Indisch 3.0

indisch3logo** Valentijnsdagactie: met wie wil jij je saté kambing delen?
** Proef het winnende gerecht van de SAYAH Gouden Rijstkom zelf.
** Verkeerde verwachtingen, halve verhalen en oppervlakkige gespreksleiders tijdens Writers Unlimited ’14
** Projectvoorstellen gevraagd .

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

22 Responses to Indisch 3.0

  1. eppeson marawasin schreef:

    Heel hartelijk dank Mas Rob voor uw beeldende toelichting op de vraag waarom u op Valentijnsdag geen saté kambing gaat wegprikken in De Lachende Javaan.

    @“Daar is-ie dan, door hem zijn we nu allemaal druk bezig”@

    — Maar dat bent u inmiddels wel gewend zeker in Indonesia, overal de schuld van krijgen als Belanda 😉

    In navolging van een idee van ons aller Pak Pierre. Om mee te beginnen, wat dacht van een 3-maandelijkse column exclusief voor .indisch4ever …

    e.m.

  2. P.Lemon schreef:

    Het sateh/saté verhaal bracht weer even het bestaaan van dit in de vleesstokjes gespecialiseerd restaurant in herinnering waar een familielid op doorreis even mampierde en genoot.

    *15 soorten saté*
    Esther’s satés zijn wereldberoemd. Het aantal satés varieert per seizoen, maar meestal zijn er rond de 15 soorten. Veel van onze gasten beginnen hun maaltijd met een selectie van satés en delen die met elkaar om zo meer smaken te ontdekken. Vis, garnaal, wild zwijn, hert, waterbuffel, varken, lam, alles vers op de houtskoolgril geroosterd terwijl u kijkt en een heerlijk glas wijn drinkt. Bij meerdere personen serveren we indien gewenst verschillende porties saté naar keuze op één schaal, zodat iedereen gevarieerd kan proeven.

    Voor de makan buitenshuis

    http://www.tandjongpriok.nl/wordpress/index.php/menu/sates/

    • Ron Geenen schreef:

      >>>>>>>>>>>>Het aantal satés varieert per seizoen, maar meestal zijn er rond de 15 soorten.<<<<<<<<<<<<<<

      Knap vrouwtje en vele lekkere gerechten.
      Echter ik mis toch een van de allerlekkerste, voor mij en misschien ook siBo, en dat is sate Padang. Het is gemaakt van beef -hart, babat en tong en de saus is gemaakt van niervet (kaantjes) en de kruiden kunjit, knoflook, uien, ketumbar, laos, djahe, sereh, lime blaadjes en rijstemeel. De saus is vettig en wordt konstant op een klein vuurtje warm gehouden om niet te stollen. Hierbij wordt lontong geserveerd.

  3. Mas Rob schreef:

    Toen ik die morgen erop opstond en door de keuken naar het achtererf was Bu Inem, mijn schoonmoeder, samen met de buurvrouwen en enkele tantes als bezig de vuren op te stoken. Met zoveel vlees te bereiden kon niet gekookt worden op het fornuis. De vuurplaatsen waren gemaakt van bakstenen, het hout dat er aan één kant uitstak werd af en toe wat meer het vuur in geduwd. De vrouwen raspten, sneden en wreven.. de geiten werden tot tongseng en gulai gekookt. “Daar is-ie dan, door hem zijn we nu allemaal druk bezig”, riep een tante en ze lachten allemaal. Ik bleef niet wachten op meer grappen en liep snel door naar de badkamer die op ouderwetse manier helemaal achteraan het erf stond.

    • Jan A. Somers schreef:

      U had hiervan een film moeten maken en te koop aanbieden aan Wakker Dier voor reclame op TV. Natuurlijk pas na het genieten van de sate kambing. Overigens moet je in een restaurant nooit in de keuken kijken.

      • Ron Geenen schreef:

        >>>>>>>>>>Overigens moet je in een restaurant nooit in de keuken kijken.<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

        Dat geld alleen voor mensen die niet van koken houden. Ik leer graag iets nieuws, maar ik kook ook graag.

  4. Mas Rob schreef:

    Die dag erop werden de geiten gebracht – op een aanhanger achter een motorfiets. De buurman bond ze vast aan de melinju bomen op het erf. Ze trokken veel bekijks en iedereen lachte toen de een probeerde op de andere te klimmen. Ach als die beesten wisten hoe snel hun miezerig leventje zou zijn afgelopen! Maar de treurigheid van hun lot beroerde niemand.

    ’s Avonds kwam de slager, samen met zijn knecht. De beesten zouden ’s nachts worden geslacht en geprepareerd zodat de vrouwen de morgen erop meteen aan de slag konden. Na het laatste avondgebed begonnen de voorbereidingen. Water werd gekookt en de messen geslepen. De slager, of beter slachter, vroeg of ik foto’s wilde nemen van het gebeuren. Leuk als aandenken voor later. Beleefd bedankte ik. Ik zou slechts toekijken. Het was de eerste keer dat ik grote beesten zag worden doodgemaakt. De eerste geit werd naar de slachtplaats geleid. “Bismilah.. Alahu Akbar en het mes sneed de keel van het beest door. Alles in me verzette zich tegen wat ik zag: gezonde beesten die nog jaren zouden kunnen leven werden van het leven beroofd. Ik mompelde een verontschuldiging en liep weg. In de badkamer spoelde ik wat koud water over mijn gezicht, de misselijkheid bleef.

    Toen ik terugkwam waren beide geiten dood. De knecht gebruikte een fietspomp om de kadavers tot monsterlijke proporties op te pompen – zo zouden ze beter onthaard kunnen worden. Ik had genoeg voor die avond en ging slapen.

    • bokeller schreef:

      Ook niet gegeten van de gulai of saté kambing.
      siBo

      • Mas Rob schreef:

        Dat wel, hoor. 😉

      • Mas Rob schreef:

        Maar ik associeer geit niet met Valentijnsdag..

      • Pierre de la Croix schreef:

        @ Mas Rob,

        In ieder geval bedankt voor uw verhalen die indiceren dat in het moderne Indonesia nog weinig is veranderd, zij het dat de levende kambing nu per motorfiets wordt thuis bezorgd in plaats van door een katjong te voet.

        Waarom biedt u uw verhalen niet aan aan een of andere kwaliteitskrant, of bent u stiekem de uitgave van een bundeltje aan het voorbereiden?

        Pak Pierre

    • Arthur Olive schreef:

      Toen ik vroeger nog in Nederland woonde gingen er wilde verhalen rond van geiten die in de badkuip werden gedood.

      • Pierre de la Croix schreef:

        Ja Pak Arthur, maar die wilde verhalen gingen niet over de Indische nieuwkomers die hun karige andijviemaal in de contractpensions wilden verrijken met kambing.

        Het waren de latere nieuwkomers die in de zestiger en zeventiger jaren, tijdens de economische boom, uit de armste doesoens van Anatolië (Oost Turkije) en het Rifgebergte (Berber country, Marokko) naar hier werden gehaald en in flatjes en barakken werden opgeborgen.

        Wisten zij veel dat zij geen geiten in de badkuip mochten slachten …. Ze dachten het nog netjes te doen, want waar was een badkuip anders voor en er was toch prima afvoer voor het bloed en andere dierlijke sappen? Douchen deden ze wel bij de baas in de fabriek, na het werk in de ploeg.

        Maar ook hier gold weer …. arme kambing.

        Pak Pierre

  5. R Geenen schreef:

    Te laat ontdekt, maar Anoniem is Ron Geenen

    • Pierre de la Croix schreef:

      Dacht ik al …..

      Om misverstanden te vermijden, ik ben geen vegetariër of nog fanatieker, veganist. Wie in de natuur rondkijkt weet dat die één grote voedselketen is, alles een kwestie van eten of opgegeten worden. De Schepper hep het kennelijk zo bepaald, wie ben ik dan om het anders te willen.

