De Groene Amsterdammer
Watson. ‘Mijn overgrootvader had best wel wat geld en bediendes’, vertelt ze. ‘Ik weet niet of ik kan zeggen dat het slaven waren, maar dat ze uitgebuit werden, dat staat voor mij wel vast. Mijn overgrootvader maakte zich daar schuldig aan, net zoals andere Nederlanders en Indische mensen met goede banen in de kolonie.’ Na de dialoogtafel heeft Watson haar moeder gevraagd over haar overgrootoma. ‘Zij werd door haar kinderen en kleinkinderen op handen gedragen en daardoor ook door mij, haar achterkleinkind. Het klonk altijd als een sprookje. Hoe ze vanuit Java naar Blitong verhuisde, een klein eiland tussen Sumatra en Borneo. Ze kwam terecht in het huishouden van mijn overgrootvader en was erg jong toen ze haar eerste kind kreeg, veertien jaar. Mijn moeder vertelde dat ze al tien jaar met hem was toen ze trouwden. Dat is een belangrijk element in het sprookje: zo is ze gered uit barre omstandigheden.’
...................
Indisch4ever 
@Gerard; ‘comfortabel voortgezet etc.’- In het land van de barbaarse overheerser; inderdaad, want vroeger was het daar wat te halen was…en nu hier! Prettig en comfortabel!
De tijd van de Indo in de riedel van tempo doeloe- oorlog – bersiap – repatriëring hebben we nu wel gehad, hoogste tijd daarom om een nieuwe riedel op te zetten, tenminste, als je net als Pelita, je werkgelegenheid wilt behouden en jonge onderzoekers en theatermakers op een enorm onderzoeksveld te wijzen, waarop zij nog decennialang de Indo kan bestuderen en tevens een centje kan verdienen.
Ofwel: de riedel kolonialisme – slavernij- onderdrukking – discriminatie – zwijgen – pijn is reeds bezig menigeen bezig te houden. Zo is het niet alleen den Javaan die werd onderdrukt, maar ook de Indo en de Molukker, al hadden velen van hen het niet door. Terzijde: Indo’s, Molukkers en Surinamers worden tegenwoordig in één adem genoemd en worden geacht tot dezelfde groep te behoren: nazaten van slaven en onderdrukten.
Nou ja, ik wens eenieder bij die bezigheden veel plezier en veel pijn (anders is het gevoel van slachtofferschap niet echt) en vooral ook: een prettig en comfortabel voortgezet verblijf in dit land van de barbaarse overheerser.