Nederlands-Indonesische kinderen in Indonesië

Geplaatst op 28 november 2014 door Boeroeng

Yona 16 en Jessica 9 wonen beiden in Yogyakarta, Indonesië. Omdat zij een Nederlandse ouder hebben, krijgen ze gedeeltelijk een Nederlandse opvoeding. Les in traditionele Javaanse dans en je schoen zetten met Sinterklaas, zij doen het allebei.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

32 Responses to Nederlands-Indonesische kinderen in Indonesië

  1. wal suparmo schreef:
    7 maart 2016 om 14:31

    De Jappaners hadden wekelijk alles kapot gemaakt.

    Beantwoorden
  3. Mas Rob schreef:
    3 december 2014 om 07:28

    Assimilatie? Verzet is nutteloos! https://www.youtube.com/watch?v=WZEJ4OJTgg8

    Beantwoorden
  4. van den Broek schreef:
    3 december 2014 om 00:09

    Ik zou gewoon de whiskey kopen en de fles leegdrinken

    Maar even serieus, het gaat erom hoe al die verschillende groepen assimileren in de Nederlandse maatschappij . De eerste generatie was verplicht te assimileren en het lijkt mij aannemelijk dat andere groepen anders assimileren omdat ze dat al op vrijwillige basis doen. Daarover zijn hele bibliotheken volgeschreven en misschien weet iemand of er al zoiets op wel wetenschappelijke en verantwoorde wijze is gedaan!!!

    Beantwoorden
  5. Dave Gout schreef:
    1 december 2014 om 17:01

    Het blijft een boeiende discussie. Wouter Müller zingt: Wat is een Indo? Tja! Misschien is het goed om in de discussie ook de ‘streekcultuur’ te betrekken. Wellicht dat het volgende voorbeeld verheldering brengt. Mijn eerste echtgenote komt uit Groningen (stad). Het gezin waaruit zij komt heb ik goed leren kennen. Mijn huidige echtgenote komt ook uit Groningen (Westerwold). Ook dat gezin meen ik redelijk goed te kennen. Er is een groot verschil tussen beide gezinnen, toch zijn het Groningers. Het zijn zelfs Nederlanders. In het ene gezin werd Nederlands gesproken (zonder geknauw), in het andere gezin wordt dialect gesproken. Dat is maar één verschil. Er zijn er veel meer. In elk gezin, of dat nu Gronings, Nederlands of Indisch is, zijn vaak typische gewoonten (ook uitdrukkingen) die kenmerkend zijn voor dat gezin. ‘Huiscultuur’ zeg maar. De cultuur van een Nederlands gezin is een mengeling van wat buitenlanders typisch Nederlands vinden, het streekeigene en de huiscultuur. Ik ben geboren in Noord-Celebes als zoon van een uit Java afkomstige KNIL-militair en een ambtenarendochter, eveneens van Java. Opgegroeid in Den Haag. Ik voel mij Indo, maar vraag mij niet om dat te definiëren. Het ging er thuis bij mijn neefjes en nichtjes ongeveer hetzelfde aan toe als bij ons. Maar toch ook anders. Is mijn neef Jerry een andere Indo dan ik?

    Beantwoorden
      • bokeller schreef:
        1 december 2014 om 18:53

        .EEND MET WHISKY (Whiskey)———————–
        Koop een eend van ongeveer 1.5 kg.
        Twee grote flessen Schotse whisky.
        Spekreepjes en een fles olijfolie.

        De eend larderen en de binnenkant inwrijven met peper en zout.
        De oven 10 minuten voorverwarmen op 180 graden.
        Een longdrinkglas voor de helft vullen met whisky.
        De whisky opdrinken tijdens het voorverwarmen van de oven.
        De eend op een vuurvaste schaal leggen en een tweede glas whisky
        inschenken. Het tweede glas opdrinken en de eend in de oven zetten.
        Na 20 minuten de oven op 200 graden zetten en 2 glaven vubben met
        whisky. De glaven opdlinken en de en de scherven van et eeiste glas
        oplaapen. Nog een haiff glav insjenke en opdlinke.

        Na en hailf uui, de hoven opedoen om deeend te sjekken.
        Blantwondezalf in de padkamer ganhaale en op de povekand van de
        linkerrand toen. Denove opedoen naadat eerste glav leegis en de sjotel
        vastpakke. De blandwondezalf op de binnekant van de regtehandtoenen
        deeeent oprape.
        Deeent noges oprape en met nen nantdoek de bwantwondesalv van deeeent
        vege. De hande ontvette me visky en dun tupe ssalfff veeroprape.

        Tkappote glazzopvege endeeeent terug indun ovetoen.
        Deent oprape en dove eers opedoen.
        De twwwiede fjes bisky opedoenen overeindzette.
        Opstjaan van de vjoer en toch mar blijfezitte.
        De blas op degrond zjette.
        Uide fjes drinke wnade glave sijn opof kabot.
        Denove aftette deoooge sjuite en omvalle.

        De volgende late voormiddag de eend aansnijden met het zilveren feest
        bestek en degusteren met citroen en mayonaise.
        De hele rest van de middag en de vroege avond de rotzooi in de keuken
        opruimen en de muren en het plafond schoonmaken. Het glas bij elkaar
        vegen en naar de glasbak brengen. Naar het medicijnkastje lopen en een
        paracetamolletje pakken, innemen, naar bed gaan en slapen.

        Desgewenst de volgende dag een nieuwe eend en twee flessen whisky
        kopen.

        Bon appetit!
        siBo

      • Mas Rob schreef:
        3 december 2014 om 06:35

        – hips! –

      • Jan A. Somers schreef:
        3 december 2014 om 11:59

        Ik zou zegen: hik!

      • eppeson marawasin schreef:
        3 december 2014 om 12:30

        ic souwh ‘niks!’ zegguh;
        niet l*llen, maar poetsen … 🙂
        e.m.

  6. Peter van den Broek schreef:
    1 december 2014 om 11:19

    Er is wel sprake van een Nederlands-Indonische cultuur maar de benadering tussen de drie groepen is anders omdat hun geschiedenis anders is. Of we gaan beweren dat we een gezamelijke geschiedenis hebben, waar blijft dan die unieke geschiedenis zou Boeroeng zeggen. Geschiedenis is voor Indischen bij uitstek een identificatiemiddel, want daar zijn alle mythen en symbolen in verweven. Als mijn moeder zegt dat de rassenscheidingslijnen gewoon door de kampen liepen , dan weet ik wat het betekent dat zelfs een meisje van 14 jaar begrijpt wat die koloniale achtergrond is.

    Mijn zoon heeft wel wat van die Indische cultuur meegekregen maar de dominante cultuur is Italiaans. . Hij zegt zelf dat Indisch mijn probleem is. Hij spreekt geen Nederlands want hij sprak via mijn vrouw Italiaans en Frans op de peuterschool. Om alleen met mij Nederlands te spreken vond hij niet de moeite waard, daar kon ik wel inkomen. Nu wil het feit dat hij sinds 15 maanden in Nederland studeert, hij heeft wat Nederlands geleerd maar na lessen lidwoorden houdt het wel op, temeer dat Nederlanders hem in het Engels antwoorden. Of taal een rol speelt wil ik best betwijfelen, misschien gaat het meer om de beheersing van een taal, vraagt dat maar aan andere allochtonen.

    De diverse cultuurelementen zijn voor mijn zoon wel anders maar dat heeft een andere achtergrond en daar speelt de de dominante cultuur een rol. Voor mensen zoals hij, in wezen ook een emigrant is dat zij vanuit hun dominante cultuur naar de Nederlandse cultuur kijken en datgene eruit kiezen., verinnerlijken dat dicht bij hun cultuur liggen, Nederland als één grote shopping mall, ik zou dat aan hem vragen want hij zit toch middenin allerlei internationale studenten.Zij maken daarbij een vrije keus en dat elementaire element mis ik bij Mas Rob, het element van vrijheid dat de eerste generatie en in mindere mate de tweede generatie niet hadden.Ik denk dat dat het breekpunt is. Als mijn ouders de vrije keus hadden dan waren ze toch in Indonesie gebleven. Ik spreek ook uit ervaring, als emigrant dat ik de keus had naar het buitenland te gaan en dat ik nu bij 18° in Italie in mijn pijama voor de PC zit te werken. Ik ben ook aan het shoppen wat ik uit de Italiaanse cultuur pik. En met Oost en West maak ik me niet druk. Gezien bovenstaande reacties of het gemis eraan praat iedereen zich een illusie aan.

    Beantwoorden
  7. Mas Rob schreef:
    1 december 2014 om 10:04

    Wat is het verschil tussen nederlands-Indonesische cultuur(cultuuur van de gemengdbloedigen , gemengd na 1949, de indonesische cultuur van de indonesiers in nederland en de indische cultuur?

    Er is een groot verschil tussen de verschillende zelfbeelden en de gemeenschappen waar men zich toe voelt behoren. Indonesiërs in Nederland hebben als moedertaal Javaans, Sundaas of een andere gesproken in de archipel en/of het Indonesisch en met de taal is men verbonden met de culturele eigenheid die in de taal besloten ligt. Daarbij blijft men zich in het algemeen verbonden voelen met de Indonesische natie en delen de ‘grote verhalen’ die erbij horen, waaronder de eigen geschiedenis van gekoloniseerde en de strijd om de onafhankelijkheid. Als bijvoorbeeld presidentskandidaat Prabowo een toespraak geeft gekleed in het wit met kopiah, dan begrijpt elke volwassen Indonesiër meteen de connotatie met Soekarno en is er automatisch verbinding met de nationale beelden, symbolen en mythes.

    Indo’s met een koloniale familiegeschiedenis hebben doorgaans die automatische verbinding niet. Hun referentiekader is anders. Zij zien de eigen gemeenschap in het algemeen als losstaand van de Indonesische natie. Hier komt de behoefte vandaan om te benadrukken dat Indischen geen Indonesiër zijn en dat Indonesië iets geheel anders is dan Indië – iets wat verwarrend kan zijn voor een buitenstaander. De Indische gemeenschap spreekt Nederlands, of als men verder is gemigreerd ook Engels. Talen als Maleis/Indonesisch, Javaans en Sundaas worden nauwelijks gesproken. De Indische gemeenschap heeft eigen ‘grote verhalen’: die van het verschil tussen totok en Indo in de koloniale tijd, van de Japanse bezetting en de bersiap, van repatriëring en een nieuw bestaan opbouwen in Nederland, de VS of Australië. Gevraagd naar de eigen identiteit komt steeds één ding terug: de eigen culturele eigenheid door menging van ‘Oost en West’. Daarom wordt er zo de nadruk gelegd op de Indische keuken als vermenging tussen verschillende culinaire tradities – ook iets wat maar moeilijk te begrijpen is voor buitenstaanders als het gepresenteerde voedsel niet of nauwelijks verschilt met Indonesisch eten.

    Indo’s zonder koloniale achtergrond identificeren zich doorgaans niet met de Indische gemeenschap omdat zij het referentiekader missen. Of zij zich verbonden voelen met de Indonesische natie ligt aan opvoeding en taal.

    Het verschil ligt dus in de taal, het zelfbeeld en tot welke gemeenschap – ‘imagined community’ wordt wel eens als term gebruikt, maar dat kan misverstanden wekken heb ik gemerkt – men zich rekent. Diverse cultuurelementen zijn echter voor alle drie de groepen min of meer hetzelfde: de manier waarop met rijst kookt en eet, de omgang met familie, de waardering voor halus omgangsvormen en dergelijke.

    Beantwoorden
    • van Beek schreef:
      1 december 2014 om 10:20

      Mooi uitgelegd Rob, de geschiedenis daar ligt het verschil. AL heb ik en ik denk vele andere indischen(vele weten hun geschiedenis ook niet) niet veel met indie/indo rock of countrymusic(typisch indisch toch?). Ik denk met name deze nieuwe generatie Indischen(niet geboren in ned indie/indonesie), Indo’s van na 1949 en indonesiers in nederland, dat dit kleine cultuurverschil weggaat. De “tempo doeloe” Indo’s van nu hebben de oude tijd niet meegemaakt en gaan op vakantie naar het Indonesie van nu.

      Beantwoorden
      • van Beek schreef:
        1 december 2014 om 10:23

        Ik ben mezelf bewust van de Indische geschiedenis, maar ik weet dat mijn neefjes, nichtjes en siblings(en de meeste jonge indo’s) dat niet zijn en waarschijnlijk denken dat ze gewoon gedeeltelijk indonesisch en gedeeltelijk nederlands(wat ergens wel waar is). Dus wat dat betreft denk ik dat onze culturen vd drie groepen wel goed overeenkomen en wel van een gezamenlijk Nederlands-Indonesische cultuur kan spreken.

