De verdwijning van Indische toko’s en producten

Beste mensen,

Altijd leuk om jullie website te zien en te lezen en mijn complimenten dat jullie dit zo lang onderhouden!
Ik heb een vraag: Klopt het dat er in Nederland steeds meer Indische toko’s aan het verdwijnen en al helemaal de Indonesische producten?
Ik kom regelmatig bij toko’s en ik ervaar dat er steeds minder echte ( traditionele) Indonesische producten verkrijgbaar zijn.
Steeds meer Chinese en Thaise producten zie je in de schappen van de winkels. Een Chinese invasie, zeg ik altijd..
Dat vind ik zo jammer omdat er op deze manier het Indonesisch makanan aan het verdwijnen zijn.
Ik hoor ook van winkeliers dat importeurs ook steeds meer zaken doen met leveranciers uit China en Thailand. En dat ze minder tot geen zaken of producten inkoopt uit Indonesie.
En dat ze voor sommige Indonesische producten teveel moeten betalen waardoor ze veel hoger bedrag moeten doorberekenen aan de klant dat het niet meer lonend is.
ZO jammer…
Zo ben ik helemaal gek ( meer verslavend!) van kwaci van het merk Java Kwaci uit Semarang ( de leuke dozen met Micky Mouse er op).. en kan deze nergens meer krijgen… ondanks mijn oproep aan vrienden en familie… Ik ben benieuwd naar jullie reactie en van andere lezers.

Met vriendelijk groet,  Chandra Djoenaedi

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

70 reacties op De verdwijning van Indische toko’s en producten

  1. CJ Lentze zegt:

    Hallo Chandra,

    ik ben waarschijnlijk niet de beste om hierover te oordelen, maar voor mijn inkopen voor Indische gerechten kan ik nog goed terecht bij toko’s en waroengs. Bij de supermarkt hoef ik daarvoor niet aan te komen! Ik kan ook alleen maar afgaan op wat ik zie, en ik heb niet het idee dat Indonesisch eten in Nederland op z’n retour is, als ik alleen maar al kijk hoeveel Indonesische restaurants en waroengs bij ons in Amsterdam zijn, nog altijd onuitwisbaar uit het straatbeeld. Misschien wel een mooi teken dat ook bij mij in de buurt kort geleden een nieuw Indonesisch eethuis (geen toko) is geopend.

    Wel hebben veel Indonesische eethuisjes tjendol van het menu geschrapt, omdat er niet genoeg vraag naar zou zijn. Gelukkig kom je vrij makkelijk aan de ingrediënten om het zelf te maken.

    Maar toch kan ik me iets voorstellen bij wat je zegt over het verdwijnen van specifiek Indonesische produkten ten gunste van Chinese. Waarom Thaise produkten zo in opkomst zouden zijn vraag ik me eigenlijk af. Je hebt heel veel Thaise eethuisjes, misschien net zoveel als Indonesische, en toch is de Thaise gemeenschap in Nederland niet opvallend aanwezig.

    • Chandra zegt:

      Hallo C.J.
      Dank voor je reactie! Amsterdam als hoofdstad mag je verwachten dat er Indonesisch eethuisjes en toko’s zijn.. ten opzichte van andere plaatsen in Nederland.. Toch bemerk ik dat er steeds minder typische producten zijn om bv. thuis tjendol te maken, bv hunkweemeel om die groene sliertjes te maken… Of ragi tape manis, die gistblokjes om zelf tape te maken…
      Inderdaad zie je Thaise eethuisjes als paddestoelen schieten…misschien is Nederland uitgekeken op Indonesisch eten..tenminste die op zijn Hollands is gemaakt??
      Heb ik nog een vraag.. verkopen die toko’s waar jij komt ook van die heerlijke kwaci van Java Kwaci Semarang?? ALs je me hun adressen geeft dan kan ik ze een keer halen. voordat ze helemaal uitgerangeerd zijn.. terima kasih!
      Chandra

      • Cuprakni zegt:

        Pak Candra YTH,

        Mungkin bapak bisa jelaskan secara terperinci berapa jumlah orang2 di tempat bapak pd khususnya atau Belanda pd umumnya secara keseluruhan yg membutuhkan makanan2 unik Indonesia spt yg bapak maksudkan. Mungkin saja kami disini bisa mengusahakannya untuk ekspor produk2 tsb. Tentu saja dengan syarat harus ada banyak org yg membutuhkannya sesuai dgn prosentase yg kami anggap menguntungkan.
        Terimakasih.

  2. Surya Atmadja zegt:

    Het zou kunnen dat Oriental (Duivendrecht tegen over Makro) , Wah Nam Hong of Oriental Beverwijk de blauwe of rode kwaci verkopen.
    Maar dat zijn oude klassieke merken uit Indonesia.

    Hoenkwee , ragi kan je daar ook vinden.

    • Chandra zegt:

      Hallo Surya,
      Dank voor je reactie.. vind ik zo fijn!
      Ik ken deze toko’s .. was een paar weken geleden geweest.. helaas verkopen ze het ook niet meer.. de importeurs Tisani en Heuschen&Schrouff importeren dit al heel lang niet meer… Jammer want Heuschen&Schrouff stond heel lang bekend als de 1e importeur van Indonesische producten.
      In Indonesie wordt Java Kwaci Semarang nog steeds verkocht.. maar niet meer naar Nederland ingekocht.. helaas..
      Bedankt voor je moeite!
      groeten,
      Chandra

  3. CJ Lentze zegt:

    @Chandra; ik zal van het weekend eens voor je rondkijken en navragen in de stad.

    Hoenkweemeel/katjang-idjo-meel verkoopt bv. Toko Tjin nog bij ons, in de Rivierenbuurt. Misschien hebben zij ook wel de kwaci van het merk dat jij bedoelt. 🙂

    • Chandra zegt:

      Oh terima kasih.. zal een keertje daar buurten…. we hebben in A’foort ook 2 toko’s Tjin’s.. maar ook zij hebben dit niet meer in hun schappen…
      groeten,
      Chandra

  4. Ed Vos zegt:

    Het valt me inderdaad ook op dat er in Tilburg geen specifieke indische/indonesische toko is. Of het moest zijn de beroemde Sin Fa, nu gerund door 2 indo’s, daar komen ook veel mensen uit Suriname. Binnen een straal van een paar 100 meter zijn er 2 Thaise toko’s gevestigd. Ik wist niet dat er zo veel mensen uit Thailand hier wonen.

    @CJ lentze, ik wist niet dat je in de Rivierenbuurt woont. Een van mijn favoriete plekjes om foto’s te maken. Daar mag je best trots op zijn (Berlage’s Plan Zuid, De Dageraad, de Klerk, Rutgers, P. Kramer, de wolkenkrabber, Merwedeplein wanneer je begrijpt wat ik bedoel).
    Had dat eerder gezegd.

    • Chandra zegt:

      Hallo Ed,

      Ik denk dat er meer echte Indische toko’s aan het verdwijnen zijn.. Vroeger kon je verse telor asin van eendeneieren kopen en ook verse tape’s van rijst of ketan.. maar die mogen ze niet meer verkopen van Keuringdienst en Waren.. En de meeste eendeieren gaan naar het buitenland omdat er hier geen vraag is.. ja Nederlanders eten geen telor asin bij hun bloemkool….
      Zelfs soepkippen gaan voor 90% naar het buitenland terwijl ze heel geschikt zijn voor het maken van soto bijvoorbeeld.. aduh zo senang allemaal!
      Groeten,
      Chandra

    • CJ Lentze zegt:

      Niet IN de Rivierenbuurt, maar er niet zo ver vandaan (ik bedoelde eigenlijk ‘bij ons in Amsterdam, en dán de Rivierenbuurt’). En je weet dat ik een complete bouwkunst-leek ben, al vind ik de Rivierenbuurt ook zeker wel mooi om doorheen te lopen. Misschien kan ik me in de toekomst wat meer verdiepen in de architectuur.

  5. Wouter zegt:

    Chandra, het is het simpele mechanisme van vraag en aanbod….en daarbij hoor ik bevriende tokohouders klagen dat al die grondstoffen zo zijn gestegen maar de prijzen niet kunnen worden aangepast omdat klanten dan anders weglopen in deze tijd…dus die dingen die niet hard lopen in het assorti gaan direct eruit.

    Een ander fenomeen: de oude generatie komt het huis bijna niet meer uit en de jongere generatie kennen die producten niet. (doelgroep is te klein geworden)
    Kwaci is voor hen papegaaienvoer; telor asin is rauw, te zout en een gevaar v.w. samonella, weten er geen raad mee; tape ketan kent de meute niet…..dus die klandizie zijn ze kwijt.
    Allemaal factoren die meespelen in de omzet. Het is niet anders.

    Kwaci heeft voor mij een speciale betekenis; we namen ze vroeger altijd mee naar de bios en daarna DORST…!!! niet normaal. En hele rijen die aan het knabbelen en spugen waren.
    Heb voor de grap hier vroeger iets mee naar kantoor genomen en op mijn buro gedaan. En ja hoor, een belanda met rood haar dacht dat ik dooie vliegen at…nam na bestudering daarna snel een handje en gooide dat in zijn mond om dat meteen weer uit te spugen onder de uitroep: hoe kun je dat nou eten….?!!! Lachen, hoor.

    • Chandra zegt:

      Hallo Wouter… moest zo lachen om jouw verhaal hahahaha.. dat is mij ook bekend ten aanzien van vraag en aanbod. Helaas maar waar….
      En inderdaad de jonge(re)generatie kent niet alle makanan.. ik ben er mee opgegroeid.. en mijn tantes en mijn ma koken nog deze lekkere makanan, oleh-oleh… ( ben 53 jaar)… en mijn kinderen zijn ook mee opgegroeid met bubur katjang idju of bubur ketan hitam…. of met dadar gulung… ook met telor asin.. vinden ze zo lekker bij rawon van ossestaart…
      Wat zou het geweldig zijn als er echt een ouderwetse Indonesische toko hier in Holland zijn waar je al die lekkernijen zijn.

  6. Ed Vos zegt:

    Wanneer de indische PMB haar naar naam al verdandert in TTF (een Euraziatisch evenement) dan is het al gauw verklaarbaar dat die specifieke indische toko’s verdwijnen.
    Overigens Chandra, in Adam heb je een complet Chinatown, dus….ook een mogelijke verklaring van de verdwijning. .

    “Een ander fenomeen: de oude generatie komt het huis bijna niet meer uit en de jongere generatie kennen die producten niet. (doelgroep is te klein geworden)”

    Nu begrijp ik waarom er personen zijn die na het eten van een portie bamisoep (van indo-mie of mie sedap) zich al indisch noemt 😉

    • Chandra zegt:

      Hallo Ed,
      Waar staat die PMB voor? Is dat een oude benaming van de Shell in Indonesia??
      Ik snap dat die doelgroep kleiner wordt… dat heeft gevolgen… helaas maar waar.. en de jonge(re) generatie heeft geen geduld of tijd om echt te koken… tenminste niet het authentieke Indonesisch koken… vind ik zo jammer.
      Toen ik in 2009 in Surabaya was, mijn geboorteplaats… oh ik voelde me als Alice in Wonderland bij het zien, ruiken en proeven van al dat lekkers.. en ook al dat lekkere dingen die ik als kind zo vaak van at…
      Ik wou dat er iemand voor me 20 dozen kwaci uit Indonesie nam… maar ja kwaci zijn zaadjes. die worden al bij de douane bij Schiphol in beslag genomen…

      • Ed Vos zegt:

        Beste ….

        De doelgroep wordt waarschijnlijk niet kleiner, maar de personen die dat authentieke indisch eten kunnen bereiden wordt kleiner. In Indonesie kan men het niet, en hier in Nederland experimenteert men er ook maar op los met nieuwe dingen. Ik zie de kenners hun hoof al schudden na het nemen van een hapje.

        Helaas behoor ik ook niet tot die groep die hobbyisten-meester-koks zoals mijn vader, maar zou ik dat zijn dan zou ik wellicht tot ver na mijn pensioen nog kunnen werken in de keuken van een een kleine warung makan.

