Maandelijkse demonstratie st. Japanse Ereschulden.

Ted HarrtmanDinsdag 12 april 2011 was het de tweede dinsdag van de maand, tijd voor de JES-demonstratie. Allen vonden de ontzettende mega-catastrophe die Japan een maand geleden had getroffen, een te grote beproeving voor een vroegere vijand! De ambassadeur zei het zeer te waarderen dat de stichting Japanse Ereschulden, als eerste medeleven had betuigd. Bovendien dat Nederland zo spontaan actief hulp had gegeven.

De 197e petitie –> Download Petitie 197 , herinnerde wel even aan de oorlog 65 jaar geleden te vergelijken met een tsunami, ook wij verloren dierbaren. JES presenteerde weer een initiatief dat ten goede aan zowel de Japanse als Nederlandse slachtoffers kon komen. Het kwam niet goed over. Later in de toelichting verduidelijkte Evert van Renesse hun reactie: Zij hebben eenmaal een mentaliteit van behoudendheid, begrijpen het niet altijd goed en durven niets te vragen om gezichtsverlies te voorkomen. Met de minuut stilte die altijd trouw wordt gehouden, deden we dit ook uit respect voor de Japanse slachtoffers van de aardbeving. De voorzitter vertelde over het gesprek dat het Indisch Platform met Mark Rutte had. De Indische kwestie zit in mijn hoofd, zou hij gezegd hebben, maar is een zaak van de vakminister.

De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner die bij het gesprek aanwezig was, maakte toen een afspraak voor donderdag de 14e april. Over de tentoonstelling Na 65 jaar nog altijd kind van de rekening vertelde Wiko Lamain dat deze in Roozendaal komt en daarna in Ede. Een boekwerkje van de complete tentoonstelling is verkrijgbaar voor de prijs van 7,50. Tot zover dit keer een bescheiden verslag over de voortgang van de acties.

Ted Hartman.

Dit bericht werd geplaatst in Stichting Japanse Ereschulden-Indisch Platform. Bookmark de permalink .

2 reacties op Maandelijkse demonstratie st. Japanse Ereschulden.

  1. Boeroeng zegt:

    Ik hoorde laatst dat de moeder van Veldhuijzen van Zanten ook in een jappenkamp verbleef ?
    Kan iemand dat bevestigen.?
    Maar…. wat zij ook zegt of wat Rutte zegt…
    Het is een constante in de Nederlandse politiek de Indische kwestie opzij te schuiven… dood te zwijgen.
    Dus reken maar nergens op.
    Die kadootjes van het Gebaar gebeurde ook alleen maar omdat men eerst Joodse Nederlanders een vergoeding wilde geven…. en toen na kritiek moesten erkennen dat ze de Indische Nederlanders vergaten.
    De regering, ik dacht Balkenende II, was van mening dat het Gebaar de finale afkoopsom was voor alle claims.. backpay, materieel rechtsherstel..
    Maar de overheid ( mn stichting het Gebaar) ging groots reclame maken dat het Gebaar was voor de kille ontvangst…..
    De politiek zweeg en misleidde daarmee het publiek.

  2. Ted Hartman zegt:

    Boeroeng en Nelly, hartelijk dank voor de medewerking bij het promoten van JES.
    N.a.v. vraag over de moeder van Marlies Veldhuijzen van Zanten – Hyllner, het volgende gelicht uit een toespraak van de staatssecretaris VWS, t.g.v. de afscheidsbijeenkomst van de PUR dd.5 januari 2011
    “De oorlog ligt 65 jaar achter ons. Het huidige kabinet wil net als het voorgaande een bijdrage leveren aan het levend houden van de oorlogsgeschiedenis voor nieuwe generaties.
    Ik ben uit 1953. Van na de oorlog. In mijn ouderlijk huis hangt een foto van een zonnig tafereel. Een jonge man op een prachtige motorfiets en om hen heen kinderen. Vr, achterop leunend tegen hem. Allemaal fris en luchtige tropenkleren, stralend, vrolijk. En van de kinderen is mijn moeder, kind op Sumatra. Op mijn vraag voor het eerst wie zijn dat allemaal?, herinner ik me niet het antwoord. Wel de aarzeling van mijn moeder, zoekend naar de woorden.
    Hoe vertel je een klein kind wat grote mensen elkaar aan kunnen doen?
    Al voor ik het verhaal kende besefte ik dat er iets wezenlijks was gebeurd in die oorlog. Europa dreunde nog na van de schade toen ik naar school ging en mijn mensbeeld ontstond tussen de uitersten van de giant shep for mankind en het beeld van een klein jongetje, ster op zijn jasje, handjes omhoog geheven en achter hem die hele grote soldaat met gericht geweer. Hoe word ik een goed mens? Hoe kan een mens iets stellen tegenover dit grote slechte? Hoe leer ik hiervan? Wat zou ik hebben gedaan?”
    Hieruit maak ik op dat ze in een kamp op Sumatra genterneerd was. Ted Hartman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.