De Penning

1947 Deze penning is een uitgave van de Vereniging voor Penningkunst.

Bedoeld als een hulde aan de Nederlandse vrouwen in interneringskampen; op de penning staat in smalle letters: concentratiekampen. De penning vertoont op de voorzijde de tors van een geboeide vrouwenfiguur, met het opschrift ‘Fier en ongebroken’. De keerzijde draagt het opschrift met daarin ver-werkt twee palmbomen en een deel van het zogenaamde `gedek1; de gevlochten omrastering rond de kampen. ‘De lelijkste penning die de Vereniging ooit heeft uitgegeven’ zei Leeser tegen mij toen ik hem ernaar vroeg, en die hij mij vervolgens spontaan cadeau deed. Zo slecht is het ontwerp overigens niet: het is een stevig, classicistisch, jongensachtig aandoend naakt met golvende haren, typerend voor Leeser’s werk uit die periode. De penning heeft een grote verspreiding gekend. Hij werd in 1947 door de Vereniging als ‘premiepenning’ beschikbaar gesteld; het gevolg was dat veel nieuwe leden zich inschreven, zij het vaak helaas maar voor een jaar. VPK beschrijving 1941-1960

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

2 reacties op De Penning

  1. waluparmo zegt:

    De houding van de Hollandse regering met zijn zwakke INTELLEGENCE en vooral zijn hoogheidwaanzin( de Jap met zijn scheve oogen ,kan niet eens rechtschieten enz).
    De onderschatting van de vijand, wil niet weten, wat een verovering van een land betekend met de wrede handelingan van de vijand( Japaners).

  2. vandenbroek@libero.it zegt:

    Opschrift op een penning uit 1947 kan helemaal niet: “hulde aan de Nederlandse vrouwen in de Japanse concentratiekampen” en is een grove belediging. Weer een duidelijke vorm van exclusiviteit, even Reza Kartozen-Wong bellen. Nederlanders hadden al direct na de oorlog weinig historisch besef, onwetendheid, onverschilligheid of gewoon domheid?

    Nederlandse vrouwen vnl Indo’s buiten de Jappenkampen, de zgn Buitenkampers, hebben zeker niet geleden ! Ik zal het mijn moeder (91) vragen, die was zowel Buiten- als Binnenkamper, dat is pas ervaringsdeskundigheid.

    “concentratiekampen” is een begrip dat meer past bij de Duitse kampen , beter is in dat geval te spreken van Duitse vernietigingskampen, dat dekt meer de lading. De afbeelding van de omrastering , gedèk, en de twee palmbomen verhoogt wel de identificatie met Nederlands-Indië. Hoe had de kunstenaar het kunnen verzinnen? Dat er mensen in Nederland bestonden die de penning uit wilden geven zegt toch iets over de koloniale mentaliteit van die tijd (1947).

Laat een reactie achter op waluparmo Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.