Indische Nasi in de braadzak

Lekker koken, zonder vet of olie, met de braadzak!.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

55 Responses to Indische Nasi in de braadzak

  1. P.Lemon schreef:

    @hr Geenen. Uw prima recept zal een grotere smaaksensatie opleveren maar gaat ws voorbij aan de bereiding van een snelle doch smakelijk hap uit ‘left-overs’ en ingrediënten die je nog toevallig in het keukenkastje hebt staan.
    Was vooral benieuwd naar de tijdsbesparing met de wokrijst. Maar uw nasi-goreng de luxe ga ik beslist proberen.

    • Ronny Geenen schreef:

      Dit nasi goreng gerecht heb ik in ongeveer in een half uur gemaakt.

      Mijn jongste zus in Berkel Rodenrijs zit ook in het kookvak en ook haar man heeft een beroep dat te maken heeft met keukens en koken. Met hun heb ik wel eens vergelijkingen gemaakt wat betreft het inkopen van voedsels en onze conclusie is dat de prijzen in Nederland gemiddeld 2 tot 3 maal hoger liggen dan hier in california. Met andere woorden, ik kan wel indenken, dat U mijn recept luxe noemt.

      Vorig jaar heb ik een indische familie uit Dronten hier ontmoet en die zij, dat als het eten in Nederland het zelfde zou kosten als hier, hij altijd buiten zou eten.
      Dit is zo maar een feit waar wij beiden geen invloed op hebben.

  2. P.Lemon schreef:

    Summa summarum de nasi goreng en de lap vlees uit dit topic kan niet anders zijn dan een experiment en bedoeld als mogelijke handreiking vd niet al te kritische eter die ws zo een smaakvollere hap kan bereiden dan die voorverpakte kant en klare magnetronmaaltijden uit de koeling in de supermarkten.
    Tzt toch ’s proberen hoe ‘vies’ deze goreng smaakt zonder vet of olie, en met roerbak of wokrijst? De oven 1 uur op 200 graden is niet bepaald murah.
    Al kun je door de wokrijst de ‘ouderwetse’ kooktijd zo ook beperken:

    Een zekere Wilsonking op Vivaforum 1 dec 2011:
    Hierbij het recept voor nasi goreng van een echte indo. 🙂

    Ingredienten:
    * 1 ui (kan ook met bosuitjes) gesnipperd
    * 2 à 3 teentjes knoflook
    * 1 ons ontbijtspek in reepjes gesneden
    * 1 à 2 eieren
    * pandan rijst of kant-en-klare wokrijst van Lassie
    * ketjap manis

    Rijst koken en hierna 15 minuten in een rijststomer doen. (Indien je de kant-en klare wokrijst gebruikt kanje dit dus overslaan…)

    Een heel klein beetje olijfolie verwarmen in de wok.
    Ui, knoflook en ontbijtspek erbij.
    Zodra de ui en knoflook een beetje bruin zijn, alles aan één kant schuiven in de wok.
    Het ei erbij in de wok.
    Zodra het ei gaar is door het mengsel roeren.
    Nu de rijst erbij doen en de ketjap erover heen.
    Niet te veel ketjap in één keer, want dan wordt de rijst te nat en kleverig en het smaakt niet.Gewoon met kleine beetjes erdoor doen.

    Als je wilt, kan je nu nog een eitje bakken voor erbij.

    Eet smakelijk!

    • eppeson marawasin schreef:

      Wadoeh … meneer Lemon, bij het lezen van het recept (heb ’t uitgeprint) meteen Pavlov-reactie. Maar dit lijkt éénpans/persoon tôh?
      Ajoh a.u.b. hoeveel voor 3 of 4 personen, en rijst hoeveel dan (gram)? Alvast dankuwel!

      e.m.

      • P.Lemon schreef:

        Hr E.M. het recept heb ik getjopet van die blogger Wilsonking. Denk inderdaad aan een 1 persoonsmaal. Hoeveel gram rijst exact weet een echte kokkie bijna nooit, op gevoel misschien is het zo’n maatbekertje vol die je bij de rijststomer krijgt. Op een wokrijstpak zal de hoeveelheid wel worden aangegeven? De andere ingrediënten dan hierop aanpassen…wel met mate lijkt mij.
        Bij de wokrijst zul je ws de echte rijstgeur moeten missen.

      • Ronny Geenen schreef:

        P. Lemon:
        Hier heb ik een ander nasi goreng gerecht, dat ik afgelopen weekend heb gemaakt voor mijn vrouw en mij en die U gerust mag kopieren als U dat wil.
        Maar eerst het volgende. Ik heb 2 rijst stomenrs, een grote wanneer ik gasten heb en een kleine for max. 4 personen.
        Dus rijst voor 4 personen.
        Een grote rode ui, of 5 charlotten fijn snijden.
        Een paar verse rode lomboks, voor de kleur liefs rood en groen en naar smaak. Wanneer u niet tegen heet kan, over de lengte open snijden en de pitjes verwijderen. De lomboks schuin fijn snijden.
        4 eieren.
        Trassie naar smaak.
        Een bosje groene uitjes ook fijn schuin snijden.
        Chinese worstjes, een stuk of 5 in kleine stukjes snijden.
        Een pondje garnalen zonder kop en schoongemaakt.
        Peteh, hoeveelheid naar smaak. Ik balans het uit met de garnalen.
        De peteh laat ik nooit heel, want soms zit er een worm in. Dus open snijden.

        Wadjan op het vuur en wat olijf olie in de pan. Wanneer olie warm is uien er in voor een minuut. Dan de fijn gesneden lombok er in en vervolgens de eieren en afmaken met een beetje zout en peper. Alles blijven mengen en met een vork spreiden tot een soort roer ei. Uit de wadjan verwijderen.
        Wat olijf olie in de wadjan, dan de stukjes chinese worstjes er in en vlak daarna de garnalen en vervolgens de peteh. Afmaken met zout en peper naar smaak. Klaar en ook dit uit de wadjan verwijderen.
        Weer wat olie in de pan en hier toevoegen de trassie en fijn maken. Ook groene uitjes toevoegen, roeren en nu de opzij gezette net gekookte, ingredienten, zoals ei en garnalen, toevoegen. Goed mengen met soetil. De gekookte rijst toevoegen. Als laatste naar smaak ketjap voor de liefhebber, want dit kan ook zonder ketjap gegeten te worden.

        Met een glas bier aan tafel en eet smakelijk.

      • eppeson marawasin schreef:

        Heb dank voor uw reactie meneer Lemon.

        e.m.

      • Pierre de la Croix schreef:

        Ach Pak Lemon … vandaar dat vroeger in mijn jeugd overal op de Pasar Djohar in Semarang bordjes hingen met “Awas tjopèt”. Het ging dus om copy rights, oftewel the rights to copy.

        Overigens … ik heb mijn vrouw attent gemaakt op het recept. Zij maakt haar nasi gorèng djawa sinds jaar en dag zoals mijn tante Dick (zaliger) het maakte en keek duister ……

        Pak Pierre

  3. P.Lemon schreef:

    Rijst koken in een plastic zakje? …wat de indo niet kent vreet ie niet? 🙂
    Ooit kip uit een braadzak geprobeerd…niets op aan te merken, dus die nasi goreng zal ws geen grote verrassing opleveren.
    Volgens de deskundologen bungkus je de anders vervlogen aroma en smaak:
    De braadzak wordt gebruikt als hulpmiddel bij het braden in de oven of magnetron. Het principe van de braadzak is dat het product in zijn eigen vocht wordt gegaard; zonder braadzak verdwijnt het vocht en de geur via de ventilator van de oven. Tijdens het garen (stoombraden) van vlees, vis, kip en kalkoen kan men het product met kruiden extra smaak meegeven.

    Het vlees wordt in de braadzak gedaan en goed afgesloten met de bijgeleverde strips. Boter hoeft niet te worden toegevoegd, andere ingrediënten zoals uienringen, kruiden en knoflook zijn optioneel. In de bovenkant van de zak worden gaatjes geprikt. De braadzak wordt dan op een schaal in de oven of magnetron geplaatst. De bereidingstijd is afhankelijk van de soort en de grootte van het vlees. Het vlees moet na het braden ongeveer 10 minuten rusten, voordat de zak kan worden opengeknipt. Het braadvocht uit de zak kan eventueel worden gebruikt als jus of saus.( Wiki)

    • Ronny Geenen schreef:

      Het nadeel van een microwave (magnetron) en zo zie ik ook de braadzak, is dat al het vlees van binnen en van buiten zacht wordt. En dat is idem-dito met de bijbehorende kruiden die er bijkomen.
      Bij bakken en /of braden kan de buitenkant wat krokant zijn en van binnen een half done kleurtje hebben.
      En de kruiden, vooral bij indisch koken, krijgen vaak een andere smaak/dimensie, door ze trapsgewijs toetedienen en te verwerken in bepaalde gerechten.
      Ik gebruik de magnetron heel zelden en meestal alleen voor heel even opwarmen.
      Ik geloof niet dat er iemand is die het waardeert in een restaurant een gerecht op tafel te krijgen uit een braadzak. Echt koken is een kunst dat met plezier wordt bedreven.
      Bij mij geen braad(k)zak in huis.

      • P.Lemon schreef:

        Onderschat niet de vindingrijkheid vd uitvinder / kok :
        Voor elke vleessoort is een bepaalde tijd, vis is bijvoorbeeld sneller gaar dan rundvlees. Bij de braadzakken is dan ook een uitgebreide tabel geleverd, waarop staat vermeld hoelang elk soort vlees in de oven moet garen. Wil je een krokant korstje, dan knip je voor het laatste kwartier de zak een stukje open, zodat de bovenkant nog even extra (! ) knapperig kan worden. http://plazilla.com/koken-met-de-braadzak

      • Ronny Geenen schreef:

        En hoe behandeldt deze uitvinder kok de kruiden die allemaal verschillende kook en/of frituur tijden hebben.
        Ik heb deze verschillende “kook methoden” al menig maal gezien, echter wanneer ik bij zo’n demonstratie vraagt welk restaurant het toepast is het antwoord altijd negatief en dat wat ze laten zien is meer voor een simple huishouden. Al deze vereenvoudige methoden zoals ook de kant en klare gerechten voor de microwave zijn alleen goed voor een eenling die zelf niet kan koken en een maaltijd nodig heeft.
        Nee mister Lemon, tot nu toe ben ik er van overtuigd dat de kookkunst, toegepast op de oude methode, beter is en de juiste smaak heeft.

      • Surya Atmadja schreef:

        Bij Indonesische gerechten is voor mij belangrijk dat de verschillende gerechten hun eigen specifieke smaak behouden .
        Je moet het verschil tussen asam-manis , pittig-gurih of niet kunnen onderscheiden.
        Bij een nasi ramas / campur ( Europeanen noemen het als het uitgebreid is een Rijsttafel) moet ik het palet van smaken op mijn tong kunnen proeven.Je proef de atjar, de opor , de gudeg etc apart .
        Het moet niet een soort “hutspot”smaak worden.
        Bij een braadzak heb ik de indruk dat de smaak /vet van de karbonade/vlees indruppelt/mengde met de smaak van nasi (stoom=gestoomd) gaat vermengen.

        Heb al een paar keren de braadzak geprobeerd , maar alleen voor aparte kip of vlees gerechten.

  4. Ed Vos schreef:

    Rijst in zakjes dat is toch lontong pak Eppeson 😉

    Sorry, ik val maar even binnen nadat elders vragen op mij werden afgevuurd (vuur?) die ik moest beantwoorden en afhandelen — fotootjes en dergelijke. Nasi goreng bak je in een wajan of in een braadpan. Eerst gebruikte ik een klontje boter, maar daarna zonnebloem-olie. totdat iemand mij vertelde dat je katenspek in blokjes moest snijden en vervolgens bakken tot kaantjes. Een en ander om die bepaalde smaak te krijgen. Die bepaalde smaak heb ik al een decade niet meer mogen proeven aangezien mijn vrouw geen varkensvlees eet. Tja de dagen van de varkenscoteletten, sate babi, en broodjes ham zijn voor mij tempo doeloe geworden 😉 Maar de sharia schrijft voor dat je er geen gewoonte moet maken om dat soort zaken — en dat geldt ook voor alcoholische dranken – -in grote hoeveelheden naar binnen te werken. Raak daaraan niet verslaafd (!), en dus sluipt er wel ongemerkt daarvan iets de (mijn) slokdarm binnen in de vorm van snacks uit de muur of tijdens verjaardagbijeenkomsten op het werk.

    • eppeson marawasin schreef:

      @Rijst in zakjes dat is toch lontong pak Eppeson@

      Ha … meneer Vos, gelukkig daar bent u weer (even?). Volgens mij valt u niet binnen, doch zijt gij immer welkom! Ja..ah, in zakjes. U hebt gelijk. En ingevroren lontong wél eerst even van tevoren voor de gast-happers ontdooien hè! 🙂

      Lontong sayur is volgens mij de specialiteit van de Suku Betawi, maar da’s misschien meer voor de echte kenner(s) onder ons.

      Tja, en dan die smaken van vroeger; ik ben niet echt ‘familiegek’ zei de gek en loop de deuren bij broers en zussen dan ook niet plat. Maar die weinige keren dat ik dat wel doe, komt bij menig gerecht de smaak van vroeger (als kind) weer boven tafel. Ik heb drie zussen en het bijzondere is, hoe ouder de zus hoe authentieker de smaak. Ja, daarin stem ik overeen met de heren Boeroeng en Van Beek. Daar kan geen Brenda Braadzak tegen op!

      Overigens voor fotootjes kijk ik soms (dus niet altijd) op:
      http://www.salatiga.nl/foto-album/salatiga_2012/index.htm

      e.m.

      ps
      In China halen toeristen ook wel eens wat uit ‘de muur’. 😉

      • Ed Vos schreef:

        Ja sala3 de stad van de bandeng presto en de verschillende soorten krioek-krioek aka krupuk. Voor dendeng sapi moet je zijn in de richting Ampel / Boyolali, maar ik heb inmiddels begrepen dat je voor dit soort zaken in andere topics moet zijn
        😉

    • Jan A.Somers schreef:

      Foei heer Vos. U zult nooit het genoegen smaken van die (70?) maagden in het hiernamaals.

      • Ed Vos schreef:

        U dwint mij off topic te reageren Pak Jan 😉 maar met instemming van de bordjesophouder wil ik hierop best reageren

        U kent toch de passage uit de Bijbel: “Gedenk, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren”?

        Gezien deze uitspraak, waarvan het tegendeel nooit is bewezen, gelooft u toch zeker niet dat ik in deze hoedanigheid “van dattum” kan bedrijven met eender welke maagd dan ook.

  5. eppeson marawasin schreef:

    Nog zo gezegd. Je zit op de 30-ste: ‘Niet rijst koken met hout a.u.b.,
    maar met de BRAADZAK’!!!

    http://www.telegraaf.nl/buitenland/21090512/__Grote_brand_in_wolkenkrabber_Dubai__.html

    e.m.

  6. Boeroeng schreef:

    Nederland is geen paradijs, Amerika is geen paradijs.
    Oost, West thuis best. Zoals het klokje thuis tikt..
    Smaken verschillen

    En ontopic is hoe je de smakelijkste nasi goreng maakt
    De braadzak ken ik nie….
    Doe mij maar de wadjan

  7. The Lucky Laki schreef:

    Ronny Geenen, op 18 november 2012 om 19:35 zei:

    “Hier heeft iedere indo hard moeten werken en er zijn haast geen sociale voorzieningen.”

    Dus, wat is je boodschap voor al die indo’s in Nederland die het allemaal op een presenteerblaadje hebben gekregen?

    • Pierre de la Croix schreef:

      Nou … als ik mag voorzeggen, dan zou de boodschap kunnen zijn dat die luie donders niet op Obama moeten stemmen.

      Pak Pierre

    • Ronny Geenen schreef:

      Wat is je bedoeling, een controversie te veroorzaken?
      Lees het hele verhaal en haal geen stuk er uit waar ik geen nut van inziet.
      Heb ik ergens vermeld dat juliie allen je hand hebben opgehouden? Mij hoor je dat niet zeggen en als je dat vindt is dat jouw verantwoording. Immers jij woont daar.

      • The Lucky Laki schreef:

        Ronny Geenen, op 18 november 2012 om 19:35 zei:

        “Hier hebben ze geleerd voor zichzelf te denken. ”

        I beg your pardon Mr Ronny Geenen. Dachten die indo’s voorheen (en wanneer?) dan niet voor zichzelf?
        Wie deden het dan voor hen?

      • Ronny Geenen schreef:

        In Amerika moet je voor jezelf denken. In Nederland zijn er wetten die je opvangen. De werkeloosheid uitkering hier is goed voor 6 maanden en gebazeerd op het minimum inkomen. Het max. dat je hier krijgt is ongeveer $245 per week en het maakt niets uit hoeveel je verdient en wat je maandelijkse lasten zijn. Period! Je huur is bijvoorbeeld $1200. Het antwoord is pech gehad, je staat op straat. Dat hebben wij hier geleerd. Dus ik heb de eerste jaren gespaard en 20 to 30% van mijn salares opzij gezet. Op een gegeven moment had ik op mijn spaarregeling 2 jaar inkomen opzij gezet en interest getrokken. Het is ook zo, dat ik geen belasting hoet te betalen van mijn spaargeld, alleen over de rente inkomen. Ook heb ik het geluk gehad dat ik geen lange periode ontslag heb meegemaakt, waardoor ik nu nog een paar ton op de spaarregeling heb. Alle indos hier weten dat, want je werk voor jezelf en je gezin. Er is geen hulp van welke instantie ook. Als je werkeloos bent ben je ook verantwoordelijk voor je eigen medische verzekering en als je dat niet kan betalen, pech gehad.
        Dat is het verschil met Nederland, een land met een sociaal systeem.
        Dat verschil wil ik duidelijk maken. Als je hier geen inkomen heb, ben je voor je het weet een HOMELESS EN WOON JE OP STRAAT!
        Als je wil studeren, moet je het zelf betalen en je krijgt geen steun.
        Je vacantie hier was 10 werkdagen per jaar en betaalde ziekte verlof was 5 dagen betaald. Overwerken was altijd welkom.
        Ik heb geen behoefte om bovenstaande allemaal te schrijven, want het lijkt net klagen. Maar U dwingt mij meer duidelijkheid te geven.
        Ik ben hier gelukkig en zal niet gauw naar een ander land willen gaan.

  8. Surya Atmadja schreef:

    Podo moro is Javaans . iedereen komt daar ( een plek van betekenis ?) .
    Central Park is 1 van de laatste mall van Jakarta.
    Het is goed toeven daar.
    Zoals ook de Taman Anggrek Mall , waar die Westmarkt apartementen staan.
    Ze liggen op loop afstand van elkaar.
    Dus je kan daar in de moderne apartementen niet meer traditioneel koken met houtsvuur of dandang.Wel met rice cooker .
    Precies zoals de eerste migranten niet meer op de balkon van flats in Nederland hun sate bereiden.

    Over aardbeving en grondverzakinggen, inshaallah hoop men dat het niet zo ver zal gaan.
    Dat zeggen de mensen in L.A ook .
    Ooit zal de aard gaan beven.

    Heb zelf meegemaakt , een kleine aardbeving toen we aan het lunchen waren bij de foodcourt van Taman Anggrek.

    http://www.agungpodomoroland.com/?ref=about&view=award

    • eppeson marawasin schreef:

      Okay. Dank u!

      e.m.

    • Pierre de la Croix schreef:

      Doeh … 32 hoog en dan in Indonesia. Moet er niet aan denken. Terecht noemt Pak Eppeson “the ring of fire” (en denkt misschien aan “burn, burn, burn ….”).

      Zijn die hoge gebouwen wel “earthquake proof” gebouwd zoals b.v. in de grote Japanse steden? En wat als de setroom een keertje uitvalt, dan djalan-djalan menggah-meggèh naar boven in de hitte, want airco dan natuurlijk ook tidak ada?

      Hoe vaak valt de setroom in Indonesische steden tegenwoordig uit? In mijn jeugd gebeurde dat om de haverklap. Stond de rawa pening droog, was er weer ergens aroes pintas, had een bende een draadje doorgeknipt of hadden kampongbewoners ergens clandestien te veel setroom afgetapt. Maar goed, dat was lang geleden en misschien is Indonesia in mijn afwezigheid een goed georganiseerde staat geworden, met oog voor de noodzaak van onderhoud aan spullen en zorg voor de toekomst.

      Intussen – ik moet “on topic” blijven – ook met interesse kennis genomen van de diverse kooktechnieken voor rijst. In welke pantjie en op welke warmtebron onze nasi (dus niet de Chinese) het beste kan worden klaar gemaakt.
      Voor zover ik kan nagaan heb ik het systeem gemist van mijn goede vrouw uit Westfalen, die sinds de magnetron zijn intrede in ons huishouden heeft gedaan de rijst niet meer kookt in de goede oude rijststomer, maar in dat apparaat, in 2 tranches. Resultaat is boekan main, kan niet anders zeggen.

      Pak Pierre

      • Surya Atmadja schreef:

        Bij mijn oma (> 50 jr geleden) werd onze eigen rijst( eigen sawah) gewoon gekookt in dandang met die conische kukusan.
        Bij mijn moeder thuis bij gewone panci (denk ik) , en later toen de rijstcooker geintroduceerd werd gebruiken we de Japanse ( Hitachi ?).
        Daarna gebruikt ik na dat mijn ouders terug waren naar Indonesia ook ricecoker .
        Kreeg ik toegestuurd uit Jakarta.

        Over de hoge flats, ze bouwen ook langs de strand , zoals de Podomoro cty in Pluit, Noord Jakarta.
        http://www.agungpodomoroland.com/?stock=exchange&id_company=MTM=

        In Kemayoran Jakarta ,vroeger ex vliegveld en ten tijde van VOC nog rawa staan (door Chinezen drooggelegd) tegenwoordig ook hoge flats.
        http://www.maplepark-jakarta.com/

        Wat interieur en moderne gemakken betreft , alles is aanwezig , ook airco.
        De vraag is of in de toekomst voldoende water aanwezig is voor de bijna meer dan 9 miljoen geregistreerde inwoners .

  9. Surya Atmadja schreef:

    Kijk naar de video van Podomorocity

    Ik zocht toen ( kijken kijken) een kleine slaaplaats op de lagere verdiepingen.
    Binnen de korste keren ( 1 jaar of zo na de lancering) werd het bijna uitverkocht.
    Ben wezen kijken op de 23ste etage maar dan de kijk je alleen naar de zijkanten van de bruine en oudere flats .
    Wat nog over is de hogere flats vanaf 30 etage , het is ook duurder en ben altijd bang voor” mati lampu” ( stroomstoring- en dan zit je in de lift- onzin ze hebben eigen krachtbron)

    Of hier kijken:
    http://westmark-apartment.blogspot.nl/

    • eppeson marawasin schreef:

      Ik zie het meneer Surya Atmadja. Zo is de skyline van Manhattan ook ontstaan; hoge grondprij$€n dan maar de lucht in.

      Niet om u bezig te willen houden, maar dat Podomoro City-project is dat van project ontwikkelaars (e.g. Bakrie cum suis) of van de government? Heeft Podomoro een bijzondere betekenis. Het klinkt zo Italiaans (tomat).

      Ze weten toch wel dat ze op de ‘ring of fire’ bouwen, of is West Java minder aardbevingsgevoelig dan bijvoorbeeld West Sumatra?

      e.m.

  10. eppeson marawasin schreef:

    30-ste etage? Mijn hemel!

    e.m.

  11. Surya Atmadja schreef:

    Rijst koken met hout en de oude dandang nasi ( kookpot vaak van koper) is ook lekkerder .
    Men moet wel rekening houden dat je vaak moet gaan “spelen”/regelen van de vuur .
    En het duurt meestal lang .
    Dat eet ik vroeger (50 jr geleden) bij mijn oma in Tasikmalaya als we daar op vakantie zijn .
    Tegenwoordig doen de” jonge moderne” Indonesiers in de grote steden het niet meer , en zeker als ze in een kleine apartement op de 30 ste etage wonen.

    • Ronny Geenen schreef:

      30ste etage wonen————!

      Dat is ook een van de redenen waarom ik uit Nederland ben weggegaan en nu in Amerika woon. Ik kan niet tegen het rantang principe. Daarnaast natuurlijk ook het weer.

      • Surya Atmadja schreef:

        Veel van de migranten uit Nederlands Oost Indie gingen verder naar USA en andere landen gegaan omdat ze niet zo senang voelen in hun kille nieuwe vaderland, niet zo zer de klimaat maar de ontvangst door de autochtone bevolking.
        Daarom gingen ongeveer 60.000 in 2 golven verder migreren naar warme streken .Dankzij die 2 nieuwe ingevoerde wetten.
        En het is ook niet echt roze geur en manneschijn geweest toen ze daar aankwamen ( zijn er beschikbare literatuur over die groep ?) .

      • Ronny Geenen schreef:

        Ik weet niet of er veel literatuur beschikbaar is betreffende de indo emigratie naar andere landen. Tussen de jaren 1950 en 1068 zijn er ongeveer 50000 indische Indos toegelaten in de States. Dit geschiede volgens de pater Walter Act, is mij verteld geworden. Deze mensen werden gesponserd door allerlei kerken en andere instanties, waardoor de mensen in allerlei staten belanden. Echter de meesten, zoals mijn jongere broer, zus en nicht met familie verplaatsen zichzelf na een jaar richting Zuid California. Hier heerst een 4 seizoenen klimaat, maar de winters zijn erg kort en niet koud. En de zomers duren zeker wel 9 maanden. Het grote voordeel is echter, dat het klimaat droog is en niet zo vochtig is als in de tropen. En er valt erg weinig regen, soms te weinig. In de zelfde periode zijn er ook ongeveer 15000 indische mensen vertrokken naar Brazilie. Een familie van Swieten, nu woonachtig en terug in Tilburg, zijnde een zuster van mijn zwager was een van de emigranten naar Brazilie, echter door overlijden van echtgenoot teruggekeerd naar Nederland.
        In de Los Angeles Times heeft een groot artikel gestaan over de geschiedenis van Indos in Amerika. Een reporter heeft verscheidene indischen geinterviewd en hier is het relaas: http://www.latimesmagazine.com/2011/02/the-long-way-home.html

        Ik wil nog een opmerking plaatsen, dat ik zelf heb geconstateerd de verschillen tussen opvattingen van Indos in Nederland en de Indos hier in California.
        Ik ben zelf pas in 1981 op 45 jarige leeftijd naar California vertrokken doordat ik als engineer een goede baan aangeboden kreeg.
        Ik maak ook wel eens afdrukken van de meningen van Javapost en andere indische forums en laat de oudjes, die hier al meer dan 50 jaar wonen dat lezen. Zij delen niet vaak de meningen van jullie die in Nederland wonen. Het maakt niets uit of het gaat over het sociale (meeste Indos denken republikeins), economisch of geloof.
        Hier heeft iedere indo hard moeten werken en er zijn haast geen sociale voorzieningen. Toch moet ik zeggen dat bijna allen goed geslaagd zijn en een goede oude dag hebben opgebouwd. Hier hebben ze geleerd voor zichzelf te denken. Ook heb ik via mijn 25 jaar ervaring als makelaar ontdekt dat vele Amerikanen precies weten wie Dutch-Indos zijn en we zijn volledig geaccepteerd.

      • van den Broek schreef:

        Indischen Nederlanders en Gerepatrieerden van Ellemers en Vaillant (1985) zeggen iets over Indischen buiten NL.. 50..000-60.000 (speculatieve schatting) waarvan 2/3 in de VS. In 1961 heeft het NIPO nog een enquete gehouden onder 593 Indische gezinnen. Een derde tot een kwart van alle respondenten kiezen voor emigratie, voorkeur heeft de VS, waarbij overigens de toekomstverwachtingen een grotere rol spelen dan het klimaat. daarnaast is vermoedelijk Australie een belangrijke emigratiebestemming geweest en trokken Indischen ooknaar Brazilie, Argentinie, Suriname en Spanje.

        Wim Willems wijdt in zijn boek “De uittocht uit Indie” enkele hoofdstukken aan de dooremigranten nl. “naar een wijder horizon” en “Indisch in Australie”

        Wim Willensen en Leo Lucassen in hun boek ” Het onbekend vaderland hebben het over de Indische ervaringen van de Indischen in Indonesie en de vS zoals
        – zijn niet naar NL gegaan vanwege economische, culturele als klimatologisceh redenen
        -kortzichtige en individualistische houding van veel blanke nederlanders
        – ondervinden van weinig discriminatie

        Dit is maar een onderdeel

      • Ronny Geenen schreef:

        Van den Broek schrijft:——-In 1961 heeft het NIPO nog een enquete gehouden onder 593 Indische gezinnen. Een derde tot een kwart van alle respondenten kiezen voor emigratie, voorkeur heeft de VS, waarbij overigens de toekomstverwachtingen een grotere rol spelen dan het klimaat.

        Dat NIPO was in 1961, maar de emigratie naar de VS heeft plaats gevonden tussen 1952 en 1968, zoals mij door diverse indos hier is verteld geworden. (Ik ben zelf pas in 1981 naar de VS vertrokken) en alleen hier in South California wonen heden ten dage ongeveer 100,000 indos en dat vanwege het goede klimaat. Misschien heeft U het volgende artikel al gelezen, anders is hier : http://www.latimesmagazine.com/2011/02/the-long-way-home.html

        In de periode 1952 tot 1968 was de pater Walter Act van toepassing.
        Volgens deze act was er een overeenkomst tussen Nederland en Amerika tot het openstellen van de grensen voor ongeveer 50000 indische nederlanders. Ook was er een soort overeenkomst tussen Nederland en Brazilie en wat ik gehoord heb zijn daar 15000 indos toegelaten. Exacte nummers heb ik niet, echter de toenmailge Nederlandse regering was de indo liever kwijt.

  12. van Beek schreef:

    Ik dacht dat ieder huis een rijstkoker had. Maar tot mijn verbazing kwam ik er onlangs achter dat belanda’s dat thuis niet hebben. Hoe kook je dan rijst? Als ik bij mijn Nederlandse vrienden nasi goreng eet vind ik het vreselijk. En dan vinden ze het vreemd dat ik nooit voor een tweede keer neem. Je bent toch ‘indonesisisch’, jullie houden toch van rijst,zeggen ze dan, Ja ik hou van rijst , Maar niet op zo’n manier(zeg ik natuurlijk niet).

    Ik vind rijst van de turken en grieken ook koerang enak.

    • van Beek schreef:

      Ik kan me nog herinneren van vroeger dat een belanda vriendje van mijn broertje bij ons thuis kwam eten. We aten nasi putih met kip. Hij vroeg toen aan mijn moeder kristal suiker en boter. En tot onze verbazing smeerde hij met een mes boter op de rijst en strooit er suiker overheen…

      • Boeroeng schreef:

        van Beek, gruwel…gruwel…
        die enge verhalen van jou ook ….

        Je kunt ook prima rijst maken in een gewoon pannetje.

      • Ronny Geenen schreef:

        Twee vingers hoog? Hoe meet je dat? Je bedoelt toch twee vingers horizontaal, nietwaar? Makkelijker is toch je wijsvinger vertikaal in het water boven de rijst tot een vinger kootje max.

      • Eric Jahreis schreef:

        Herken Ik!
        Pas in Holland in de laat jaren vijftig, toen ik bij een Hollands vriendje werd uitgenodigd om te blijven eten, hetgeen in die tijd niet echt behoorde tot de (Hollandse) standaard gastvrijheden.
        “We hebben een verrassing voor je!”
        Het gerecht heette “Jan in de zak”. Het was witte rijst met boter en suiker er overheen gestrooid. Ik dacht dat er ook nog krenten in zaten.
        Vriendelijk en lief bedoeld, maar voor deze pur sang Indo niet om te vr . . .

    • Jan A.Somers schreef:

      Makkelijkst is natuurlijk de voorgekookte rijst, maar lekker? Mijn Zeeuws meisje kookt vaak de (niet voorgekookte) rijst heel kort, daarna in kranten gewikkeld in bed onder de deken. Variatie op de hooikist. Bedoelt heer Van Beek met rijstkoker de dandang en de koekoesan? Oppassen: als man mag je daar niet aankomen. Geleerd van baboe Soep. Wel handig, hoef je je als man daar niet mee te bemoeien!

      • Nadia Leworthy-Hanssens schreef:

        ‘Braadstomen’, nog nooit van gehoord en heb deze zakken ook nergens bij mij in de winkels gezien. Wat is er nou makkelijker dan rijst in de electrische rijststomer te koken (of zoals Boeroeng gewoon in een pannetje en/of koekoes in de ouderwetse emaille rijststomer).
        Maarrrr…… eigenlijk eerst proberen voordat men een oordeel velt toch, volgende keer in de supermarkt kijken….
        ‘Sacs cuisson’, klinkt een beetje beter, smakelijker?

        Mvg

      • Ronny Geenen schreef:

        Sorry Jan, maar bij mij thuis kookt mijn echtgenote niet. Als wees heeft zij nooit leren koken en toevallig is dat een van mijn hobbies. Dus ik kook thuis. Het enige nadeel is, wanneer ik haar vraag voor haar verjaardag uit eten te gaan, is haar antwoord: Ik vind you eten lekkerder.

      • Mas Rob schreef:

        Ik heb een keer per ongeluk voorgekookte rijst gekocht. Toch maar gekookt. Man, man… dat is echt niet te vr….!

        Tegenwoordig gebruikt de Indonesische huisvrouw de magic com, de elekctrische rijstkoker.

    • Ronny Geenen schreef:

      Rijst kan gewoon in elke pan gekookt worden. Hier is een manier.
      Vul de pan voor ongeveer 1/3 met rauwe rijst. Was het een keer met water en giet het water af. Niet te veel wassen, want anders wordt rijst veels te droog. Daarna schoon water toevoegen tot hoogstens een vinger kootje boven het niveau van de rijst. Velen koken de rijst zonder bijvoeging van wat zout, echter op Sumatra willen ze wel wat voor de smaak toevoegen. Wanneer het water bijna verdampt is en de toplaag van de rijst putjes vertonen, wat roeren, het vuur kleiner maken en laten afkoken tot bloemig. Niet te lang anders krijg je kerak!
      Nasi goreng van restjes is altijd het lekkerst, bijvoorbeeld van leftover babi pangang, ajam peniki, sambal goreng telor or ati, enz.

      • Mas Rob schreef:

        Om een of andere reden is de rijst gekookt op hout lekkerder dan op gas. Volgens mijn Javaanse schoonmoeder dan. Ik geef haar gelijk. Is het haar overtuigingskracht of is het echt waar?

      • Ronny Geenen schreef:

        Behalve de indiase basmati and Ceylonese rice die een heerlijke geur heeft. Een beetje dawn pandan geur. Kan je deze geurende beras ook in Nederland kopen?

  13. nelly schreef:

    Geen idee hoe dat zal smaken. Wanneer ik zoiets zie in de winkel zou ik dat nooit kopen hoor.
    Inderdaad zoals R Geenen zegt, kook gewoon zelf je rijst. Ik vind dat nog makkelijker dan aardappels koken 🙂

  14. Boeroeng schreef:

    Hoe komt men toch op het woord ‘braadzak’ ?
    Dat lijkt erg veel op braakzak.
    Selamat makan !

    • van Beek schreef:

      Is dit niet nasi GORENG???

      • The Lucky Laki schreef:

        Dat klopt inderdaad Mr. Van Beek. Dat heb je goed opgemerkt. Wanneer je in Indonesie om nasi vraagt, krijg je witte rijst. Vraag je om nasi goreng, dan krijg je gebakken rijst. In dit topic gaat het om nasi goreng en niet om het koken van rijst.

        Het staat er toch: Lekker koken, zonder vet of olie, met de braadzak!.

  15. Ronny Geenen schreef:

    Wat is indische nasi????????????
    Ik krijg een angstig gevoel van nasi belazerd. Hier in Amerika zie ik ook pakjes in de winkels dat de naam draagt “Uncle Ben rice”. Wanneer het gekookt is lijkt het net plastic.
    Waar zijn die mensen mee bezig, want er is niets makkelijker om echte rijst te koken. Zeker tegenwoordig met die chinese electro pannen die ook dienen als rijst warmers. Geef mij maar de heerlijk geurige basmati.

Laat een reactie achter op The Lucky Laki Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *