Java Post: Nederlandse militairen hebben structureel en op grote schaal extreem geweld gebruikt tegen Indonesiërs in de periode 1945-’50, na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid, maandag zeventig jaar geleden. Ze gingen daarna meestal vrijuit omdat autoriteiten de misstanden systematisch in de doofpot stopten. Dat concludeert de Zwitsers-Nederlandse historicus Remy Limpach
NRC: Het kabinet moet een allesomvattend onderzoek laten doen naar het handelen van Nederlandse soldaten na het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid in 1945. Dat zegt D66-Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma. Nederlandse kabinetten zijn hier nooit toe bereid geweest.
leidenuniv.nl: Nederlandse militairen gebruikten structureel en extreem geweld tegen de Indonesiërs, zo blijkt uit nieuw onderzoek. In zijn boek Soldaat in Indonesië (publicatie eind oktober) trekt historicus Gert Oostindie uit andere bronnen dezelfde conclusie. Hij presenteert nieuwe bevindingen en maakt duidelijk wat de soldaten bewoog.
—–
Wij onderzochten 700 gepubliceerde getuigenissen van bij elkaar ongeveer 1400 soldaten .
—
Wij stuitten in deze egodocumenten op zo’n 700 afzonderlijke gevallen van oorlogsmisdaden.
Nederland en de dekolonisatie van Indonesië
€ 29,90 Auteur J.J.P. de Jong
Een koppig Nederland kon tussen 1945 en 1950 geen afstand doen van zijn kolonie. Dat is, ook onder historici, nog altijd een brede overtuiging. Maar de conclusie van J.J.P. de Jong is grensverleggend. Hij neemt niet alleen afscheid van Indië, maar ook van vele mythes
...................
Indisch4ever 
Hou op met excessen Wreedheden waren de roep van de dag (1945-1950). Waarom excessen van Nederlandse soldaten?
Cap
“Hou op met excessen Wreedheden waren de roep van de dag (1945-1950). Waarom excessen van Nederlandse soldaten?”
Helemaal mee eens. Wij allemaal kunnen ook de excessen op noemen die per familie plaats vonden. Blijkbaar proberen een paar Nl mensen, met dat beruchte wijs vingertje, naam te maken ten koste van hun eigen landgenoten. Intussen zwijgt Indonesie, want die doet er niet aan mee.
Citaat : ” Limpach voegt daar racisme als oorzaak aan toe, iets wat andere historici nauwelijks bespraken. „Zoals in andere koloniale samenlevingen, vormde een raciale hiërarchie het kernpunt. Dat had logischerwijs een enorme impact op de troepen die de archipel binnenkwamen.”
Scagliola daarover: „Ik had daar in 2002 niet zo veel oog voor. Ik volgde de lijn die historici tot dan toe volgden: afstand en begrip en vooral geen commotie veroorzaken.” Het gewelddadige karakter van het koloniale bestuur werd überhaupt pas in datzelfde jaar door hoogleraar Henk Schulte Nordholt expliciet benoemd: Nederlands-Indië was een gewelddadige politiestaat. ”
***Tjonge …een aaneenschakeling van open deuren intrappen. Menslievendheid, respect tonen voor de anders gekleurde of geaarde medemens kortom de weg naar echte beschaving is niet iedereen gegeven en heeft pas na WO2 via de VN handen en voeten gekregen.
Het volk liet zich immers alleen met harde hand door adel en/of dictators regeren tot de volgende omwenteling/revolutie. Indië vormde en vormt ook nu als Indonesië geen uitzondering.
Zwarte bladzijden uit de geschiedenis weglaten of wegmoffelen is ook not-done , maar om ons ‘de beter geinformeerden en in denken geevolueerden’ hiermee een schuldcomplex aan te praten is ‘over de top’. en bijna een ‘gotspe’.
Hoewel je met de strapatzen van Rutte2 betreffende de ouderen, de zorgbehoeftigen, de loze beloftes enz. je met een stembiljet ook ver van een ideale regeervorm kan afdrijven.
http://indonesie.actieforum.com/t11397-kester-freriks-echos-van-indie
“zou het niet aanmatigend zijn om nog iets toe te willen voegen aan de stortvloed van literatuur die al over Indië en de Indonesische onafhankelijkheid is verschenen?”
Valt wel mee met de ‘stortvloed’ van literatuur over de onafhankelijkheid en al helemaal met de ‘stortvloed’ van wetenschappelijke onderzoeken over dat onderwerp. Over Suske en Wiske zijn meer boeken verschenen.
Bij echo’s ,dacht ik om effe terug te gaan naar
vele Jaren terug.
‘U oordeelt over Moeder Indonesia zelf’
Onze stem die wij hier in de gerechtszaal laten klinken blijft niet slechts binnen deze muren. Zij dringt over vlakten en bergen en zeeën van Kota Radja tot aan Fak Fak, van Oeloesiaoe bij Menado tot Timor. Het Indonesische volk dat onze stem hoort, trilt als hoort het zijn eigen stem. Uw oordeel over ons streven, Edelachtbare Rechters, is een oordeel over het streven van Iboe (Moeder) Indonesia zelf.
http://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/26530/u-oordeelt-over-moeder-indonesia-zelf.html
siBo
Helemaal gelijk Ron Geenen.
Weer een komediant, die de klok heeft horen luiden.