13 Responses to Restaurant Bandoeng sinds 1973

1. Boeroeng schreef:

   4 februari 2014 om 20:52

   Het cliché van indisch=weemoed=nostalgie biedt oplossing!
   De journalist hoeft zich niet meer af te vragen, waarom willen al die mensen toch Indisch eten.
   Het is te moeilijk om daar over na te denken, het is hopeloos om de conclusie zelfstandig te ontwikkelen van:
   ze vinden het gewoon lekker, gezellig , een leuk uitje.

   Makkelijk toch.. het stereotype ligt kant en klaar.

   Beantwoorden
   • Jan A. Somers schreef:

     9 februari 2014 om 12:18

     Als student ging je graag naar de Chinees. (mijn eerste Delftse maaltijd was bij de Chinees). Goedkoop. “De Chinees doet heel veel met vlees”. Een paar weken geleden ben ik met Zeeuws meisje in Leiden naar een museum geweest. Daarna naar de Chinees, makkelijk bestellen, snel op tafel, geen poespas. Mevrouw kwam even kletsen. Haar kinderen studeren nu op de universiteit, helpen in het weekend in het restaurent. Willen het bedrijf niet overnemen, maar dat is wel hun pensioen! Voor ons een bekend verhaal. De Chinese vriend van mijn jongste kleindochter idem dito. Twee studies, Delft en Rotterdam, helpt (ondanks dure baan) op zondag nog steeds in het restaurant van zijn ouders, maar geen van de kinderen wil het overnemen. Terwijl die ouders oud zijn, en graag naar Singapore terugwillen.

     Beantwoorden
     • SiL schreef:

       9 februari 2014 om 13:05

       In Singapore wonen heel veel Chinezen, zoals er heel veel indo’s in Indonesië wonen
     • Pierre de la Croix schreef:

       9 februari 2014 om 13:54

       En soms slaan tangen op varkens.

       Pak Pierre
     • SiL. schreef:

       9 februari 2014 om 14:21

       Veel vaker op een slagroomtaart.
2. Jan A. Somers schreef:

   3 februari 2014 om 11:55

   En als het vol zit, denk je te kunnen uitwijken naar Middelburg, Stationsstraat, Surabaya. Maar ook druk (en lekker), ze eten daar in twee shifts!

   Beantwoorden
   • Pierre de la Croix schreef:

     3 februari 2014 om 21:27

     Nou … ze eten er maar lekker van, daar in Zeeland.

     Restaurant Bandoeng, Surabaya …. ik hoorde dat restaurant Semarang in de Danckertstraat in Den Haag ook nog masih berdiri onder het zelfde Chinese baasje van toen heel froeherrrr. Zeeland is zo ver.

     Pak Pierre

     Beantwoorden
     • Jan A. Somers schreef:

       4 februari 2014 om 11:33

       Nee hoor, gewoon de Intercity. Wij doen het op ‘vrij reizen’, dat hoort bij ‘zuunig’. Voor Souburg wel de bus nemen. Scheelt overigens wel in parkeerkosten.
     • Jan A. Somers schreef:

       4 februari 2014 om 12:14

       Die bus hoeft niet, de trein stopt er ook.
     • Pierre de la Croix schreef:

       5 februari 2014 om 00:22

       De trein stopt zelfs in Souburg ….

       Ik moet ineens denken aan dat liedje over het boemeltje van Purmerend van vlak na den oorlog, met als refrein:

       “Boe” zegt de koe
       en “stop” zegt de trein.

       Maar misschien is de associatie een verkeerde en is Souburg net zo’n metropool geworden als Purmerend.

       Ik heb bij mijn reacties op “Japan herschrijft eigen geschiedenis …” gemerkt dat ik om een of andere reden als “anoniem” werd/wordt geregistreerd.

       Als dat hier weer gebeurt, ik ben het echt,

       Pak Pierre
     • Jan A. Somers schreef:

       5 februari 2014 om 12:34

       Geen boemeltje hoor, een echte intercity! Want Souburg is natuurlijk een voorstad van Vlissingen. Vraag dat maar aan onze heer E.M.
     • Jan A. Somers schreef:

       5 februari 2014 om 15:57

       Heer Pierre, als u ’s ochtends onze nationale driekleur hebt gehesen, en onder de douche ons volkslied zingt, bedenk dan dat de auteur van het Wilhelmus niemand anders is dan Filips van Marnix, heer van Sint-Aldegonde, heer van West-Souburg.
     • Pierre de la Croix schreef:

       5 februari 2014 om 21:20

       Tja … dat heb je nu met zaken die tot de dagelijkse routine behoren ….

       Laat mij inderdaad heer Marnix nooit met Souburg in verband hebben gebracht.

       Het aan hem toegeschreven volkslied heeft nu voor mij veel diepere betekenis gekregen. Ik zal het voortaan niet alleen bij de ochtenddouche zingen, maar ook bij de mandibeurt na het middagslaapje en natuurlijk bij de vlaggeparade, onder weglating van de halve tonen.

       Pak Pierre