Moluks erfgoed op de schop. door Ron Habiboe

Column Habiboe Pelita Nieuwsbrief okt/nov 2012
In de nieuwsbrief van afgelopen april sprak ik over een dreigende sluiting van het Molukse museum in Utrecht, beter bekend als Museum Maluku (Muma). Er is sindsdien nogal wat gebeurd.

 De sluiting
Eind mei van dit jaar liet het bestuur via de media weten, dat het museum zou gaan sluiten. Ruim een week later werd er door het bestuur van het museum een openbare bijeenkomst georganiseerd waar zij een toelichting gaf op haar besluit. Het geld was nagenoeg op. Om die reden was dan ook het personeel per 1 oktober ontslag aangezegd. De collecties zullen worden ondergebracht bij gerenommeerde instituten en het gebouw zou te koop worden aangeboden. Het Molukse inspraakorgaan BUAT en het Landelijk Steunpunt Educatie Molukkers, beide gehuisvest op de eerste etage van het gebouw, was beëindiging van de huur aangezegd. Het bestuur liet tijdens de bijeenkomst tevens weten dat zij openstond voor reële voorstellen van wie dan ook, die sluiting van Muma konden voorkomen. Er werd door verschillende aanwezigen geëmotioneerd gereageerd. Zelf heb ik voorgesteld om extra ruimtes in het statige museumpand aan de prestigieuze Biltstraat te verhuren om extra inkomsten te genereren. Dit idee zou door het bestuur worden meegenomen, zo liet de voorzitter Usman Santi weten. Met deze mededeling ben ook ik aan de slag gegaan om dit idee verder uit te werken in een plan om de sluiting van Muma te voorkomen. Beroering Molukse gemeenschap
De berichten over de sluiting van het museum veroorzaakten nogal wat beroering binnen de Molukse gemeenschap. Er ontstonden diverse actiegroepen die zich profileerden – hoe kan het ook anders – op Facebook, het internetkanaal bij uitstek. Er werden verschillende voorstellen gedaan en er vond overleg plaats met het bestuur. Het zittende bestuur was eind vorig jaar aangetreden en de lange radiostilte en gebrekkige communicatie van het bestuur heeft ertoe geleid dat een van deze actiegroepen, Houd Muma Open, meer transparantie van het bestuur eist en zelfs probeert om via de rechter inzage van verschillende stukken te krijgen om de gehele zaak beter te kunnen beoordelen. Inmiddels is het 1 oktober geweest en Muma is dicht. Geen van de plannen van bezorgde Molukkers kon het bestuur overtuigen om haar besluit te herzien.

Zinkend schip
Het huidige bestuur is eind vorig jaar aangetreden, in de tijd dat het al bekend was dat de nieuwe bestuursleden aan boord stapten van een financieel zinkend schip. Hun uitdaging was om het ontslag van het personeel op correcte wijze uit te voeren en om zorg te dragen dat Muma niet failliet zou gaan. Het lijkt er op dat het nieuwe bestuur, hoofdzakelijk bestaande uit juristen, deze taken goed heeft uitgevoerd. Hiernaast was het van belang dat de collecties elders ondergebracht konden worden waar deze gewaarborgd zouden worden voor toekomstige generaties. Hiertoe worden reeds gesprekken gevoerd met het Openluchtmuseum in Arnhem en het Leidse Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde om een deel van de collecties over te nemen. Op deze instituten is niets af te dingen. Ik zou mij, buiten Muma, geen betere plek kunnen voorstellen.

Serieus onderzoek
Heeft het bestuur niet te gemakkelijk besloten om het museum te sluiten? In hoeverre is er door het nieuwe bestuur serieus onderzocht of het mogelijk was om het museum open te houden? Er is begin dit jaar nog wel een extern bureau ingeschakeld om te bekijken of het museum op enigerlei wijze nog bestaansrecht had. Hoewel ik zelf ook ben geïnterviewd door het bureau, is de uitkomst van het onderzoek mij niet bekend. Omdat het bestuur uiteindelijk toch heeft besloten tot sluiting van het museum, ga ik er van uit dat het externe bureau concludeert, dat er geen bestaansrecht meer is. Indien deze veronderstelling klopt, dan ben ik het oneens met het bureau. Het lijkt mij dat het bestuur te gemakkelijk, te snel heeft besloten om het museum te sluiten. Inderdaad, het nieuwe bestuur had nauwelijks nog tijd om serieus te bekijken hoe Muma gered kon worden. Maar, er is een alternatief: Neem de tijd om te serieus kijken of sluiting kan worden voorkomen, voordat het gebouw wordt verkocht en de collecties naar elders verhuizen.

Neem de tijd
Geef Muma tot eind 2013 de tijd. Het museum is dan slechts gedurende de weekeinden open voor publiek. Er vinden verder nagenoeg geen activiteiten plaats. Er wordt een parttime beheerder aangesteld en verder is er medewerking van vrijwilligers, onder wie deskundige uitvoerders. Binnen het kapitale pand van Muma is na onderzoek gebleken dat er ongeveer 170m2 aan extra ruimtes kan worden vrij gemaakt. Houdt de huidige huurders aan en verhuur de extra ruimtes. Tegelijkertijd wordt er een brede werkgroep van deskundigen samengesteld, die serieus alle mogelijkheden bekijkt of zij een reëel exploitatie- en beheerplan voor de komende jaren kan samenstellen. Eerst dan wordt duidelijk of Muma bestaansrecht heeft of niet. Blijkt dit niet het geval te zijn, dan kan alsnog worden overgegaan tot verhuizing van de collecties en de verkoop van het pand. Deze tijdelijke oplossing kost geen geld en levert zelfs een positief saldo op van ruim € 20.000. Het bestuur heeft onlangs echter te kennen gegeven om haar besluit toch niet te herzien.

Ten halve gekeerd
De collecties en de uiteenlopende functies van Muma zijn te waardevol om haastig op te geven. Muma is een van de laatste landelijke Molukse organisaties. Het gebouw is de belichaming hiervan, een soort landelijk wijkgebouw voor de gehele Molukse gemeenschap in Nederland. Aan degene die zich afvraagt waarom het gebouw en de collecties speciaal in de huidige vorm moeten worden behouden, zou ik willen zeggen dat hiermee het eigen geluid van de gehele Molukse gemeenschap in Nederland gewaarborgd blijft voor volgende generaties. Aan het bestuur van Muma zou ik willen zeggen: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Moluks erfgoed op de schop. door Ron Habiboe

  1. Joyce zegt:

    Sluiting is wel het allerlaatste waaraan gedacht moet worden. Eeuwig zonde van het prachtige pand en het Moluks erfgoed voor alle toekomstige generaties, ongeacht NL dan wel Moluks of van een ander land. Zou, naast het verhuren van de ruimtes, niet meer gedaan kunnen worden door scholen/onderwijsinstellingen te benaderen en derhalve de schoolgaande jeugd daadwerkelijk erbij te betrekken? (Jonge) artiesten zouden acte de présence kunnen geven, men zou lezingen kunnen houden, het aanbieden van educatieve programma’s (aan onderwijsinstellingen) enz. ideeën te over, maw het aantrekkelijk maken voor iedereen maar m.n. jeugdig publiek. Men weet nog veel te weinig over Indonesië en haar eilanden en alles wat daarmee samenhangt. Hoe dan ook, in alle gevallen heeft ‘de jeugd’ de toekomst. Ik ben absoluut vóór behoud van het Moluks Museum en hoop stellig dat sluiting kan worden voorkomen. Ik duim voor jullie. Heel veel succes toegewenst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.