      • bokeller schreef:
        1 december 2014 om 10:58

        # Ik ben mezelf bewust van de Indische geschiedenis@

        Welke geschiedenis nmm.altijd bij vemelden nl.
        Javaans-Sumatraans- de Buitengewesten- Suriname ed.
        dan worden de verschillen tussen diverse culturen een ietsje
        duidelijker, hoop ik!
        Want dat is juist de verscheidenheid (mooiste) aan de Indo
        siBo

  8. Peter van den Broek schreef:
    1 december 2014 om 08:29

    De geachte van Beek stelt steeds de juiste vragen maar antwoorden krijgt hij niet. Door zijn vragen heb ik wel de indruk dat hij nauwkeurig observeert en ik begin te begrijpen waar hij naar toe wilt. Vooral de opmerking “Een paar ervan hebben de mengelingen wel als bagage bij zich of verinnerlijkt”. Vooral dat laatste woord spreekt me in de discussie aan, enig begrip kan niet ontzegd worden.

    De antwoorden van onze ervaringsdeskundigen doen me wel duizeligen want of men haring of drop eet is wel het summum van Hollands zijn. Dat lijstje is wel schattig, alsof Indisch-zijn een soort checklist is, maar is wel teleurstellend. Ik had toch wel iets meer doordacht en met meer wijsheid verwacht.

    Ik ben al meer dan 25 jaar uit Nederland dus mijn kennis aangaande Nederland is niet up to date. Wel weet ik dat Indischen een groep emigranten is die met hun , zoals ook Boeroeng zegt (die heeft het dus ook begrepen) UNIEKE Geschiedenis Gedwongen uit Indonesie zijn gegaan en Niet meer terug kunnen om in Hun maatschappij, hun land te leven. er mag niet vergeten worden dat Indische Nederlanders de voorlopers zijn van de multicult samenleving en daarvoor betaald hebben. Deze gegevens bepalen welke factoren je verinnerlijkt en danook uitdraagt.

    Molukkers zijn ook verplicht naar Nederland toekomen maar hebben veelal samen gewoond of wonen nog samen. Ze hebben daardoor een sterke groepsband. Ze kunnen nog altijd terug want iedereen heeft wel familie op de Molukken en de Molukken bestaan. Datzelfde geldt voor Indonesische Nederlanders of Nederlandse Indonesiers.
    Dus ze hebben wel een mengcultuur maar hebben een ander uitgangspunt, dus zullen ze zich ook op een andere manier uiten.. Misschien eten ze haring te beginnen bij de kop.

    Beantwoorden
  9. Loekie schreef:
    30 november 2014 om 17:44

    ” oftewel factoren die opgenomen worden door emigranten. Zijn dat de haringen? of de stroopwafels of het ge-OH over het weer?”
    Factor nr 1 is: afspraak = afspraak.
    Factor nr 2: op tijd komen.
    Factor nr 3: gij zult werken.

    Beantwoorden
  10. Peter van den Broek schreef:
    30 november 2014 om 17:34

    In de hele discussie komt het woord Dominante cultuur niet voor en dat lijkt mij vreemd (daar is wel vaker over gepraat, maar niet fundamenteel) want er is toch sprake van Emigranten die in Nederland komen en dan is sprake van een dominantie.En in Nederland komen veel emigranten dus er lijken kritische dus culturele factoren een rol te spelen (welke) oftewel factoren die opgenomen worden door emigranten. Zijn dat de haringen? of de stroopwafels of het ge-OH over het weer? Wij dienen niet te vergeten dat toen de Indischen naar Nederland kwamen van een multi-cult maatschappij geen sprake was, nu is dat wel het geval en dat lijkt me wel van betekenis in het verklaringsmodel. De hangvraag is of die 3 mengculturen wel vergelijkbaar zijn en op welke punten, daarover heb ik niks gehoord maar ik ben geen kenner in Indonesisch-Nederlandse mengcultuur

    Beantwoorden
  11. Peter van den Broek schreef:
    29 november 2014 om 15:42

    olala, dit is een hele leuke en uitdagende vraag waarbij niet alleen buikpijn te bespeuren is maar ook buikloop. Ik wacht zoals gewoonlijk netjes mijn beurt af, de ouderen, dus eerste generatie gaan voor (hormat hè), chapeau geachte van Beek

    Beantwoorden
  12. van Beek schreef:
    29 november 2014 om 15:02

    Vraag. Wat is het verschil tussen nederlands-Indonesische cultuur(cultuuur van de gemengdbloedigen , gemengd na 1949, de indonesische cultuur van de indonesiers in nederland en de indische cultuur?