      Ik lust dus best een boutje van het een of ander beestje, maar verzet mij toch een beetje tegen een al te plastisch geëtaleerde relatie tussen “feest” van de mensen en het doden en opeten van diertjes, onze mede schepselen.

      De moslims kennen hun “slachtfeest” of “offerfeest”, wat op het zelfde neerkomt, de christenen doen het met hun kerstfeest wat besmuikter, maar de gansen, eenden, kalkoenen, reeën, herten, tjèlèngs puilen de kerstmenus uit. Voor “Thanksgiving” mogen miljoenen kalkoenen hun leven offeren. Er zit iets cynisch in. Misschien komt die overgevoeligheid omdat ik vroeger te veel vogeltjes heb gekatapuld.

      Verder no sweat die persoonlijke pikirans. Just the world according to …..

      Pak Pierre

      • Arthur Olive schreef:

        Vegetarier is een Indiaans woord en betekent, “Slechte Jager”.

      • Mas Rob schreef:

        Toen mijn vrouw bevallen was, werd van mij verwacht dat ik een slametan zou houden – en dit keer waren enkele kippen niet goed genoeg. Geit moest het zijn, of beter, geiten. “Voor een dochter één geit, voor een zoon twee geiten”, zo hield Pak Giman, mijn schoonvader, me voor. Er was geen ontkomen aan en zo gingen we op een ochtend samen naar een geitenfokker in een dorpje niet ver uit de buurt.

        Daar aangekomen wachtte ons een treurig gezicht: een paar dozijn geiten in allerlei maten vastgebonden op het erf van een oud koloniaal huis dat betere dagen gekend had. Af en toe mekkerde een geit, een klagerig geluid dat mijn stemming er niet beter op deed worden. Pak Giman scheen het niet te deren. Op zijn aanwijzing trokken de jongens van de fokkerij her en der aan een touw om de geiten te laten zien. Mijn schoonvader kneep er dan eens in en schudde zijn hoofd. Te klein, te mager, rare kleur… op alle geiten was wel wat aan te merken. De geiten lieten het gelaten toe.

        De fokker – zoal verwacht een oude kameraad van mijn schoonvader – nodigde ons binnen. Zijn vrouw bracht een dienblad met zoete thee en een schaaltje koekjes. De mannen begonnen over vroeger te praten. Sigaretten kwamen op tafel, maar zelfs de lucht van kretek kon de penetrante geur van geit niet verdrijven. De onderhandelingen duurde niet lang, de prijs was redelijk. De twee geiten die Pak Giman al van het begin op het oog had werden afgezonderd: ze zouden later worden bezorgd.

      • Ron Geenen schreef:

        >>>>>>>>>Misschien komt die overgevoeligheid omdat ik vroeger te veel vogeltjes heb gekatapuld.

        Verder no sweat die persoonlijke pikirans. Just the world according to …..

        Pak Pierre

        Ik ben zelf ook een liefhebber van vogels en heb in mijn achtertuin een aviary die ongeveer 6m bij 1.30m en 3 hoog is en is verdeeld in 4 compartimenten waar ik een 40 tal valkparkieten heb in allerlei kleuren.

  6. Pierre de la Croix schreef:

    Valentijnsdagactie: Met wie wil jij op valentijnsdag je saté kambing delen?

    Tja … arme kambing denk ik dan maar. Telkens als de mensen wat te vieren hebben zijn hij (die kambing) en zijn smakelijke lotgenoten de …… pisang.

    Pak Pierre

    • Anoniem schreef:

      Tja … arme kambing denk ik dan maar. Telkens als de mensen wat te vieren hebben zijn hij (die kambing) en zijn smakelijke lotgenoten de …… pisang.

      Pak Pierre

      Sate kambing, vooral met die vette gele padangse saus en pisang goreng is heerlijk toch!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *