debuikvan:
Paul Toorop is een gretige kok met Indonesische roots. Dat koken heeft hij van zijn oma, die uit Indië kwam — zij stond altijd in de keuken en altijd maakte zij meer dan nodig was want je wist nooit wie er langs kwam. Natuurlijk: hij is jong, wat zeg ik: hij is 23. Hij heeft ambities, hij wil de Indonesische keuken een twist geven




















































Voor zo ver ik het begrepen heb, verteld Paul over het maken van Indonesische hamburger .(27 sec).
Tja Pak Surya … zo weinig interesse schijnt er te zijn voor het ombouwen van een “broodje kapsalon” tot een Indisch hapje dat Pak Lemon en ik ons maar op de cartografie hebben gestort.
Ook een leuk vak en toegegeven mag worden dat Nederlandse – of laat mij voorzichtiger zijn Europese – cartografen en atlasmakers iets groots hebben verricht en dat met heel veel liefde voor het land en de wateren er omheen hebben gedaan.
Pak Pierre
Ja de achtergrond of omgeving van het ”broodje kapsalon”
boeit me soms meer dan het kokerellen.(Ouderdoms kwaal)
En links beneden , doet me denken ;Me wiegie was een stijfselkissie..
Mijn eerste kamer fleurde ik toen op met ”AKAL’ ‘dus kissies.
siBo
” Indonesische hamburger .” ” Indisch hapje” Multiculti nieuwe stijl?
Die Hamburger met Zutaten leek mij bijzonder lekker. Wat mij betreft niet in een kadetje frommelen, maar nuttigen met witte rijst of nasi koening, indien voorradig.
Niet meer innovatief? Noem het gerecht dan maar “Rijstburger”.
Pak Pierre
In dit volgend filmpje gebruikt hij toch niet, zoals hij zegt, terasi maar petis? https://www.youtube.com/watch?v=n3adYjA08nE
Wat zien ik op de kaart achter Paul-met-de-Indonesische-roots?
West Papoea, voorheen Nederlands Nieuw Guinea en iets minder voorheen Irian Barat, rood gekleurd en de rest van zichtbaar Indonesia gelig? Ken tôh niet? Satoe bangsa, satoe warna.
Pak Pierre
Nog eens kijken, Pak Pierre… Alleen Sulawesi is gelig, Sumatera is paars, Jawa oranjerood en Kalimantan rozig…. Dari Sabang sampai Merauke….
Ach ja …. ik was weer eens te ongeduldig en daardoor te voorbarig.
Heb vaker verteld dat ik niet zo ben geïnteresseerd in de bereiding van voedsel, des te meer in het verorberen daarvan. Dus … niet naar het filmpje gekeken en dus …. de kaart niet ten volle aanschouwt.
Maaf…..
Pak Pierre
@PdelaX “…rood gekleurd en de rest van zichtbaar Indonesia gelig?”
De cartografen kleurden er ws lustig op los…? 🙂
“Op cartografisch gebied werd er in Nederlands Oost-Indië ‘iets groots verricht’. Om de grotendeels met ondoordringbare wouden, moerassen en vulkanen bedekte Indische Archipel in kaart te brengen moest een gigantische hoeveelheid cartografisch pionierswerk verricht worden. De resultaten daarvan zijn verzameld in de Grote Atlas van Nederlands Oost-Indië, een acht kilo zwaar geografisch naslagwerk over (koloniaal) Nederlands Oost-Indië. Wie iets heeft met Indië, kan niet om deze atlas heen. De eerste druk verscheen eind vorig jaar en was snel uitverkocht. De herdruk bevat extra, zeldzame kaarten….
Het in kaart brengen van Insulinde is een gigantisch karwei. De Indische Archipel bestaat uit duizenden eilanden, is grotendeels met ondoordringbare wouden bedekt, heeft een verzengend klimaat en een moeilijke topografie met zijn hoge bergen (waaronder veel vulkanen) en uitgestrekte moerassige laagvlaktes. Ga er maar aan staan als je niet over luchtfoto’s en satellietbeelden beschikt en zelfs de geometrie van al die eilanden nog niet bekend is.
Hoe moeilijk de opmeting van het land is, blijkt uit een artikel van Ormeling sr., die van 1948 tot 1955 bij de Topografische Dienst in Nederlands-Indië werkte voordat hij hoofdredacteur van de Bosatlas werd. Hij schrijft het artikel in 1989 ter gelegenheid van het (virtueel) 125-jarige bestaan van deze dienst. Op basis van de jaarverslagen concludeert hij dat ‘een handjevol Nederlanders, drie generaties lang, geassisteerd door Indonesische opnemers, verkenners en plaatselijk geworven dragers, hun krachten gegeven hebben om een werk tot stand te brengen dat reeds door zijn omvang respect afdwingt.’
http://www.geografie.nl/eaiww.syrssxcom/vb/fileadmin/geografie/Geografie_PDF/1103_maart/index.php?id=640&tx_ttnews%5Bswords%5D=examenprogramma&tx_ttnews%5Bpointer%5D=5&tx_ttnews%5Btt_news%5D=578&tx_ttnews%5BbackPid%5D=502&cHash=77662349b8
Bedankt voor deze goede uiteenzetting. Goed gedaan door de Topografische Dienst. Na de oorlog is de fotogrammetrie erbij gekomen, via luchtopnames. Een volledig nieuwe techniek.
KLM Aerocarto.
Pak Pierre
Ja, KLM Aerocarto. Bij het vak landmeten moesten we in Delft reeksen foto’s onthoeken en de witte stippen op de foto laten samenvallen met de ingemeten witte vlekken die overal op de grond waren aangebracht. Bij het fietsen kom ik die vlekken overal nog tegen als een soort Delftse nostalgie. Bij het projecteren kon je ook met een apparaatje hoogtes meten en hoogtelijnen tekenen. Bij mijn latere werk bij TNO deed ik veel met die hoogtelijnen. Ook in militaire dienst bij de veldartillerie.
Tja …. zo heeft iedereen toch z’n eigen mooie tempo doeloe.
Pak Pierre
@Pak Pierre de la Croix, on 16 juli 2014 at 17:02 said:@
— Aha … nu begrijp ik waardoor dhr. Somers zich bij tijd en wijle op eenzame hoogte bevindt. Hij weet hoe de lijnen lopen meneer De la Croix.
Over tempo doeloe gesproken, ‘k hep m’eigûh ‘Times Were When’
The Cats – Tempo doeloe
Grandad sitting by the fire
Reminiscing of the tempo doeloe when he was a boy
In the good old days he keeps on
saying `bout everything i`ve heard before
Tempo doeloe, tempo doeloe
Tempo that won`t be back again
Tempo doeloe …
e.m.
…” hoe kan ik een kapsalon een Indische twist geven? ‘Dat zou wel een leuke zijn, ja. Een patatje rendang, pindasaus, knoflook.”..
Heb nog nooit bij hem gegeten, maar weet zeker dat Paul het ver zal brengen. Wens hem toe dat hij niet blijft steken in het bedenken van variaties van bestaande gerechten en snacks, maar dat hij iets nieuws, iets origineels toevoegt aan de Indische keuken.