daarbij was ik in dienst van VO en als marc niet.
Volgens mij behoorde alleen de zeevisserij tot de echte ‘christelijke’ vloot. Nu niet meer.
Gelijk hebt u, Pak Somers. Die vissers hadden zelfs een hospitaalKERKschip “De Hoop” met een heuse dominus aan boord.
Maar …. varen die van Arnemuiden en van Urk nog steeds niet op maandag om 0001 uur uit om des zaterdags uiterlijk om 2400 uur in de thuishaven afgemeerd te zijn?
Pak Pierre
Ja, maar die vrouwen zijn tegenwoordig geëmancipeerd en willen ook wat. Of is het de CAO?
Tja Pak Somers, wie zal het zeggen.
Die vrouwen zeggen nu natuurlijk ook “saja poenja kompetir”. Reden dat ik op een gegeven moment voor goed aan wal ging, ofschoon het baantje op zee mij nog best beviel.
Pak Pierre
Dit is reactie 99
indoweb:
Ik weet wat rempejek is, maar wat is nu borrelkrupuk? Iets hollands!
That’s where East and West happily meet!
Pak Pierre
That’s where East and West happily meet!
In het Indie werd ook een borrel gedronken. En ik drink chasers al sinds mijn 22ste jaar en daar at ik bitterballen bij. Nooit borrelkrupuk gehoord. Zeer waarschijndelijk juist een gemaakte naam van een gewone krupuk.
Give me a break!
Het is maar een gerucht, maar ik hoorde dat het Tropeninstituut overweegt om fotoplaatjes te leveren voor pakjes sigaretten en kauwgum. En verder wordt met Albert Heijn en de Plusmarkt gesproken over een plaatjesactie komende herfst. Bij 10 euro boodschappen krijg je dan een pakje met 5 foto’s van Indo’s. Ook wordt er een verzamelband aangeboden. De verwachting is dat deze acties een groter bereik zullen hebben dan de emping. Go-Tan schijnt niet blij te zijn met deze plannen
Ook wil je kant en klaar gebakken kroepoek, dan koop je die in de Oosterse toko, Made in Indonesia of Thailand en zo.
GO-TAN en Conimex is voor de twijfel of would-be indo.
Dan maar de kroepoek van Mr. Ho van de Plusmarkt
Hoi David, vooral niet dit soort acties toejuichen, over een paar jaar is er niemand meer die deze foto’s zal herkennen. Blijven ze liggen in het depot tot vergaan tot as. Kom op zeg, alsof dit een grote run zal veroorzaken op de producten van deze fabrikant, die ik overigens nog nooit gekocht heb (niet mijn smaak).
aahaha bijna gelijk gepost Ronny 🙂
In de rubberpitten die we toen opsmikkelden om de honger te stillen
zat veel meer blauwzuur in dan in deze noten en dat hebben we ook overleefd.
Bij problemen toen,slangentje inslikken en spoelen een dagje wezenloos
kijken en overgaan tot de orde van de dag.
siBo
>>>>>>>>>>een dagje wezenloos kijken<<<<<<<<<
Dat is tegenwoordig heel normaal bij een heleboel jongeren. Zeker bij de koma-zuipers.
Dat klopt Nelly en ik heb dat diverse keren gehoord en van verschillende kanten.
Klopt, blauwzuur zit in de meeste noten, en aardappelen. Biologisch!! In katjang zit aflatoxine, krijg je kanker van. Lekker in pindakaas, biologisch. Sinds kort ook in de melk. Weer eens wat anders dan digoxine.
Of beetje zout erop Mmm!! Hebben jullie ook wel eens gehoord over dat blauwzuur wat er in zou zitten en dat je er hoofdpijn van kan krijgen? Zelf nooit last van gehad hoor.
Chris, mail naar Go-Tan welk filiaal het was en hij zal er ongetwijfeld voor zorgen dat er een schap wordt vrijgemaakt voor de emping. En misschien op de winkelruit een grote poster met de tekst: Zoekt u uw Indische familie? Vraag binnen naar de emping van Go-Tan.
Goed idee, heel Nederland aan de emping.
Mijn blonde blauwogige buurvrouw is er aan verslaafd geraakt sinds ze bij ons thuis, jaren geleden, kennis heeft gemaakt met emping, bij de borrel. Vooral het licht bittere nasmaakje beviel haar.
Ik weet niet meer van welk merk, misschien welk merkloos, zoals ik onlangs kocht in de toko van mijn langganan, meneer Ko (niet Go). Twee pop per zak, zonder foto.
Pak Pierre
Waar of niet waar. Ik heb wel eens gehoord dat sommige mensen hoofdpijn krijgen na het eten van deze emping belindjo.
Was vandaag naar aanleiding van dit topic bewust op zoek naar een zakje emping van go-tan, maar niks gevonden hoor… Vindt het trouwens best een mooie actie. Zou het niet mooi zijn als er iemand ddor een simpel bezoekje aan de supermarkt zijn oude familiefoto’s terug vindt? Als dat doel bereikt wordt, wat maakt het dan nog uit dat een fabrikant zoals go-tan mss voor enige tijd een hogere omzet behaald? Oja, in de c1000 keken me ze aan alsof ik een of andere ******* was toen ik naar tempe vroeg…
Liefdadigheid bestaat nog.
Als ik het goed begrijp dan is Go-Tan door het Tropeninstituut gevraagd om mee te doen aan die actie “foto zoekt familie”. Dus Go-Tan zet een lullig fotootje op een zak emping en krijgt daarvoor gratis en voor niks heel veel zakjes naamsbekendheid. En wat krijgt het Tropenmuseum daarvoor terug: misschien wel een paar overgebleven zakken emping.
En toevallig zit een familielid ook nog eens in het Bestuur van het Indisch Herdenkings Centrum, het één heeft natuurlijk niks met het ander te maken!!!.
Ik had dat anders gedaan. Ik had toch de concurrent Conimex in de aanbesteding gevraagd naast een grote foto op de zak.. ook nog eens een grote zak met geld op de rekening van het Tropeninstituut te storten, dit in verband met de privatisering van de liefdadigheid.Voor wat hoort wat. Dat is pas handelen.
Want zeg nou zelf, we zitten op deze blog toch gewoon reclame voor Go-Tan te maken, als ik Indisch4ever was zou ik toch een vaste vrijwillige bijdrage aan GT vragen.
Handel of geen Handel en Liefdadigheid of geen Liefdadigheid that’s the question.
Kijk….. hier krijg ik nou diaree van.
Gelukkig heb ik wat imping bij de hand
http://www.refdag.nl/nieuws/binnenland/bejaarde_man_kreeg_verloren_gewaand_deel_van_zijn_verleden_terug_1_720332
Zoals het geformuleerd is suggereert men dat alle Nederlanders of de grote meerderheid in jappenkampen zaten.
En wie daar niet zat was geen Nederlander.
Ik noem dat Hollandocentrisme …. met een ingebakken neiging wie uit Indië kwam en er donker uitziet niet tot de ‘eigen stam’ te rekenen.
Indo’s vechten er al eeuwen tegen.
Ondanks dat men tegenwoordig veel buitenlandse gezichten gewend is, blijft dit nog onder de oppervlakte woekeren.
Vandaar het negeren van de politiek in de Indische kwestie.
Ok… dat is een ander onderwerp.
Kga nu sparen om honderden zakken emping te kopen.
Hoera…nooit meer diaree
Boeroeng, je leert het ook nooit dat je in Nederland woont. Probeer voor de verandering rempejeh te kopen. Is veel lekkerder, daar word je vast rustig van.
Of wat dacht u van krupuk palembang pak Somers
Boeroeng, ik snap niet dat u zich daaraan irriteert. Voor mij is het vanzelfsprekend dat ik een Nederlander ben, omdat ik de Nederlandse nationaliteit bezit. Als men het over Nederlander heeft hoeft dat niet altijd iemand te zijn met de Nederlandse nationaliteit maar men kan ook de etniciteit bedoelen. Bijv: ik ben zelf deels Nederlands,, daarmee bedoel ik dat ik een voorvader, in mijn geval mijn overgrootvader, die etnisch een Nederlander is. Ik ben geen etnishe Nederlander, maar een Indo, wel voel ik me deels Nederlands. Als we het hebben over nederlander zijn in juridische zin dan zijn wij alle met een Nederlands paspoort Nederlands, ook etnische marokanen, Turken, ghanezen, colombianen etc.
Soms heb ik het idee dat indo’s graag hun Nederlanderschap willen benadrukken om te laten zien tegenover de andere etnische minderheden dat zij wel Nederlander zijn. Terwijl zij even veel recht hebben om Zich Nederlander te noemen.
Mijn eigen oma beweert dat zij Nederlandse is en marokanen, Turken etc niet. En weet u waarom? Omdat ze Europees/Nederlands bloed heeft. En ik heb helaas nog veel meer Indo’s ontmoet die op deze manier redeneren.
Verder was niet iedere Indo een Nederlander in indie want niet iedere Indo bezat de Nederlandse nationaliteit. Denk aan de andere nationaliteiten zoals mijn Belgische overgrootvader en natuurlijk de vele niet erkende Indo’s die gewoon Indonesier waren en die dus buiten het kamp zaten.
van Beek, hoe moet men die mensen zien die een dubbele nationaliteit en paspoort hebben? Er zijn zelfs kinderen, die op 18 jarige leeftijd een keuze mogen maken uit 3 verschillende nationaliteiten. Het mens zijn verandert niet, echter de wet maakt het moeilijk.
van Beek,
Jammer, dat je niet weet over de geschiedenis van de Indo-Europeanen, want dat verklaart de indo-europese strijd voor het Nederlanderschap.
Dat is een strijd voor gelijkberechtiging die al 500 jaar duurt.
Het zal nooit stoppen tenzij indo’s volledig assimileren en per generatie blanker worden en hun afkomst vergeten.
Maar los van het verleden heb je het heden, waar je als wat andere Nederlander nog steeds niet volledig begrepen en erkend word.
Oh nee… ik ga er niet gebukt onder.
Asjeblief niet. Trek je eigen plan en be happy.
Maar altijd zwijgen hierover doe ik niet meer.
Als je oma is opgegroeid in een Indisch-Nederlands miljeu te Indië, dan is ze vaak Nederlands. En dan bedoel ik dat cultureel en niet juridisch.
Of als een oma als Indonesische vrouw sinds haar 18de al 60 jaar in een Indisch-Nederlands miljeu leeft, waarvan 50 jaar in Nederland dan is ze ook Nederlandse.
Volwassen Marokkanen die Nederland binnenkomen zijn geen Nederlanders.
Dat vinden zij zelf ook. Maar hun kinderen, hier geboren en opgegroeid, moet je onderhand ook als Nederlands beschouwen. En zo moeten zij zichzelf ook zien. Wel of niet deels.
Proficiat Buitenzorg. Waar de Javapost goed voor is. Ik heb je site onlangs ontdekt. Pittige schrijvers heb je daar onder je lezers. Ik lach me kroepoek en kripoet. Ga zo door!
http://www.javapost.nl
Onderwijl heeft Bert van Javapost (hier bekend als de lezer Buitenzorg)
weer erfgenamen van een album gevonden.
Hij kreeg een goeie tip van een lezeres van Javapost en I4E , wonend te Amerika en ondergetekende.
De zoekroutes voor dit album liepen via Australië en de USA. En wat blijkt nu? Degene die straks het album mag afhalen woont nog geen kilometer van het Tropenmuseum!
De les is: we zoeken het te ver van huis.
Gewoon in een straal van 1 km van het tropenmuseum beginnen met zoeken.
Prima gedaan, B !!
Tja, als het zó makkelijk zou zijn. In dit geval hadden we het zonder die omweg toch echt niet gered.
Voorlopig zijn nog maar drie albums teruggebracht naar de familie: één maal Zd. Afrika, en twee maal NL. De stand Tropenmuseum – Java Post: 1-2. Java Post staat op voorlopig winst, zonder enige hulp van emping of kroepoekbakkers 😉
En javapost.nl staat nu zelfs in de NRC vermeld!
Ja, maar wel heel erg onderaan en erg kleine lettertjes! Maar het begin is er! 🙂
Ik heb me altijd voorgenomen om geen conimex, of go-tan indo te worden, dus ik zal de schappen met deze producten voorbij lopen, maar nu…er op 80.000 zakkies emping foto’s staan van misschien wel mijn oma,of opa, ga ik dan zo’n product van deze gasten aanschaffen..?..nou ik dacht het niet, ieder voor zich, maar als je als tropenmuseum zo begaan ben met het lot van die fotoalbums, gooi ze dan op een website/site waar iedereen, naar hartelust kan gaan zoeken, als ze daar behoefte aan zou hebben…en uiteraard heer Geenen, als je bepaalde dingen hier opschrijft, kan je antwoord verwachten, dat u niet aanstaat, maar u zegt ook heel vaak dingen wat ons niet aanstaat…dus wie de bal kaatst….ik kan me heel goed voorstellen, dat er indische mensen zich aan ergeren aan deze actie…ik heb nooit een go-tan produkt gekocht, wel ooit een test gedaan met conimex produkten , zoals bumbus…wuaah, ik werd me toch op mn vingers getikt dat ik dat maar achterwege moest laten, éen van die mensen, was van onze respectabele dame/ indoweb vriendin, mevr. Emmy Verhoef…:) Ronaldo, alsjeblieft geen conimex, zei ze….dus ik heb die dingen ook nooit meer gekocht…ik denk ook dat vele oudere indischen, deze go-tan actie niet echt zullen steunen..en wie zal niet naar verstandige oudere indische mensen luisteren?…Xx
Ben ik met u eens(zoals gewoonlijk). Ik heb 1x de conimex oestersaus gebruikt voor de bami goreng en de rasa was totaal anders dan de oestersaus van de oriental. Conimex en Go-tan is meer voor de orang Belanda en niet voor ons Indo’s en Indonesiers.
In Amerika heeft men veel ervaring met foto’s van vermiste mensen op melkpakken . Ik dacht dat men dat systeem wilde. 1 foto 80.000 keer helpt niet.
Misschien 400 foto’s in een oplage van elk 200 op 80.000 pakken ?
Enfin… het worden er dus meer dan 80.000, denk’k zo, als ik de twitter van directeur Go lees.
Bij het Parool snapt men niet goed wat emping is.
http://www.parool.nl/parool/nl/4/AMSTERDAM/article/detail/3403440/2013/03/04/Foto-s-Indische-Nederlanders-op-zakken-kroepoek.dhtml
Zie de foto.
Wij zeiden altijd imping thuis. Toen ik voor het eerst ‘emping’ las in een supermarkt was het wel opkijken.
De spelling is conform bahasa Indonesia?
Tja …. en ik hoor (zie) niemand klagen dat je van al die emping, indien genuttigd, ook behoorlijk dik kunt worden. Ik at mij in mijn jeugd suf aan Mickey Mouse Kwatji, omdat je daarmee – als ik mij goed herinner – plaatjes kon verzamelen.
Dadelijk komt de Anti Obesitas Vereniging en de zorgverzekering in het geweer tegen de actie.
Mogelijke oplossing: De firma Go Tan stelt in de goedheid haars harten lege zakjes met foto’s gratis ter beschikking, te bekomen op verdeelpunten waar veel mensen langs komen, ook Indo’s, dus bij Lidl, AH, Plusmarkt en de jeneverboer.
Pak Pierre
Ook zie ik hier in amerika veel plaatjes van allerlei reklames op de plastic boodschappen zakken staan. Het behoeft dus niet op een merk product zakje te staan.
Over foto’s van vermiste mensen op melkpakken gesproken.
Er gaat hier in Amerika de ronde dat “Blijheid is als je een foto van je schoonmoeder op een melkpak ziet”
Er gaat hier in Amerika de ronde dat “Blijheid is als je een foto van je schoonmoeder op een melkpak ziet”
Very funny!
Aan de rijsttafel vroeg “moeders of de gastvrouw” aan de hongerigen die de verschillende gerechten aan elkaar doorgaven of men de kroepoek(krupuk) of kriepiek beliefde. Wist niet beter dan dat men met het laatste de emping bedoelde omdat het zo beter ‘bekte’.
Emping Melindjo
Of Kriepiek. Het is een plantaardige kroepoek van een soort noten.
http://www.smulweb.nl/artikelen/88069/Het-abc-van-de-indonesische-keuken
http://nl.wikipedia.org/wiki/Melindjoe
Maar kriepiek blijkt nu in de eethuizen een verzamelnaam te zijn geworden voor allerlei gebakken schijfjes kentang en noem maar op…de huidige chips en sticks eigenlijk.
Is het woord kriepiek niet ontstaan door het geluid wanneer wanneer men er op bijt?:
@RG
Mogelijk een onomatopee maar Uit een een lijst van Javaanse snacks nog dit gevonden:
criping banah (gedhang nom) (Sur. javaans : tyriping) = kripik
criping téla (kaspé)
http://www.javanenvansuriname.info/CULTUUR_11_Eten_en_drinken.html
Geen idee hoe dat werkt hoor maar het lijkt mij onpraktisch wanneer steeds andere afbeeldingen er op staan. Dan gaan mensen al die zakken “door rausen” in de schappen om alles te kunnen bekijken? Ik had het idee dat er een algemene afb. op komt met verwijzing naar de site?
On topic: de eigenaar van het laatste door TM geplaatste album (1071), Jan Vane, overleed op 10 september 1945 in het hospitaalkamp Mater Doloroso in Batavia aan de gevolgen van zijn internering. Eén van de door hem gemaakte foto´s staat dus nu op een zakje kroepoek.
Goed……en graag weer ontopic, foto’s, kroepoek…
dank u.
Ronny Geenen, op 5 maart 2013 om 23:27 zei:
Voor mij maakt het niets uit, of het een gezocht tekst is of een bijbelse tekst. Echter als het een mag, mag het andere ook op toilet papier.
Geen verschil maken.
Is het de bedoeling van GoTan dat je al hun zakjes chips verzamelt?
Je zoekt een zak met chips met de foto van een familie erop, dan blijkt deze te zijn vermoord. Lekkere gedachte.
@ Ronny Geenen
Niet boos worden. Het doel heiligt de middelen, het waren je eigen woorden
Lance, ik praat in algemeenheden en ik wordt niet persoonlijk. Daar is het internet forum niet voor, nietwaar.
Iemand die persoonlijk wordt en beledigen wil moet de moed tonen om het recht in mijn gezicht te durven zeggen en de gevolgen aanvaarden.
Inmiddels twittert directeur Han Go :
Groot gelijk om uit te breiden. Nu vernam ik dat het Nationaal Archief in Den Haag honderdduizenden Indische documenten heeft: geboorteakten, overlijdensakten, stamboeken, overplaatsingsbesluiten enz. enz. Idee om dat alles niet alleen op zakken emping, maar op alle verpakte produkten te plaatsen? Leuk toch? Maken we er een Indisch Culinair Archief van: het ICA. En we laten voor de liefhebbers ook Indisch WC-papier maken: met afbeeldingen van Mohammed, de moeder van Ronny Geenen, Koranteksten, Han Go, eigenlijk van alle Indo’s.
Ik zie dat wel zitten. Het niveau en het zelfrespect der Indo’s zullen er flink door stijgen.
David schrijft: En we laten voor de liefhebbers ook Indisch WC-papier maken: met afbeeldingen van Mohammed, de moeder van Ronny Geenen, Koranteksten, Han Go, eigenlijk van alle Indo’s.
Laat mijn moeder daar buiten, want die goede vrouw is sinds 2005 niet meer op deze aarde en ze rust in vrede.
Of wil je dat ik ook jouw familie er bij sleept.
Troost je David. Indo’s kopen geen Go-Tan. Het zijn voornamelijk de niet-indo’s
ik koop al jaren Conimex, Go-Tan, etc..
ik ben een keukenkluns en het gemak dient de mens.
ik koop al jaren Conimex, Go-Tan, etc..
ik ben een keukenkluns en het gemak dient de mens.
Wanneer wij mensen shoppen proberen we altijd naar smaak iets te kiezen en te kopen, maar wat we in ons eigen lichaam (de meest gecompliceerde fabriek) stoppen weten we meestal niet.
Conimex smaakt naar kadal.
Pak Pierre
Go-Tan is goedkoper dan Conimex. Getrouwd zijnde met een Zeeuws meisje moest ik dat weten. Makkelijk, maar wel aanvullen uit het kruidenkastje.
Heb begrepen uit ’t filmpje dat het Tropenmuseum Go-Tan heeft benadert, nou daar zeg je dan toch geen nee op!
Van mij mogen ze hoor, en ik hoop voor Go-Tan dattie lekker veel verkoopt!!
jeetje wat maakt ’t uit zeg, het gaat toch om het doel?
Zelf ben ik nu bezig met de weinige foto’s die wij hebben, uit te zoeken en samen met familie de stamboom compleet te krijgen. Helaas is dat niet erg veel en wat zou het geweldig zijn wanneer je op deze manier iets meer van je voorouders terug kan vinden.
Zet het maar op rollen drop, zakken pinda’s 🙂 toiletpapier for all I care!
Nou Nelly ….. een beetje Indo koopt toch geen toiletpapier?
Pak Pierre
Daarom schrijf ik “for all I care” 🙂
Voor de druppeltjes? Je hebt het wel nodig op reis! Ook goedkoop als keukenpapier (vóór gebruik!).
Ben mee eens. Het doel heiligt de middelen.
Zo iets als dit,Kerknieuws.nl: Bijbelse teksten op wc-papier
http://www.kerknieuws.nl/nieuws.asp?oId=24649
1 dag geleden … Een Finse toiletpapierfabrikant heeft na klachten bijbelteksten van het papier verwijderd. Het was volgens de fabrikant, de onderneming Metsä
siBo
…
Voor mij maakt het niets uit, of het een gezocht tekst is of een bijbelse tekst. Echter als het een mag, mag het andere ook op toilet papier.
Geen verschil maken.
Tja … kertas pèpèr met bloemetjes, tot daaraan toe.
Maar idem met teksten die voor een grote groep mensen heilig zijn zou mij toch te ver gaan. Grotere uiting van dédain jegens andermans geloof kan ik mij niet voorstellen.
Ooit was er een groot Nederlands voetballer die zijn achterste en plein publique afveegde met het zojuist door ruil verkregen shirtje van zijn tegenstander. Goed, die tegenstander was geloof ik een Duitser, maar toch ….. niet netjes ….. respectloos.
Pak Pierre
Go Tan was net op de radio. Het is wel een reclamepush voor hen.
Een van de directeuren Go noemde zijn familie ook Indische Nederlanders.
Van mij mogen ze op deze wijze meer omzet krijgen….
….is toch prima als dankzij hen een aantal families verloren foto’s terugkrijgen ?
Luister hier: http://www.radio1.nl/items/73313-kroepoek-zoekt-families?autoplay=1276648
Ik kan alleen maar zeggen: een goede manier van marketing.
Nu nog eens kijken of de verkoop van die zakjes, waar jullie voor betalen, genoeg winst opleveren verminderend met de kosten van de zakjes met fotos.
Nu ja, bij een temperatuur van 80 ° F, gemeten op koppelhoogte, zal het allemaal wel meevallen.
Pak Pierre
Ja, slim van Go Tan hè, in tijden van economische crisis vliegen straks de zakjes emping de deur uit. Rijen kinderen voor de uitgang van AH, Jumbo, Super de Boer etc. “Mevrouw, mag ik de foto uit het zakje van u?” Natuurlijk! Kind blij naar huis: “mama, wat zijn dat voor mensen op die foto’s”, Moeder: “ach kind, dat zijn die simpele slecht sprekende dommige lieden uit een land waar de emping vandaan komt”. En dat kind maar zoeken waar die mensen dan zijn. Komen ze misschien uit bij onze medelanders uit Noord Afrika, iedereen volkomen indowar. Nee David, ze zullen ons nu niet meer zo gauw vinden, we zijn opgegaan in de massa. Emping? Als het nou kroepoek was… Bekijk het van de zonnige kant, misschien gaat de doorsnee gollander zich nog eens interesseren voor dat stukje Nederland van decennia terug…..
Met heel deze campagne zijn we weer decennia terug in de tijd gezet: de associatie Indo-kroepoek. Simpele slecht sprekende dommige lieden. En ach, misschien is dat ook wel zo en had de koloniale literatuur gelijk: we zijn dom. En we zijn al dankbaar als we worden afgedrukt op een zak chips. En Go-Tan maar hopen dat iedereen die foto’s zoekt naar zijn product vliegt…..kassa!
Filmpje:
http://www.hartvannederland.nl/nederland/noord-holland/2013/kroepoek-zoekt-familie/
Misschien mijn laatste kans om de ongeveer 15 familie-albums (van de familie Eschweiler), die in de jaren ’70 met dhr Kerger en mw An van der Lee meegegaan zijn naar Hawai? Californië?, terug te vinden, al is het er maar ééntje. Al zijn het maar een páár foto’s…. Mijn nu overleden moeder heeft nog geprobeerd deze op te sporen, dat is niet gelukt. Geen foto’s van mijn jeugd meer, noch foto’s van mijn familie van vóór de oorlog….
Dag Noor,
Misschien een ideetje om je oproep vooral onder de aandacht te brengen van Amerindo’s in Californië en op Hawaii, via hun golongans (verenigingen, specifieke sites). Niet onmogelijk dat onder hen mensen zijn die contact hebben gehad met Kerger, An van der Lee en/of hun “next of kin”.
Als je het doet, meldt dan zoveel mogelijk bijzonderheden over de personen die je albums hebben meegenomen zoals laatst bekende adressen, geboortedata, namen van kinderen die zijn mee geëmigreerd en die de albums nu mogelijk achteloos in een bèsèk onder hun bed hebben geschoven.
Ik hoop dat je succes hebt.
Pak Pierre
Noor, ben je lid van het internationale tijdschrift “De Indo”, dat hier in California wordt uitgegeven en ter perse gaat?
Zo ja, zendt je artikel naar hun en het wordt geplaatst.
Wat ik nou niet snap dat Go-Tan niet Krupuk heeft genomen voor die foto-campagne, want dat wordt toch meer gegeten, dus meer verkocht. Daar komt nog bij dat Go-Tan goede sier kan maken met ” krupuk gemaakt van echte garnalen”. Of wil hij dat juist niet doen omdat er geen ene lullige garnaal in die garnalenkrupuk zit. En met krupuk kan hij mooie reclame maken, want je kan zo’n mooie grote uitgetrokken foto van die overleden oma op de grote zak drukken
Maar nee hoor, hij gebruikt 80.000 zakjes met emping. Volgens mij is dat genoeg tot de incoronatie van nieuwe Koningin, dus over minstens 40 jaar. Dus wel even op de houdbaarheidsdatum letten.
Hopelijk wordt op de foto wel totok of Indisch/Indo aangegeven, want zo’n totok wilde toen helemaal niet als Indisch aangesproken worden. Dat zijn kinderen met terugwerkende kracht dat toch wel doen, vind ik typisch koloniaal en opportunistisch……..die presentator noemt zich toch Indisch… een terugwerkende Indische…heb je hem gezien hoe hij met zijn ellebogen naar achteren werkt.
Iedereen kent de kroepoek (klupuk) al.
Maar niet iedereen kent de emping van de melindjo.
Dus 2 laler(vliegen) in een klap, emping wordt popuilair, en de Indo. s ( bijna 1 miljoen?) gaan emping kopen, en mogen hun foto’ s bekijken.
Iedereen blij , toch ?
Emping melinjo (belinjo)vind ik heerlijk, maar ik koop nooi voorgebakken emping.
Voordeel: ik kan zelf bepalen hoeveel trek ik heb of hoeveel eters we hebben. Natuurlijk kennen mijn kinderen de emping (al dan niet belado), maar sommigen lusten het niet eens…..
Inderdaad, dat ze een hereniging mogen krijgen. Maar dan op een respectvolle manier. Foto’s behoren tot het dierbaarste wat een mens kan bezitten. En iets dierbaars flikker je niet op een zak chips!
Tot nu toe heb ik meer totoks dan indo’s gezien in die albums die online zijn. Dus het is niet gericht op exploitatie van den uitstervenden indo ( die in genetische zin alleen maar kan vermeerderen, niet uitsterven)
Ik weet niet of Go Tan verdient aan deze actie.
Ik weet wel dat de algemeen-directeur van Go Tan de heer Bing Go is, een bestuurslid van het Indisch Herinneringscentrum Bronbeek.
http://www.indischherinneringscentrum.nl/content/bestuur
Dat verklaart de betrokkenheid van het bedrijf Go Tan.
Met die verpakkingen bereik je ook duizenden mensen die normaal niet op het internet die albums inkijken
Boeroeng, Een echte indo koopt toch niet van Go-tan maar gewoon ongebakken emping van de oriental. 😉
Valt go-tan niet in hetzelfse rijtje als conimex?
Ik koop wel eens krupuk cap Go Tan, als ister geen geld meer om de krupuk udang Sidoarddjo(Asli) laat staan van de nyonya Giok.
En hun soto ayam bumbu is best lekker.
salam dari Jakarta
Pak Surya, betul banget. Menurut aku Krupuk nyonya siok paling enak. Tapi mahal, malah di jakarta mahal. Aku kaga suka bumbu jadi.
In indonesia kun je ook verse bumbu kopen in de toko’s daar.
Selamat menikmati ya disana
De meeste (digitale) kranten brengen het bericht dat Indo’s te vinden zullen zijn op zakken emping van Go-Tan….ik bedoel: da’s normaal? Of je ziet opeens een foto van een vermoord familielid op de emping. Zeg je dan: wat leuk…?!
En later foto’s op rollen toiletpapier? Die kunnen dan rustig zittend worden bekeken?
ctt. Boeroeng dd3/3 Hadden indo’s meer mogelijkheden de albums te bewaren?
Deze vraag was al eerder ter sprake geweest en als een oudere Nyo
even gewacht op ter zake kundige reacties van andere lezers.
Niets dus!
Ik kan alleen vanuit m’n directe omgeving hebben en dat is heel weinig
vanuit die tijd en het betreft nl. Ibuku die 4foto albums van ons mee nam naar de zes(6) kampen waarnaar ze lopend en te voet een plekje kreeg
toebedeeld.
In een keranjang en bungkusan,met haar heel karige hebben en houden
de kampen overleefd hebbende,kreeg ik het jaren na de oorlog in handen.
Op m’n verbaasde vragen,zei m’n moeder,dit is het enigste wat ik jullie
mee kan geven, wees er zuinig op.
Het ligt nu wel oud en versleten in de la maar wel als een tastbare
herinnering.
En daarom mijn allerbeste wens,dat al deze getoonde prenten een goede hereniging met de nu nog onbekenden moge krijgen. .
.
siBo
Voorzover onze foto-albums de oorlog hadden overleefd, zijn ze weggeplunderd tijdens de bersiap.
Dat er meer totoks dan indos in de albums gezien zijn is dacht ik nogal logisch. De totoks hadden meer geld om een foto-toestel te kopen en om ook de fotos te laten afdrukken.
Soms moeten we ons maar niet druk maken over het middel, c.q. de weg naar een nobel doel, als dat maar wordt bereikt. Soms ….. niet ieder doel heiligt de middelen. In dit geval mag de firma Go Tan best verhoging van omzet en winst beogen met haar actie om oude foto albums te helpen thuisbrengen.
Ik ken mensen die geen enkele foto hebben van zichzelf in vroege jaren en ook niets van hun dierbaren die in de oorlog of de rottijd erna zijn gebleven. Niets maar dan ook niets. Als die via een zakje emping hun oude album terug zouden krijgen, dan zouden zij meneer Go Tan héél erg dankbaar zijn.
Als het inderdaad zo is dat in de gevonden albums meer foto’s van totoks zijn te vinden dan van Indo-Europeanen, dan denk ik dat het zou kunnen omdat meer Totoks dan Indo-Europeanen het kamp in moesten onder achterlating of inlevering (bij de Japanner) van al hun persoonlijke bezittingen. In een artikel in de NRC van vanavond werd dit ook met zoveel woorden bevestigd.
De buitenkampers (merendeels Indo-Europeanen) bleven in bezettingstijd wonen waar ze woonden of konden, als zij moesten verhuizen, in de meeste gevallen meer meenemen dan een boengkoesan met het allernoodzakelijkste.
Pak Pierre
U spreekt dan van de buitenkampers van het eiland java, veronderstel ik?
Ik heb geschreven over “buitenkampers”.
Pierre de la X
Is er nu niemand die een beetje verontwaardigd is? Niemand die voelt dat er iets niet klopt? Bijvoorbeeld
omdat Indo’s als een soort met uitsterven bedreigde diersoort Go-Tan moeten spekken? Niemand die het nogal malu vindt dat
Indo’s zo worden geëxposeerd?
Die musea hebben geen websites waarop geïnteresseerden kunnen zoeken of er misschien….?
Hallo lekkerbekken,
Veel gehoord en geproefd van Indischetensbereidigsfantasie en weet
uit eigen/anderen smaak ervaringen ,den smaaknya heerlijkja.
Je weet van frikandel belazer-jagung belazer en vele andere nep
heerlijkheden,maar Emping ken niet belazeren.( mss.Indo)
Alleen al van vrucht tot gorengan is smaak verhogend,dus en
misschien overbodige raad emping belado is emping.
En belado is padangs voor pedis, als ik me niet vergist.
Leuke actie maar ik denk eerlijk gezegd niet dat er nog veel mensen zijn van de nieuwe generatie Indo’s die nog emping eten.
@Ronny Geenen: zo heb ik het ook geleerd van moesje, improviseren in de keuken als je niets hebt.
Bedankt voor je recept!
Over emping blado gesproken.
Hier is een eenvoudige manier om kriepiek blado te maken.
Neem een grote zak chips.
Zet een grote wadjan op het vuur.(Vanwege de hoeveelheid chips)
Doe een bodem olie in de wadjan. Wanneer er te veel olie in is, is dat geen problem, want later, voordat u de chips er in doet, moet u eerst het te veel aan olie er uit scheppen.
Doet een paar eetlepels, naar smaak, sambal oelek in de olie en gaat dat bakken. Hier is een waarschuwing. Door de hete olie kookt de sambal door, al heeft u het vuur afgezet. Wanneer dit gebeurt verbrand de gebakken sambal. De regel is dit: Als U denkt nog even, dan vuur al afzetten.
Meteen hier na, ook als afkoelingsmiddel, een flinke theelepel gemalen, uit een flesje, knoflook poeder er bij goeien en mengen met de pas gebakken sambal.
Dan de chips er bij doen en mengen.
Klaar is Kees en eet smakelijk. lekker bij de borrel!
Ik dacht dat chips gemaakt zijn van aardappel.
emping is van Emping nootjes.
Ja, patota chips en daar belado chips van maken.
Goedkoper en gemakkelijker kan het haast niet. Tijdens het koken hebben mijn neef en ik dat uitgeprobeerd en het sloeg in bij al de indos.
De smaak van potato chips is toch heel veel anders dan die van emping?
Dat moet een echte Indo toch proeven?
Ik geloof wel dat een potato chips volgens het recept heel lekker is, maar smaakt toch echt anders dan emping belado !
Het is wel erg goedkoop en gemakkelijk als vervanging van de emping.
Precies.
En dat bedoel ik met, koken kan een ieder met een kleine moeite. Je moet het alleen maar willen. Daarom haakte ik in op het recept om iets simpel aan te bieden.
Maar Indo’s zijn toch innovatief? Mengsel van vroeger en vandaag!
http://binnenland.nieuws.nl/743383/tropenmuseum_zet_fotos_op_zakken_chips
wat leuk, ga ik zeker proberen dit!
Enak hoor emping, kwam laatst een zakje tegen bij de Xenos voor als ik het goed heb nog geen euro, even coba dacht ik, maar gewoon goed hoor. Ga ik zelf toch niet staan frituren voor die prijs 😉
Chris, dat is niet duur, maar een ander verdient daar toch van.
Voor mij is koken een fijne bezigheid. En ik droog altijd mijn kroepoek en emping in de Californische zon voordat ik ga bakken. En daarna doe ik ze in containers. Goed voor een paar weken snoepen.
Er staan al een paar albums op de website fotozoektfamilie.
Het viel me op dat er zo weinig indo’s te zien waren.
Hadden indo’s meer mogelijkheden de albums te bewaren?
Waren indo’s in het algemeen minder rijk, dus minder geld om foto’s te laten maken ?
Wie waren de verzamelaars? Jongens net uit Holland die indo’s niet als Nederlands zagen en die albums maar lieten liggen ?
—
Nu zie ik op de site wel een paar foto’s van indo’s.
Gelukkkig… we bestonden echt ..
http://www.tropenmuseum.nl/-/MUS/78527/Tropenmuseum/Over-Tropenmuseum/Persinformatie