STP Bandung, de grootste hogeschool Toerisme van Indonesië, heeft een nieuwe taak. In maart dit jaar kregen ze de opdracht vanuit het Indonesische ministerie van Toerisme om 25 traditionele Indonesische menu’s, in totaal 150 recepten, te verzamelen en te standaardiseren. Die recepten moeten worden samengebracht in een kookboek, waarmee de Indonesische overheid de wereld hoopt te gaan veroveren. Vijf menu’s zijn inmiddels samengesteld.
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Ik dacht dat je een echt INDONESISCH restaurant bedoelde. Het beste in de buurt van Breda is “Bunga Melati” vóór Alphen; heerlijk Indonesisch!
Een goed chinees-indisch restaurant in de buurt is Golden House
Nieuwe Ginnekenstraat 7, 4811 NM Breda. Moet je wel de kaart vragen, kun je lekker chinees eten..
Ister niet meer hoor
p.s. ceker is dus geen ingewand 😉
Jeroen, op 20 oktober 2012 om 09:28 zei:
“Daarnaast wordt er een database aangelegd van Indonesische restaurants in het buitenland. “Thailand heeft zo’n database al”, zegt Adi, “daarmee kun je zicht houden op hoe de Indonesische keuken zich ontwikkelt in verschillende landen.”
Wat ik me af vraag is wat voor invloed bovenstaande zal hebben op Indische restaurants.
Beste Jeroen, geef ons eens een goede reden waarom de indische restaurants, of over het algemeen de “indischen” Indonesie/Indonesiers moeten volgen in hun culinaire (en andere) doen en laten?
Wat mij betreft heb ik daartoe geen enkele reden.
Los dan van mijn belangstelling voor Indonesie, die blijft 😉
Overigens in Indonesie at ik veel sate (sapi suruh, madura,) batagor (heel makkelijk zelf te maken), jeroan (ingewanden), zoals babat, kripik paruh. Ceker gaat me iets te ver 😉
Allemaal zaken die ik in Nederland niet aantref. Voor mij geen reden om naar indische restaurants te gaan: nasi goreng, en al dat standaardvoedsel, maak ik zelf wel.
Daarvoor hoef ik de deur niet uit.
Ik ga voor een Hollands ontbijt toch ook niet de deur uit?
Maar ik geef toe, tijdens een bedrijfsuitje is het wel lekker om een echte Hollandse ochtendmaaltijd te nuttigen bij restaurant “Prinsheerlijk”.
MMM, lekker Hollands eten in Indonesie 😉
http://www.oneworld.nl/lezen/nieuws/hutspot-jakarta
De HEMA restoran heb je 2 in Jakarta.
Eentje in JakSel en eentje bij de Nederlandse ambassade ( een soort kantine).
In Bandung heb je bij de mall/winkelcentrum Paris van Java.
Heb daar gegeten en mijn inziens(smaak) niet echt Hollands.
Had toen een gesprekje met 1 van de obers, vroeg of ze authentiek genoeg was qua inrichting en smaak.
Eerlijk gezegd “biasa saja” .
Jamer dat de Indonesiers uit Bandung en Jakarta vaak niet weten hoe een Hollandse gerecht smaakt .
Ondanks alles loopt het ook goed.
Hutspot eten we wel eens in Jakarta toen ik nog klein was .
“Daarnaast wordt er een database aangelegd van Indonesische restaurants in het buitenland. “Thailand heeft zo’n database al”, zegt Adi, “daarmee kun je zicht houden op hoe de Indonesische keuken zich ontwikkelt in verschillende landen.”
Wat ik me af vraag is wat voor invloed bovenstaande zal hebben op Indische restaurants.
Gerechten die Indisch of Indo-Europees genoemd kunnen worden, worden alszodanig misschien niet erkent door Indonesie.
En hoe zit het dan met Indonesische gerechten die op z’n Indisch worden klaar gemaakt? (Bijvoorbeeld met Broccoli).
Zal de invloed van Indonesie zo groot zijn dat Indische restaurants door de standaardisering vanuit Indonesie als niet authentiek worden aangemerkt?
