De VOC draaide grotendeels op arbeidsmigranten, van wie de meesten stierven onder barre omstandigheden.
In Tussen noodlot en fortuin schetst Roelof van Gelder vijftien pakkende portretten van matrozen en soldaten die het wél konden navertellen. Trouw
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Toen ik lang geleden meer onderzoek deed naar een verre voorvader in Kaapstad, zag ik dat daar dezelfde problemen wat betreft voedseltekorten en ziektes speelden.
Kaapstad was eerst een zgn. verversingsstation, dat is een tussenstop en plaats voor bevoorrading. En het werd door de VOC in feite gecreëerd als een plaats om zieke zeelieden op te lappen. Het had o.a. een ziekenhuis met plaats voor 3.000 personen. Er was natuurlijk onvoldoende medische kennis (aderlaten jongens!) en er waren geen werkzame medicijnen dus tegelijkertijd werd het een broedplaats van besmettelijke ziektes. Er ontstonden nogal wat dodelijke epidemieën daar.
Natuurlijk zag je dysenterie en pokken e.d. maar ook een redelijk unieke erfelijke stofwisselingsziekte; porfirie.
Tja …. vergeet de scheurbuik niet. Die stenen scheepsjongens van Bontekoe aan de haven van Hoorn zien er welgedaan uit, maar zo moeten ze er in werkelijkheid natuurlijk niet hebben uitgezien.
De VOC was geen sociale instelling, maar de kompenie zag wel het nut in van het stichten van een verversingsstation aan de Kaap. Effe R & R voor haar zeelieden om op krachten te komen en dan hojo-hojo weer verder, naar de palla en de foelie en de tjengkèh.