Indische Schrijfschool In 1878 is er heldenmoed voor nodig in te doen wat de Indo-Europese journalist Arnold Snackey deed en dat was eisen stellen. Hij eiste een gelijkwaardige behandeling voor zowel de Indische als de Hollandse Europeaan in ’s lands dienst. Die was er niet, vond hij. Daarom heette zijn artikel ‘Meten met twee maten’.
Het is een geweldig stuk. Want:
- hij klaagt aan, hij bedreigt, hij leest het koloniale gezag de les en scherp ook
- dat was tamelijk ongepast anno 1878, maar Arnold Snackey heeft geen zin in nederigheid of aanpassen
- hij gebruikt de term sinjo als geuzennaam. Sinjo, als sinjeur, als seigneur, heer
...................
Indisch4ever 
Arnold Snackey: Indo-Europese emancipatie
Hoewel de emancipatie van de Indo-Europeaan doorgaans op Java begon, ontstond het eerste kritische geluid in 1871 op Sumatra met het Padangsch Handelsblad. De krant werd pas echt invloedrijk toen deze in 1877 in handen kwam van een drietal capabele Indo-Europeanen: H. Verleye, F.K. Voorneman en Arnold Snackey. Samen startten zij de beweging ‘Jong Indië (Pemoeda Indo) ’, de wieg van de Indo-Europese emancipatie.
Van dit drietal was Snackey de meest uitgesproken figuur. Hij onderscheidde zich door zijn vermogen om volledig in twee culturen te leven: hij beheerste zowel de Nederlandse als de Maleise taal voortreffelijk en bezat een diepgaande kennis van de lokale literatuur en zeden.
Terwijl zijn mederedacteuren zich vooral richtten op de specifieke belangen van de Indo-Europeaan, trok Snackey de discussie breder:
1. Erkenning van de Javaan: Snackey leverde scherpe kritiek op de Europese neerbuigendheid. Hij stelde dat de Javaan door de Nederlander onterecht als een ‘onmondig kind’ werd beschouwd, terwijl deze in werkelijkheid beschikte over een ‘eeuwenoude beschaving’ en als mens vaak hoger stond dan de Nederlandse gelukzoeker.
2. Gelijke rechten voor iedereen: Hij was de eerste die expliciet eiste dat de hoogste staatsbetrekkingen toegankelijk moesten zijn voor zowel de Hollander als de Sinjo en de Inlander. Zijn visie was gebaseerd op “gelijk recht en gelijke beschaving voor allen”.
3. De Indo als bemiddelaar: Snackey zag de Indo-Europeaan als de natuurlijke schakel om de HAAT tussen blank en niet-blank te overwinnen en gezamenlijk front te vormen tegen de uitbuiting door de “Haagsche nachtmerrie”.
De openhartige kritiek van Snackey en zijn collega’s op het koloniale regime – waaronder hun verzet tegen de oorlog in Atjeh die zij als “moord” bestempelden – leidde tot felle reacties. In de blanke pers werd schande gesproken over de ‘Padangsche beweging’ en de redactie werd beschuldigd van het preken van oproer . Zelfs binnen de eigen Indische achterban was er angst, omdat velen economisch afhankelijk waren van de blanke elite.
De mondigheid die Snackey en zijn krant opeisten, werd door het koloniale bestuur als een bedreiging van hun privileges en de blanke superioriteit gezien.
Het Indisch Recht of beter gezegd Onrecht werd als wapen ingezet. In 1882 werd de krant de mond gesnoerd met een verschijningsverbod via een aanklacht wegens een persdelict.
Hoewel de redactie uiteindelijk in 1883 werd vrijgesproken door het Hooggerechtshof, was de krant toen al failliet gegaan.
Ondanks dit einde bleef de invloed van Snackey groot; de door hem ontstoken fakkel van emancipatie werd later overgenomen door andere Indo-Europese bladen op Java.
Arnold Snakey, een Indo om trots op te zijn.
Werd Snackey meegetrokken door de socialistische bewegingen die groeiend waren in Europa in zijn jaren ?
@IndischeSchrijfschool: ‘sinjo etc.’- Graag een samenvatting wie/wat was Arnold Snackey?