Een kunstwerk in Rotterdam

Voor een kunstwerk over het koloniaal verleden werken betrokken Rotterdammers samen met de gemeente. Vertegenwoordigers uit de Javaans-Surinaamse gemeenschap haakten af. ‘Het is de zoveelste teleurstelling dit herdenkingsjaar.’

Later werden de Indische en Molukse gemeenschap bij het initiatief betrokken. Als Rotterdammers leven we graag met hen samen, maar in zo’n project moet je onderscheid maken.
—-
.” Hardjo reageert: “De Indische gemeenschap stond achter de Nederlandse kolonisatie, wij niet. Daardoor stonden zij boven ons.”  Trouw

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 Responses to Een kunstwerk in Rotterdam

  1. Herman Keppy schreef:

    Ik snap dit ook niet, je moet mensen beoordelen op hun daden nu, niet op waar hun (verre voorouders) misschien voor stonden. En juist mooi om zoiets samen te doen, of gaan we weer allemaal eigen monumentjes maken?

    • Boeroeng schreef:

      ja, niet de fouten van de voorouders op de nazaten projecteren, in dit geval lijkt het op etnische haat.
      Maar ja.. misschien mis ik iets … weet ik niet wat er al gebeurd is in de procedure. Wat wil deze groep met dat kunstwerk-monument , waarom denken ze dat die indische Rotterdammers een ander ontwerp willen, als dat het probleem is.

  2. Boeroeng schreef:

    Ik begrijp niet goed wat hier gaande is.
    De gemeente Rotterdam wil een kunstwerk met het karakter van een herinneringsmonument. Het moet de herinneringen en kennis van het koloniaal verleden activeren, met de focus op slavernij ?
    Zo begrijp ik het.
    De gemeente moet dan met een aantal ontwerpen komen en die voorleggen aan een inspraakgroep van diverse etnische minderheden en diens voorkeuren wordt in de gemeenteraad besproken ?

    Als dat de procedure is….. waarom die boosheid dat ook Indische Nederlanders in die inspraakgroep zitten ?
    Die zijn in Nederland geboren en getogen en hebben niks fouts gedaan 100-130 jaar geleden toen de voorouders van de Javaanse Surinamers geronseld werden voor Suriname. Dat was geen slavernij zoals men dat eerder kende, zover ik weet. Je kunt het loonslavernij noemen. Maar gooi hun positie niet op een hoop van slavernij
    Wbt herdenkingen organiseren als dat kunstwerk-monument in de stad staat … laat dat aan de groepen zelf over. Niet persé bij overheidswege samen doen. Kan best aparte herdenkingen zijn

    Overigens kunnen de dames van Indische afkomst ook hun Indonesische voormoeders vieren door een selendang, sarong en kebaya te dragen bij gelegenheden.
    Zoals dit koor doet:

Laat een reactie achter op Herman Keppy Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *