Moesson februari

Geplaatst op 7 februari 2014 door Boeroeng

moessonfeb2014 Moesson februari:
F16-piloot en weapons instructor Sebastiaan | Fotograaf en lichtmeester Rarindra Prakarsa | Makan! Sambal goreng telor (met peteh!) | Wat zit er in? De reiskoffer van Shelly Lapré |Indo’s be like: Chenara, Adinda en Leroy over hun facebook-hit
En verder: Even bellen met Vilan van de Loo, groene thee-hartjes voor Valentijn, de Indische schoolfoto van Silfraire Delhaye, de comeback van de rotan pauwenstoel, Frans Leidelmeijer over Het Bali van Hofker, columnisten Ricky Risolles, Jack Poirrié en Esther Scheldwacht. En natuurlijk lekker veel weggeefacties deze maand – samen met een vriend of vriendin naar de boekpresentatie van Het Java van Bloem!
Nieuwsgierig? Klik op de cover en blader door een aantal pagina’s.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

19 Responses to Moesson februari

  2. van den Broek schreef:
    10 februari 2014 om 22:12

    Precisiering, ik had het over portrettenschilderijen, vandaar het bezoek aan Frans Halsmuseum. Bij mijn bezoek aan het IHC bleek dat bij alle portretschilderijen het geval te zijn.

    Ik denk dat de verwijzing van dhr Somers de uitzondering de regel bevestigt

    Beantwoorden
    • Boeroeng schreef:
      10 februari 2014 om 23:27

      Als je de juiste portretten weet te vinden dan kun je die mensen die nooit in Indië zijn geweest wel koppelen aan Indische geschiedenis.
      Bijv voorouders van Indische families.


      Aletta Adriaensdr (1591-1656) …. van Rembrandt
      Haar man Elias Trip was een van de eerste bewindvoerders van de VOC ca 1615 te Amsterdam.
      Zij was voorouder van de Indische families Hartsinck en Wollrabe (nog meer Indische namen verder)

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        10 februari 2014 om 23:34

        Not to mention de schilder Jacobus van der Helst …..

        Pak Pierre

      • Boeroeng schreef:
        10 februari 2014 om 23:39

        Bartholomeus van der Helst heeft ook een aardige hap Indisch nazaten.
        Hij schilderde Sophia Trip, dochter van bovenstaande Aletta

        Indische families Hartsinck en Wollrabe kwamen door haar dochter Sophia Coymans, gehuwd met Joan Huydecoper. Die was o.a burgemeester van Amsterdam VOC-top in 1666

        Huydecoper-Coymans


        Bartholomeus van der Helst..
        Aan hem kun je het verhaal koppelen van hoe twee kleinzoons van hem met de VOC naar Ceylon gingen. Ze bleven daar en kwamen nooit meer terug.
        Bartholomeus overleed na 10 jaar en Jacobus had nazaten te Indië .

      • Jan A. Somers schreef:
        11 februari 2014 om 11:53

        En dat waren nog maar de schilderijen uit de VOC-tijd! Er is nog veel meer! Ik heb ook nog een prachtige Javaanse prent over de eigenhandige executie van Taroeno Djojo door Amangkoerat II. Je ziet het bloed waarheidsgetrouw vloeien en de tranen bij zijn weduwen.

  3. van den Broek schreef:
    10 februari 2014 om 13:51

    Ach, als er maar 1 Indo door gaat , het gaat om de kwaliteit.ik ga met junior niet-indo naar Frans Hals, hij weet niets van Nederlandse geschiedenis maar is wel geinteresseerd in Hals daarna sleep ik hem mee naar het Teylershuis en daar zit wel iets Indisch.

    En weet U dat in Nederlandse schilderijen geen Enkele verwijzing naar Indie is terwijl die kooplieden zich bont en blauw verdiend hebben aan ons Indie

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      10 februari 2014 om 16:03

      In het Rijksmuseum hangt een mooi schilderij met rechts het fort en stad Batavia, in het midden (Tjiliwoeng) de boom, en links de pasar. Zie je meteen waar de naam Soenda Kelapa vandaan komt. Ook nog andere schilderijen. Overigens heeft de VOC 200 jaar gemiddeld met verlies gewerkt. Alleen de bazen hebben enorm geprofiteerd van hun bonussen. Maar dat is vandaag nog zo. De ‘moedernegotie’ bracht een veel breder gespreide welvaart. Had niets met Indië te maken. Teylersmuseum is een hartstikke leuke verzameling. Voor mijn proefschrift heb ik er een dankpenning gevonden van Chinese inwoners voor GG Jacques Specx (1632), met een uiterst gedetailleerde plattegrond van Batavia. Chinese tekst: “De warme zon deelt haar licht van boven tot beneden toe. Alzoo laat eene loflyke regeering haaren beroemden naam naa tot in ’t vierhonderdste lid van haar geslachte.”
      Latijnse tekst: “Wy Chineesche burgers van Batavië hebben, tot een eeuwig gedenkteken onzer dankbaarheyd, gaarne en met recht aan den voortreffelyken held Jakob Speks, opperlandvoogd der Oostindiën, onzen eerwaardigen beschermer, deeze kleyne gift, in ’t jaar 1632, den 25 dag van slagtmaand te Batavië opgedragen.”

      Beantwoorden
  4. Loekie schreef:
    10 februari 2014 om 13:14

    Zoals iemand ooit zei:
    “Niet alle herinneringen van bejaarden zijn het waard om door jongeren onthouden te worden”.

    Beantwoorden
  5. van den Broek schreef:
    10 februari 2014 om 08:51

    Dat de oudere generatie verdwijnt is een gegeven maar ik denk dat de aanwas van de nieuwe generatie tegenvalt.

    Daar komt nog bij dat elk papieren blad hoe glamour danook problemen heeft met de digitale concurrentie, dus ook Moesson.In die richting dient gezocht te worden.

    Er moeten toch wel de Xgeneratie Indos te vinden zijn die voor Moesson een plan van omslag van papier naar digitaal kunnen maken, natuurlijk een concept dat geld verdient, een soort Indische Huntington Post. Voor de rest zijn er legio business casestudy zegt mijn junior.

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      10 februari 2014 om 11:53

      “maar ik denk dat de aanwas van de nieuwe generatie tegenvalt.” Van mijn drie kinderen is er slechts één bewust bezig met ‘Indische’ zaken. Haar drie kinderen hebben met haar wel een trektocht gemaakt, maar het was voor de jongelui (prachtig) ‘buitenland’ net zoiets als Portugal, VS of Marokko. Ik kan ze geen ongelijk geven.

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        10 februari 2014 om 12:56

        Eén van de 3 kinderen ….. een score van ruim 30 %. Niet gek zou ik zeggen.

        Ach … en die jongelui van de 3de generatie, die moeten nog een beetje rijpen in de beras. Als ik hun opa was, dan zou ik toch maar mijn levensverhaal vol Indische herinneringen voor hun opschrijven. Gedegen, met voetnoten en bronverwijzingen, net als bij een proefschrift. Een citaatje van Pak Pierre mag natuurlijk ook. Voor nop.

        Pak Pierre

    • P.Lemon schreef:
      10 februari 2014 om 23:02

      @van den Broek ” Voor de rest zijn er legio business casestudy zegt mijn junior.”

      Zoals bijv het blad LINDA. doet het inderdaad goed. Ook op haar website. LINDA.nieuwsblog staat er dan ook in de titelbalk, om het onderscheid met het magazine te benadrukken. Op het blog een selectie uit het wereldnieuws, voor zover dat past binnen het wereldbeeld van de LINDA.-lezeressen. Met natuurlijk de mogelijkheid om op de inhoud te reageren en deze te delen. En verder de lijstjes ‘meest’ (gedeeld, gelezen, gereageerd), de tweets, de foto’s, video’s (extra’s bij rapportages uit het blad), een enkele advertentie en natuurlijk een beschrijving van de inhoud van het laatste nummer. Want daar wordt nog steeds het geld mee verdiend. Een shop had er misschien ook nog wel bij gekund.
      http://www.frankwatching.com/archive/2013/08/21/waarom-er-over-vijf-jaar-nog-tijdschriften-zullen-zijn/

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        10 februari 2014 om 23:15

        Nou …. een naamsverandering van “Moesson” naar “Marjolijn” ligt dan al gauw voor de hand.

        Maar alle gekheid op een stokje, de hoofdredactie van Moesson mag best kijken hoe andere tijdschriften boeren en er in slagen de oplagen op peil te houden.

        Noodklok luiden is één, ik hoop dat de hoofdredactie dan ook open zal staan voor positieve suggesties als nu op I4E en zich niet terugtrekt in de egeltjeshouding, bang voor “NIH” oftewel “not invented here”.

        Pak Pierre

  6. Pierre de la Croix schreef:
    9 februari 2014 om 21:44

    Misschien mag ik, wellicht ten overvloede, aandacht vragen voor het hoofdartikel van Marjolijn van Asdonk op pagina 1, “Poekoel Teroes”.

    Zij wijst erop dat ook Moesson moeilijke tijden doormaakt, ik denk niet in de laatste plaats door het “natuurlijk verloop” van de oude garde.

    Als abonnee merk ik dat aan de omvang van het blad, het is al bijna geslonken tot het ideale gewicht voor Pos Oedara.

    Het zou jammer zijn als dit Indische maandblad met een roemrijke historie ter ziele gaat. Dus ….. wie nog geen abonnee is ….. ajo, trek de dompèt open voor een jaarabonnement en wie al abonnee is, die trekke de dompèt wijder open voor een geschenkabonnement aan de kleinkinderen.

    Pak Pierre

    Beantwoorden
    • Boeroeng schreef:
      9 februari 2014 om 21:49

      Misschien origineel iemand een abonnement cadeau te doen?
      25 euro per half jaar.
      Origineler dan bloemen, gezonder dan chocolade, leerzamer dan een leren riem. Meer roots dan een zak peentjes. Wat zeg ik … een kist peentjes.

      Beantwoorden
    • Lance schreef:
      10 februari 2014 om 08:35

      Ik vind de verhalen in de oude Moessons die in het archief te vinden zijn vele malen interessanter en leerzamer dan wat er nu gepubliceerd wordt. zij gaan tenmnste nog ergens over.
      .

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        10 februari 2014 om 11:01

        Ik deel uw verdriet, mevrouw of heer Lance.

        De artikelen over de nieuwe generaties Indischen en Molukschen – meestal beroemde gitarenmeppers en anderen uit de wereld van kunst en cultuur – spreken mij ook niet zo aan,

        Hoewel …. het artikeltje over die Indische F-16 vlieger vervult mij dan toch weer met trots. Voor de oude(re) garde zijn er dan de maandelijkse columns van Jack Poirrié, die oude KNIL oorlogsmisdadiger, juweeltjes van vertelkunst die ik als eerste eruit pik als de nieuwe Moesson is gearriveerd.

        Voor diegenen die het betreuren dat de “Indische cultuur” – wat die ook moge zijn – verloren gaat is Moesson toch dé aangewezen cultuur(over)drager voor de volgende generaties.

        Daarvoor, maar nu ook nog voor de levende hele oudjes en de satoe-setengahs zoals ik zou Moesson kunnen overwegen in ieder nieuw nummer iets uit de oude doos op te nemen, in de stijl van wat I4E doet met “Het gebeurde ergens ……”. .

        Enne …… Marjolijn zou in haar blad meer kunnen inhaken op wat op diverse Indische fora, nomor satoe natuurlijk I4E, leeft en wordt geschreven. Interrrlectuele zaken genoeg om over te nemen.

        Hello Marjolijn, do you read me?

        Pak Pierre

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *