In het BiografieBulletin van najaar 2010 een interessant artikel over emigratie van Indische Nederlanders naar de Verenigde Staten: Amerindo Country, De stem van de Nederlands-Indische gemeenschap in de Verenigde Staten, van Jeroen Dewulf. De auteur Jeroen Dewulf is hoogleraar Duits en Nederlands aan de Berkeley Universiteit van Californie.
De strekking van het artikel wordt mooi uit de doeken gedaan in de inleidende alinea:
“Uit angst dat Indische Nederlanders zich niet zouden aanpassen aan Nederlandse normen en waarden, stimuleerde de Nederlandse regering na de Tweede Wereldoorlog emigratie van Indische repatrianten naar de Verenigde Staten. Wetenschappelijke studies hebben de geschiedenis van Amerindo’s als een succesverhaal beschreven. Maar biografische en autobiografische teksten geven dikwijls een ander beeld.” Het artikel wordt afgesloten met een interessante literatuurlijst. Onder de genoemde titels veel (auto-)biografisch materiaal.
BiografieBulletin verschijnt drie keer per jaar. Een abonnement kost 36,-. Losse nummers 16,- (incl. verzendkosten). Zie website voor meer informatie. Op de website kunnen de jaargangen 2007 en 2008 online worden ingezien. Bron
...................
Indisch4ever 
@Sigeblek: je hebt helemaal gelijk. Die tweede emigratiegolf is echter gefaciliteerd doordat senator Pastore en congresman Walter hun Pastore-Walter Act in 1959 bijstelden waardoor een nieuwe groep vluchtelingen uit Nederlands-Indie een visum kon aanvragen. Het enige wat de Nederlandse overheid kon doen, was behulpzaam zijn bij het zoeken naar Amerikaanse sponsoren zoals kerken, sociale instellingen en particulieren die garant wilden staan voor de opvang van de vluchtelingen.
En ja, si Tjalie heeft tijdelijk hier in Whittier (een oostelijke deelgemeente van Los Angeles County) gewoond. Bij Rene Creutzburg, de hoofdredacteur van het maandblad ‘De Indo’, hangt een prachtig portret van hem dat ik binnenkort online zet.
Carol Annink had een hoofdstuk geschreven met de titel “Orang Indo en Indonesian Dutch” in Indonesie en VSA .
Is te lezen in het boek Het Onbekende Vaderland ( Repatriering van Indische Nederlanders 1946-1964 van Wim Willems-Leo Lucassen blz 147-159 )
Ik dacht dat si Tjalie ook tijdelijk in California had gewoond.
Ik denk dat het “stimuleringsbeleid”van de Nederlandse regering moet gezien worden dat ze geen bellemeringen hadden opgeworpen toen bijna 30.000 Indische Nederlanders als 2de golf naar USA emigreren om te vervoegen bij de andere 30.000 reeds aanwezige Indische Nederlanders.
De redenen waarom ze weg willen uit Nederland was onder andere :
1.tekort aan woningen , werk en belabberde Nederlandse economie
2.Paternalistische en negatieve houding van de Nederlandse samenleving ( Denk maar aan het film Contract Pension -Djangan loepah )
De titel zegt het al : VERGEET NIET.
3. Ze worden ook gezien als concurrenten op de arbeidsmarkt ( vaak onderwaardering van hun diploma’ s)
okeee… we w88 op je mail
Wat zeker gebeurde na 1950 was het stimuleren van massa-immigratie naar Amerika.(ook Canada, Australi, Nieuw Zeeland)
Men vreesde 20 miljoen mensen in het jaar 2000.
Maar dat was een overheidsbeleid gericht op de gehele bevolking ..
De Nederlandse regering heeft emigratie van Indische Nederlanders helemaal niet gestimuleerd. Sinds wanneer kan een buitenlandse regering beslissen over het Amerikaanse visabeleid? Het was juist dankzij de Amerikaanse Pastore-Walter Act dat tussen 1958 en 1961 een contingent Indische Nederlanders, Molukkers en Indo-Afrikanen, gesteund door een sponsor, kon emigreren. De wet faciliteerde ‘displaced persons from Indonesia’. Ik mail jullie binnenkort de eerste Amerikaanse reportage ooit over de Indische gemeenschap in Zuid-Californie. Geschreven door Elisabeth Kasson van de LA Times. Samen werken we aan het boek ‘United States of Amerindo’ wat zich in een groot aantal Amerikaanse staten afspeelt.