sambalgeur

Geplaatst op 10 september 2014 door Boeroeng

Het moge duidelijk zijn, wij zijn gek op verse sambal. Maar wie regelmatig zelf sambal maakt, weet ook dat tijdens de bereiding je keuken soms dagen is doordrenkt van een penetrante geur. Niet voor niets staat bij veel sambalrecepten op internet de volgende waarschuwing: “Let op! Zet ramen en deuren open tijdens het koken want de dampen en geuren kunnen irriteren!”Inwoners van Irwindale, in de Amerikaanse staat California, kunnen hierover meepraten. In oktober 2013 spanden zij een rechtszaak aan tegen de plaatselijke sambalfabriek. De inwoners klaagden over de indringende geur uit de plaatselijke sambalfabriek en hadden last van tranende ogen, keelpijn en hoofdpijn. Lees verder.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

18 Responses to sambalgeur

Surya Atmadja schreef:

12 september 2014 om 10:18

@ Pak Bo .
Het is logisch dat geen mens die de omwenteling cq poging tot coup hadden meegemaakt , toegedicht aan de PKI , als hoofdrol speler ( afkomstig uit de resten van uitgewaaide Komintern beweging van Europa/Henk Sneevliet en de PKI opstand van 1948) een”strijd” lied van de Gerwani en linkse groepen te zingen.
Tegenwoordig (eigenlijk al tig jaren) zijn er discussies of de PKI de hoofdschuldige is.

Beantwoorden
P.Lemon schreef:

11 september 2014 om 14:50

Hoe scherp kunnen die dampenwel niet zijn… elders op de site:
Sinds november 2013 is de Carolina Reaper van kweker Ed Currie uit South Carolina door het Guiness book of records officieel erkend als dé heetste peper ter wereld. Met een gemiddelde scovillewaarde van 1.5698.300 SHU en uitschieters tot 2,2 miljoen, versloeg deze peper de vurige Trinidad Scorpion Butch T uit Australië die in 2011 tot de heetste van de wereld werd benoemd.

Scovillewaarde?….

De heetheid van een peper wordt weergegeven op de Scovilleschaal, in 1912 ontwikkeld door Wilbur Scoville. Oorspronkelijk werd gemeten door smaaktests, waarbij gekeken werd hoeveel men een gemalen peper moest verdunnen voor hij niet meer als scherp werd waargenomen, tegenwoordig door de concentratie van capsaïcine te meten. Een gerecht wordt al als pittig ervaren rond de 500-1000 Scoville-eenheden, jalapeño’s variëren tussen de 3000 en 6000, en habaneropepers kunnen soms wel een heetheid van 300.000 eenheden bereiken. De heetste peper ter wereld is de Carolina Reaper, waarbij een gemiddelde is gemeten van 1.569.300 Scoville-eenheden en een piekwaarde van maar liefst 2,2 miljoen Scoville-eenheden.[1] Pure capsaïcine heeft een hittegraad van 15.000.000 tot 16.000.000 Scoville-eenheden.[2] ( bron WIKI )

Beantwoorden
- Jan A. Somers schreef:
  
  12 september 2014 om 11:25
  
  Ik vind die hete lomboks niet prettig. De smaak van lombok is erg lekker, maar wordt dan weggedrukt door de heetheid. Wij gebruiken lombok voor de smaak, bijvoorbeeld ook in gehaktbellen e.d.
  
  Beantwoorden
Huib schreef:

11 september 2014 om 11:30

Pak Bo
Nu ik je verhaal lees komt de naam gèndjèr bij me op als een sawah groente die ik als jongen in oorlogstijd probeerde te verschalken. Al kan ik me met de beste wil niet meer herinneren hoe die er uit zag en hoe die groente smaakte. Maar het moet in ieder geval wel gezond geweest zijn.

Huib

Beantwoorden
- Paul Vermaes schreef:
  
  11 september 2014 om 16:41
  
  @Pak Huib, genjer is een onkruid die je in de sawah zo snel mogelijk moet wieden. De eenden lusten ze wel, vandaar dat eendenhoeders met hun kudde overal welkom zijn.
  
  Beantwoorden
  - Mas Rob schreef:
    
    11 september 2014 om 22:19
    
    Op het gevaar af wel erg af te dwalen van sambalgeuren: er is een Indonesisch lied over de groente Gen(d)jer. Gezongen door verschillende artiesten was de versie van Bing Slamet misschien wel de meest bekende: https://www.youtube.com/watch?v=Kt23kMYyrzo . Het lied is verbonden met de Indonesische geschiedenis. Jaren geleden heb ik er eens iets over geschreven: http://blog.londoh.com/item/1423
  - bo keller schreef:
    
    11 september 2014 om 22:45
    
    .Mas Rob
    Ik vond het al vreemd dat het meer dan 30 jaren verboden was.
    Maar werd het lied in 2000 niet een beetje aangepast,
    meende het ergens gelezen te hebben.
    siBo
    
    Bloedige staatsgreep van 1965
    Na de staatsgreep trok Soeharto de macht naar zich toe en vestigde in Indonesië een autoritair en repressief regime. Het lied Gendjer-Gendjer werd als zijnde communistische propaganda verboden. Geen straatmuzikant durfde het lied op straat te zingen, laat staan dat het op de radio te horen was of te koop op cassette. Pas in het jaar 2000, na het vertrek van Soeharto, werd het verbod opgeheven.
  - Mas Rob schreef:
    
    12 september 2014 om 09:36
    
    Dat weet ik eigenlijk niet, Pak Bo… Ik zal eens op zoek gaan.
Arthur Olive schreef:

11 september 2014 om 02:35

Irwindale ligt vlak bij de foothills tegen de bergen in Los Angeles county en als er geen wind is dan blijft daar ook veel smog van LA hangen.
Mijn lievelings sambal is Sambal gandaria, onze Amerikaanse zoon noemt het sambal gohnorrhea en houd er ook van.
De sambal gandaria uit de winkel hebben altijd te weinig gandaria en niet vers vind ik, daarom koop ik altijd verse als ik de kans krijg.
Mijn oom die aan de Birma spoorlijn heeft geslaafd vertelde me dat als ze een gandariaboom ontdekten in de jungle dan was dat een van de weinige bronnen voor vitamine.

Beantwoorden
- Paul Vermaes schreef:
  
  11 september 2014 om 09:30
  
  @Arthur Olive, Gandaria is een mangasoort. In de sambal gebruik je de onrijpe ronde vruchtjes. Als je de vruchtjes laat rijpen dan blijven ze rond en bereiken ze de grootte van een pingpongbal. De schil is dan groen-geel-rood en de smaak is zoet-zuur.
  
  Beantwoorden
- bo keller schreef:
  
  11 september 2014 om 10:44
  
  Pak Arthur,
  Als Indo zijnde was je in die moeilijke tijden heel vindingrijk.
  Aan geboren ,misschien? Ik dook in vennetjes of in een rustig
  rivierarm onder water op zoek naar Bajem air een rood bladerige
  plant dat onder water groeit,
  Ook rauw had ik het gegeten en zo zijn er nog nmi vergeten
  kennis in die tijd boven komen drijven.
  siBo
  
  Beantwoorden
  - Paul Vermaes schreef:
    
    11 september 2014 om 16:31
    
    @Pak Arthur, ook om niet te vergeten om te overleven in de jungle van Birma ter aanvulling van de bayem air van Pak Bo is de ubi ngiler (een slijmerige aardknol). Mijn oom en andere Indo’s lustten ze wel de Totoks niet.
  - Arthur Olive schreef:
    
    11 september 2014 om 16:47
    
    Pak Bo
    Bajem air, is dat niet het zelfde als air Salada?
    Als dat zo is dan heb ik dat gegeten toen ik met mijn stiefvader naar Ransiki ging op tournee.
    Ze moesten daar hout halen voor de zagerij in Manokwari, Nieuw Guinea.
    Terug gaande werden die boomstammen gesleept over zee met een Higgens boot.
    De zee in de Geelvink baaj had een lange deining, dus de air Salada ging niet de zee in.
  - bo keller schreef:
    
    11 september 2014 om 23:14
    
    Pak Arthur,
    Ik weet het niet of dat het zelfde groente is.
    Wat ik wel weet,dat wij militairen de eerste na oorlogse patrouille
    via Ransiki naar de Angi-Angi meren hadden gemaakt om vrede
    met de Arfakkers te sluiten.( lagen de meren niet op 2/3km hoogte)
    De doden stand moest recht getrokken worden,ik dacht
    dat de stand 7-5 was en de dreiging bestond ,dat het
    wel eens vereffend gaat worden,
    Daar kregen we heerlijke aardappels en groenten
    bijv.selderij manshoog .Ik heb er nog foto’s van.
    Daarna een welverdiende rust in Ransiki waar het krioelde
    van wilde herten – Kalongs met een meter vleugel spanwijdte.
    Koemkoems en vele dieren en Maleo luizen ,een verhaal
    apart. ook de kennismaking met Blauwe Vinvissen in de
    Geelvink baai.
    Wat een herinneringen uit Manokwari.
    siBo
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    11 september 2014 om 22:33
    
    Mijn goede vader wist te vertellen dat de Indo’s aan de Birma-Siam spoorweg betere overlevingskansen hadden dan de witneuzen, lees ook de krijgsgevangen Amerikanen, Britten en Aussies, omdat ze heel goed wisten welke planten in de jungle of aan en in de rivier eetbaar en vitaminerijk waren en welke niet.
    
    Bij een volgende calamiteit weet niemand meer te overleven zonder Appie, Jumbo en Lidl.
    
    Pak Pierre
  - eppeson marawasin schreef:
    
    11 september 2014 om 22:44
    
    Na-apen ?
    
    e.m.
  - eppeson marawasin schreef:
    
    11 september 2014 om 22:55
    
    Bikin tempat tidur di pohon tinggi …
    
    Selamat!
    
    e.m.
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    12 september 2014 om 10:34
    
    Tja …. ik heb me laten vertellen dat die vroege Indo’s ook nog een opponeerbare grote teen hadden om in het topje van de bomen te kunnen komen.
    
    Pak Pierre