        Wat dat indonesisch eten betreft. In Indonesie hoef je als jongere niet eens te kunnen koken. Mijn vrouw kon dat 10 jaar geleden ook niet. zo goed, maar zij kan tenminste nog (telefonisch) terugvallen op haar moeder en grootmoeder. En de aantekeningen van mijn reeds overleden vader, en ik weet nog hoe eea smaakte.
        Nu kookt ze als de beste.
        Overigens, alle Indonesische vrouwen (nieuwkomers) van jong tot oud die ik ken kunnen lekker koken. Dat moet hier maar gezegd worden.

        In Indonesie dus, hoef je niet te kunnen koken: overal zijn er eetstalletjes, de kaki-lima lopen af en aan, je kunt ook meeten bij de buren.
        Je kunt altijd terugvallen op je vrienden, of je oudere familieleden en die helpen ja daar ook mee, mocht je zelf iets willen bereiden. Gezellig toch?
        Maar hier in Nederland?

        Nog even en dan moet de gemiddelde zich indisch noemend persoon (en andere liefhebber van lekker eten) voor de dagelijkse indisch/indonesische maaltijd, straks zijn toevlucht zoeken tot kant-en-klare-gerechten van Conimex, Hij gaat daarvoor echt niet elke dag naar het restaurant.

        Natuurlijk hoeven we de zaken niet zo pessimistisch te schetsen zoals dit nu gebeurt, maar ik prijs me gelukkig dat ik nog steeds weet hoe lekker indonesisch/indisch eten smaakt 😉

        Misschien leest een toko-houder deze oproep voor kwaci wel en bestelt hij er een aantal dozen van.
        Waar de PMB voor staat? Perusahaan Minyak dan gas Bumi… :-0

  7. CJ Lentze zegt:

    @Chandra,

    Sorry, ik heb vandaag op mijn zwerftocht door centrum bot gevangen!
    De enige toko die ik vond die meloenpitten verkocht, is Toko Dun Yong, op de Stormsteeg tussen Zeedijk en Geldersekade (hartje Chinatown, dichtbij Amsterdam Centraal). Jammergenoeg niet van Cap Java Kuaci Mickey Mouse.

    Maar ik heb nog een paar Indonesische winkeltjes op mijn lijst om te bezoeken, dus je hoort nog binnenkort.

    O, en Ed… jij zult het interessant vinden dat een oude ‘Cursus der Maleische taal’ het woord ‘toko’ omschrijft als ‘winkel, meestal door een Chinees beheerd’.

  8. Ed Vos zegt:

    De vorige reactie van mij is wat kort door de bocht. Wie op wikipedia kijkt
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Toko_(winkel)

    Leest het volgende: Een toko (toko is Maleis voor winkel) is een oosterse winkel, waarvan de eigenaars in Nederland meestal Vietnamees, Indonesisch, Chinees of Surinaams zijn.
    Nu, dat belooft wel wat wanneer dat indonesische verdwijnt.

    Nu klinkt het woord toko mij eerder Chinees dan Maleis in de oren. Ergo: het zal mij ook niks verbazen dat de winkelier in NI ook een Chinees was. Of dat ook gevolgen had voor het assortiment?

    Kijk ik naar de opbouw van de stad in Nederlands indie (en dan heb ik vooral Salatiga voor ogen, maar daarin verschilde die stad niet van andere steden), dan heb je naast een Europese wijk, ook een Chineze wijk. In die Europese wijk had je ook toko’s.
    Hetgeen dus inhoudt dat een Europeaan ook een toko-houder kan zijn: Immers een toko is gewoon een winkel.

    De inheemsen zaten voornamelijk in de buitenwijken, en de ondernemenden hadden daar stalletjes: warungs, voor de eerste levensbehoeften en huishoudelijk spul.
    Een warung is ook een eetstalletje, en dat kon je ook langs de kant van de weg vinden.
    In ieder geval is een warung kleiner dan een toko.

    • CJ Lentze zegt:

      Ed, wat etymologie betreft vind ik ‘toko’ een geweldig woord. Waarom? Hierom: http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/toko.

      Er worden een Chinese, Maleise, Javaanse en Arabische oorsprong voorgesteld, en totdat er een literaire bron verschijnt die de echte afkomst ‘bewijst’, is het allemaal even ‘mogelijk’. Prachtig! (en ik weet dat een toko gewoon een winkel is. Toko buku, toko pakaian in Indonesië resp. boekhandel, kledingzaak.)

      Wat betreft de functie, de winkelbeheerder en het assortiment van een toko, denk ik dat we in gedachten moeten houden dat in NL een toko algauw wordt gezien als ‘exotisch’, ‘Aziatisch’, iig een speciaalzaak. Terwijl in Indonesië en vroeger in NL-Indië die produkten als trassie, koenjit en laos bij wijze van spreken ‘om de hoek’ worden geproduceerd. (Waarmee ik niet wil zeggen dat een specifiek Chinese winkel in Indonesië niet als exotisch wordt gezien, maar je weet wat ik bedoel.). Ook als het assortiment overwegend produkten zal bevatten afkomstig uit China of Thailand, denk ik niet dat het Indonesische element heel snel zal verdwijnen in NL. Er blijft vraag naar pasteitjes, risolles, pisang goreng. Ik denk dat de expertise van Indonesische winkeliers daarbij wel op prijs wordt gesteld.

      En om op een noot te eindigen die jij wel leuk zult vinden: voor hun voortbestaan kunnen waroengs en toko’s eerder rekenen op Indonesische nieuwkomers dan op die 3de-generatie Indo’s die te lui zijn om te leren hoe ze hun sambals moeten oeleken. 😀

      • Ed Vos zegt:

        He CJ, ik zou maar voorzichtig zijn met die vrolijke noten, straks word jij voor weet ik wat uitgemaakt.

        Gisteren wilde mijn vrouw appeltaart maken (zij is dus Indonesische), Moest ik een paar stokken kaneel fijnwrijven.. Daarvoor moest ik wel een parut gebruiken. Ik dacht wanneer ben ik daarmee klaar? Dus, effe naar de AH om een flesje kaneel te kopen. Dat is wel zo makkelijk,
        Sambals koop ik wel in de toko. Maar mijn vrouw heeft nog steeds de gewoonte om af en toe zelf sambal te maken voor de maaltijd. Maar ik moet wel oeleken. Voor een keertje is dat wel leuk.

        Maar inderdaad, voor het voortbestaan van die indische toko’s moet je wel rekenen op de komst van die indonesische nieuwkomers die alles willen aanpakken en gewend zijn om de dingen zelf te maken en niet die 3e generatie wier alfabet begint met: Apple, bluetooth, chat, download, email, facebook , google….

      • CJ Lentze zegt:

        Ha! De jonge Indonesische middenklasse net zo goed, twitter- en FB-kampioenen! En zei tv-chef Farah Quinn in de Moesson niet dat veel Indonesiërs met geld het koken ook overlaten aan een pembantu?

        (sorry voor deze off-topic, Chandra en Boeroeng)

    • CJ Lentze zegt:

      Ben trouwens met gegoogle naar de etymologie van ‘toko’ ook op het blogartikel van Londoh gekomen over het Hokkien, (waar jij en Mas Rob ook op hebben gereageerd), erg interessant. Ook ‘kuaci’ komt uit het Hokkien. ‘Koa’ is meloen, ‘chí’ is zaad.

  9. sigeblek zegt:

    Winkel ( ook van de sinkel) is KEDAI in het Bahasa Melayu .
    De oudere generatie Indonesiers die tot de suku Melayu behoren gebruiken het woord kedai nog(steeds).
    Toko is geassocieerd met Toko Tjina( in Indonesia) .
    Vroeger in N.O.I heb je verschillende wijken , meestal met bestemmingsplan .Voor wonen, werken en (in)kopen.
    Bij de niet Europese wijken zijn de bestemmingsplan vaak niet gevolgd, veel wijkbewoners gaan een stalletje openen om bij te verdienen.
    Vaak in etenswaar , en dan heb je de zogenaamde kleine warungs .

    Woongebied is (bijna)altijd voor bewoning, in Jakarta heb je typisch “Hollandsche”wijken en straten waar je geen toko, warung kan vinden.
    Tegenwoordig zijn die 3 functies vaak overtreden.

  10. Ed Vos zegt:

    He CJ, ik heb dat artikel niet gelezen, maar het klopt wel. Ik heb alleen maar oude vrouwen zien koken. Waarom zou je als jongere ook.
    Het eten loopt daar ahw elke dag langs je deur.

    Maar stel je voor dat er in NEDERLAND niemand Indonesisch kookt, dan ben je afhankelijk van conimex

  11. Rita Marchesoni-Tobias zegt:

    Hallo Chandra,
    in een van je reacties schreef je dat er in A’frt twee toko’s Tjin zijn gevestigd. Laatstelijk heb ik in A’frt gewoond, ook al is dat al meer dan 40 jaar geleden (woon sindsdien in het buitenland). Van een van m’n zusjes hoorde ik dat het winkeltje in de A’frtse binnenstad waar ik vroeger altijd m’n Indische spulletjes insloeg om mee terug te nemen, al enkele jaren niet meer bestaat. Het werd gerund door een jong Chinees echtpaar. Waar zijn die twee toko’s waar jij het over hebt gevestigd?
    Dank alvast voor je antwoord,

    • Chandra zegt:

      Hallo Rita,

      Grappig dat je ooit in A’foort heb gewoond… die toko’s Tjin zit in de binnenstad De Kamp en de andere ( zijn broer) zit op de Emiclaer ( winkelcentrum A’foort -Noord) Die bestaan nog steeds. Daar doe ik nog steeds mijn boodschappen…
      Die mensen komen echt van Indonesie.. had ik hen toen gevraagd.. zijn zijn wel wat jonger dus misschien waren die Chinese jonge echtpaar van jou toen hun ouders???
      In A’foort zijn er 2 Chinese toko’s. Waarvan er een sinds 2 maanden gevestigd is… en ik moet zeggen..
      Chinese toko’s zijn in mijn beleving erg ongezellig en zo steriel in omgang met klanten.
      Indonesische verkopers zijn veel warmer en gezelliger… naar de klanten toe.. het echt verwennen met oleh oleh en makanan in Indonesische toko’s waar je ook eten kan kopen heeft een veel gezellige warme aanwezigheid…
      groeten,
      Chandra

  12. Pierre de la Croix zegt:

    Dit topic heb ik lang geassocieerd met “boodschappen doen” en de reacties niet gevolgd, omdat ik geen ervaringsdeskundige ben.

    Uit nieuwsgierigheid nu toch maar even gekeken. Arme Chandra, haar prangende vraag deels ontaard in taalkundige verhandelingen. Voor mij altijd interessant. Ben in het bijzonder Pak Lentze dankbaar voor zijn verklaring van de herkomst van het woord “kwatji”. Als Semarangse straatslijper was mij kwatji van het merk Mickey Mouse en het nuttigen ervan in de bios natuurlijk al bekend.

    “Toko” is ook in het “witte” Nederlands ingeburgerd in de betekenis van “bedrijf”, “zaak”, “afdeling”. In het deftige bankwezen waar ik een poosje heb gewerkt werd ook ik geacht “een toko te runnen”.

    In Van Dale’s etymologisch woordenboek staat dat “toko” Chinese wortels heeft. Helaas gaat het daar niet verder op in. Voer dus voor de Sinologen onder de lezertjes van dit onvolprezen weblog.

    Pak Pierre

  13. CJ Lentze zegt:

    Duizendmaal excuses, eerlijk. 😳

    Heb me niet kunnen bedwingen. Ik hoop morgen met een nuttiger berichtje te kunnen komen.

  14. Chandra zegt:

    Hallo Allemaal…
    Super al die reacties, verhandelingen en uitleg van jullie! Terima kasih..!!
    Ik leer sinds een half jaar de Bahasa Indonesia van een rasechte Indonesiër die hier 10 jaar geleden is komen emigreren…het is zo leuk!
    Heerlijk om mijn moedertaal te leren.. Het was voor mijn familie toen verboden om thuis Indonesisch te praten dus in Nederland aangekomen moest ik mijn moedertaal afleren om Nederlands (ABN) te praten..
    Zo jammer dat ik niet tweetalig was opgevoed!
    Verder lees ik sinds 3 jaar boeken over Indonesie… koop alles bij kringloopwinkels .. heb authentieke boeken gekocht van Tjalie Robinson de Piekerans.. geweldig boek!
    Ben nog steeds op zoek naar mooie boeken…

    En C.J. Lentze. dank dat je voor me op pad bent gegaan voor de kwaci!
    Die toko is me ook bekend.. ga zaterdag naar Den Haag.. op rooftocht naar de kwaci!

  15. CJ Lentze zegt:

    Chandra… Toko Bandoeng in Osdorp, Amsterdam, die heeft de kwaci Cap Mickey Mouse! Alleen niet altijd op voorraad (vandaag ook niet), maar ze kunnen altijd bestellen.

    Verder verkoopt Supermarkt Wah Nam Hong op de Geldersekade, niet ver van Dun Yong, ook de rode en zwarte kwaci, maar van een ander, Chinees merk.

    • Chandra zegt:

      Hallo C.J.

      Terima kasih!! Heb gelijk een mail gestuurd naar toko Bandoeng.. geweldig zeg! Nou maar hard duimen dat ze dit kunnen nabestellen…
      Zal je op de hoogte brengen of het gelukt is..
      Groeten, Chandra

      • CJ Lentze zegt:

        Sterker nog: toen ik er was en ernaar vroeg, bleek dat de leverancier het in de loop van deze week zou brengen. Misschien liggen ze al in de schappen!

        Hoe is je kwaci-speurtocht in Den Haag verlopen?

        Groetjes, CJ.

      • Chandra zegt:

        Hallo C.J.
        vandaag naar toko Bandung in A’dam geweest. Helemaal blij met 10 dozen kwaci in mijn tas naar huis!!
        mijn voorraad is (voorlopig) gelukkig aangevuld… de eigenaar vertelde me dat er sinds 5 jaar geen logo van Micky Mouse op de dozen mocht staan wegens merkbescherming. Nooit geweten maar ja ik ben blij met de kwaci.. goedkoop zijn ze niet .. zelfs een tikkeltje duurder dan ik gewend was.. morgen ga ik naar Den Haag.. ga ik weer zoeken… naar kwaci!
        Terima kasih!
        groeten,
        Chandra

        • Anoniem zegt:

          Zou je het ook kunnen bestellen? Ik woon in roermond dus is wel een eindje!! Ik denk dat ik morgen eens ga bellen, wil ook een voorraad😉

  16. Pierre de la Croix zegt:

    Laten ze die kwaci dan Mikkie Tikus noemen.

    Weten die Amerikanen bij Pak Disney veel!

    Pak Pierre

  17. Chandra zegt:

    Beste mensen,
    Ik moet even een reactie geven op hetgeen wat ik gisteren bij toko Amazing Oriental in Den Haag heb meegemaakt.
    Bij Amazing Oriental, naast de Eko-plaza, kocht ik die Java Kwaci Semarang die 2,50 euro per doos kost.
    Toen zag ik bij een andere filiaal van Amazing Oriental, bij de Grote markt, dat deze 3,95 euro per doos kost.
    Nou dacht ik, dan is die van de andere filiaal goedkoper.. dus ik op een snelle draf weer terug… zag ik dat deze per doos 2,95 kost.
    Hoe kan dat nou dat die personeel het bedrag van 2,50 naar 2,95 binnen 1 uur om hoog geprijsd hebben….???
    Bij navraag bij een van medewerkers bleek dat de prijs van 2,50 euro , de prijs van gister was, en dat zij het nu verhoogd hebben.
    En dat ik, volgens hen, het geluk had dat ik voor de oude prijs mocht kopen..
    Op klantenservice hoeft je bij de meeste Chinese toko’s niet rekenen ( dat is mijn ervaring) dus deze medewerker hield voet bij stuk zij de bevoegdheid hebben om de prijzen naar believen te veranderen.
    Mijn ervaring bij de winkels van Amazing Oriental is, dat voor de meeste producten binnen de filialen van Amazing Oriental heel verschillend zijn.
    Ondanks dat ik destijds hierover meermalen een mails heb verstuurd naar het kantoor van Amazing Oriental ging zij niet hierop.
    Dus wees gewaarschuwd met de verschillende prijzen onderling voor 1 dezelfde product.

  18. Pierre de la Croix zegt:

    Zou onze Euro nu al en zo fors devalueren?

    Zo ja, dan als de bliksem naar de toko en zoveel mogelijk kwaci hamsteren.

    Pak Pierre

    • Wouter zegt:

      Lahillah, voor deze kwaci cap tikus moet je tanden hebben als van een konijn, de vaardigheid van een bètèt, de lippen van een lembu en de zoutbehoefte van een ouwe maagd…denk ik weleens…..maar ik zag dat die Spanjolen er ook wat van kunnen met hun zonnebloempitten, kwee nie….maar hun zonnebloem- of meloenpitten zijn wat groter dan die zwarte vliegen van ons….. sudah, zoek maar een leuke hobby, toh?

      • Pierre de la Croix zegt:

        Aan die originele kwaci (die je in mijn Semarangse tijd nog schreef als “kwatji”) Cap Mickey Mouse bewaar ik goede herinneringen. Gezellig eten in de bioscoop, tjekliek – tjeklak, kijkend naar Tarzan of But Abot en Lou Entèng. De lege kwacihulzen selentik naar voren, naar de jongens die klas kambing zaten. Dat was niet zonder risico. Veel Ambonnezen zaten klas kambing en die konden goed vechten.

        Zoute en gebarsten lippen kregen we van het spul, maar dat gaf niets, want wij waren nog niet aan zoenen toe. We droomden er wel van, hadden al enig idee hoe het moest (hadden we op de film gezien) en we wisten heel goed met wie. Met die onbereikbare dream girls die je, als je alle moed bij elkaar had geschraapt, via via een briefje deed toekomen. Tja …. once upon a time in the East.

        Al lang niet gesnoept trouwens, kwaci. Inderdaad, vervangende hobbies gekregen. Ik vind ook dat kwaci het beste smaakt op die eilandjes rond de evenaar, niet hier. Bij dit uit zware klei geschapen land passen grofstoffelijke versnaperingen als broodje bal, kroket en patatje oorlog. Mét mayo.

        Pak Pierre

      • Chandra zegt:

        Wouter, ik heb in een deuk gelegen van jouw beschrijving! En Pierre, zo leuk jouw herinnering die je beschreven heb… hoor ik nou ook eindelijk van anderen hoe hun kwaci-ervaringen zijn.. Ik blijk de enige in mijn familie die hieraan verslaafd is.. aduh.. bij het schrijven gaan mijn smaakpapillen naar de doos kwaci die in de keuken staat…
        en ach mijn speurtocht naar de kwaci blijft voortbestaan… kreeg van een vriendin een ander plastic zakje met kwaci ( ook uit Semarang) maar dat is een zeldzaam mooi zak. die maak ik niet open.. maak ik een museumstuk van ..Mikki tikus lijkt me een mooie naam..

  19. jeroen zegt:

    op internet lopen we al minstens 10 jaar te verkondigen dat veel toko’s zullen verdwijnen.
    Dat komt op de eerste plaats doordat de meeste ingredienten worden gekocht in de supermarkt.
    Het aantal toko’s dat er was kan niet leven van het steeds kleiner wordende specialistische assortiment.
    Het probleem dat mensen over het hoofd zien is dat supermarkten niet 20 jaar lang ingredienten gaan verkopen die wij toevallig nodig hebben. Als Azie ‘uit’ is kun zul je veel ingredienten daar niet meer vinden.
    En de toko’s zijn dan al verdwenen.

    Natuurlijk is Thais eten hip! Nederlanders gaan massaal naar Muang Thai op vakantie. En wat denk je dat Thaise vrouwen getrouwd met Hollanders gaan doen als ze eenmaal in Nederland mogen werken?
    Zo ook veranderd de Rendang van AH in authentiek Maleis, omdat Nederlanders massaal naar Maleisie op vakantie gaan. Het verkoopt beter, en misschien is de kok van AH ook in Maleisie geweest.

    Wat me tegenstaat van de Indische en Indonesische toko’s, is dat ze nauwelijks vernieuwen.
    In Indonesie doen ze dat ook. Het eten kan het zelfde zijn maar een moderner interieur. Of nieuwere gerechten uit Indonesie en een nieuwe uitstraling. Of hoofdzakelijk Es Campur en minuman Segar verkopen in de zomer en de winter wat anders.
    Of een vestiging van Es Teler openen met hun gerechten, zoal Es Teler en Mie Bakso Super Speciaal.

    Ik mis bij onze toko’s het pro actieve, als niemand in nederland gehoord heeft van es godor, dan zorg je toch dat mensen het kennen?
    Met nostalgisch gedoe zullen ze het niet gaan halen.

    • Chandra zegt:

      Hallo Jeroen. idd mis ik ook de pro-actieve van de Indonesische tokohouders om iets mee te doen..bv een soort van belangenvereniging of ondernemersvereniging voor Indische ondernemers?? Heuschen & Schrouff in Landgraaf was ca. 40 jaar geleden importeur met uitsluitend veel Indonesische producten.. er woonden en wonen nog steeds veel Indo’s in Limburg die in feite dankzij hun de Heuschen & Schrouff deed groeien als internationale bedrijf…en helaas vergeet dit bedrijf deze mensen waaraan zij hun groei te danken had…
      In december 2011 was ik bij deze bedrijf geweest, die intern ook een kleine toko runt.. Nou, ik zou het geen toko noemen, want bij binnenkomst gaf het allemaal een hele koude bedoening aan…. En helaas echte Indonesische producten, of het om vernieuwde Indonesische producten ging of niet, je vindt het hier niet meer…
      Inderdaad wel veel Maleise, Filipijnse, Chinese, Vietnamese en alles wat Aziatisch is behalve Indonesische producten….Zeer jammer.

      Natuurlijk zijn Indonesische tokohouders afhankelijk van wat de import-exportbedrijven allemaal importeren… snap ik ook wel maar ik heb steeds meer het onbehaaglijk gevoel dat de grens aan het vervagen is. De grens om toch het authentieke Indonesische producten naar de achtergrond te vervagen door steeds meer Chinese, Vietnamese of Thaise producten in de winkel te verkopen.
      Ook in Indonesië zelf worden aan de lopende band nieuwe gerechten en producten verzonnen en op de markt gebracht, net als in Thailand of Cambodja.. maar dat zouden we toch ook in de toko’s kunnen verkrijgen?
      Persoonlijk vind ik toko Bandung in Amsterdam een echte Indonesische toko.. die heeft ook niet voor niets de prijs gewonnen als de beste zaak van Amsterdam-West. Je voelt je daar snel senang!

      En ja, het is hip om vernieuwende gerechten uit te proberen.. Nederlanders doen het ook al jaren .. kijk maar naar die wereldgerechten van Honig of ander merk…
      Slowfood blijkt ook al jaren ‘ hip’ te zijn maar dat vind ik maar een uitgevonden woord om mensen te misleiden..
      Want anders zouden we onze moeders en oma’s slow- kokkinnen noemen want zij waren de pioniers in ‘ slowfood’!
      Gelukkig heb ik nog mijn ma en mijn tantes waar ik van hen de authentieke Indonesische gerechten leer koken.. Selamat makan!

  20. jeroen zegt:

    ik bedoelde trouwens, in Indonesie doen ze dat wel. Vernieuwen en nieuwe gerechten verzinnen.

    • sigeblek zegt:

      Het zal vreemd overkomen maar de “moderne” jonge Indonesiers verlangen terug naar de gerechten uit hun oma’s tijd.
      Het is zelfs trendy als je naar gespecialiseerde masakan/dapur daerah (streekgerechten) gaan uit eten.
      Sundanees, Javaans ,Betawi , Menadonees , Aceh etc , buiten de beroemde R.M Padang of de veel na geaapte Bakmi G.M (Gajah Mada) uit Jakarta.

      • jeroen zegt:

        Dat klopt dat heb ik ook gelezen, maar dat is in hun situatie een verandering, van modernisering terug naar traditioneel.
        Bij ‘ons’ zou dat betekenen dat er weinig veranderd.
        Het enige dat in mijn tijd ‘hip’ was, was Martabak.
        Tegenwoordig moeten jonge Indo’s met Chinezen en Vietnamezen mee als ze iets nieuws willen zoals zoeten drankjes en drankjes met groene theepoeder enzo.
        En dan te bedenken dat de Indonesische keuken voor culinaire Nederlandse ontdekkingsreizigers net zo is als de oceaan of heelal voor wetenschappers, er valt nog zo veel te ontdekken.
        Iemand zal boldly moeten gaan where nobody has gone before, en met iets nieuws moeten komen.
        Al vind ik die broodjes (zoals broodje ayam setan) bij toko ‘vrouwennaam’ in Amsterdam wel een heerlijk stap in de goede richting.

      • Anoniem zegt:

        Ik zal eens kijken😃

  21. Wendy zegt:

    Te koop bij oriëntal red wheel Breda €6,95 per 400 gram

  22. Anoniem zegt:

    Inmiddels is het 2015 en kan ik nergens meer kwaci vinden… Is er hier nog iemand die het wel ergens weet te vinden? Mijn dank is groot!

  23. Kim zegt:

    Heb je de kwatji inmiddels ergens gevonden? Ben er ook verslaafd aan😃 kan ze nergens meer vinden

  24. F.E.untoro zegt:

    Chandra Djoenaedi,
    Als je zonnebloempitten brand zonder olie in wajan dan smaakt het naar kwaci.
    Groeten,
    Ellen Untoro
    Ik zit op FB ( Frida Ellen Untoro) Succes

  25. Anise zegt:

    We hebben de kuaci in een witte (meloen) en gedeeltelijk zwarte (zonnebloem) variant. Goedkoop maar wel heel zout. Dus ik geef het niet meer aan de oudjes hier want vochtophoping in de longen kan vooral nu helemaal funest zijn.

    Flink wat woorden die iets met eten te maken hebben komen trouwens uit het Hokkien, toko 土庫 / kuaci 瓜子 / kecap 鮭汁 / teh 茶 / lumpiah, mie noem maar op. Heel af en toe zie je wat woorden uit het Perzisch, Arabisch of Portugees etc. (pasar, anggur, acar, karma, zaitun, nanas, keju, …) omdat de cullinaire invloeden van daar wat kleiner waren. Uit het Nederlands ken ik eigenlijk alleen wortel, kalkun, tomat, bistik, saus en kopi. Oh ja, cokelat natuurlijk ook.

    Niemand maar dan ook echt niemand gebruikt nog het woord kedai voor winkel. Als u dat leert in uw cursus BI, is er iets niet helemaal correct.

    • Bung Tolol zegt:

      @ Het woord Kedai voor winkel “” Niemand maar dan ook echt niemand gebruikt dat woord kedai voor winkel ,als u dat leert in uw cursus BI ,is er iets niet helemaal correct “” Pak Sigeblek gebruikte dat woord op 4 december 2011 maar Pak Sigeblek hoefde geen cursus BI te volgen ,want hij was een echte Indonesier ! Hij schreef ook alleen bepaalde Indonesiers van een oudere generatie ,net zoals het woord Warenhuis ook niet veel meer wordt gebruikt in Nederland ,alleen in de media .

      • Hans Boers zegt:

        @ Bungkie.

        Kedai is in geheel Malaysia het woord voor toko of warung of winkel. (Eveneens in sommige delen van Sumatra. Let wel goed lezen: ik schrijf “sommige delen”.)
        Op Aceh gebruikt men het woord Kedai voor bestuurslaag.
        (BTW: Heb jarenlang OOK in Malaysia gewoond en gewerkt)

        Soms, af en toe, kom je in Indonesia het woord Kedai WEL tegen, maar het is inderdaad NIET officieel. In Bandung heb je bijvoorbeeld Kedai Ponti (resto ponti)

        • Bung Tolol zegt:

          Ja Kedai ,Toko, Warung ,Winkel of warenhuis ,allemaal leuk en allemaal aardig maar allemaal leuk en aardig DICHT /TUTUP !🤢 Ik krijg vanavond 6 eters op bezoek maar heb maar 4 eetlepels ,dus ik kreeg een geniaal idee ,ik ga gewoon plastic eetlepels kopen bij de Hema ,Blokker,Action …… alle 3 tutup ! Oh wah effe de Supermarkt ! maar die mogen geen plastic bestek meer verkopen ,alleen van hout ( Milieu ) o.k hout dan maar ,ja had je gedacht ze hebben alleen houten thee lepels ,nou moeten vanavond 2 personen hun bordje leegeten met een houten theelepel ,bijkomend voordeel ,het duurt wat langer ! 🤣

      • Anise zegt:

        Alles komt waarschijnlijk weer terug in het leven want het woord wordt wel weer gebruikt maar in namen van koffiehuizen. U kent ze wel, de trendy kleine koffiebars met barista’s met leren schorten. Wat hier eigenlijk door Starbucks en Coffee Bean & Tea Leaf in de steden begon, want de White Coffee cultuur van een Maleisië kende men niet. (Nu wel want die maakten de afgelopen jaren ook opgang.)

        • Bung Tolol zegt:

          @Anise :Wanneer /kapan krijgen jullie daar in Indonesia “” Coffeeshops a la ibu kota Amsterdam ? Je weet wel zo,n zaak als je koffie bestelt ,ze je vreemd aankijken “”Koffie ? “” Koffie ?

        • Anise zegt:

          Ik durfde nooit naar binnen gaan. Wel op de Wallen kijken natuurlijk, zoals alle toeristen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “op de Wallen kijken natuurlijk,” Dat heet dan: kijken, kijken, en niet kopen. Geleerd bij de kooplieden die in Port Said aan boord hun spullen probeerden te verkopen aan zuinige Nederlanders.

      • Anise zegt:

        Over een beetje rare situaties gesproken; we waren in Hong Kong en op aanbeveling van ‘locals’ gingen voor een Dim Sum brunch naar een restaurant wat van 8.00 tot 14.00 uur open is. Bijna onvindbaar, eerst een trappenhuis door en achter wat verborgen deuren, het restaurant.

        Er waren zoals zo vaak grote ronde tafels waar men met 10 personen aanzat, gemengd en door de drukte had je geen keuze en zat je met wildvreemden aan tafel. De dim sums werden op karretjes rondgebracht en waren lekker. Thee werd in de mokken gesmeten en de tafel was helemaal nat. Het was een gezellige chaotische drukte. “Goh” zei mijn man, “dit is toch echt wel authentiek.”

        Toen ik -natuurlijk in het Kantonees- met de andere gasten aan onze tafel een gesprek probeerde aan te knopen, antwoordde men mij in het Mandarijns dat men me niet verstond. Wat blijkt, alle acht kwamen uit de PRC en waren dus gewoon toeristen! En zo bleek bijna niemand in het restaurant uit de omgeving te komen; het stond heel goed bekend maar niemand van HK at er ooit.

        • Bung Tolol zegt:

          Nee geachte heer Somers op de Wallen kijken is niet het zelfde als kijken ,kijken en niet kopen ! Wij Amsterdammers noemen dat “”Loeren naar de Hoeren !”” ,dat is een beetje hetzelfde als “”Gluren bij de Buren “” of krijg de tering met je nering ! Dat laatste gebeurt nu er zit de tering in de nering .Want toeristen weg ! Hoeren dikke pech !. 🤢

        • Jan A. Somers zegt:

          Maar voor de meesten blijft het bij kijken.

    • Hans Boers zegt:

      Hokkien: Vergeet niet de oorspronkelijke omschrijving voor Becak….cak eten
      En Cap cai.

      En toen ik in Malaysia woonde at ik regelmatig (minimaal 3x per week) in een backstreet van KL langs de kant van de weg waar ze ook mijn mijn favourite Pai Kwat Wong verkochten en waar ik ook steevast door de Saoche werd gewaarschuwd: Sir, this is not halal..

      • Anise zegt:

        Ja lekker hé die spare ribs. Die mis ik wel want in HK en Spore zijn ze beter dan hier, ze zijn vaak nogal taai of hebben zeer veel vet. Alleen wat adressen in Pluit hebben redelijke ribbetjes en dan moet men nog geluk hebben want de ene keer is het beter dan de andere. Ik vind trouwens de Balinese versies ook wel smakelijk. Het is bijna etenstijd!

        • Hans Boers zegt:

          @Anise…. In S’pore had je vlakbij de Anson Road een soort pleintje waar ’s avonds het paradijs wat betreft eten dan, opengesteld werd..Allemaal kleine tentjes met hooguit een paar bankjes en stoeltjes voor elk tentje…. En als je bij een bepaalde kedai wat wilde eten, maar er geen plaats was, mocht je gewoon bij een andere gaan zitten waar wel plaats was. Maakte niets uit, geen haat en nijd onderling…

          In Subang Jaya Malaysia had je in de plaza een speciaal sate restaurant…. enkel sate, sate links, rechts, voor achter, alleen van de lucht al – als ik aan kwam rijden – werd ik knettergek…

          In KL was het zondag ochtend met mijn vrienden/business partners Pang W.S. en Chan A.K. steevast dimsum tijd. We kwamen binnen om een uur of 10 ’s morgens en gingen tegen een uur of 2 ’s middags pas de deur uit, ff een tukkie doen en tegen 5 uur ’s middags doken we weer het centre in tot een uur of 10 ’s avonds, want de volgende dag moesten we weer centen terug verdienen wat we in het weekend uit gegeven hadden.

          Oh ja, de befaamde steamboat, ook zo iets waar je helemaal hotel de botel van werd. De befaamde ikan kakap gestoomd op de grote ronde draaischotel met de lekker saus en kruidengroente…En een ieder loerde op de vissenkop want die was natuurlijk on top of the list.

          Ik mis mijn buitenlands werk en mijn vrienden heel erg en misschien omgekeerd ook wel. Weet ik niet…Contact verloren uiteindelijk nu we allen de grijze haren aan het tellen zijn en vrije tijd over hebben en aan “de goeie ouwe tijd” denken hahaha.

          Eet ze en happy weekend u allen.

        • Anise zegt:

          Het is jammer dat in Singapore bijna al die goedkope hawker centers overdekt zijn tegenwoordig. Maar men kan nog wel buiten eten in veel plaatsen, zelfs in Central. Chinatown blijft leuk en natuurlijk is het heel tof in Geylang als u het niet erg vindt door de ‘meisjes’ uit China aangesproken te worden.

          Kuala Lumpur heeft meer te bieden dan een Jakarta, ik ben het daarmee eens. Misschien toch eens MM2H overwegen? Als u het mist, waarom niet? En de gezondheidszorg is niet slecht terwijl het goed bereikbaar en Singapore vlakbij is.

          We gaan wel graag naar Penang, ook een paradijs voor wie van lekker eten houdt. En zoals KL etnisch heel divers, maar iets flexibeler in hun alcohol beleid, wat mijn man wel kan waarderen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “en vrije tijd over hebben” Dat enken ze ook van mij. Vandaar dat ik tijd tekort kom.

        • Jan A. Somers zegt:

          Al jullie verhalen zijn voor mij een moderne versie Tempo Doeloe.

  26. Anise zegt:

    Ik word hier trouwens door de tantes gecorrigeerd; pompoenpitten zijn ook lekker!

    Ik winkel niet veel in toko’s als ik in Europa ben maar ik weet wel dat ik ze gezien heb bij Xenos of Action. En zelfs AH had gezouten pompoenpitten uit Turkije.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.