    Beantwoorden
    • Mas Rob schreef:
      29 november 2014 om 16:02

      In mijn gezin overlappen zij elkaar – en verder maken we er niet zo veel woorden aan vuil.

      Beantwoorden
    • P.Lemon schreef:
      29 november 2014 om 17:28

      @van Beek “Wat is het verschil tussen enz. ”

      Door de bank genomen zullen de indonesiërs in Nederland zich vermoedelijk aan de eigenheid van hun gedrag, gewoonten kortom cultuur houden. En om niet te zeer uit de toon vallen zullen ze hier en daar wel wat van de blanda’s overnemen of alleen bij gelegenheid toepassen.

      Wat is dan specifiek die indonesische cultuur? Het valt niet mee die uit je eigen mengcultuur te filteren en daarom deze handreiking vanuit een toeristisch perspectief:

      ****De Indonesische cultuur is niet makkelijk te definiëren, er zijn heel veel verschillende geloven, gebruiken en gewoontes.
      De cultuurverschillen tussen Europeanen en Indonesiërs zijn zo groot dat je er een heel boek aan zou kunnen wijden. Hieronder zijn een paar punten uitgepikt, die van direct en dagelijks belang zijn bij je omgang met de bewoners.
      In Indonesië is het niet gebruikelijk om in het openbaar genegenheid voor elkaar te tonen. Zoenen, omhelzen en hand in hand lopen wordt gezien als iets dat je binnenshuis houdt. Hetzelfde geldt voor agressief gedrag.

      Controle over je gedrag en hoe je naar buiten overkomt zijn eigenschappen die hoog in het vaandel staan. Dat wil niet zeggen dat er niet wordt gelachen in Indonesië. Sterker nog, lachen wordt vaak ook gebruikt om met minder plezierige situaties om te gaan.
      Net als bij veel andere Aziatische culturen is het belangrijk dat je anderen met respect behandelt en ze bijvoorbeeld niet in het bijzijn van anderen of vreemden tegenspreekt. Vooral ouderen hebben veel aanzien.
      Voeten worden als onrein beschouwd en met je voetzolen naar iemand wijzen is daarom beledigend. Het hoofd is het reinste deel van het lichaam en je mag dus nooit zomaar iemands hoofd aanraken. Als je iets aangeeft dan moet je dit altijd met je rechterhand doen. De linkerhand wordt als onrein beschouwd, aangezien dit de hand is die zij op het toilet gebruiken. Let er ook op tijdens de maaltijd, wanneer de Indonesiërs vaak met hun handen eten.
      http://www.indonesie.nl/id/1/908/taal_&_cultuur_indonesie.html/
      of
      http://shoestring.nl/rondreis-indonesie/cultuur-indonesie

      Beantwoorden
      • van Beek schreef:
        29 november 2014 om 18:08

        @lemon,

        Dank voor uw uitleg, maar ik wordt hier zelf niet veel wijzer op. De Indonesiers(dus ook Molukkers) die hier wonen en die hier geboren zijn, krijgen van huis uit weliswaar een Indonesische cultuur mee, maar komen ook in aanraking met de Nederlandse cultuur. Dat zie ik ook bij mijn Indonesische vrienden die gewoon ook zich Nederlands gedragen. Hier is dus sprake van een mengcultuur.

        Bij de volgende groep, mengelingen(indonesisch met Nederlands van na 1949 geboren in Nederland, krijgen van huisuit een Nederlands-Indonesische cultuur(dus gewoon indo-europees), een mengcultuur mee.

        Als laatste de groep gemengde van voor 1949. Zij worden dan de Indischen genoemd. Indisch moet toch ook een mengcultuur voorstellen tussen javaans, menadoos etc met europees. Als ik naar mijn opa en (stief)oma van Beek kijk vind ik ze juist erg Indonesisch in doen en laten. Het Nederlands van hun is dat ze wel Nederlands spreken.

        Voor mij is het allemaal hetzelfde cultuur. Of kan iemand mij significante cultuur verschillen noemen tussen deze drie groepen in Nederland.

      • van Beek schreef:
        29 november 2014 om 18:14

        Voor mij is mijn cultuur gewoon Nederlands met Indonesische elementen erin. Zo zie ik het.

      • P.Lemon schreef:
        29 november 2014 om 19:20

        @van Beek. “significante cultuur verschillen noemen..”
        De eerder genoemde onderscheidende elementen vd Indonesische cultuur tref je toch niet aan in de nederlandse cultuur ? Een paar ervan hebben de mengelingen wel als bagage bij zich of verinnerlijkt

        Met een beetje humor zijn hier enkele specifiek nederlandse cultuur uitingen opgesomd.
        Drop eten.
        Haring eten.
        Sinterklaas vieren en de buren moeten op de deur bonzen.
        Fietsen.
        Humor.
        Onze grenzeloze liefde voor huisdieren.
        De koopman en de dominee.
        Overal je mening over geven en daarbij niet gehinderd worden door een gebrek aan kennis.
        Vele politieke stromingen.
        Vele kerkelijke stromingen.
        Voor alles een club en een vereniging oprichten.
        Vele mediastromingen.
        Winkels vol met tijdschriften over van alles en nog wat –
        Zeiken over het weer. Te warm, te koud, te droog of te nat.
        Op verjaardagen bij elkaar in een kring lulverhalen vertellen.
        Profiteren van de multiculturele samenleving en zeiken over de nadelen.
        Vijf kookprogramma’s per dag kijken en ’s avonds de aardappelen opzetten.
        Een klein beetje militair ingrijpen. (Zeiken over de kleur van het uniform, wel overvliegen en hopen dat ze schrikken).
        Polonaise lopen. – See more at: http://www.krapuul.nl/overig/blog/51185/nederlandse-cultuur-bestaat-wel/#sthash.oaGyzaou.dpuf

      • van Beek schreef:
        29 november 2014 om 20:04

        @Lemon, Ik denk niet dat u precies begrijpt wat ik hiervoor heb neergezet. Sinterklaas, drop eten, haring eten dat doen de Indonesiers die in nederland wonen/geboren zijn ook. En ook de mengelingen (die gemengd zijn na 1949). Ik heb zojuist hierboven 3 groepen geplaatst die allemaal eigenlijk een mengcultuur hebben van het Indonesische en het Nederlandse. Deze groepen bevinden zich alle in Nederland.

        Wat zijn precies de cultuurverschillen tussen de 3 groepen die ik hier boven heb beschreven? Alle drie zijn het mengculturen van Nederlands en Indonesisch.

      • P.Lemon schreef:
        29 november 2014 om 20:40

        @van Beek “Ik denk niet dat u precies begrijpt …”
        Begreep u in zoverre wel dat de 3 groepen in het andere woonland dan oorspronkelijk veel op elkaar gingen lijken door overname van de dominante cultuuruitingen.
        M.i. blijven de authentieke culturele eigenschappen ( mits overgedragen door ouders of familie) van een nederlander in Indonesie en van een indonesier in Nederland overheersend bij de persoon. Bij mengelingen zal het van de etnische mix afhangen of de wijzer naar 1 kant zal doorslaan. Maar in doorsnee vind men de culturele mix, zoals in het filmpje, gewoon prima. 🙂

      • Jan A. Somers schreef:
        1 december 2014 om 15:54

        “met je voetzolen naar iemand wijzen is daarom beledigend” En geen schoenen op tafel >> armoe.

  13. H.H. Boldingh schreef:
    29 november 2014 om 14:43

    De emigratie naar de andere landen buiten Nederland gebeurde pas als je in Nederland was.
    Mijn Vader wilde naar de VS maar mijn moeder niet.

    Beantwoorden
  14. hansvschaik schreef:
    28 november 2014 om 23:48

    Herstel: 5-er = 50er

    Beantwoorden
  15. hansvschaik schreef:
    28 november 2014 om 23:48

    In de 5-er jaren kon je niet kiezen naar welk land je wilde gaan: Indonesië of Nederland…….

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *