De Postkoloniale Podcast: Het kolonialismedebat – met Martin Bossenbroek

De Postkoloniale Podcast: Nederland is sinds de Tweede Wereldoorlog veranderd in een multi-etnische samenleving. Mede onder invloed daarvan wordt het meer en meer gedwongen kritisch naar zichzelf en zijn verleden te kijken. Steeds vaker klinkt de roep om de overheersende visie die Nederland lange tijd op zijn koloniale verleden had bij te stellen, in het bijzonder de visie op Nederlands-Indië.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

7 Responses to De Postkoloniale Podcast: Het kolonialismedebat – met Martin Bossenbroek

  1. ronmertens schreef:

    @PetervandenBroek; ‘eufemisme etc.’- Historici geven wel de juiste betekenis(!) aan? Dus de strijd tegen Atjeh was pacificatie= vrede brengen? Expedities naar Bali, Lombok ea. om de wetenschap te dienen?

  2. Bernadette S. schreef:

    De nationale held Diponegoro is inderdaad zeer belangrijk in onze geschiedenis. De roep naar onafhankelijkheid en het nationalisme wordt gezien als gevolg van zijn strijd.

    Zijn liefde voor paarden is fameus, zijn lievelingspaard heette Kiai Gitayu. Allemaal verplichte stof in de geschiedenislessen.

    .
    Het lijkt mij als buitenstaander (belangrijk!) wel dat de slinger in Nederland een beetje doorgeslagen is. De pieten discussie was voor mij enigszins lachwekkend en het aanbieden van excuses voor het historisch onrecht is in België of Frankrijk nooit zo aan bod gekomen. En zoals in de Verenigde Staten, zien we nu al dat dit door de maatschappij op een gegeven moment niet meer geaccepteerd wordt. En in verkiezingen wordt het afgestraft.

  3. ronmertens schreef:

    @Postkolonial podcast etc.- Koloniaal? Was Nederland in nazi tijd ook kolonie van Duitsland? Toch opvallend dat bij ons vijandig landen; Rusland, Japan, Duitsland over bezetting(!) wordt gesproken en bij ons bevriende (westerse) naties; koloniën! – Nederlands Indië= Indië van Nederland! Wij herdenken elk jaar de (maar) 4 jaar Duitse bezetting. Indië was ca 350 jaar geleidelijk(!) door Nederland bezet gebied!

    • Bernadette S. schreef:

      Toch hebben de excuses van uw koning maar weinig indruk gemaakt, mijnheer Mertens. Indonesië ziet zichzelf niet als slachtoffer maar herdenkt trots het feit dat ze onafhankelijkheid hebben afgedwongen. En ‘de man op de straat’ interesseert het allemaal weinig tot niets.

      • bungtolol schreef:

        Ze ( De Nederlandse pers ) hebben toen een Indonesische man “” Van de straat “” geinterviewd op straat . Wat onze man “” van de straat “”vond van die excuses ? Zijn antwoord “” Excuses ? interesseert mij helemaal niks ! “” Wat hij dan wel verwacht van hulp uit het buitenland ? Onze man “” van de straat “” glunderde nu .”” KENNIS ,dat hebben we nodig ,ik bijvoorbeeld hoe ik betere producten kan produceren etc ! “”

      • ronmertens schreef:

        @Bernadette; ‘weinig indruk etc.’- Mijn betoog betreft de door Nederlandse historici gebezigde verbloemende/eufemistische terminologie! Al van af de 16e eeuw; ‘daar werd iets groots verricht, Atjeh pacifiëren= vrede brengen, expedities= studie tochten; Lombok, Bali, politionele=politie acties ea’ ten koste van duizenden slachtoffers. En nu; nb. 80 jaar na dato nog ‘dekolonisatie onderzoek!’ Al in 1922 is onze Grondwet: de naam koloniën gewijzigd/afgeschaft in Overzeese
        Gebiedsdelen! Alle koloniën werden gewoon geannexeerd. De bewoners; onderdanen. Voor de goede orde: Inlandse onderdanen!

      • eufemisme en Peter van den Broek schreef:

        @ dhr Mertens: Het waren juist de koloniale machthebbers in die tijd die eufemistisch woordgebruik hanteerden om geweld te verhullen, koloniaal gezag te rechtvaardigen en de inheemse soevereiniteit te ontkennen
        Het gebruik van “pacificatie” ontkende impliciet de legitieme autoriteit en het zelfbeschikkingsrecht van de inheemse vorsten en hun onderdanen. Het suggereerde dat Zij niet in staat waren om zichzelf te besturen en dat de koloniale interventie noodzakelijk was voor hun eigen “bestwil”.
        Het woord pacificatie werd veel gebruikt in de 19e en vroege 20e eeuw, de hoogtijd van het Europese kolonialisme/imperialisme.

        Historici nemen zulke woorden gewoon over maar geven er wel de juiste betekenis aan. Het lijkt usance te worden zulke woorden te elimineren vanwege “political correctness”, maar het creert problemen.

        Neem als voorbeeld “Bersiap”. Daarover is toch veel heibel geweest om het woord te elimineren met de bedoeling om de bloedige gebeurtenissen te verhullen!
        Trouwens, het woord Bersiap werd ook door Indonesische Nationalisten aan het begin van de Revolusi gebruikt, althans uit de door mij geraadpleegde Indonesische bronnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *