Daarom moest ik het doen

Geplaatst op 18 augustus 2014 door Boeroeng

Bluespringmedia: Deze video documentaire is een combinatie tussen de biografie van Dick van Logchem en de persoonlijke zoektocht van Margot Hengst.
Dick van Logchem was een jongen die op wonderlijke wijze wist te overleven in een wereld die van de een op de andere dag niet meer bestond. Een wereld die een oorverdovende stilte achterliet van schaamte, woede, bedrog en ontkenning. Dick van Logchem worstelt zich na een intensieve behandeling in centrum 45 door de stilte heen en zet zijn strijd voort in Den Haag. Dit is de wereld van Dick van Logchem, waarin ik in mijn zoektocht naar een vergeten stuk geschiedenis, een stem wil geven aan de stilte die zich ook in mij heeft voorgedaan.
Aan de hand van de levensgeschiedenis van Dick van Logchem gaan wij op zoek naar de verhalen van het toenmalige Nederlands-Indie. De verhalen die omhuld in stilte nooit zijn verteld.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 Responses to Daarom moest ik het doen

  1. Boeroeng schreef:
    19 augustus 2014 om 18:58

    Dick van Logchem is een achterneefje van Arthur Knaap
    https://indisch4ever.nu/?s=arthur+knaap

    Beantwoorden
  2. Rita schreef:
    19 augustus 2014 om 11:45

    Door te luisteren en veel te lezen uit verhalen over de Japanse oorlog en aansluitend over de Bersiap, worden er steeds meer deuren geopend voor mij die tot sinds kort gesloten bleven. Ik ben in 1939 geboren in Salatiga. Mijn moeder en ik behoorden tot de Buitenkampers in Soerabaya. Mijn moeder en ik zijn toen opgevangen in Kamp Saim Road in Singapore ter bescherming tegen de Indonesiërs na de oorlog. Mijn vader zat aan de Birma spoorweg. Mijn ouders zwegen als het graf en vertelden nooit iets. Mijn jeugdherinneringen zijn traumatisch, ik wilde graag weten wat en waarom ik die vreselijke beelden nog steeds op mijn netvlies had….Het antwoord van mijn moeder op al die vragen die ik haar stelde zei ze…..”je moet nooit in een sloot roeren want dan gaat het stinken”. Het voelde voor mij als VERBODEN TERREIN. Ik wordt bijna 75 jaar en mijn ouders zijn er niet meer. Door veel te onderzoeken en te lezen en naar Buitenkampers van Hetty Naaijkens te kijken, gaat langzaam het boek voor me open…..

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op Rita Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *