11 aug Dialezing en rondleiding over Bronbeek

In de dialezing met rondleiding ‘Landgoed Bronbeek: een koninklijk geschenk voor veteranen’  staan 2 eeuwen geschiedenis van het landgoed Bronbeek centraal. bron

 

Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

20 Responses to 11 aug Dialezing en rondleiding over Bronbeek

  1. Surya Atmadja schreef:

    Peter van den Broek zegt:
    5 augustus 2016 om 11:13
    Het komt er op neer dat vanuit een post-koloniaal, Hollands standpunt naar de Geschiedenis in Ned.-Indie wordt gekeken waarbij het Indisch element aan de zijkant wordt gedrukt. Het Indonesisch element wordt buiten beschouwing gelaten of alleen voor propagandistische doeleinden aangewend.
    ==========================================================
    V.w.b het Indonesisch element , hoe moeten de jongere Indonesiers die geboren zijn van af 17-08-1945 en de soevereiniteitsoverdracht zich zelf zien ?
    Zijn ze Indonesiers of Nederlandse Onderdaan Niet Nederlanders ?

  2. Peter van den Broek schreef:

    Ik wil de te goeder trouw van de Heren Sopaheluwakan  ( een goedwillende vrijwilliger) en   Ravensbergen (een integer personeelslid) niet in twijfel trekken, noch ter discussie stellen. Zij zijn in wezen niet de aangewezen personen om vragen aan te stellen over wat en hoe de  gebeurtenissen uit de Indische Geschiedenis gepresenteerd worden. Zij doen hun werk naar eer en geweten.

    Die vragen dienen in eerste instantie gesteld te worden aan de directeur Mvr. van Genugten en uiteindelijk aan het bestuur o.l.v. dhr Kelder van Het Indisch Herinneringscentrum IHC, het gaat tenslotte om de visie en het beleid van het IHC. Het  Museum Bronbeek is een verhaal apart, maar die mag zich zeker niet aan haar verantwoordelijk onttrekken.

    De directeur en het bestuur van het IHC geven aan wat en hoe de Indische Geschiedenis  wordt gepresenteerd ,maar vooral wat NIET  wordt gepresenteerd. Ik heb al op I4E maar ook op andere blogs  aangegeven wat er al aan schort bij de IHC-presentatie van de Indische Geschiedenis.

    Het komt er op neer dat vanuit een post-koloniaal, Hollands standpunt naar de Geschiedenis in Ned.-Indie wordt gekeken waarbij het Indisch element  aan de zijkant wordt gedrukt. Het Indonesisch element wordt buiten beschouwing gelaten of alleen voor propagandistische doeleinden  aangewend.

    De Indische geschiedenis is niet de som der delen bestaande uit de Nederlandse in het bijzonder Indisch-Nederlandse en moderne Indonesische Geschiedenis.
    Maar er is meer.   Het gaat er uiteindelijk om de tegenstellingen te overbruggen en deze met elkaar in overeenstemming te brengen. Deze Geschiedenissen ic Canons, zijn in wezen loten van dezelfde stam.

    Verzoening is een totaal ander punt van discussie, maar daarvan kan pas sprake zijn als de belemmeringen ervan weggenomen zijn.

  3. Cap van Balgooy schreef:

    Het gedrag van Japanners was waanzinnig. Hun gedrag was “unigue” te noemen want alleen Japanners deden aan deze mensonterende daden. Wie geloofd dat ze binnen enkele jaren veranderd zijn? Alleen het mannetje van de maan
    Cap.

  4. Peter van den Broek schreef:

    De executie van gevangenen door onthoofding was geen ongebruikelijke praktijk voor de Japanners. Onder de Bushido–code was de onthoofding van een gevangen vijand eigenlijk bedoeld om de verloren eer aan de vijand terug te geven. Militairen werden als onteerd beschouwd, als zij zichzelf levend lieten gevangen nemen. In de ogen van de Bushido aanhangers rechtvaardigde de onthoofding deze “oneervolle overgave”.

    Tijdens de “Rape of Nanking werden meer dan 300.000 Chinezen vermoord. Het verhaal gaat rond dat Japanse militairen zich in Nanking vermaakten met het spelletje “100 Hoofden afhakken”. De moeilijkheid met een samoerai-zwaard was het hoofd in één slag zodanig af te hakken dat dit nog aan een stuk vlees bleef hangen. Daardoor rolde het hoofd niet voor de voeten van de omstanders, die van het gezicht zo dicht nabij toch wel onwel zouden worden. Japanse bronnen vermelden niet wat de winnaar van het spel wel kreeg.

    Op verder bijzonderheden over Nanking ga ik maar niet in, want ik heb pas gegeten.

    Dit even terzijde : De Japanse premier Shinzo Abe heeft boos en geschokt gereageerd op de onthoofding van een Japanse veiligheidsbeambte door IS-Strijders in Irak. Hij noemde de onthoofding “waanzinnig”.

  5. Peter van den Broek schreef:

    Veelal negeert de Vaderlands geschiedenis, dat de Indonesische bevolking, tijdens WO2 nog officieel Nederlands onderdaan, verschrikkelijk geleden heeft onder het fascistisch Japanse terreur- en schrikbewind. Wat dat betreft lopen onze Geschiedenissen hier parallel.

    Het grootste deel van de Indonesische mannelijke bevolking werd op Java voor korte of lange tijd door de Japanners geronseld en tewerkgesteld. Ongeveer twaalf miljoen Javanen hebben op deze manier aan hun arbeidsplicht voldaan. Ook op de andere eilanden zijn op grote schaal arbeiders gemobiliseerd. Bovendien hebben tienduizenden Indonesiërs onder politieke en economische druk dienst genomen als heiho, hulpsoldaat in het Japanse leger. Velen zijn naar de frontlinies in Birma, de Filippijnen en elders gestuurd of als werkslaven naar Nieuw-Guinea getransporteerd.
    Honderdduizenden mannen zijn op grote afstand, soms op duizenden kilometers van hun woonplaats tewerkgesteld. Alleen al uit Java zijn in totaal ongeveer 300.000 romusha (koelies) naar de oostelijke archipel, Sumatra en andere lokaties in Zuidoost-Azië vervoerd.
                    
    Beruchte plaatsen waren de mijnen, fabrieken en timmerwerven op Celebes en de vliegvelden in de oostelijke archipel. Op Nieuw-Guinea was het tijdens de oorlog voor iedereen heel zwaar, ook voor de Japanse soldaten, maar de Indonesische arbeiders hebben vreselijk geleden. Na de herovering door Amerikaanse en Nederlandse troepen in 1944 werden er slechts 850 verwaarloosde koelies uit Java aangetroffen, van een totaal van 12.700, dwz een sterftecijfer van 93% of een overlevingspercentage van 7%, de Duitse vernietigingskampen gelijkwaardig.
            
    Het Japanse arbeidsbeleid bepaalde de arbeidstransporten van zowel Europeanen als Indonesiërs, die beide als aanvulling dienden op de lokale arbeidsreserves. Op de bekende horror sites: de Molukken, de Pakanbaru-spoorweg door midden-Sumatra, en de Birma-Siamspoorweg, waren behalve Europese krijgsgevangenen ook Indonesiërs tewerkgesteld. Het Japanse bestuur, dat een sterke regionale autarkie nastreefde, zocht altijd eerst in de regio naar arbeiders. Als dat niet voldoende mankracht opleverde, werden Europese krijgsgevangenen of romusha uit Java, Bali, Celebes en elders aangevoerd.
            
    Aan de vliegvelden in de Molukken werkten meer Indonesiërs dan Europese krijgsgevangenen. Bij de aanleg van Birma-Siamspoorweg waren relatief weinig Indonesiërs betrokken, maar ze zijn wel harder getroffen dan de Europese krijgsgevangenen. Volgens een naoorlogse Japanse notitie waren er tijdens de bezetting 6.100 Javanen naar Siam gestuurd. Na de oorlog waren er nog 4.700 over, een sterftecijfer van ten minste 23 procent, tegenover 17 procent onder de 18.000 Nederlanders. Naar Sumatra hebben de Japanse autoriteiten zo’n 120.000 Javanen gestuurd. Velen kwamen terecht in de olie-industrie, maar de meesten werden tewerkgesteld aan de Pakanbaru-spoorweg. Het merendeel bezweek: na de oorlog werden er nog 23.000 teruggevonden , een sterftecijfer van bijna 80%.

    Ook dit herdenken wij op 15 Augustus.

  6. Huib Otto schreef:

    Boeroeng bedankt voor het plaatsen van de Japanse proclamatie waain de inlandse bevolking van vmlg. N.Indie wordt opgeroepen om steun aan dee Jap. bezetter te verlenen in de strijd tegen de VS en GB. en hun bondgenoten zoals Nederland en Frankrijk.

    Hiermee werd in feite de toon gezet door de Jap. bezetter en de Indonesiërs opgeroepen om met woest geweld de Nederlanders het land uit te werken. Met name de onbeschermde Buitenkampers, meest oudere mannen, vouwen en kinderen moesten het dus ontgelden.

    Omdat het gros van de slachtoffers toch maar uit Indische Nederlanders, Chinezen en andere etnische groepen bestond is het blijkbaar niet de moeite waard om die slachtoffers Nationaal te gedenken.

    E.e.a wordt ook in het voorwoord ALLEN ZWIJGEN door de schrijver S.M. Jalhay uiteengezet.

    En ook BRONBEEK blijft zwijgen over deze traumatische episode die uiteindelijk tot de uittocht van de ruim 300.000 Indische Nederlanders heeft geleid?

  7. Peter van den Broek schreef:

    Duitser of Italianen,Europeanen en bondgenoten van de Japanners (zie Drie-Mogendhedenpact van 27 September 1940) werden niet geïnterneerd in Ned.-Indie.
    Duitsers in Indië werden wel na de Duitse inval in Nederland van Mei 1940 geïnterneerd, daaronder zaten ook Duitse Joden, die in de dertiger jaren uit Duitsland waren gevlucht. Een aantal staatsgevaarlijken (sic) werden met de M.S. Van Imhoff naar Brits Indië versleept . Het schip werd door Japanse jagers gebombardeerd. De weinige sloepen aan boord werden gebruikt door de bemanning en het bewakingsdetachement. De geïnterneerden werden aan hun lot overgelaten; de meesten (ongeveer 400) verdronken. Zesenzestig personen overleefden de ramp; met een achtergebleven sloep bereikten ze het eiland Nias. Hier werden ze weer gevangen gezet.

    Ook dit herdenken wij op 15 Augustus.

  8. Boeroeng schreef:

    Zoals de gids Thomas Sopaheluwakan de burgerinternering beschrijft kunnen mensen ook gaan denken dat alle Europeanen geínterneerd werden.
    (deel 1 13.05 min)

  9. Peter van den Broek schreef:

    Ik heb mezelf vragen gesteld over Loekie, zelfs de spiegel moest erom lachen.

    • Loekie schreef:

      Dat is het kenmerkende aan een spiegelbeeld: dat lacht om zichzelf, niet om een ander.

      • bokeller schreef:

        Uit gesproken tijdens het staatsbezoek aan Japan
        in 1991 door H.M. Koningin Beatrix.

        Velen van mijn landgenoten hebben de oorlog niet overleefd.
        zij die welzijn teruggekomen, blijven getekend door de herinnering.
        Aan hun leed is daardoor nog altijd geen einde gekomen.

        Het Indisch Monument, in den Haag.
        Dit monument sijmboliseert het historisch feit dat op 15 Aug.1945
        voor het gehele Koninkrijk der Nederlanden de 2e W.O. werd beëindigd.
        Het is tot stand gekomen met particuliere middelen en de onthulling vond
        plaats op 15 Augustus 1988 door H.M. Koningin Beatrix.
        15 augustus deze datum ligt vast voor altijd.
        Op deze dag worden bloemen en kransen gelegd en de gedachten gaan
        naar de vele omgekomenen en vermisten en ook op welke wijze
        zij destijds zijn heen gegaan.
        En dat betreft mannen,vrouwen en kinderen tot de allerkleinste toe.
        Zij verloren het leven door het totaal gemis aan medicamenten,kleding,
        schoeisel,of bezweken door mishandeling en uitputting of zij gingen
        ten onder aan tropische zweren,zo groot als etensborden,seksslavernij
        of zij stierven door gruwelijke executies veelal uitgevoerd met de bajonet
        en martelwerktuigen van de Japanse Kempetai of zij offerden zich op
        door hun weinige eten te geven aan hun dierbaren.
        Zij stierven waar dan of hoe dan ook in Nederlands-Indië, Azië en de
        Pacific.
        Eén op de vijf stierf veelal een ellendige dood en de nog levenden werden
        gered door de afgeworpen atoombommen door de USA. Want de
        overlevenden bevonden zich op dat moment in een erbarmelijke toestand.
        Zo intens worden deze gevallenen en vermisten herdacht met de
        belofte dat zo goed mogelijk gezorgd zal worden voor hen die nog in
        leven zijn en ook dat voor hun rechten steeds zal worden opgekomen.
        Voorts herinnert dit monument de Nederlandse regering eraan dat de
        bestaande vlaginstructie een uitbreiding behoeft.
        Dat is de betekenis van dit Indisch Monument in den Haag.
        1996 S.A.Lapré.RMWO

  10. Peter van den Broek schreef:

    1 aug Dialezing en rondleiding over Bronbeek!

    Interessant, als ik toch in de buurt ben , wip ik even aan. Vraag ik direct aan dhr Niek Ravensbergen om mij rond te leiden, rondlijden krijgt dan een geheel andere betekenis.

    Stel ik natuurlijk een vraag over de Varkensmanden-Affaire , dhr Ravensbergen kan zich al voorbereiden, laat hij eens dat Stripboek bestuderen , alzo hij dat gedaan heeft.

    Misschien kan dhr Ravensbergen dan wat uitleg geven over de maandelijkse JES-demonstratie voor de Japanse Ambassade, elke keer door de zeer geachte Heer Ted Hartman wordt gemeld hier op dit blog.
    Het gaat erom dat je iets aan het onrecht gedaan hebt ongeacht het resultaat. Het proces telt.

    Zo’n rondleiding zal het op YouTube wel doen.

    • Loekie schreef:

      Wat stoer van jou.
      Overigens, vragen over de Indische (oorlogs)geschiedenis mag je ook stellen aan oude en jonge Indo’s, waar je die ook tegenkomt. Hun antwoorden zullen het op YouTube ook erg goed doen. En natuurlijk kun je jezelf met een camera in de spiegel ook allerlei vragen stellen.

  11. bokeller schreef:

    ##Men was woest over het zinken van twee schepen en er
    werd op gruwelijke wijze wraak genomen## [ Tarakan].

    Bij één van de schitterende expositie ’s van het Museum,
    en dat trouwens door Defensie de hemel werd ingeprezen ,
    was dat het enigste Oorlogsmisdaad [Dank zij Mevr.v.Dort]
    dat met pijn vermeldt werd .
    Trouwens heeft deze PR.van het Museum vaker zijn onkunde
    op foto – video en uitspraak laten doen blijken.
    Nog erger vind ik ,dat de gidsen dit ook rond bazuinen
    zo ook inzake ”Het stripboek” .
    siBo

  12. Peter van den Broek schreef:

    Geschiedenis van Nederlands Indië: de brute inval van Japan.
    De inval van Japan met name het drama van Tarakan, waarbij de Japanners de eerste oorlogsmisdaad tegen Nederlanders pleegden, mag niet vergeten worden.

    De eerste gevechten tussen Nederlandse en Japanse troepen vonden plaats op 11 januari 1942 bij Tarakan (toenmalig Borneo, nu Kalimantan), . Na een ongelijke en harde strijd moest de Nederlandse troepenmacht op Tarakan op 12 januari zich overgeven.

    De artillerie kustbatterijen te Peningki-Karoengan konden niet worden bereikt om het bericht van de militaire overgave door te geven en de strijd te staken. De Japanners gaven toestemming om te proberen de batterij te informeren, wat niet lukte. De batterijcommandant, niet wetende dat de er was gecapituleerd, vernietigde twee Japanse mijnenvegers , ondanks dat deze schepen wisten dat het batterij niet bekend was dat de Nederlandse troepenmacht zich had overgegeven. De militairen van het batterij werden later gevangen genomen en apart gehouden. Een Japanse commandant eiste de krijgsgevangen militairen van de batterij op. Men was woest over het zinken van twee schepen en er werd op gruwelijke wijze wraak genomen. De krijgsgevangenen, in totaal 215 man , werden aan boord genomen van Japanse oorlogsschepen en op 19 januari 1942 vanaf het dek van die schepen vermoord. Dit gebeurde op de plaats waar de Japanse schepen door de batterij tot zinken waren gebracht. Daarna werden de slachtoffers in zee gegooid.

    In de Verdragen van Genève en de aanvullende Protocollen worden alle personen die niet of niet meer deelnemen aan een gewapend conflict, zoals gewonde en zieke strijders, burgers en krijgsgevangenen beschermd.

    Ook dit herdenken wij op 15 Augustus.

  13. Peter van den Broek schreef:

    …..alles wat Europese en Nederlander was apart te zetten in kampen….

    Als de PR-man van Bronbeek, toch wel iemand die op Geschiedeniskennis geselecteerd wordt, deze woorden en plein public uitspreekt, dan mag ik hem onwetendheid toch niet aanrekenen, wetende de niet te verwaarloze nabijheid van het Indisch- en HerinneringsCentrum IHC . Dat niet alleen, deze man zou toch gemerkt hebben, dat legio Binnenkampers zogezegd in Ned.-Indie geworteld zijn, zie het kleurverschil. Als hij de betekenis van zijn woorden niet bewust is en daar ziet het naar uit, dan zou Bronbeek er goed aan doen de competenties van zijn personeelsleden eens door te lichten en daar naar te handelen. Ik zou mij wel tweemaal bedenken deze man iets te vragen over Ned.-Indie laat staan over Geschiedenis.
    Er is wat voor te zeggen dat Bronbeek en het IHC hun PR-activiteiten op elkaar afstemming, dat vermindert de verwarring en vergroot de herkenbaarheid en het Indische karakter van beide instellingen.

  14. bokeller schreef:

    Hier hoor je zelf wat een staflid van Bronbeek [ de PR. van het Museum]
    op 8.47 vol vuur verteld bij ”monument Vrouwenkampen”,
    dat alles wat Europese en Nederlander was apart te
    zetten in kampen.
    Hierbij blijkt wel zijn onkunde over die NEDERLANDERS
    en wel bij duizenden niet werden opgeborgen door de Jap.
    En zo sukkelt ”Bronbeek” verder .
    siBo

    • Indisch4ever schreef:

      ah ja… Bo.. dat was me opgevallen toen ik het zag.
      Hij gebruikt de oudhollandse versie van het begrip Nederlander.
      Blank en/of in Nederland opgegroeid.
      Na al die jaren blijft dat terugkomen.

      uit het stripboek de Terugkeer

      Uit Amerika zijn bepaalde begrippen overgewaaid.
      Niet dat dit zo nodig moest van mij.
      Donkere Nederlanders werden en worden nog steeds her en der in deze kampgeschiedenis niet tot Nederlanders gerekend
      Dat kan men ‘geïnstitutionaliseerd racisme’ noemen.
      Dwz in weze is het racisme , maar vaak weten de gebruikers van deze opvatting dat niet. O.a. omdat het zo diep en zo historisch geworteld in de samenleving
      Er zit wat in het zo te zien

      Men noemt dat kleine feit ook wel ‘micro-agressie’
      Een ‘white privelege’ . Dwz blanke Nederlanders hoeven niet meer erkenning als Nederlander te verwerven. Die krijgt men veel makkelijker dan donkere Nederlanders.

      Gloria Wekker zou dit misschien ‘cultureel archief’ uit het koloniale tijdperk noemen.
      http://www.nieuwwij.nl/interview/gloria-wekker-het-culturele-archief-van-nederland/
      ——
      Niek Ravensbergen zegt op 8.40

      In Indië vielen de Japanners binnen in maart 42 en werd Nederlands Indië bezet

      En een van de maatregelen die de bezetter onmiddellijk nam, was alles wat Europees of Nederlands was apart te zetten in kampen. Vrouwen en kinderen tot 12 jaar werden afgezonderd in vrouwenkampen. Daar mochten ze niet uit

      De eerste zin klopt ook niet helemaal. De bezetting werd wel afgedwongen in maart 42, maar het binnenvallen was al in januari. Een oom van Nelly was een van de eerste doden op het strand van Menado
      11 januari 1942 !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *