De erfenis van Hans Boers is imexbo.site.
Vele verhalen, een schatkist met foto’s, veel werk deze te verwerven en te beschrijven.
Het zijn familieverhalen, maar ook van verwante takken of niet zo verwante families en foto’s. Het werd een caleidoscoop van de geschiedenis van Indische Nederlanders te Indië.

Hans: Theodorus “Toontje” Poland, de Lt.Kol tlr met zijn eigen Barisan Madoera.
Toon was in Indië vader van totaal 22 kinderen, die hij bij zijn vaste Javaanse Niyai Fien had en met wie hij uiteindelijk in 1855 huwde, uit erkentelijkheid jegens haar trouw aan hem in al die jaren en om haar te verzekeren van een weduwen pensioen, mocht hij eerder het aardse leven verlaten. Bij de terugtocht van het leger bij Fort Amerongen (Tanah Batak Sumatra) in 1833, hielp zij haar zwaargewonde man te vluchten, waarbij zij zelf hoogzwanger was en zij hem droeg, geholpen door een bediende, gedragen aan een bamboe hangbaar. Volgens de boeken en krantenartikelen over deze slag, scheen hij zoveel respect en bewondering van de Padri’s gehad te hebben, dat hij voor alle soldaten en hun vrouwen en kinderen, een vrije aftocht had bedongen uit Fort Amerongen.

Toen de dokter eens besloot om zijn been te amputeren wegens een zware oorlogsverwonding ging Toontje er dwars tegen in en was het Fien die hem verzorgde en zijn been met koude kompressen behandelde en hij tot stomme verbazing van de dokter, volledig genas. Toon moest eens als lijfwacht fungeren voor de 8-jarige prins van de kraton Jogja en zijn commentaar was: Nu moet ik ook nog eens voor kinderbaboe spelen. Deze affaire duurde voor Toon gelukkig niet lang.
Hij eindigde zijn militaire carriere als Kolonel Titulair, was Luitenant Kolonel gedecoreerd met de MWO 3de klasse in 1849 en nog een paar andere ordes. (Is te vinden in de boekwerken en legerdossiers.)