Wat een Indisch meisje niet mocht in 1904

Geplaatst op 17 september 2023 door Boeroeng

Een Indisch meisje, een Indische jonge vrouw, had zich anno 1904 aan veel te houden.   Dat wil zeggen, wanneer ze haar positie in de Europese maatschappij wilde behouden dan wel verbeteren.
Door allerlei kleine en grote geboden en verboden binnen de koloniale maatschappij liep dat ene als een rode draad: ken uw plaats. Dat had te maken met de verschillende bevolkingsgroepen. Men kon tot op zekere hoogte met elkaar omgaan, maar elke situatie kende weer eigen grenzen en voorwaarden.   Indische Schrijfschool

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

1 Response to Wat een Indisch meisje niet mocht in 1904

  1. R.L. Mertens schreef:
    17 september 2023 om 22:25

    @IndischeSchrijfschool; ‘duistere driften etc.’- Een Indonesische oom nam ons eens mee, jr. ’90, met de auto naar Garoet. Onderweg passeerden wij diverse plantages/ondernemingen. Met smakelijk verhalen over de eigenaren; over gierige stokoude bazen en diens jonge echtgenotes. Die uiteindelijk met de kebon in een achterkamer de liefde bedreven, terwijl haar oudje een uiltje zat te knappen. Over eventuele ‘nieuwe Indo..tjes’ ? -Johan Fabricius schreef; Het duistere bloed 1954; ‘ zij zorgde voor haar toewan en hij was tevreden. Elke dag na zijn middagslaapje bracht ze hem zijn thee …de postbode gaf die middag een brief af. Bart Jonkers opende zijn ogen; wat een brief? Zij opende de jaloezieën; hij zei we krijgen bezoek boe. Eva, de gewezen vrouw van zijn Hollandse hertrouwde neef Jan…… Achteraf speet het haar, dat zij die brief niet eenvoudig weggemoffeld had- geen haan zou daar naar gekraaid hebben…..’

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op R.L. Mertens Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *