Alfred Birney is de vooraankondiger van een nieuw boek:
De Nederlands-Amerikaanse schrijfster Inez Hollander mailde me dat haar boek, Silenced Voices, Uncovering a Family’s Colonial History net in Amerika is verschenen. In het voorjaar verschijnt het in het Nederlands bij uitgeverij Atlas, onder de titel Verstilde stemmen, verzwegen levens.
Soms moet men provoceren om gehoord te worden, schrijft hij:
Wie ook maar de joodse en Indische episodes in de Tweede Wereldoorlog naast elkaar durft te zetten op wat voor manier dan ook, wordt niet gehoord in Nederland
...................
Indisch4ever 
Als ik naar jouw guitig smoeltje kijk, kan ik er wel om lachen. Ik heb trouwens alweer een vooraankondiging voor jullie. Compleet met doorhalingen
Duhhh.. ik zat te provoceren…
Correctie: – Soms moet men provoceren om gehoord te worden – dat schrijft ZIJ, de schrijfster. Ik heb haar tekst tussen dubbele aanhalingstekens staan.
Als men een vergelijking wil maken en waarom niet, dient wel systematisch en grondig te werk te gaan en niet die dingen eruit pikken die in zijn kraam past.
Wat de Europese situatie betreft, Hitler had al op de Reichstag in September 1941 gesproken over “die Vernichtung des Judentums”, duidelijker kan het niet. Op de Wannseeconferentie (aanwezig o.a. Heydrich en Eichmann) van Januari 1942 werd alleen maar gesproken hoe de “Endloesung” de definitieve oplossing, per Land georganiseerd (het was al besloten) moest worden (de originele) notulen zijn op het Internet te lezen. Dus de vernietiging der Joden (ik praat niet over Rom) en alleen hen werd van bovenaf bevolen, verging planmatig en op industriele wijze. Is daar bij de Japanners iets soortgelijk te vinden??? Tojo is als oorlogsmisdadiger terechtgesteld, is die te vergelijken met Hitler???
Dan is er een niet over het hoofd te zien verschil, Nederland als koloniale mogendheid t.o. van een Aziatische mogendheid. Wat voor consequentie heeft dat voor de vergelijking.
Ik ben het met Mas Rob eens dat een vergelijking met andere onder de Japanse bezetting geleden landen meer zin heeft. Er valt iets meer te vergelijken.
Rob,
Het doel van iedere vergelijking is het meten van overeenkomsten en verschillen..
Je hebt hier twee soorten van vervolgingen van ethnische minderheden..in de Nederlandse geschiedenis.
Of een vergelijking zin heeft is te bepalen door de vergelijking uit te voeren en niet bij voorbaat taboe te maken..
Het vergelijken van historische verschijnselen heeft altijd wel zin…toch ?
Het is niet nodig dat er persé een zinnige analyse uit moet rollen.. zo werkt dat niet.
Maar in dit geval zie ik best wel gelijke patronen in die vervolging… Het is zinnig dat vast te stellen.
Ik noemde al patronen ..maar wat te denken van deze:
japans, indonesisch nationalisme leidt tot vervolging van ethnische minderheid…
duits nationalisme idem….
lijkt me wel een zinnig geschiedenisles
Andere vergelijkingen liggen ook voor de hand natuurlijk..
Historische vergelijkingen worden gemaakt met een specifiek doel. Soms wordt dit doel expliciet genoemd, soms niet.
Daarom mijn volgende vragen:
– Wat is het doel van een vergelijking tussen de holocaust en interneringskampen /POW kampen in Azië?
– Waarom zou die vergelijking leiden tot een zinnige analyse van wat er in de oorlogsjaren zich in voormalig Indië voordeed?
– Liggen andere vergelijkingen niet meer voor de hand? (b.v. Japanse bezetting van Maleisië/Singapore en Indochina in de oorlogsjaren).
Het idee is dat de jodenvervolging in Nederland niet te vergelijken is met de belandavervolging te Indië (41-45..inclusief bersiap)
Maller nog… men vind het soms moreel ongepast die vergelijking te maken..
Ook in Indische kringen hoor je dat soms.
Uitingen van vervolgingen zoals… stamboom overleggen, papieren ophalen tegen hoge betaling, ontslagen worden, mensen mogen niet meer werken voor belanda’s, mensen mogen niet meer verkopen aan nederlanders, nederlands werd een verboden taal, onderwijsverbod, deportatie, 2 daagse treinreizen als haringen in een ton, zijn simpel te vergelijken met de anti-joodse praktijken in Nederland..
Ook het kampleven van de pow-kampen ging steeds meer lijken op vernietigingskampen.
Uiteindelijk werd het dodenpercentage 20% ..maar als de oorlog een paar jaar langer had geduurd zou meer dan 50% overleden zijn..
Het resultaat van die vergelijkingen kan nooit zijn een ‘absolute gelijkstelling’ .. maar wel gelijkstellingen constateren in de details, … naast de verschillen.
Het ging om vervolgingen van ethnische minderheden.. en dat het doel was die te verwijderen uit de samenleving, al dan niet met hulp van een opgehitste bevolking.