Beste redactie van Indisch4ever,
Ik ben al enige tijd op zoek naar een oud Nederlandstalig lied dat zich afspeelt in Nederlands-Indië. Samen met ChatGPT heb ik inmiddels behoorlijk gezocht in oude liedteksten en archieven, maar tot nu toe zonder de titel of uitvoerder te vinden.
Misschien dat iemand binnen jullie lezerskring het lied herkent.
Uit mijn herinnering begint het ongeveer zo:
“In zijn huisje in de rimboe lag hij op het ziekbed neer.
En Sarina, het zwarte vrouwtje, zij verzorgde hem zo teer.”
Verder herinner ik mij:
“Toewan,” riep ze, “lieve Toewan, jij nou breekt je eed van trouw.”
En later in het lied:
“Maanden later staat Sarina in haar Priok aan de kaai, en daar staart ze handenwringend een vertrekkend zeeschip na.”
De precieze bewoording kan iets afwijken, omdat ik de tekst uit mijn herinnering opschrijf.
Het verhaal lijkt te gaan over een Nederlandse man in Indië die ziek wordt en door Sarina wordt verzorgd. Hij heeft haar kennelijk trouw beloofd, maar vertrekt uiteindelijk per schip naar Nederland. Sarina blijft achter en kijkt het vertrekkende schip vanuit Tandjong Priok na.
Ik vermoed dat het een behoorlijk oud lied is, mogelijk uit de tijd van artiesten als Lou Bandy, Louis Davids, Willy Derby en Kees Pruis. Ik weet echter niet of een van hen het daadwerkelijk heeft gezongen.
Mijn vragen zijn daarom:
Wie herkent dit lied? Wat is de titel? Wie heeft het gezongen?
En bestaat er misschien nog ergens een opname, plaat of volledige liedtekst?
Als jullie deze oproep onder jullie lezers zouden willen delen, zou ik dat bijzonder waarderen. Misschien herkent iemand het lied nog uit zijn of haar jeugd of van ouders of grootouders.
Alvast hartelijk dank voor het meedenken.
Met vriendelijke groet, Dick van Poorten.
...................
Heel hartelijk dank! Mijn oma heeft me dit geleerd, dit roept veel herinneringen op. Nogmaals heel hartelijk dank!
Een ander Sarinalied: “Sarina een kind uit de dessa”.
voor de tekst zie: https://www.liederenbank.nl/text.php?recordid=80794&lan=nl
2de couplet:
“Zij gingen naar de alang alang ….. “.
Adoeh …… sakit dese om daar het hele erge te doen.
Dit liedje heet Slamat Tidoer (ook bekend als Slamat tidoer, slaap maar zacht), dat oorspronkelijk in de jaren 20 of 30 bekend is geworden door de legendarische Nederlandse zanger Willy Derby.
Je herinnering aan de tekst zit heel dicht bij het origineel! In de officiële songtekst zingt hij over het “bruine vrouwtje” in plaats van het “zwarte vrouwtje”.
De officiële songtekst (eerste couplet & refrein)
“In z’n huisje in de rimboe
Lag hij op het ziekbed neer
En Sarina, ’t bruine vrouwtje
Zij verpleegde hem zo teer
In een ijldroom sprak hij zachtjes
Van zijn mooie Amsterdam
En Sarina die ‘m zo lief had
Droogde ’t voorhoofd bleek en klam
Hoe teer bezag ze hem
En innig klonk haar stem:
Slamat tidoer, Lieve blanda
Nonnie waakt de hele dag
Jij weer heel gauw beter worden
Slamat Tidoer, slaap maar zacht.”
Waar gaat het lied over?
Het is een typisch melancholisch, koloniaal drama (een zogeheten ‘levenslied’ of ‘Indische smartlap’). Het vertelt het verhaal van een Nederlandse man (blanda) in Nederlands-Indië die doodziek wordt en liefdevol wordt verzorgd door de Indische Sarina. In zijn koortsbeloften belooft hij met haar te trouwen, maar eenmaal hersteld breekt hij zijn eed en stapt op de boot terug naar Amsterdam. Het lied eindigt met Sarina die intens verdrietig achterblijft op de kade van Tandjong Priok.
Je kunt de tekst en discussies over dit historische lied onder andere terugvinden via de songtekstpagina van Muzikum of op platforms over de Indische geschiedenis zoals Indisch4ever.
Veel dank Aad,
Tja …. Willy Derby … daar kregen de mensen rooie oortjes van. Nog pas gisteren.
Zong hij ook niet “Hallo moeder, hier is Bandoeng”? Nog zo’n tranen trekker.