15 Responses to Jouke Turpijn in Buitenhof

1. RLMertens schreef:

   6 december 2013 om 14:22

   Soewardi Soerjaningrat (1889-1959), van Djoksa adel,afgestudeerde arts, Boedi Oetomo, Indische Partij met DDekker 1912 schreef nav. 100 jarige viering van het Koninkrijk in Indië nov.1913 een brochure; Als ik eens Nederlander was….! , Een groot feest ook in Indië te houden; het eeuwfeest van Neêrlands Vrijheid! ‘Wat een vreugd, wat een genot zal het wezen een nationale dag van zo groot gewicht te kunnen herdenken. Ik wilde dat ik voor een ogenblik Nederlander kon wezen, niet een Staatsblad Nederlander, doch een zuiver onvervalste zoon van Groot Nederland, geheel vrij van smetten. Wat zou ik dan jubelen, wat juichen bij het vrijelijk zien wapperen der Nederlandse vlag. Ik zou tot hees wordens toe meezingen het Wilhelmus en Wien Neêrlands bloed als straks de muziek zou inzetten…..’
   -Hij werd in gearresteerd en verbannen!
   Uit: H.Poeze/H.Schulte Nordholt; De roep om merdeka.

   Beantwoorden
2. RLMertens schreef:

   5 december 2013 om 17:48

   1913-100 jaar het Koninkrijk,feest in Indië. R.M.Soewardi Soerjaningrat(van Djokjase adel) Inlandse arts, één van de oprichters van Boedi Otomo(1908), Indische Partij(1912) met DDekker, schreef een artikel; ‘Als ik eens Nederlander was…..In couranten artikelen wordt thans ten overvloede het denkbeeld gepropageerd, om hier in Indië een groot feest te houden; het eeuwfeest van Neerlands vrijheid.Wat een vreugd, wat een genot zal het wezen een nationale dag van zo’n groot gewicht te kunnen herdenken. Ik wilde dat ik voor een ogenblik Nederlander kon wezen, niet een Staatsblad Nederlander, doch een zuiver onvervalste zoon van Groot Nederland, geheel vrij van vreemde smetten! Wat zou ik dan jubelen als straks in Nov.de lang verbeide dag komt, de dag der vrijheidsfeesten. Ik zou tot hees wordens meezingen het Wilhelmus en Wiens Neerlands bloed. Ik zou God danken voor zijn goedheid. Ik zou een smeekbede ten hemel zenden om het behoud van Neerlands macht, ook in deze koloniën…etc. – Hij werd gearresteerd en….verbannen!

   Beantwoorden
3. eppeson marawasin schreef:

   4 december 2013 om 01:30

   [1913]: 100 jaar gelden; met dank aan Pak Ed Vos

   N eêrlands gesel, menschenmoorder,
   A rmoedzaaier, rustverstoorder,
   P est der menschen, oorlogskweker,
   O proerkraaijer, woordverbreker,
   L andverrader, Godverzaker,
   E chtverbreker, oproermaker,
   O monster voor de hel bekwaam,
   N eem d’eerste letters, ’t is uw naam

   BRON: http://www.jenneken.nl/bekijk/1900herstelonafhankelijkheid.htm

   [1945]: Twee Wereldoorlogen verder (32 jaar later): vergelijk het bovenstaand rijmpje nu eens met de tekst op het bord op onderstaande foto {klik op het plaatje voor een vergroting}.

   

   e.m.

   Beantwoorden
   • Jan A. Somers schreef:

     4 december 2013 om 11:23

     Ja, daar werd ik weer stil van. Zwart-wit foto, het bloed is niet te zien. Twee dagen daarvoor het Goebengtransport met zo’n honderd dode vrouwen en kinderen (+ onze gesneuvelde bevrijders). Een dag daarvoor o.a. de kindertjes uit het gezin Van der Werff. Je blijft stil. Heer E.M., heeft u nog een foto van de begrafenis van de gedode Molukse treinkapers? Boeroeng zal die best willen plaatsen. Om even stil bij te staan, zonder ruzie te maken.

     Beantwoorden
     • eppeson marawasin schreef:

       4 december 2013 om 17:17

       Dag meneer Somers, met respect wil ik even stilstaan bij uw hierbovenstaande reactie.

       Ik kan me er zelf eigenlijk niet zoveel meer van herinneren. Het was een lange busreis vanuit de Betuwe naar Assen, maar moeder –een principiële tante- wilde perse acte de presence geven. Ach die ene snipper(dins)dag …

       Lang wachten buiten de kerk en een lange wandeling op een warme dag. Dan is driedelig gestreept grijs gepast onaangenaam en nog niet ingelopen leren schoenen, een kwelling. Ook nog eens versterkt door de langzame gang van moeder. Hoe anders moet dat 27 jaar geleden gegaan zijn toen ze, nog net geen dertig met mij, haar tien dagen oude baby moest vluchten voor de inslaande Indonesische mortieren.

       Ze kon nu met de bus, maar wilde niet. Streng was ze, maar ook dapper en moedig en niet te vergeten een trotse Aborese bini van een evenzo trotse Ambonese KNIL-sergeant. Na afloop maakte moeder gelukkig wel de juiste keus.

       Ik ging mee voor moeder. De beëindiging van de treinkaping verstoorde die zaterdag de busreis naar Geleen waar nog in leven zijnde Molukse jongeren aan een interstedelijk Z-M voetbaltoernooi zouden deelnemen met hun seizoengebonden gelegenheidsteams. Als afgestudeerde van de 5-jarige MULO** had ik de eer, het vertrouwen en het gezag dat soort zaken voor ons gelegenheidselftal voetbaltechnisch, -tactisch en administratief in omgekeerde volgorde te mogen regelen. Wat me daarvan is bijgebleven, omdat ik dat uiteindelijk het ergste vond, is dat we het inschrijfgeld ad fl. 75,00 nooit hebben teruggekregen.

       Had dat laatste overigens kunnen weten. In besloten ‘witte’ kring op hoog gemeentelijk niveau altijd aangegeven, dat Molukkers en geoormerkt geld niet samengaan. Het laatst genoemde wel in combinatie met ‘main top’ en ‘illegale’ casino’s! Maar ja, als het kalf verdronken is …

       Een indrukwekkende stilte, zowel tijdens de tocht als op de begraafplaats. Ik herinner me weinig details. Wel die drukke Alfoer bij de kerk in zijn rode T-shirt en onafscheidelijke zonnebril met zijn afgetekende jaloersmakende Bruce Lee bodyshape. Veel duiven op de begraafplaats.

       Op de terugweg leek het opeens op de terugkeer van een schoolreisje. De laatste eer bewezen; de spanning geweken, de ban gebroken, een vrolijke stemming.

       Vermoeid, maar voldaan keerde de patrouille terug op het kampement. Ik hoefde gelukkig niet op rapport!

       http://www.anp-archief.nl/page/2179876/nl

       http://www.anp-archief.nl/page/89558/nl

       e.m.
     • Pierre de la Croix schreef:

       4 december 2013 om 19:44

       Tja … ik moet toch even zeggen dat ik er stil van ben.

       Pak Pierre
     • Jan A. Somers schreef:

       6 december 2013 om 16:53

       Het is meer dan ik gevraagd had. Bedankt!
   • P.Lemon schreef:

     4 december 2013 om 18:22

     Turpijn plaatste wat kanttekeningen bij de viering van 200 jaar monarchie mbt het verlies van de koloniën.
     Hoe het inderdaad kan verkeren, toen in 1913 men bij de 100 jarige viering zichzelf hiervoor nog op de borst klopte:

     “Bij de viering in 1913 van het herstel van de onafhankelijk-heid werd daarom teruggegrepen naar de heldendaden van vroeger.

     Nog recenter voor de generatie van omstreeks 1900 waren de grootste daden die Nederlanders verrichtten in het verre Indië.
     Onze troepen brachten rust en vrede in gebieden waar tot dan toe voortdurend gevochten werd, tussen de volken onderling of tegen het Nederlandse gezag.

     Een van de hoogtepunten uit die campagne was de pacificatie van Atjeh, in het noorden van Sumatra, door generaal van Heutsz – in feite een koloniale oorlog die bijna dertig jaar duurde.
     Ook Van Heutsz was een held die door vorst en vaderland gehuldigd en geprezen werd.
     Geen verachtelijke koloniale onderdrukker zoals nu vaak wordt gevonden, maar een bevelhebber die een ethische opdracht uitvoerde: hij bracht Indië vrede, welvaart en ontwikkeling.

     Wie eveneens werden geëerd waren de Nederlandse en Indische ‘helden van Lombok’ die kort voor het einde van de vorige eeuw een grote opstand op dit Soenda-eiland hadden neergeslagen – met de allergrootste moeite en pas nadat ze aanvankelijk een even verrassende als veront-rustende nederlaag hadden geleden.
     Na hun terugkeer in Nederland waren ze op het Malieveld in Den Haag op grootse wijze gehuldigd in aanwezigheid van de 15-jarige koningin Wilhelmina en haar moeder, koningin-regentes Emma. -“

     Beantwoorden
4. Jan A. Somers schreef:

   3 december 2013 om 16:47

   citaat: “Maar wie op die foto’s bijna altijd ontbreekt is de koning of koningin zelf.” Dat klopt, en heeft ook veel kwaad bloed gezet. Volgens de Indische mythen en legenden heeft Soekarno graag koningin Wilhelmina willen ontmoeten. Om als vorsten onder elkaar de zaak Indië > Indonesië te regelen. Zoiets kun je toch niet aan politici overlaten? Kroonprins Leopold van België en prinses Astrid hebben in 1929 wel een rondreis door Indië gemaakt.

   Beantwoorden
5. Loekie schreef:

   2 december 2013 om 22:44

   Tijdens een herdenking van de Amerikaanse onafhankelijkheid zei president Reagan: remember, rejoice, renew. Misschien goed dat Jouke die rede eens opzoekt en bestudeert. Verder wens ik Jouke toe dat hij niet de enorme blunder zal maken die zal leiden tot een wetenschappelijk isolement, namelijk als “Indo-historicus” tijdens een folkloristische herdenking zeuren om aandacht voor de Indische geschiedenis. Dat moet hij op andere momenten en tijdens andere gelegenheden doen!

   Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     2 december 2013 om 23:20

     Die herdenking van de aankomst van Willem I is gekoppeld met herdenking van de monarchie in het algemeen , deze 200 jaar.
     Nou…. die Willem I was de dictator, verantwoordelijk voor de java-oorlog en het cultuurstelsel.
     Zo’n geweldig lekkere vent die daar bij Scheveningen landde was hij dus niet.
     Terecht dat men dat opmerkt, dwars tegen de feestvreugde in.

     Beantwoorden
     • Anoniem schreef:

       3 december 2013 om 01:41

       In die tijd waren alle heersers dictators- anderzijds moet je niet in de hand bijten die je voedt
     • Boeroeng schreef:

       3 december 2013 om 01:53

       Nederland 1e helft 19e eeuw:
       Er was nog heel veel democratie dus niet. Ook al werd een heerser gekozen door een select deel van de bevolking zoals in de USA.
       Maar in Nederland was er niet eens een select deel die wel kiesrecht had.
       Dat werd ingevoerd met de grondwet van 1848, die 12% van de mannen… de rijkste mannen kiesrecht gaf. De rest van de volwassen bevolking werd buitengesloten.

       Maar wie moet niet bijten in de hand van Koning Lex?
     • Jan A. Somers schreef:

       3 december 2013 om 11:16

       En die tijd was ook het begin van Nederland als koloniale staat! Het Congres van Wenen en het Traktaat van 13 augustus 1814. Zo is Indië van het begin af aan gekoppeld aan het nieuwe koninkrijk.
     • P.Lemon schreef:

       3 december 2013 om 16:35

       Maar uit het oog – uit het hart ?

       Oranje en de koloniën

       Op veel foto’s in de verzameling van het Tropenmuseum zijn Oranjefeesten te zien in de koloniën. Veel vlaggetjes en gekroonde letters W van Willem of Wilhelmina. Maar wie op die foto’s bijna altijd ontbreekt is de koning of koningin zelf. In Nederlands-Indië is zelfs nooit een Oranje-vorst geweest. In Suriname en de Antillen kwam koningin Juliana voor het eerst in 1955.
       Als koningin Juliana en prins Bernhard in 1971 op staatsbezoek gaan naar Indonesië, gaat daarmee een grote wens van Juliana in vervulling. Het koninklijk paar wordt heel hartelijk ontvangen in de voormalige Nederlandse kolonie,

       Heel even heeft het ernaar uit gezien dat Wilhelmina de reis naar Indië zou ondernemen. In juni 1940, toen Wilhelmina met haar ministers was uitgeweken naar Londen, ontstond het plan om de regering te verhuizen naar Batavia, de hoofdstad van Indië. Kort daarop liet koningin Wilhelmina aan minister van Buitenlandse Zaken Van Kleffens weten “Ik ga niet, want ik kan niet tegen de warmte.
       http://www.tropenmuseum.nl/-/MUS/81749/Tropenmuseum/Collectie