Boek 6: Het geluid van geweld

Geplaatst op 17 juni 2022 door Boeroeng

Recensie van Historiek.net :
In Nederland bestaan nogal wat ‘misverstanden’ over wat zich in Indonesië afspeelde in de zogenoemde ‘bersiap-periode’ (augustus 1945 tot en met maart 1946). In het boek Het geluid van geweld zetten historici Esther Captain en Onno Sinke die stuk voor stuk recht.Dat het in Nederland gehanteerde begrip ‘bersiap-tijd’ nog steeds tot felle discussies kan leiden bleek begin januari 2022 naar aanleiding van de expositie ‘Revolusi’ in het Rijksmuseum in Amsterdam. Nadat gastconservator Bonnie Triyana had laten weten dat het begrip ‘bersiap’ als ondeugdelijk was geschrapt, barstte het debat los. Dat de museumdirectie daarna met enigszins verwarrende verklaringen kwam, hielp niet mee de boel tot bedaren te brengen.

Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

3 Responses to Boek 6: Het geluid van geweld

Farah schreef:

18 juni 2022 om 06:22

Ach die Triyana dat weten we nu wel. Dat is een Indonesische fascist en Sukarno idolator. Die zodoende deze genocides probeert weg te wissen. Er zijn al menig demonstraties geweest inmiddels bij die Revolusi tentoonstelling, onder andere van de West Papua Freedom movement. Iedereen werd gewoon ZIEK van die propaganda tentoonstelling.
Blij dat et over is… Nu de rest van de Woke idioten nog.

Beantwoorden
Wal Suparmo (@WSuparmo) schreef:

17 juni 2022 om 22:21

SCHRIFT CORRFECTIE OVER DE VERPLEGERS VAN TARAKAN
Op de dag at op Tarakan de eeste doden vallen bij de luchtaanval, stonden wij met de Ambulance van de Rode Kruis gereed op Andir(Bandung) per vliegtuig om tevertrekken Onze groep van 24 verpleegsters uit alle streken van Java vant Rode Kruis.Bij de landing in Samarinda ging Zuster van Gogh en een helpste aan boord.Mevr Colijn hoofd van de Rode Kruis in Tarakan verwelkomden ons en wij werden in de BPM Pasangerahan gehuisvestigt.De namen van de verpleegters o.a.zijn: mej.E.Florentinus,A van Bommel-Kinkels,G.DdeVries-Bosschaart, MevrC.P.Hogewind-Poortman die kreeg de leiding van de groep.Wij verhuisden nadien naar het Milltaire Hospitaal onder leiding van dr Perk en dr Tan. Tarakan werdt hevig gebombardered op10 Januari 1942 en alle boortorens en olieinstalaties kwamen lichte laaie. Tot op14 Januari werdt hevig gevochten. Wagens vol gewonden en doden waren bjj ons hospitaal gebracht.De kogels vlogen in en om het hosptaal. Een angstwekkende situatie onstond omat wij ons niet konden beschermen.MEVR BAKKER.

Beantwoorden
Boeroeng schreef:

17 juni 2022 om 14:57

De recensent vermeldt niet dat Tryana het woord bersiap an sich racistisch noemt, Daarmee de motieven, de pijn en boosheid van mensen die het woord gebruiken niet erkent.
En deze mensen wegzet als racisten
In hoeverre is dit de Indonesische geweldsdaden niet willen weten ?

Vandaar dus die verontwaardiging

Beantwoorden