Regionieuws Hoogeveen:
Vandaag vieren Gerrit Abrahams en Hellen Abrahams-Kasanapawiro hun 60-jarig huwelijksfeest.
Gerrit is geboren in juni 1939 in Toegoe, een dorpje vlakbij Jakarta op het eiland Java Indonesië. In 1950 is hij met zijn familie gevlucht naar Nieuw-Guinea in verband met de soevereiniteitsoverdracht van Nederland aan Indonesië. Er kwam een einde aan het Nederlands koloniale bewind in Nederlands-Indië (op Nieuw-Guinea na). Na 12 jaar een fijn leven gehad te hebben in Nieuw-Guinea moesten Gerrit en zijn familie ook daar vertrekken. Als christenen en Oranjegezinden bleken zij ook hier hun levens niet zeker. Vanuit Nieuw-Guinea is men, via een korte tussenstop in Nederland, op 5 april 1963 terecht gekomen in Suriname. Ver van de hoofdstad Paramaribo, midden in de bushbush kreeg men een plantage toebedeeld van de Nederlands overheid om hier een nieuw leven op te bouwen.
...................
Indisch4ever 
De gedachte achter het Lelydorp plan was in 1950 dat wellicht enige honderdduizenden Indo -Europeanen hun weg konden vinden in Suriname .Die plannen makers dachten dan dat vooral de Landbouw hun werk kon verschaffen ………………………………………. ❓❓Er kwamen inderdaad enige duizenden misschien wel 10.000 Indo,s naar Suriname maar Indo,s en Landbouw beoefenen ❓🤣😄🤪Dan haal ik die reactie van Pak Pierre maar even aan @ Tja …. die Boeroes hadden zich verkeken op de sahawpoten en knijptenen van die Indo,s ! Echte tani,s waren het niet .Zouden het ook nooit worden !”” De meeste Indo,s in Suriname waren werkzaam in het Onderwijs ,Bankwezen ,Leger en andere takken van die Maatschappij ,ze verdienden daar goed hun brood daar de Surinaamse gulden goed was voor 2 Nederlandse guldens ! Dat waren nog eens tijden ! De paar duizend Indo,s die wel in de Landbouw werkten hadden het zwaar ,heel zwaar ! Die gronden rondom Lelydorp stonden al bekend als “” Arme gronden “” De “” rijke “” Indo,s uit de stad bezochten dan die “” arme Indische landbouwers “” en stopten ze dan wat uang toe !
Weer een gevalletje : Niet goed voorbereiden ! In dit geval van die Nederlandse Overheid .O.K we kopen een vervallen plantage in Suriname in dit geval plantage Slootwijk ,vroeger een goede plantage met suikerriet etc en we dumpen er die Toegoenezen .Zo slaan we 2 vliegen in 1 klap ( dachten die ambtenaren ) We zijn die bruintjes kwijt en misschien weer een welvarende plantage erbij ! Was van het begin af aan een verloren zaak ! 1) Die Toegoenezen waren geen landbouwers ! 2) Plantage Slootwijk ligt toch wel afgelegen van de grote stad Paramaribo .O.K gaan we maar rijst verbouwen dachten die beleidsmakers .Weer niet goed voorbereid ,die grond aldaar is te zanderig voor rijst ! Totaal kosten van dat project 280 miljoen gulden .Overigens was mevrouw Kasanapawiro wel degelijk al een Nederlandse ,ze was een Javaanse uit Suriname ,de heer Abrahams was dat nog niet .Later kreeg die hele groep + 180 man toch nog die Nederlandse nationaliteit .In die tijd de jaren zestig had je ook plan Lelydorp met Indo,s ,die landbouw bedreven ,ook al mislukt ,die grond aldaar was niet erg vruchtbaar ! En ten tweede ook die Indo,s waren niet echt landbouwers .
Tja …. die Boeroes hadden zich verkeken op de sawahpoten met knijptenen van de Indo’s. Echte tani’s waren het niet. Zouden het ook nooit worden.
Ze hadden er ook geen notie van dat je Toegoenezen beter krontjong kan laten spelen.
Een uitzondering: Mauritz Christiaan Kokkelink, Indo verzetsheld WO II en Ridder Militaire Willemsorde, die als klein-landbouwer van NNG naar Suriname emigreerde. Wie kent hem nog?
Ja heb hem ontmoet in Suriname ,toen ik daar op vakantie was ! Aardige man ,hij was een beetje boson van al die toestanden in Suriname ( binnenlandse oorlog Bouterse -Brunswijk ) ging toen naar Frans Guyana ,had hij beter niet kunnen doen ! Ook in gedeelten van Frans Guyana heerste er veel criminaliteit .Overigens zijn die Boeroes ( blanke boeren ) Na een slecht begin als landbouwer in Suriname +1845 ,wel tot enige rijkdom gekomen .Maar dit waren Landbouwers ! Ze kregen grond rondom Paramaribo ,dus ook veel meer afzet en toen Paramaribo zich uitbreidde verkochten die boeren die grond aan de stad .KASSA !! Die Boeroes beschouwen zich zelf als Surinamer ! Ik ken een Boeroe dame ,ze zegt altijd “” Sranang na mi kondre !”” Suriname is mijn land !
Ik ken u beiden helemaal niet, maar gefeliciteerd met uw 60 jarig huwelijk. Zo ’n gebeurtenis maak je niet vaak mee. Het gaat u goed en en nog vele jaren in goede gezondheid.