Zullen ze de Indische smaak moeten aanpassen aan de Indonesische om open te kunnen blijven?
Gaat Indonesie subsidie geven aan “authentieke” Indonesische restaurants in Nederland en zo de Indische restaurants wegconcureren?
Is er een mogelijkheid om dat voor te zijn door duidelijker onderscheid te maken tussen een Indisch en Indonesisch restaurant en Indische en Indonesische gerechten?
Het klinkt misschien dramatisch, maar dit zelfde gebeurd ook met Pencak Silat.
De standaardisering en vorming van organisaties in Indonesie hebben er ook voor gezorgd dat bepaalde Pencak Silat stijlen uit Nederland niet geaccepteerd worden door Indonesie.
Wil je wel erkenning dan moet je je stijl laten onderzoeken door Indonesie.
Als gevolg hiervan zijn veel stijlen in Nederland de term Pukulan (Betawi voor vechtkunst) gaan gebruiken.
Dit terwijl ze even veel recht hebben zichzelf Pencak Silat te noemen als de Indonesische stijlen (waarvan de meesten ook invloeden uit andere landen hebben).
Jeroen, op 20 oktober 2012 om 09:28 zei:
“Daarnaast wordt er een database aangelegd van Indonesische restaurants in het buitenland. “Thailand heeft zo’n database al”, zegt Adi, “daarmee kun je zicht houden op hoe de Indonesische keuken zich ontwikkelt in verschillende landen.”
Wat ik me af vraag is wat voor invloed bovenstaande zal hebben op Indische restaurants.
—————————————————————————————-
Dat zie je al jaren.
Als je vroeger Indonesische gerechten wil eten (vroeger is in mijn geval vanaf 1968) moet je naar een typisch Indische restaurants zoeken in Den Haag of Chinees-Indisch restaurants zoeken in andere grote steden.
In Amsterdam , heb je restaurant Indonesia, Selecta , Sukasari etc( ze zijn al lang weg).
Nu heb je bijna geen Chinees Indische restaurants meer , de meeste grote zijn meer aan het veranderen tot Indonesische restaurants .
Ze hebben SIR clubje opgericht (Selected Indonesian Restaurants)
Eerlijk gezegd ben ik nog nooit geweest, zal duur zijn , maak ik zelf mijn eigen sate, sayur lodeh , rendang etc.
Soms lukt het , soms niet, maar in ieder geval ook lekker(genoeg) en goedkoop(Murah&Meriah).
De wereldberoemde Indische rijsttafel ( Indonesiers kennen dat niet) is ook een palet van Indonesische gerechten , voor heen populair bij de gegoede Totoks /Indo , werd geserveerd in societeiten, grote hotels zoals Grand Hotel Savoy Homann Bandung of Des Indes Batavia en andere grote steden.
Vwb Pencak Silat uit Indonesia is het waar dat er invloeden uit China kwam.
Als je verhalen mag geloven werd het gevormd door typisch Indonesische en Chinese stijlen.
Waar de stijlen in aanraking kwamen , eeuwen geleden .
Pukulan Betawi is een combinatie, inherent aan de maatschappij die toen daar leefden.
Het is logisch dat de Sinjo Kemajoran die later naar Nederland migreerden het meenemen, ontwikkelen en verspreiden.
Zoals we weten gaan de 3de generatie guru’s uit Nederland vaak berguru in Indonesia .
Ik denk niet dat een Cinese stijl die de bewegingen van een dier zoals tijger veel verschilde met de bewegingen van een Sundanese/Javaanse of Sumatraanse(West Sumatra) tijgers .
Of de bewegingen van een aap.
Ik herken hier de grote chauvinististische indonesier weer Al het goede komt uit Indonesie 😉
Mas Rob, op 19 oktober 2012 om 19:51 zei:
Ik denk dat die Semarangse familie van Noord-Sumatraanse afkomst was, Pak Pierre. Harahap is een typische Batakse Marga naam.
Rinto Harahap is een bekende zzanger liedjesschrijver.; iedereen heeft wel ooit een liedje gehoord dat door hem is geschreven of
gezongen 😉
Is er nou niet één (Indo) Dame,die al deze lekkerbekken eens verteld over hun (dames) AKAL om Indische gerechten ”belaser” op tafel te krijgen, voordat de Warong Keliling aan huis kwam.
Ik had genoten van de vindingrijkheid om bloem- en boerenkool bijv. om te toveren in smakelijke frikacandels en sajoerans .
smakelijk eten siBo
Wat is er toch nog veel te doen in het wereldje dat zich “Indisch” noemt: Werken aan een keurmerk voor “Indische Pasar Malams”, aan bijzondere kookboeken met surrogaten voor inhems Indonesische ingrediënten als bajem, kangkung, santen, kakap, bandeng en misschien aan een (vermakelijk) boekje met Indische bijnamen.
Misschien kan I4E voor het laatste alvast een topic “Indische bijnamen” voor een bloemlezingkje starten.
Pak Pierre
Seh kokkie, kamu bisa gor-reng andjing perempuan bulak balik ?
Vrij vertaald : Seh kokkie kan je voor mij ……………………bakken?
Nah wie weet ?.
Ikke, ikke, ikke, meester!!!! Koki moest wentelteefjes bakken.
Pak Pierre
Klappertaart is een Hollandse /Indische lekkernij.
De Indonesiers( Menadonezen) beweren dat het van oorsprong van hun vandaan kwamen.
Niet waar dus want je hebt ook klappertaart van Bandung en van Jakarta .
Maar dat is nog steeds een Nederlands Indische lekkernij .
Orang Indonesia hebben ook hun kue(h) kelapa.
PS , bij ons thuis maken ze ook klappertaart .
Een paar jaar geleden kan je bij maison benny jakarta spekkoek halen .
De probleem is dat tegenwoordig de mensen te weinig tijd hebben, ondanks dat de lonen heel goedkoop is in Indonesia..
Een echte spekoek(zoals pan froeher) is bijna niet te betalen (arbeisdinstensief) , een ayam kodok kost bijna van af 350.000 rupiah.
Bij de gewone toko kue heb je meestal de huis tuin keuken spekkoek met weinig eieren en gewone margarine ( geen roomboter).
Mijn moeder ( eigenlijk de bediendes) maakt ook Europese taarten en echte spekkoek .
Eerlijk gezegd zijn die spekkoekken die je normaal bij de TTF of Pasar Malem etc kan kopen niet de echte spekkoek die wij vroeger in Ned.Indie/Indonesia kennen .
@ jeroen.
Bij plaatsen zoals Batavia, Bandung , Semarang, Malang en andere steden waar veel rijke Orang Belanda en Indo wonen heb je per defenitie societeiten waar de “happy few” te goed doen aan Europese en “Indische” gerechten .
Indo’s kunnen het zelfde doen.
Hier een paar gerechten die volgens het boekje ‘Hidangan Pesta Warisan Kuliner Indo Belanda’ tot de Indo-Belanda keuken behoren:
Garnalen Sla, Ayam Kodok, Zwartzuur, Biefstuk Lidah, Rolade Daging, Kakap Kamleng, Oedang Wotiap, Gurame Asam Manis, Kampersteur, Tulband, Macaroni Schotel, Tjap Djae, Terong Isi Banyumasan, Tipsi Cake, Citroen Pudding, Skoteng Cina, Rozen Stroop Selasih, Kerrie Soep, Kimblo, dan Huzarensia.
Een aantal, Kampersteur etc, lijken me trouwens puur Hollands.
http://www.gramedia.com/index.php/book/detail/9792224203/Hidangan-Pesta-Warisan-Kuliner-Indo-Belanda
Toepasselijke naam van de author: ilse haraHAP 😉
e.m.
Kan nog toepasselijker worden: In het Indië/Indonesië van mijn jeugd, waar iedereen een bijnaam had, gingen leden van de (Arabisch?) Semarangse familie Harahap gebukt onder de bijnaam Haphaphap.
Misschien herinnert een oude Semaranger zich het Instituut Harahap nog, ergens op Gergadji. Dat was een opleidingsinstituut waar meisjes (de jongens deden daar toen niet aan, die hingen liever aan de rekstok) nuttige zaken als steno, typen en handelscorrespondentie leerden. Die meisjes waren dus bij Haphaphap in de leer.
Pak Pierre
Ik denk dat die Semarangse familie van Noord-Sumatraanse afkomst was, Pak Pierre. Harahap is een typische Batakse Marga naam.
Bedankt Mas Rob, weer wat geleerd. Thuis dachten wij dat het Arabs waren.
Pak Pierre
Wijlen mijn moeder maakte vroeger Huzarensla (Selada Belanda) , Ayam Kodok , Macaroni schotel en onze “huisrecept” Kalfs Tong schijnt in smaak te zijn bij de expats .
Ik zie ook typische combinatie tussen Chinese , Indonesische en Nederlandse gerechten.
Gurame asam manis is een Chinese-Indonesische combinatie
Indische gerechten is voor mij een vermenging van Nederlandse /Europese gerechten met Indonesische .
Wel met een beperking dat het “ontwikkeld” moet zijn toen de Nederlanders ( ook Indische Nederlanders/Europeanen) in Nederlans Indie nog wonen.
Die recepten zijn gewoon te vinden in de oude kookboeken .
Die indische gerechten kun je nog terugvinden in indonesie. Ook pastel tutup. Pak surya weet u of ze ook spekkoek daar verkopen in jakarta, zo ja dimana? Ik vind alleen die lapis legit. Maar het zou vreemd Zijn als die spekkoek(zoals de indos/molukkers) hem hier maken totaal daar verdwenen is. Want hij was daar in ned indie wel.
Dit boekje gaat over wat er door Indo’s gegeten werd tijdens speciale gelegenheden denk ik. Niet alle gerechten zullen puur Indisch zijn.
Maar wat is de invloed van Mardijkers en Mestiezen op de Indonesische keuken?
De Portugezen hebben o.a. pinda en cabe geintroduceerd in Indonesie. Hun afstammelingen, de mestiezen, en hun slaven zullen ook invloed op de Indonesische keuken hebben gehad.
Jakarta, Manado, Malacca, de Molukken en Timor lijken me plekken waar gerechten te vinden moeten zijn die meer ‘mesties’ dan Nederlands-Indisch zijn denk ik.
Jeroen, wij indo’s zijn toch ook mestiezen? Je bent een indo als je zowel europees als indonesisch(hierbij horen ook de molukkers/papuas en ook de chinese/arabishe/indiase indonesiers) in je hebt. Wanneer je gemengd ben doet niet terzake.
Ben je dus portugees(=europees) gemengd met flores(=indonesisch), dan ben je een indo. Op flores, timor en ook op de Molukken(vooral op banda naira) wonen heel veel indo’s!
Anoniem was ik
Dat klopt.
Ik gebruik de term mestiezen om te verduidelijken dat het me gaat om Indo’s die ontstonden uit vermenging met Portugezen en Spanjaarden in o.a. Melaka, Ternate, Manado.
Ik ga er van uit dat ze invloed hebben gehad op de verspreiding, gebruik en verkoop van o.a. cabe, pinda, cassave, sweet potato, en pompoen (Manado), in de archipel.
Bij gerechten denk ik bijvoorbeeld aan Panada (pasteitje) uit Manado met een duidelijk Spaanse oorsprong.
Bubur Manado, waar pompoen in zit.
Vergeet ook niet de lontong cap go meh! Is ook een typisch chinees-indonesisch gerecht
Heb als ontbijt 2 bruine boterhammen met Calvé pindakaas -smeuïg tot op de bodem- met stukjes noot achter de kiezen. Maar het haalt het niet bij, voor zover ik me goed herinner bij die eerste schooldag van 1955/1956; nah … eigenlijk na die eerste schooldag. Ik was weer voor het eerst thuis na 2 jaar zeehospitium in Oost-Kapelle. Kan me niet meer heugen of ik trek of honger had, maar al buitenspelend drukte moeder mij een dubbele witte boterham met pindakaas in de hand. Never ever … ik bedoel, never ever … heeft een dubbele witte boterham met pindakaas mij zóó lekker gesmaakt!
Vriendjes leerden mij die middag een nieuw spelletje, feitelijk was in 1956 alles nieuw voor mij in Ambonezenkamp West-Souburg, van de kauwgom- en toverballen uit de kantine tot aan meneer de beheerder. Ik heb geen memories aan Brouwershaven/Zierikzee en aan Vlissingen waar ons gezin ook blijkbaar tijdelijk heeft verbleven.
Dat nieuwe spel was een steentje aan een touwtje vastmaken en vervolgens het andere eind van het touwtje vastmaken aan de vier samengebonden punten van een zakdoek. Wanneer je dan het steentje in de lucht wierp, ontvouwde de zakdoek zich en kwam als een parachute naar beneden. Een enkele hoofdbeweging van moeder leerde mij dat het spel helaas uit was.
Nog even doorgaan op smaken verschillen. Op enig moment moeten ze in het zeehospitium aan mijn amandelen hebben zitten te rommelen. Blijkbaar onder algehele verdoving. Gelukkig maar!!! Het moet wel het moment van ontwaken uit de verdoving zijn geweest, want ik kreeg te drinken. En wat kreeg ik op dat moment te drinken: een godendrank!!! Nooit meer heeft iets drinkbaars zo lekker gesmaakt als toen op dat moment. Wat het is geweest?
Het moet gewone aanmaaklimonade zijn geweest, want de Fruitfris Cassis Siroop van de Aldi benadert dié smaak nog het best, maar is het toch nét niet.
Shoot … m’n baas!
Fijne ochtend allemaal.
e.m.
Heb die pindakaas met nootjes laatst nog in de aanbieding bij AH gekocht! Tweede halve prijs. Ons (ingeburgerde) Zeeuwen ben zunig.
Tja, ik ga nu wel dik off topic, maar het woordje ‘zunig’ herinnert mij weer in enen aan een periode waarin nog thuiswonende oudere broers en zus inkomen gingen generen. Opeens had mijn moeder bij diverse winkels allerlei rekeningen open staan; van kruidenierswaren en fournituren tot aan geleverde behang – en verfspullen. Jaja … van je bangsa moet je het maar hebben. Eg ni!
Ik heb thuis de tijd ook meegemaakt, dat moeder zei ‘Njong, zeggen maar, opschrijven melkboer!’.
Heb er wel een tic aan overgehouden. Met uitzondering van het eigen huis kan ik absoluut geen termijnbetalingen velen. Van mijzelve noch van de twee andere leden van het gezinnetje. It’s cash or nothing! Dan eerst maar sparen en reserveren. Over ingeburgerd gesproken.
Maar goed, het is weer tijd, niet voor North State, maar voor een bruggetje van pindakaas via saté-saus naar Indonesische keuken. Voilá!
e.m.
ps
Waarom geen ‘pinda-boter’? Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Pindakaas
Ik wil klappermelk met suiker ……..
Pak Pierre
Bovenstaande Anoniem was ik dus …..
Pak Pierre
P.S. Zwager uit Krefeld op bezoek gehad. Antwoord op de vraag van zijn zuster, mijn vrouw, wat hij wilde eten: “Saté, mit der braunen Soße”, katjangsaus dus. We kunnen de goede man na al die jaren er nog steeds niet toe bewegen zijn rijst met toebehoren met lepel en vork te eten. Eigenheimer …….
Eigenheimer! Haha … meneer De la Croix, en uw zwager natuurlijk op zijn beurt: “Are you talking to me?***
***vrij naar Robert de Niro in Taxi Driver
e.m. 🙂
http://www.smulweb.nl/recepten/909666/Bager
als mamma rendang in padang leert maken…dan zit je gebeiteld als je het opgediend krijgt, want daar is de bakermat van de rendang…:)..ik ken geen bager, is dat een soort pittige hachee of zo?…ik zou niet weten wat lekkerder is, maar ja smaken verschillen, want mij mag je voor rendang, met witte rijst wakker maken..en helemaal als er een koud biertje naast staat…hahaha
Hoezo rendang? Bager nog lekkerder!
Mas Rob, op 17 oktober 2012 om 10:07 zei:
Maar juist rendang is een gerecht dat al eeuwenlang geworteld is in het huidige Maleisië. Als sinds de dertiende eeuw wonen er Minangkabau in Negeri Sembilan
—————————————————————————————-Ben niet verbaasd.
De Indonesiers en Maleisiers ( behalve de echte Orang Asli- en zeker de 2 andere grote bevolkingsgroepen) hebben dezelfde ethnische achtergond .
Ze noemen het “SeRumpun”, en als de bewering/verhalen over de geschiedenis van Tumasik en Malaka , over de invloed van invoed van Srivijaya
Over de creativiteit van de Ollanders en Indische tantes is ook vaak te wijten dat men toen vaak de originele ingredienten / kruiden uit Holland/Europa (nog) niet hebben.
Dan moeten ze “improviseren”, gebruik maken van beschikbare “inlandse” spullen.
Tussen 1900-1949
Dat weet ik nog toen we in het begin( 1968) moeten improviseren als we Indonesische gerechten moeten maken .
Mijn moeder had de rendang in Padang leren maken.
P.Lemon, op 16 oktober 2012 om 18:32 zei:
Oorsprong?…het heeft veel weg van een feest/fantasie recept ontsproten aan vindingrijke geest vd indische ‘tante’s in de keuken.
————————————————————————————–
Volgens verhaal:
Sri Sultan Hamengku Buwono IX studeerde vroeger in Holland, hij was een goede bekende van de Koningin, zijn roepnaam was Henk.
Het schijnt dat hij een goede kok te zijn (hobby?).
Hij nam ene Smit als chef .Vandaar dat de creatie van eendenborst ook Bebek suwar suwir ( eigenlijk TIDAK di suwar suwir)
Bintang, op 16 oktober 2012 om 15:27 zei:
Maar zo eenvoudig ligt het allemaal niet.
Veel gerechten en lekkernijen zijn ontstaan in de Nederlands-Indische periode en zijn dus niet puur Javaans of zoals ze het nu willen noemen Indonesisch
—————————————————————————————-
Zo moeilijk is het niet.
Je kan die oude “Indische kookboeken” doorbladeren en aanwijzen welke gerechten specifiek import is(Europese en Nederlandse oorsprong) of aangepast (Indisch) of “Inlands “( Indonesisch).
Sayur Gudek of Sayur Lodeh is zo goed als 100% Indonesisch , met Indonesische ingredienten en kruiden.
Het zal leuk zijn aan de Indische Nederlanders hun eigen specifiek Indische gerechten kunnen verzamelen en in een boekvorm vereeuwigen.
De Indische Rijsttafel is een palet van Indonesische gerechten, die door Indonesiers vaak genoemd als menu tabrakan .
Je hebt een veelheid van (hoofd)gerechten , en bijgerechten zoals sambalan, lalapan , krupuk/emping etc , en vaak echt uitgebreid tot meer dan 30 gerechten , met die campur aduk smaken bij elkaar , vandaar die bijnaam menu tabrakan9(botsende menu’s)
Als ze in het wereldmenu maar dit wereldgerecht niet overslaan…. 🙂
Rendang, wereldgerecht nr 11 30 juli 2011
By indisch4ever on 22:00 | Rendang, wereldgerecht nr 11
Zou men chauvinistisch onze ‘indische keukenrecepten’ (Boekoe Kita e.d) naast zich neerleggen? Zo moeilijk is het toch niet hiermee tot de top 10 door te dringen.
Nu we het toch over onze “indische keukenrecepten” hebben, ik heb me al dikwijls afgevraagd wat de herkomst is van het gerecht “zwartzuur”…? Nederlands gerecht vergeten in het land van herkomst maar overlevend in de tropen? Portugese of Noordafrikaanse invloed? Wie weet meer?
Oorsprong?…het heeft veel weg van een feest/fantasie recept ontsproten aan vindingrijke geest vd indische ‘tante’s in de keuken.
“Zwartzuur of Bebek suwar suwir is een van oorsprong Indisch gerecht, dat traditioneel tijdens de kerstdagen gegeten werd met gekookte of gebakken aardappelen, groenten, peren en perziken op sap. ….Anneloes Timmerije, “er gaat ook bloed in het recept voor zwartzuur. Maar ik heb het weggelaten, want ik vond het een te opgelegd detail.
Ja, dat is een goed antwoord. De Indische tantes waren creatief in de keuken. Ik zie die creativiteit vooral als een eigen draai geven aan bestaande gerechten, maar misschien heb ik het mis.
We hebben een buurland die vaak de neiging hebben om Indonesische cultuurerfenis te claimen dat het van hun was , zelfs een patent proberen te registreren.
Dat is toch lucu sekali.
OmSid( de tweelingbroer van S.A) ken ook rendang maken , zelfs a’la Sunda of Betawi.
Maar van oorsprong is het van West Sumatra .
Dus van Indonesia, zoals rica-rica .
Of Laksa , dat was ooit Indonesisch , maar de Singaporezen hebben hun variant Laksa Singapura .
Maar juist rendang is een gerecht dat al eeuwenlang geworteld is in het huidige Maleisië. Als sinds de dertiende eeuw wonen er Minangkabau in Negeri Sembilan en het schijjnt dat het gerecht wordt genoemd in een Maleis (Malakka periode) literair werk uit de 16e eeuw.
Nationale grenzen zijn lang niet altijd culturele grenzen. Sumatra en het Maleise schiereiland hebben meer geschiedenis en cultuur gemeen dat Sumatra en Papua. Heeft iemand uit Ambon meer recht om rendang te claimen als cultureel erfgoed als iemand uit Malakka?
Er zijn diverse typische en streekgebonden gerechten die al “eeuwenlang” afkomstig is van uit bepaalde gebied .
Als de Indische tante Toetie uit Venlo sajoer goedeg maakt dan zal het mss bepaalde smaak hebben die anders is dan de sayur gudeg van mbak Tuti uit Klaten .
En toch weet “iedereen” dat de sayur gudeg typisch een Javaanse (Indonesisch) gerecht is.
Zo eenvoudig ligt het niet, denk ik… Hoe Indonesisch is gebakken rijst of gebakken mie? Is de pecil van de Surinaamse javaan minder authentiek dan die van mbak Tuti of tante Toetie? Is colo-colo (tjolo-tjolo) Indonesisch eten?
Gerechten veranderen, worden overgenomen, vergeten en herontdekt. Overigens zijn mijn vragen precies wat het zijn: vragen. Ik heb mijn antwoorden niet klaar liggen.
Commercieel zijn is goed,maar kijk uit,dat je niet te commercieel.Een maaltijd,dat met veel liefde door de moeder des huizes wordt klaargemaakt smaakt nog steeds het beste.
DP Tick
Het gaat om authentieke recepten en goed opgeleide kok/kokkie .
Dat ibu de vrouw het kookt wil nog niet zeggen dat het de beste is .
Het is ook goed dat Indonesia haar erfgoed promoten en beschermen en min of meer standaardiseren .
Je weet wel , veel van Indonesische gerechten werden in het verleden ook gejiplakt door de buurman.
Dat “promoten, beschermen en standaardiseren” doet me afvragen of je eigenlijk wel gerechten kunt claimen als nationaal erfgoed. Zijn gerechten als s(a)oto, sayur lodeh het domein van Indonesië of van iedereen die deze gerechten van huis uit hebben meegekregen?
Maar zo eenvoudig ligt het allemaal niet.
Veel gerechten en lekkernijen zijn ontstaan in de Nederlands-Indische periode en zijn dus niet puur Javaans of zoals ze het nu willen noemen Indonesisch (ook al zijn ze na de onafhankelijkheid druk bezig geweest om nieuwe Indonesische namen te geven aan dingen).
Gaat Indonesia nu die (Nederlands) Indische gerechten claimen als Indonesisch?
Hetzelfde is nu ook al bezig met de muziek waarbij Indonesiers de (Nederlands) Indische Indorock muziek plotseling massaal claimen als Indonesisch terwijl het toch echt hier in Europa ontwikkeld is.
Het komt op mij allemaal meer over als annexeren…wie djiplakt van wie?