AD:
De geschiedenis bepaalde zijn lot totdat hij in Den Haag opnieuw begon. Leo Hoestlandt gaf het Indisch monument een bronzen luidklok en zijn kinderen een Haagse opvoeding. Dit is het levensverhaal van Leo Hoestlandt (21 juni 1930 – 3 januari 2026).
Leo was de benjamin van een Indische familie op Midden-Java. Zijn vader was ooit als wees naar een kindertehuis gebracht. Dankzij een carrière bij de Nederlandsche Handel-Maatschappij had de vader zich uit de armoe weten te ontworstelen. Het gezin met zeven kinderen had het goed. Er was personeel en een grote tuin waar Leo een heerlijke tropenjeugd had.
Aan het begin van de Japanse bezetting leken de gruwelen ver weg. De familie werd nog niet in een kamp opgesloten. Hoewel ze niet vrij waren om te gaan en staan waar ze wilden, en de kinderen niet naar school mochten, bleef de tennisbaan open. Leo was een groot talent en won op z’n twaalfde wedstrijden tegen senioren.
De oorlog werd echter allengs grimmiger. Leo’s oudste broer werd als krijgsgevangene afgevoerd naar Japan. Niemand zou hem ooit weer zien. En Leo werd, met z’n moeder en zussen, opgesloten in een vrouwenkamp.