Blauwe jongens, gouden duinen van Ido Eduard Saueressig:
Veel Europese marinemensen kregen in de tropen bij zelfs de geringste inspanning een hoogrode gelaatskleur. Dit was dan ook de reden dat ze door hun inheemse collega’s spottend ‘roodhuiden’ of ‘rode jongens’ werden genoemd. Als reactie hierop kregen de Indische matrozen van hen de spotnaam ‘Blauwe jongens’. In de jaren vijftig bracht de marine deze spotnaam naar Nederland. De in groten getale gerepatrieerde Indische Nederlanders werden toen denigrerend de “Blauwen” genoemd.
...................
Indisch4ever 
Mijn grootvader van moeder’s zijde, Jakob Ulrich Bonjer, telg uit een noordduits zeemansgeslacht uit Emden, kwam eind 19de eeuw als stuurman in Nederlands Indi aan, bleef er hangen en werd havenmeester. Alhoewel hij “netjes” met een inlandse vrouw was getrouwd en met haar 2 dochters, dus Indische meisjes, kreeg, noemde hij Indo’s steevast “Blauwen” of “Klipgeiten”. Mijn grootvader overleed in 1925. “De Blauwe” voor Indo werd dus al lang voor 1950 gebezigd. Ik ben benieuwd of “Klipgeit” voor Indo ook in bredere kring bekend was/is en waar die (bij- of scheld)naam vandaan komt.
De kop “Echte Indo’s houden van een goed boek”……leuke reclameslogan….maar al die Indo’s die niet van lezen en dus niet van een goed boek houden….zijn dat dan geen echte Indo’s?
Wat betreft de benaming “Blauwen”. Ooit las ik iets over Indigoteelt op Java. Dat degenen die de Indigo tot kleurstof moesten verwerken een blauwige gloed op hun huid kregen, waardoor zij werden aangeduid als blauwen.
En ander verhaal is dat de aanduiding Blauwen zou verwijzen naar de blauwe mongolenvlek op de rug van Indische babies.
Beide verhalen vind ik een betere verklaring voor de aanduiding Blauwen` dan die van de heer Ido Saueressig.
Ik denk dat de term “Blauwe jongen” een synoniem was voor “Bruine jongen”. Er is zover ik weet geen excacte kleuraanduiding in de bahasa voor “Bruin” zoals bv. zwart- hitam, geel- kuning, groen- hidjau, wit- putih, rood- merah etc.etc. Voor de kleur “bruin”
waren er wel diverse benamingen zoals “warna tjoklat”(de meest gebruikelijke), “merah tua”, “warna tengguli”, “warna sawo matang cq. tua”. Er zullen mogelijk nog veel meer zijn, maar die genoemde kleuren- aanduidingen lijken mij te omslachtig voor een kortstondige verwijzing naar een “Blauwe”-jongen waardoor “BLauwe” als keuze is bepaald. Dit is althans mijn mening, ik zou het anders ook niet weten hoe het precies tot stand is gekomen.
Ik heb eens een aanvullend testament gelezen… geschreven in 1830 ongeveer te Indi
Een totokvader onterfde al zijn kinderen, blank of blauw.
Specifiek schreef hij het woord blauw of blauwen.
Deze term kan nog wel uit de marinewereld komen…. maar het bestond toen al..
De term “blauwe jongen” was zeker niet discriminerend of laatdunkend in gebruik. Natuurlijk lag het ook aan de toon waarop het werd gebezigd. Wij zagen dit ook als een soort geuzennaam. Op het KIM werd deze uitdrukking zeker niet gebruikt dit mede vanwege de behoorlijk vormelijke omgang met elkaar. Eind van de jaren ’50 toen veel Indische en Ambonese jongens uit de Oost kwamen of kort na aankomst zich als beroeps aanmelden werd de kreet blauwe jongen steeds gewoner.
Peter Pinchetti heeft volkomen gelijk. Over het ontstaan van de term bestaan diverse verhalen, welke de goede is weet ik ook niet.
ik vind het geen sluitend en bevredigende verklaring voor de term”blauwe” jongens, waar slaat dat blauwe precies op??? Ik loop niet blauw aan als het warm is, in tegendeel.
Ik heb welgeteld 17 maanden bij de KM op het KIM mijn dienstplicht vervuld. Ik was me toen niet zo bewust van de term Blauwe. Opvallend was dat we als Indischen wel samenhokten (ARO’s, adelborsten en officieren) zonder rang of stand.
Ik heb als “Blauwe jongen” vanaf eind 1955 tot 1 mei 1989 bij de marine gediend tot mijn fucuntioneel leeftijds ontslag (F.L.O.50jr). Het was idd. gebruikelijk dat wij “blauwe jongens” of “biroe`s” werden genoemd als aanduidingsverschil tussen totoks en Indo marinelui. Ik heb echter nooit een opzettelijk degrinerende ondertoon bespeurd wanneer iemand de term “bl.jongen” of “biroe” hanteerde in gesprekken c.q. discussies etc. Door de Blauwe jongens werden de Blanda`s “Bleekscheet” of “Kaaskop” cq. “Kdju” genoemd en deze benamingen werden wederzijds algemeen geaccepteerd, zonder de tendens van enige vorm van discriminatie. Meestal werd er ook hartelijk om gelachen, bij de marine wist men gewoon niet beter. Ook werden er door de “Kedju`s” veel algemene Indo-termen gebruikt in de onderlinge communicatie tussen “Blauw en Bleek” en dat werd wederzijds evenzo als normaal ervaren. Ik had er in elk geval totaal geen moeite mee.