5 Responses to 26 sept Lezing Indische mensen in Leersum en Amerongen

1. Griselda Molemans schreef:

   13 september 2019 om 10:58

   Je zou toch verwachten dat het veiliggestelde Javaanse Sangidi, van wie de vader voor de Nederlandse Inlichtingendienst werkte en gezocht werd door de Indonesische overheid, geinterviewd is over hun langdurige verblijf in Leersum. Naast gehandicapte ontheemden die in de laatste fase van de opvang in de gemeente verbleven. Het is onzinnig om met terugwerkende kracht een narratief te hanteren als zou het om “gegoede gezinnen” gaan die “voorbeeldig geïntegreerd zijn”. Wat denk je dat de opgelegde schulden voor armoede, vernedering en verdriet teweeg gebracht hebben? Om nu de geschiedenis te herschrijven door de ogen van de kinderen van ontheemde gezinnen die destijds zo jong waren dat ze geen weet hadden van de ‘achterkant’ van het repressieve systeem van contractpensions is een gotspe.

   Beantwoorden
   • Griselda Molemans schreef:

     13 september 2019 om 11:00

     *Javaanse gezin Sangidi

     Beantwoorden
   • PLemon schreef:

     13 september 2019 om 14:33

     @ Wat denk je dat de opgelegde schulden voor armoede, vernedering en verdriet teweeg gebracht hebben?

     # Materieel stond Nederland er ook niet zo best voor na de oorlogsjaren. Pas na de gasvondst eind jaren 50 werd het voor iedereen beter. Maar binnenkort 2022 gaat die gaskraan dicht… terwijl Europa als een magneet vluchtelingen aantrekt.

     *** Citaat : ” De Indische mensen die indertijd met hun gezinnen naar Nederland repatriëerden, hebben in veel gevallen hun eigen toekomst opgeofferd om hun kinderen alles mee te geven een behoorlijk positie te verwerven in de Nederlandse samenleving. Dat is over het algemeen heel goed gelukt en daar mogen ze trots op zijn. Deze mensen zijn nu bejaard tot hoogbejaard en hun zij van harte gegund van een zo comfortabele mogelijke Indische oude dag te genieten.
     Er is nog een andere groep Indische mensen die niet buiten de prijzen mag blijven. Dat zijn de Indo-Europeanen die, indertijd op nadrukkelijke aandrang van de Nederlandse overheid, zijn achtergebleven in Indonesië. Uit onderzoek blijkt dat veel van deze mensen het sociaal gezien slecht hebben en vaak slachtoffer zijn geworden van discriminatie, ondanks dat zij blijvend hadden gekozen voor het Indonesische staatsburgerschap.
     https://www.trouw.nl/nieuws/wie-nooit-iets-kreeg-is-nu-aan-de-beurt~b3d6536d/

     Beantwoorden
     • Jan A. Somers schreef:

       13 september 2019 om 15:37

       “stond Nederland er ook niet zo best voor na de oorlogsjaren.” Ja, dat heb ik in 1946 gemerkt. En daarom kan ik dubbel dankbaar zijn over de manier waarop wij zijn opgevangen. In een stad die platgeschoten is, waar voor de daklozen een groot dorp noodwoningen is gebouwd. Waar wij, ook dak/thuislozen, ook een plaatsje kregen. Van het huis van mijn Zeeuws meisje was een hoek afgeschoten. Maar wij kregen van dat gezin dekens, met de kogelgaten er nog in. In onze noodwoning hadden we glas in de vensters! Alle andere huizen windolite (in een folder:TRANSLUCENT PLASTIC SHEET REINFORCED WITH NETTING AND USED AS A GLASS SUBSTITUTE). Pater de Greve hield via de radio een inzamelactie voor glas dat vergeten op de zolders lag.
2. R Geenen schreef:

   13 september 2019 om 00:12

   Even over Amerongen. In 1957/1958 was er in Amerongen een tehuis voor ouden van dagen, waarvan een deel het niet alles meer op een rijtje hadden. Mijn vrouw, nu 74 jaar, was toen een meisje van 12 jaren, die met haar oma waren aangekomen en vervolgens in dat tehuis in Amerongen werden ondergebracht. Dit 12 jarig meisje heeft daar een paar maanden moeten doorbrengen zonder dat er iemand naar heeft omgekeken. Er kwam pas verandering in, omdat de buren van dit tehuis een familie was met een dochter van ongeveer 12 jaren. Er ontstond een conversatie tussen de kinderen, die door een gietijzeren hekwerk van elkaar gescheiden werden. Het buurmeisje is naar haar moeder gelopen en riep van een afstand:” Mam, daar is een meisje in dat gekken huis”. Door die moeder, die dat maar raar vond, is er eindelijk ingrepen en werd het 12 jarige meisje overgeplaatst in een pension in Scheveningen. Het is maar dat U het weet.
   Nu woont dat meisje met mij in Glendora, buiten Los Angeles, California.

   Beantwoorden