-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden21 jaar !!
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
-
Indische portretten
ingezonden door de Indisch4ever-lezers.
Heb je nieuws, foto of een oproep?
Mail ons !
Indisch4ever 
Wat mot je? Met jouw krom Hollands kan je je zelf nooit als Hollander beschouwen!
Het grote verschil van het gedrag van de Nl. in de begin jaren 50 was goed merkbaar en heb dat goed ervaren. Nymegen was toen beslist geen Den Haag en Beuningen was vergeleken met Nymegen een rot gat met onverstaanbare boeren. Ik meen dat ik zo’n beetje een van de eerste bruine op de Mulo was. Het boek Asta’s Ogen dat zich in Oss afspeelde, komt het dichts bij mijn ervaringen in het gelderse.
Ik ben al blij dat u mijn verhaal niet als grote leugen afserveert, meneer Geenen.
Pak Pierre
Ik beantwoord en doet mee aan mijn ervaring. Meer niet. Wat u schrujft moet u weten. In 1958 zijn wij verhuisd naar Den Haag.
Dank voor uw uitleg en mededeling, dat u in 1958 naar Den Haag verhuisde, meneer Geenen.
Pak Pierre
Wat heb ik toch geboft met mijn landing als 14 jarige in Den Haag, in 1952.
Naar school op de HBS Beeklaan met vrijwel de zelfde schoolboeken als die ik had op de Semarangse “concordante” HBS. De school zou men nu een “zwarte school” noemen. In mijn herinnering was zeker de helft van de leerlingen bruin of totok, maar dan in Indië opgegroeid.
Ook een deel van het lerarenkorps had Indische roots. Zo ook de gymleraar Wolterbeek Muller. Ik was niet zo goed in gym in de zaal en zeker niet in turnen. Toen ik voor een sprong over het paard weer eens verkeerd afzette en hij me moest opvangen klonk zijn hartgrondig “Kontol!” luid door de zaal. De helft van de klas grinnikte, de andere helft niet.
In het naburige Scheveningen werd ik wel eens uitgescholden voor “pinda” of “Poep Chinees”. Gelukkig had ik al een tegen scheldwoord geleerd, “Joej”. Ze kregen lik op stuk.
Gevochten tussen wit en bruin werd er in die tijd niet zo veel. Ik verbaasde mij er zelfs over dat men elkaar in Nederland, althans in Haags Nederland, voor rotte vis kon uitmaken zonder dat meteen gevochten werd. In Semarang was het al gauw “wat jij, tak tarok jij – wacht maar na schooltijd”.
“Culture shock” kreeg ik pas toen de moeder van een wit vriendje bij wie ik op bezoek was op een gegeven moment zei “Pierre, je moet nu naar huis, WANT WIJ GAAN ETEN”. Bij mij thuis was zoiets onbestaanbaar; iedereen die rond etenstijd op bezoek was kon gewoon meeëten. Ik dacht dan ook, dat ik iets verkeerds had gedaan waardoor ik niet “salonfähig” werd bevonden.
Dan was er nog de kwestie van “delen”. Witte vriendjes konden rustig een ijsje van een dubbeltje bij Jamin kopen en vervolgens voor mijn neus helemaal oplikken. Ik had altijd geleerd te delen, óf de aankoop van iets lekkers uitstellen tot ik alleen was.
Indische meisjes en jongens waren op mijn school – en ik denk ook op andere Haagse scholen – volkomen geaccepteerd. Op de sportvelden en bij huis- en schoolfuifjes zelfs heel populair.
Pak Pierre
”Dan was er nog de kwestie van “delen”.
Tijdens een treinreisje ,toen nog overal niet aan
banden gelegd,bood je de direct aanwezige medereizigers
een sigaret aan als je er één opstak.
En dat deed je op de Indische wijze,nl. om het pakje
met pakweg 4á5 eruit stekende sigaretten aan te bieden.
Een mede reizende TO,(en goed bedoelend) wees me
er op hoe dat hier in Holland gangbaar was,nl. Voorzichtig
één sigaret (duim ervoor) aanbieden.
Het beroemde koekjesblik systeem !
Tja,’t zijn van die kleine verschillen buiten de nog komende
waar ik me aan te houden had.
siBo
Pak Bo,
Dan ga je het waarschijnlijk over de klaplopers hebben die, toen ze eenmaal in de gaten hadden dat het bij Indische mensen altijd zoete inval was, “toevallig” rond etenstijd even een bezoekje kwamen afleggen.
Pak Pierre
Als arme student in Delft was ik maar wat blij met de Indische familie/kennissen in Den Haag. ff bij-eten! Maar niet alleen eten hoor, ik moest dan ook sociaal doen. En die meisjes waren wel aardig hoor. We waren heel populair op de feestjes van de Haagse dansscholen.
Tja … een beetje student als aanstaande schoonzoon was natuurlijk nooit weg!
Pak Pierre
Hi Bo,
Blij dat het roken vele opstakels heeft en het niet meer populair is. In ieder geval hier in CA. Ik kan nu overal rustig gaan zitten zonder de second smoker van een ander te worden.
Ja waar heb ik dat ook gehoord. Voor het eerst op de eerste dag op de Mulo in Nymegen en wel de eerste dag. Mevrouw Groeneveld gaf les in Nederlands. Maandag morgen eerste les. Werd aan de klas voorgesteld met de Intro. Dit is Roeny inplaats van Ronny. Vlak er na kwam de beruchte vraag waar ik dat Nederlands toch had geleerd. Daarbij haalde ze ook aan dat mijn moeder ook al zo goed sprak. Latter toen we naar Beuningen verhuisden, werd et alleen erger, want toen werden we geconfronteerd met een boers dialect. En soms werden we door een paar van die klojos nageaapd en dat leverde dan ook een robbertje straatvechten op.
Pas geleden heeft een oude indische vriendin ons via het internet teruggevonden. Heb haar pas nog gebeld. Kreeg de opmerking te horen dat mijn Nederands na meer dan 30 jaren CA nog zo goed klinkt.
“boers dialect” Dat is toch petjoh op z’n Nederlands?
O ja? Ik spreek die taal niet.
Wat ik ook vreemd vond is om mannen op zondag te zien vissen met das en jas.
Zo’n opmerking heb ik nooit gehoord. Maar als ik naar beide typetjes kijk, kan ik me wel voorstellen dat zo’n opmerking wordt gemaakt. Ik zou dat lovend vinden. Er waren ook Indo’s die vreemd vonden dat de straatvegers in Nederland blank waren. (In Indië heb ik nooit een Indo straatveger gezien)
Nou het scheelde niet veel,want de inlanders
waren goedkoper ,maar armoede was er wel.
Mijn oom woonde op de ladang in een wat
betere hut en hield zich in leven,met het
maken van triplex figuren en lampenkappen en
de verkoop aan de beter(?)in de slappe was zijnde
familieleden en kennissen.
siBo
Binnenkort krijgen we de vraag: doen jullie ook aan kerst?
siBo
Neen, ik denk eerder: “Zijn jullie ook al buitenkerkelijk?”.
Pak Pierre
Of toen in een of ander pension, een gezin bij de maaltijd geen bestek aantrof en op de vraag waarom, de houdster het niet nodig vond omdat men daar met de blote vingers at.
Hilarischer zijn ws de ” bottol tjebok” verhalen.😂😂
Nee, maar die twee vrije dagen wil ik wel hebben. (wij doen wel een beetje aan Kerst hoor, maar geen vreetdagen).
Als kind in Twente in de jaren vijftig heb ik dit ook vaak gehoord. Dat was dat heel begrijpelijk want Twents is een prachtige streektaal maar wij spraken gewoon Nederlands. Het was ook nooit onaardig bedoeld.
Wat spreek jij goed Nederlands zeg, (Het is anecdotisch van onze Indische geschiedenis)
Dit heb ik in 1954 gehoord, niet van een Hollander maar van mijn eigen Indische neef.
Ik kwam voor de tweede keer naar Nederland en deze keer rechtstreeks uit Nieuw Guinea, 13 jaar oud en donkerbruin gebrand.
Mijn neef maakte de opmerking dat hij verbaasd was dat ik zo goed Nederlands kon praten.
Het is dus niet alleen de Hollander eigen.
Een paar jaar geleden gingen we naar het enige Indonesisch restaurant, Indo Cafe, hier in Sacramento, California.
We moestem lang wachten op onze nasi rames omdat een bus vol met toeristen uit Nederland daar ook zaten te eten. He bleek een Indische zanggroep te zijn en het ging er vrolijk aan toe.
Onder deze zanggroep was een zwart echtpaar uit Suriname. In de fijftiger jaren waren er bijna geen Surinamers in Den Haag, tenminste ik heb ze nooit eerder gezien.
De enige zwarte mensen die ik ooit gezien had waren de Papoeas en de negers van hier.
Ik betrapte me er zelf op dat ik het me verwonderde dat deze twee zo goed Nederlands spraken en dat vertelde ik ook aan mijn vrouw. Later ben ik me ervan bewust geraakt dat ik aan het stereotypen was.
*ik geniet trouwens heel erg van deze site, vooral de oude foto’s en verhalen zijn uitzonderlijk!
Nou meneer De Ruiter, wat let u. Doet u eens wat terug en schrijf ook een stukje. U zult als zoon van een moeder die in mooi Insulinde is opgegroeid toch ook veel leuks te vertellen hebben dat “Indisch gerelateerd” is.
Of u schrijft uw commentaar op “topics” of reacties, bezien uit het onbevangen oogpunt van een vertegenwoordiger van de 2de generatie.
Pak Pierre
Terima kasih Kees. We deden meer dan 10 jaar ons best.
Maar het zijn ook de lezers zelf die foto’s sturen en verhalen vertellen.
Niet te vergeten de tips.
Dit was ook het oude Tong Tong idee..
Ik ben hier geboren in 1965, deze opmerking heb ik nog nooit gehoord. Mijn moeder (1938) kwam hier in 1954 en kreeg dit ‘compliment’ vaak te horen. Ik denk dat dit meer iets van de eerste generatie is. Was niet altijd leuk te horen, maar waarschijnlijk niet vervelend of afwijzend bedoeld, misschien zelfs een oprecht compliment van onwetenden. Anno 2015 zou ik zeggen: “soedah lamaar.” Kees (het zou natuurlijk ook kunnen dat ik beroerd Nederlands spreek…). 😉
Dit is net zo stupide als wat mij hier bij de U.S.-Mexican border overkomt. Ze vragen mij: “Do you speak Mexican?” Ik antwoord dan:”yes. I speak Mexican and Spanish.”
Boeroeng, ik ga er niet over , ik weet het, maar niet alles wat je tegenkomt op social media is het waard om door te geven. Zeg maar gerust: het meeste is dat niet waard.
Het is zo verschrikkelijk oudbakken, zo passé, zo genant, zo onontwikkeld en nog veel meer om anno 2015 maar weer eens te beginnen met’ wat spreek je goed Nederlands”.
Degene die dat op facebook aankaart, spoort niet. Echt niet. Die heeft totaal geen benul hoe de huidige samenleving in elkaar zit en functioneert. Hij zIt in een cocon en wentelt zich daar in de uitwerpselen van vroegere tijden.
“We” moeten werkelijk ophouden om telkens een podium te bieden aan achtergebleven gebieden. Zonder dat podium zijn ze ook wel gelukkig in hun cocon. Laten we nu eens zijn wie we zijn, gewoon Indisch, maar dan in deze tijd. En laten we met de kennis en skills van deze tijd proberen dat te doen wat gedaan moet worden. Maar niet telkens en telkens zielig doen….ik word gediscrimineerd, ze vragen waar ik Nederlands heb geleerd.
Mijn hemel.
Waarom is praten over dit soort opmerkingen telkens zielig doen.?
Naar mijn idee wordt het juist in Indische kringen te weinig gedaan.
Je moet niet bezig blijven met dit soort dingen wegdringen en taboe verklaren.
Het is gezond om daar samen om te lachen, elkaar te vertellen en dan weet je weer dat je niet
alleen dat meemaakt.
En ook waar……. leg het weer weg en move on met je leven. Positief denkend.
Het is geen wegdringen en taboe verklaren. Het is juist jarenlang aan de orde geweest. Al het vervelende, negatieve, verdrietige enz. wat Indische mensen is overkomen is werkelijk jarenlang aan de orde geweest, in verhalen, in artikelen, in gesprekken, tijdens bijeenkomsten, in toespraken enz. Mind you, we zijn al 60, 70 jaar in Holland. De afgelopen decennia is heus wel het een en ander gedeeld binnen het Indische, allang voordat er internet bestond. Als anno 2015 iemand dan begint over ‘jullie spreken Nederlands’, dan is dat dus niet bepaald iets nieuws wat nu dan eindelijk eens aan de orde moet komen. Dat bedoel ik…..tenzij het natuurlijk de bedoeling is dat de 3e, 4e, 5e generatie alles van de 1e genaratie moet herkauwen. Ja dan, dan heb ik niks gezegd.
En evenzo is het ook jarenlang niet aan de orde geweest voor vele mensen van Indische komaf. Het is goed om er samen om te kunnen lachen en dan al even het hart gelucht en lachend het leven op te pakken.
Het is nodig dat mensen tegen elkaar zeggen…. sudah ya, ze weten niet beter .
Ik zie ook sommige mensen te emotioneel hierover.
Niet doen. Niet in de slachtofferrol blijven steken !!!
Overigens…..bepaalde beroepsgroepen die Indische Nederlanders niet kunnen zien als Nederlanders of stereotyperen verdienen wel een duidelijke kritiek.
slap on the wrist, tik op de vingers, lel tegen het oor, trap onder de pantat,
Journalisten, historici, demografen, politici ed.
https://indisch4ever.nu/category/het-verdriet-van-de-indo/
” …. slap on the wrist, tik op de vingers, lel tegen het oor, trap onder de pantat…”.
Nou, nou, nou …. wél de bal en uitsluitend de bal spelen hoor!
Maar goed, als met die beroepsgroepen “Journalisten, historici, demografen, politici ed.”
wordt bedoeld, wie geeft ze dan die fysieke schrobbering, ons aller Indisch Platform, de statutaire spreekbuis en pleitbezorger van/voor Indisch Nederland?
Pak Pierre