Gedicht van Tante Fien ✝ 2013

tantefien
Josephine Otto..Schilderij Fien
Tante Fien en een schilderij van haar.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

5 Responses to Gedicht van Tante Fien ✝ 2013

  1. spencer vos schreef:

    Gaat deze over mevrouw Lammerts van Bueren, tante Fien

  2. Huib Otto schreef:

    Dank Boeroeng voor het plaatsen van dit topic over tante Fien, een zuster van mijn vader.
    Heb tante Fien helaas door de oorlogsomstandigheden eerst zo’n 10 jaar voor haar overlijden leren kennen.
    Ze woonde in Wageningen waar ik haar regelmatig bezocht en haar appartement hing vol met schilderijen van Indie van haar hand. Het schijnt dat er ook ooit iets in Moesson is geplaatst.
    Deze schilderijen zijn waarschijnlijk in bezit gekomen van haar kinderen uit haar huwelijk met Werdmuller Von Elgg
    Ze overleed in het tehuis Rumah Kita in Wageningen.
    Huib

  3. bokeller schreef:

    .Pak Boeroeng,
    Al speurende op internet het onderstaande gedicht gevonden
    en bijzonder
    siBo

    Gedicht voor Tante Fien.
    Mijn tante Fien (1911-2004) heeft het grootste deel van haar leven in de verpleging gewerkt.
    Ze was één van drie zussen die ongehuwd is gebleven en die wij (de familie) steevast als “de tantes” aanduidden.
    In een andere post zal ik meer over deze drie gezusters vertellen.
    Ik wil me nu beperken tot een gedicht dat ik in haar nalatenschap tegen ben gekomen.
    Ik ben twee dezelfde versies tegengekomen, een gedateerd 20 mei 1947 en eentje 2 mei 1963.
    De eerste datum komt overeen met het behalen van het verpleegsters diploma dat ook in mijn bezit is, gedateerd 17 mei 1947.
    Tante Fien volgde haar opleiding tot verpleegkundige in Heerlen.
    Ik vind het een bijzonder gedicht, leuk, geestig en tegelijk complimenteus.
    Waarschijnlijk kreeg iedere jaargang verpleegkundigen die het diploma behaalde hetzelfde gedicht te horen. Dat zou me niks verbazen.
    Mooie exponent van een andere tijd 🙂

    O, schoonheid in het wit,
    O, draafster op Uw rit,
    door zalen chloroform,
    O, droom in uniform.
    O, vitaminenpleeg,
    bacillenveeg,
    reinigster van paviljoenen.
    Gij, die zich vermaakt de vloer te boenen,
    de potjes te legen,
    langs ‘smensen lijf te vegen,
    met washand en met spons,
    of met zwachtel, watten dons,
    de wonden en gaten te dichten,
    pijn te verlichten,
    of zalf te smeren op been if buik,
    of drankjes (schudden voor gebruik)
    in kelen te storten.
    O, jij wit beschorte
    O, zwart bekouste jodiumfee,
    Gij, die dwaalt tussen dood en wee,
    op wolken aether,
    met uw staf de thermometer.
    kinini koningin
    O, spalken meermin.
    Gij, die leeft bij de gratie
    van beenbreuk en operatie,
    Gij, die vliedt in het beddenwoud,
    als een ree in het kreupelhout;
    Gij, die de man te ruste leidt
    of temt, in dromen vleit
    met slechts een kleine injectiekusje
    O, mijn narcosezusje.
    Gij met uw heerlijk lied
    van waterperoxyd.
    Gij, die langgespaarde wee
    met glycerine leidt naar zee.
    O, pilmysterie,
    O, stimulans van arterie
    en van venen
    O, leukoplastsirene
    is het waar
    Zijt gij met Uw studie klaar?
    Ik met mijn vrouwelijk schroom
    nam van schrik wat broom
    ik kon geen voet verzetten
    ik moest mijn voorhoofd betten.
    En nu je je staatsdiploma hebt gekregen
    dat je brengt op aller wegen
    Wil ik tot slot nog vragen:
    Of je je insigne met ere wilt dragen!!!!!

    Heerlen, 20 mei 1947.

    ]

  4. Arthur Olive schreef:

    Lief gedicht, prachtig schildery en een mooie vrouw.
    Ik heb Rene Creutzburg, redacteur van de Indo, vaak horen zeggen, “Je leeft twee keer als je herinneringen hebt”. Jammer als die verloren gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *