10 Responses to Petrus Craan

1. Jan A. Somers schreef:

   16 januari 2015 om 11:55

   “En niet te vergeten de Buitenkampers die ook steeds beroerder werden van voedsel en vitamine tekorten. Om nog maar te zwijgen van de medische verzorging.” Nog even mijn grijs gedraaide plaat: Ik was buitenkamper (wel met een onderbreking door de Kenpeitai). Ik heb nooit honger gehad. Eerst mijn handeltje in zeep. Daarna werk op een melkerij. Met vriendjes je eten bij elkaar jatten van foeragerende Japanse vrachtauto’s. Af en toe natuurlijk met een pijnlijk gevolg. Maar ja, stelen mag nou eenmaal niet, en als de kerk je er niet voor straft, deden die Japanners dat wel.
   “te zwijgen van de medische verzorging.” Mijn lijstje met klanten voor de (illegale) melkbezorging werd verzorgd door een Indonesische huisarts. Na de bersiap in Soerabaja brachten wij met de ambulance de ergste gevallen direct naar het RK-Ziekenhuis. Volgens mijn herinnering werd niet naar religie gevraagd.

   Beantwoorden
   • Arthur Olive schreef:

     16 januari 2015 om 21:46

     Wij waren buitenkampers en woonden in Mangarai bij mijn oom en tante Leeflang met nog andere familie leden.
     Gelukkig had mijn oom een betaalde baan, maar daar moesten meer dan 12 mensen van leven.
     Op een dag kwam mijn oom thuis met een bedelaar die onder de wonden zat.
     Ze hebben hem verzorgd en hij mocht bij ons wonen gedurende de oorlog.
     Narsi werd een bediende maar werd ook beschouwd als een trouwe familielid.
     Ook na ons vertrek naar Nederland was er nog steeds contact met Narsi die ondertussen was getrouwd.

     Beantwoorden
2. Huib schreef:

   15 januari 2015 om 12:48

   En niet te vergeten de Buitenkampers die ook steeds beroerder werden van voedsel en vitamine tekorten. Om nog maar te zwijgen van de medische verzorging. Dan was het feest als Oma Besje peujum had gescored waar helaas de hele familie ziek van werd, maar eerst RK gedoopt moesten worden voordat ze in het RK Julianaziekenhuis geholpen konden worden tegen die vergiftiging. Want bij de ziel begint de zaligheid en die moest ook toen al eerst gered worden voordat aan het lichaam gewerkt kon worden.
   Of de Kalffjes er ook ziek van geworden zijn heb ik eigenlijk nooit gehoord. Mss hadden ze gewoon geluk en had oma Besje niet genoeg voor twee gezinnen.
   Huib.

   Beantwoorden
3. bokeller schreef:

   15 januari 2015 om 12:03

   .

   P.Lemon zegt:
   14 januari 2015 om 12:45
   Achter de mast is er (in het begin) verse groente en vlees, en daarnaast vele soorten ingemaakt vlees, vers gevangen vis, poffertjes, pannenkoeken, rijst met krenten, en tijdens de middagthee confiture, noten en amandelgebak.

   De omstandigheden verslechteren echter naarmate de tocht vordert. Slechte hygiene, vervuiling, ondervoeding, uitdroging en het tekort aan vitaminen beginnen dan hun tol te eisen. Scheurbuik en de ziekten malaria, beriberi, tyfus en dysenterie, houden zo huis onder de scheepsbemanning, dat gemiddeld 15 procent sterft.

   Pak lemon.
   Als ik het zo zie dan lijkt ’t op de internerings periode
   +Achter de mast,veranderen in achter gedék en enkele
   andere veranderingen.
   Niets vreemd dus en de ”reis” duurde ook vele2 maanden.
   siBo

   Beantwoorden
4. P.Lemon schreef:

   14 januari 2015 om 12:45

   En dan te bedenken “Men is wat men eet ” (Feuerbach) plus ‘survival of the fittest'(Darwin) dan kan het niet anders
   of de voorvaderen van de nazaten/mengelingen hadden in ieder geval een sterk gestel. 🙂

   ****Petrus Craan ***Belangrijk voor de leefkwaliteit is het voedsel. Het gewone scheepsvolk eet in groepen van zes of zeven man gezamenlijk uit één bak. De maaltijden zijn eenzijdig, te zout en veel te vet; ’s morgens gort met pruimen en boter, ’s avonds erwten, bonen of rijst met boter, en vier maal per week gepekeld vlees (rund of varken) of stokvis … met boter. Per dag is er ruim een liter bier en een mutsje (1 dl.) wijn of jenever.

   Achter de mast is er (in het begin) verse groente en vlees, en daarnaast vele soorten ingemaakt vlees, vers gevangen vis, poffertjes, pannenkoeken, rijst met krenten, en tijdens de middagthee confiture, noten en amandelgebak.

   De omstandigheden verslechteren echter naarmate de tocht vordert. Slechte hygiene, vervuiling, ondervoeding, uitdroging en het tekort aan vitaminen beginnen dan hun tol te eisen. Scheurbuik en de ziekten malaria, beriberi, tyfus en dysenterie, houden zo huis onder de scheepsbemanning, dat gemiddeld 15 procent sterft.

   Beantwoorden
   • Jan A. Somers schreef:

     15 januari 2015 om 11:45

     Vandaar de stichting van de tussenstop (verversingsstation), eerst op Sint Helena, daarna Mauritius, en tenslotte in Kaap de Goede Hoop. Door Boxer genoemd “The tavern of two seas”. in Nederlandstalige verhalen “de Indische zeeherberg”.

     Beantwoorden
5. Huib schreef:

   14 januari 2015 om 09:02

   Goh Boeroeng wat heb je me laten schrikken. Goed dat je die laatste zin bijstelt.
   Ben erg opgelucht dat het dus niet klopt dat hij ook is omgekomen.
   .
   Jimmy is via moederskant met mij gerelateerd. Onze oma’s zijn zusters en zijn oma Besje heeft in de oorlog haar dochters en mijn moeder, alle met kleine kinderen altijd ondersteund door voedsel aan te slepen als ze het in de kampong of waar dan ook te pakken kon krijgen. Dat was nou zo’n pareltje van een Buitenkampoma zoals er in die tijd zovelen geweest moeten zijn.
   Huib

   Beantwoorden
6. Huib schreef:

   13 januari 2015 om 12:35

   @Boeroeng
   Met enige verbijstering zie ik daar de naam staan in het rijtje MH17 slachtoffers van mijn neef de Indorocker Jimmy Kalff die met zijn Indorock band in Duitsland furore maakte.
   Daar hebben we maanden geleden ook al over gehad .

   Lees ik dit goed? Zijn drie oudere zusters en een broer zijn indertijd naar Ca ge-emigreerd evenals de mijne en daar hadden we nog wel eens kontakt op de Indoclub Avio in Anaheim.

   Trouwens op het Lyceum in Bandoeng zat ik ook in de klas met twee zusters Boutmy. Voornamen weet ik niet meer.
   Huib

   Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     13 januari 2015 om 19:15

     Jimmy Kalff staat in het rijtje van nazaten van Petrus Craan.
     Hij is alive and kicking , and rocking.
     Maar ik wijzig die laatste zin om misverstanden te vermijden .

     Beantwoorden
7. Jan A. Somers schreef:

   12 januari 2015 om 16:22

   In het pas verschenen boek ‘Venster op km2 Dreischor’ worden inwoners van Dreischor genoemd die dienst hadden genomen bij de VOC. De meesten zijn niet teruggekeerd. Eentje ligt in de kerk begraven. Deze heeft nog een nakomeling in het dorp. In het boek is nog een ‘Indische’ link te vinden, maar die is niet zo interessant. Geen Rendang of kwee klepon.

   Beantwoorden