door James Jurhill —

Hallo luitjes,
adoeh ja het leven is soms tranendal. Maar moet toh ook tijd zijn voor af en toe ngobrol(kletskoek verkopen) of ‘gepast humor’. Dat is toch de saus van het leven. Bekend gezegd "Carpe Diem" (pluk de dag) heef ook wel wat mee te maken hoe je kijkt tegen het leven.
De Joden hebben ook een soort humor, wat hen deed overleven in tijden dat ze verdrukt werden en in de diaspora verstrooid werden.
Nah, wij Indo’s toh ook in de diaspora (over de gele wereld verstrooid) en wij toh ook soms verdrukt (vanwege ons huidskleurtje).
Ajo laten wij elkaar maar bemoedigen met vrolijke Indische humor. Misschien jullie kennen ook wel ‘leuke praatjes of cerita’s(verhaaltjes) of mopjes of anekdotes. Laten we het met elkaar delen.
Nee, deze niet mijn bedoeling om Indische geinlijn op te starten, maar gewoon af en toe elkaar een leuk e-mailtje toesturen, kenne we weer lache.
Spreekwoord zegt "Lachen leer je niet, maar kun je wel verleren !" Wah, itoe dat is niet goed als je dat verleert en word een zuurpruim. Indische gezegde "Je lach je kriepoet" (Je lacht je te barsten).
Ok, hier is een waar gebeurde anekdote, die ons moeder mij in haar laatste levensjaren ooit vertelde. Misschien dat je dat al eens gehoord hebt.

Latah:
Mijn ouders wilden oude kennissen opzoeken. Toen ze voor hun deur stonden, bleek er niemand thuis te zijn. Door hun aanhoudend gebel stak de (Indische) buurman van de kennissen van mijn ouders, zijn hoofd buiten zijn voordeur en vertelde hen dat zijn buren niet thuis waren en er direct aan toevoegend met de vraag waar mijn ouders vandaan kwamen (In Indonesie zijn mensen altijd heel nieuwsgierig).

Mijn ouders vertelden het en dat ontlokte bij de buurman de opmerking dat dat wel heel ver is en.. of mijn ouders niet genegen waren om even bij hem binnen te komen voor een kopje koffie of thee.

Mijn ouders stemden toe en zaten even later genoegelijk aan de koffie toebroek en de thee en allerhande aangesleepte Indische lekkernijen.

Er werd over en weer flink gekeuveld en opeens kwam het onderwerp op latah, een soort Indonesische zenuwtic, waar vooral Indonesische of Indische vrouwen mee behept zijn.

Zo�n vreemde en vaak op de lachspieren wekkende tic uit zich vooral als een soort schrikreactie.

Zei de buurman van de kennissen van mijn ouders: �Wah, menir, u moet weten ja, dat hier in mijn achtertuin, is net een Chinese kuburan (kerkhof).�

Mijn argeloze ouders keken vreemd op bij deze opmerking en vroegen aan de buurman wat hij bedoelde en of dat echt zo was.

Buurman: �Ach niet zo hoor.. maar weet u, mijn vrouw als ze schrikt ze zegt altijd: �Cina mati..�(Een dode Chinees). Ja en dan moet ik die dooie Chinees wel begraven toh ?� voegde hij er grappend aan toe.

Nou luitjes, ik hou me aanbevolen voor jullie bijdragen. "Samen lol, meer lol." Oftewel zoals Toon Hermans dat zei " Als je iemand hebt die met je lacht en grient, dan heb je gevonden een ware vriend !"

Groetjes en huggies uit Bandung

Jim